donderdag 19 april 2018

Droge huid

Eerste hulp bij droge huid, overal

Taboes doorbreken, lastige onderwerpen aansnijden, elkaar helpen: daarom zijn we hier! Noem het een opwijking ;)

Het fietsseizoen is weeral begonnen, dat betekent naast veel buitenplezier onder andere ook zadelpijn.
En in mijn geval: last van droge huid. Mijn ganse lichaam bestaat uit droge, gevoelige huid. Dus moet ik veel smeren, enkel katoenen onderbroeken dragen , wasbaar maandverband gebruiken... Vooral na het fietsen heb ik wel eens last van droge, geïrriteerde schaamlippen. Daar had ik een speciaal zalfje voor; dat ramp o ramp plots niet meer bleek te bestaan. Mijn apotheker had geen vervangmiddel dus keek ik eens rond in de Etos...

Ik zat al uren gehurkt alle  flesjes en doosjes te lezen maar vond niets geschikt. Ik zocht iets om te smeren, niet om te wassen. Plots stond er een lieve verkoopster naast mij die vroeg of ze kon helpen. Daar stond ik dan met een mond vol tanden en rode wangen. Best flauw, ik weet het.
Ik heb dan toch maar uitgelegd dat ik iets smeerbaars zocht omdat ik last heb van droge huid, overal. Het woord 'schaamlippen' durfde ik niet direct in de mond te nemen.
Ze begreep me direct en zei dat ik bij de medicijnen moest kijken ipv bij het maandverband. En daar heb ik gevonden wat ik zocht: Vagisan, vochtinbrengend.
Voor u uitgetest en goedgekeurd!
Voila, uw fietsseizoen is gered :)






Deze tip was helemaal gratis;) De volgende ook: Noem me bij jouw naam.
Wat een boek, overdonderend mooi en ontroerend. Zo veel zin in de film! Iemand al gezien?

''Leven is fouten maken. Vergeet ze niet maar blijf ook niet in je fouten hangen.''
-Johnny Cash-

Fijne dag nog,
vergeet niet te smeren ;)
Liefs Els


dinsdag 17 april 2018

Platte kaas

Wat een weken...

Karel sukkelt al een week of 3 met een ontstoken cyste aan zijn neus. Heel gevaarlijk! Hij kon bloedvergiftiging krijgen of een ontsteking in zijn hersenen. We liepen van dokter naar ziekenhuis naar NKO-arts,...
Ondertussen werd hij ook nog eens heel ziek en die ziekte gaf hij aan mij :(
Vorige week waren we dus samen een week thuis en dat klinkt heel wat fijner dan het was :)
Maar ach, langzaam aan kwamen we er wat bovenop. De neus is nog niet terug in orde maar we houden hoop.
Het weer werkt mee, oef:


Dankbaar dat we terug aan het werk zijn.
Alles komt goed, ooit.

En altijd is het zo geweest dat de liefde haar eigen diepte niet kent dan op de dag der scheiding.
-Kahlil Gibran-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
Els

donderdag 5 april 2018

dE Leesclub las:

Tegen de haat

Goedemorgen, daar gaan we weer: boekbespreking! Iedereen klaar? Thee en koekjes klaar? Ik heb nog veel overschot van mijn verjaardag gisteren, ik kan mij dus nog eens goed laten gaan :)

Deze maand lazen we Tegen de haat van Carolin Emcke, wat vonden jullie er van? Aangezien dit best wel hevige non-fictie is houd ik het voor volgende keer wat luchtiger:


Voor mij van Jojo Moyes. Het derde deel in de Louisa Clark reeks maar zeker ook apart te lezen. Het eerste deel is trouwens al verfilmd (zag ik nog niet, ik durf niet goed). Dat boek bespreken we hier op donderdag 17 mei.

En dan nu Tegen de haat. Geen vlotte-ontspan-lectuur maar wel super boeiend en actueel. Horend tot het soort van boeken dat je moet lezen om een beetje te begrijpen in wat voor een wereld we momenteel leven, niet? Mijn recensie:


Wat een boek. Geweldig actueel, relevant en immens boeiend.
Een boek dat verplichte kost zou moeten worden, op zijn minst voor iedereen die een functie met (maatschappelijke) macht bekleedt.

Emcke begint met het fileren van de ‘haat’, wat houdt dit begrip in, wat betekent het, waar komt het vandaan, hoe zag het er vroeger uit? Heel gedegen onderzoekt zij het begrip op taalkundig vlak en op het vlak van maatschappelijke impact.
Dat maakt dat de eerste hoofdstukken wat droog en afstandelijk zijn maar zeker niet minder boeiend hoor. Verder in het boek komen er meer praktijkgerichte voorbeelden aan bod.

Langzaam aan wordt het boek persoonlijker. Emcke vertelt ons dat ze lesbisch is en ze gebruikt dat ‘anders zijn’ ook om onderwerpen duidelijker aan te kaarten. Want ‘haat’ wordt hier breed besproken. Niet enkel de onverdraagzaamheid tegen vluchtelingen maar ook hoe IS te werk gaat én hoe wij als maatschappij omgaan met iedereen die anders is. Anders qua geloof, uiterlijk, politieke opvatting of geaardheid.

Hoewel er geen pasklare oplossing is om alle haat in de wereld om te buigen naar liefde zijn dit boek en de ideeën van Emcke een geweldige stap in de goede richting. Ze laat ons inzien hoe wij als ruimdenkende personen ook meewerken aan de verspreiding van haat. Door langs de kant te staan en toe te kijken, door niet genoeg na te denken, niet genoeg te analyseren, doordat we niet genoeg beseffen hoe belangrijk het ‘onzuivere’ is. We moeten niet bang zijn voor diversiteit maar deze net omarmen. Alles en iedereen die afwijken van de norm zijn een positieve bijdrage aan een betere wereld. Ik zou het opwijken willen noemen. Waarheidsspreken in al zijn vormen, dat moeten we meer doen. Niet bang zijn, dissidente successen vieren en delen, en mensen beoordelen naar hun daden in plaats van hun afkomst.

Dit boek gaat van heel theoretisch naar heel gepassioneerd, zonder ooit aan deskundigheid in te boeten. Emcke weet een verhaal te vertellen dat je leven zal veranderen en nog lang blijft nazinderen.


Dikke merci aan alle lieverds die weer hebben meegelezen!
Achtereen doen we nog eens een give-away hoor. Ik ben een graag-gever, gaat me beter af dan krijgen (lastig als je jarig bent) :) Noem het een opwijking :)
Karel en ik werken trouwens aan een nieuwe lijn buttons, en het gaan schoontjes worden, hou u vast!

''Een bos is geen verzameling van losse exemplaren maar één groot complex van onderlinge relaties.''
-George Haskell-

Lees ze,
Els

dinsdag 3 april 2018

Baby's

Hoera!

Ik zag al baby lammetjes en gisteren mijn eerste baby eendjes, hoera!
De lente komt er echt aan!
#dankbaar

Ok, het zijn nijlganzen maar dat telt ook :)

Oh mooie dagen...


''Soms volgt geluk door iets te beginnen en soms door iets te beëindigen.''
-Olaf Hoenson-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag en voor zij die vakantie hebben: fijne vakantie!
Liefs Els

donderdag 29 maart 2018

The times they are a-changin

Veranderingen

Helemaal geïnspireerd door de aflevering van DWDD dinsdag! Het thema was The times they are a-changin, naar het liedje van Bob Dylan.
Een echt opwijking liedje!

In de jaren 60 was dit liedje helemaal actueel maar nu ook weer. (Jeangu Macrooy bracht trouwens een geweldige Nederlandstalige uitvoering van dit nummer.)
#metoo, The womens march, genderneutraliteit, de anti-wapen-demonstraties (Emma for President), Black lives matter,...
Zo mooi om te zien allemaal!

Ook wel een beetjes triest dat we nog steeds deze gevechten moeten leveren... Maar, beter vredevol vechten dan onze kop in het stand steken!
Ik ben blij dat we allemaal samen zo goed bezig zijn. Het geeft me hoop en moed en goesting.
Critici, angsthazen, vastgeroesten zullen er altijd zijn maar deze vlam is te groot om nog uit te gaan!



Laten we er samen iets moois van maken!
Wie graag een beetje meer leest over wat en hoe je zelf kan doen, het boek van Naomi is een aanrader.


The line it is drawn
The curse it is cast
The slow one now
Will later be fast

-Bob Dylan- 

Koester je vlam,
liefs Els 

dinsdag 27 maart 2018

Buurman

Strepen opdoen

Zaterdag gingen we naar een optreden van Buurman en het was zo goed!
De nieuwe liedjes, maar ook de oude, de teksten, de videobeelden.
Ik werd geraakt, ontroerd, vrolijk en geïnspireerd. Ik deed strepen op.
#dankbaar!

Het was in een klein cultureel centrum waar we wel vaker komen. Ik ken het daar, het is er niet te druk, ik ben er wat op mijn gemak. Het was echt een fijn uitje!

De nieuwe cd is iets meer dansbaar, maar de filmische teksten en muziek die ontroeren zijn ook nog aanwezig dus: dubbel fijn!
Buurman is zo een pareltje dat nog veel te weinig mensen kennen, bij deze dus:
ontdek en geniet!



Het is niet de glorie die je groot maakt
of hoe je spotlights reflecteert
Het is hoe je omgaat met dagen die bang zijn
Hoe je telkens weer terugkeert
-Buurman-

Nog een fijne dankbare dinsdag,
Els

donderdag 22 maart 2018

PTSS met lepels en strepen

Delen helpt

Deze week las ik een geweldig blogbericht van Kelly, die trouwens altijd en overal geweldig schrijft. In dat bericht schrijft zij over prinses en haar lepels. Oorspronkelijk zou de lepeltheorie van Christine Miserandino komen.

Wat een feest van herkenning! Ik heb ook (geen) lepels! Alleen noem ik dat al jaren mijn strepen. Zo fijn om te lezen dat ik niet alleen sta (wist ik ergens wel al, maar toch). Omdat ik geloof in miserie delen om het leed te verzachten en de schaamte weg te nemen, het taboe te doorbreken, vertel ik hier in het kort over mijn strepen. #opwijking :)

Sinds de overal heb ik ptss, mijn hoeveelheid strepen verminderde drastisch. Na een tijdje bleek de ptss chronisch, mijn aantal strepen voorgoed verminderd. Dat is ferm kut maar valt ook wel een beetje op te lossen. Door minder strepenvretende dingen te doen. Dat is de theorie, de praktijk is iets lastiger.

Afgelopen maanden heb ik elke week een dag extra gewerkt om een zieke collega te vervangen, ik kreeg die giga griep, het was een grijze lange winter,....
Dat betekent dus nog wat strepen minder. Ik kan die aanvullen hoor, met boswandelingen, veel alleen thuis zijn, veel slapen, creatief bezig zijn,... Me time om het modern te zeggen ;)
Maar daar was niet altijd tijd, ruimte en energie voor.

Want ja, strepen 'maken' kost vaak ook energie. Tijdens het maken verspeel je er ook weer een paar. Je moet dus zien dat je op het einde van de rit in de plus staat of het heeft niets uitgehaald.
Strepen kunnen geestelijke maar ook lichamelijke energie bevatten of wegnemen.
Soms denk je strepen te gaan winnen maar valt dat tegen.
Soms verlies je plots strepen, zonder aanleiding of waarschuwing (mijn criticus noemt dat absoluut zwakte, fout van mij, weet ik).
Soms verlies je strepen zonder dat je er iets aan kan doen: collega die niet 3 weken ziek is maar 8 weken, door de tram die niet rijdt en de bus die je dan moet nemen, omdat je niet onder (familiale) verplichtingen uit kan of wil,...
Strepen verlies je soms trouwens ook bij fijne dingen: omdat het er druk is, het lang duurt, het veel indrukken oplevert,...

Leven met strepen is wikken en wegen.
Het maakt wel dat je bewuster gaat leven, meer let op wat levert me iets op en wat niet (al klinkt dat heel egoïstisch en is het daarom niet makkelijk voor mij).
En ja, ik ben daar in theorie veel beter in dan in de praktijk.
Maar ik besef het steeds meer en meer (raar dat het me nog niet al lang kristalhelder duidelijk was, ontkenning zeker): dit is het, hier moet ik het met doen.
Ik kan maar beter loslaten, omarmen, er in duiken en er het beste uit halen.
De overval is dan ook nog maar een dikke 7 jaar geleden, het is blijkbaar soms nog best vers ;)

En er zijn zo veel mensen die het erger hebben, veel erger. En dan schaam ik mij voor mijn enorme berg strepen/lepels in vergelijking met hen. Mijn hart is vandaag bij alle slachtoffers wereldwijd, dikke kus!




Laten wij zacht zijn voor elkander, kind -
want, o de maatloze verlatenheden,
die over onze moegezworven leden
onder de sterren waaie' in de oude wind.

-Roland Holst- 

Liefs,
Els


dinsdag 20 maart 2018

Het boekenweekgeschenk

Gezien de feiten

Zoals beloofd mijn mening over Gezien de feiten.
Was het mijn favoriete Griet boek? Verre van. Mijn favoriete boekenweekgeschenk? Ja, toch zeker van de laatste jaren.
Het is me al meermaals overkomen dat ik niet door een boekenweekgeschenk door geraak. En dat zegt wel wat aangezien het heel dunne boekjes zijn :)
Ik ben geen kortverhalenlezer. Zelfs niet van mijn favoriete schrijvers. Ik probeer het geregeld maar het is mijn ding niet.

Hebben jullie iets opgevangen van de kritiek over Griet haar boekenweekgeschenk? Sommigen deden alsof het complete bagger was. Dat is het zeker niet! Weet je wat ik denk? Dat Griet 'haters' en 'lovers' heeft, er is blijkbaar geen tussenweg.
Ik denk dat dat komt omdat Griet lastige thema's aanhaalt, de mensen oproept om onder hun eigen tapijt te kijken...
Veel mensen steken hun kop in het zand en willen die daar houden. Omdat ze bang zijn. Bang om eens echt naar zichzelf te kijken. Want dat doet pijn.
Maar enkel dan kan je groeien...





''Hoe dichter je bij jezelf staat, hoe verder je komt.''
-?-

Ik wens alle bange mensen een portie moed toe!
Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
Els

donderdag 15 maart 2018

Hyperventilatie en de boekenweek

Met de billen bloot

Mijn 'afwijkingen' met jullie delen met het idee jullie daar mee te helpen. Een opwijking van mij.

De griep is bijna uit mijn lichaam, ik ben nog steeds snel moe maar voor de rest gaat het wel. Wat een beest was dat seg...
Maar ik sukkel nog steeds. Naweeën van de ptss aanvallen die ik laats weer had.
En dat in combinatie met de griep en de lente die op zich laat wachten.

Vlak na de overval had ik last van paniekaanvallen met hyperventilatie. Op aanraden van mijn huisarts ging ik naar de kinesist om 'anti-hypervantilatie' te leren ademen. Dat hielp enorm. Ik zit op yoga en ook daar doen we vaak ademhalingsoefeningen dus ik 'weet' hoe ik moet ademen.

Vorig jaar sukkelde ik enorm met spierpijnen. Ik ging naar een geweldige homeopate (ik ga nog steeds trouwens) en zij vertelde me dat ik door mijn ptss al jaren hyperventileer op celniveau. Heel onbewust dus. Heeeel slecht voor de spieren natuurlijk. Dankzij haar hulp gaat het al veel en veel beter.
Maar begin dit jaar had ik veel last van druk op mijn borst (een soort van band) en duizeligheid. Toen ik weer op controle ging bij mijn geweldige arts stelde ze me gerust. Ik heb geen enge ziekte, ik hyperventileer gewoon heel de tijd. Dankzij haar korreltjes ging het direct veel beter.
Het stelde me gerust maar ook niet, ik voelde dit aan als achteruit gaan aangezien het al bewuster is. Lees: meer mijn schuld.

Tijdens mijn zware griep kreeg ik nog eens een echte hyperventilatie-aanval: met niet kunnen ademen, in een zakje ademen en alles. Zeer bewust dus.
Dat voelde dus als heel erg achteruitgaan, als heel erg mijn schuld/fout.
Want ik wéét hoe het moet en toch doe ik het niet goed.

Ferm lastige dagen dus.
Mijn therapeut zegt dat ik mijn lichaam moet leren aanvoelen, er naar luisteren.
Maar dat werkt niet door er tegen te roepen: wat scheelt er nu en waarom nu en waarom is het weer erger en wat is er dan en wat moet ik doen???

Ik moet lief, zacht en geduldig zijn. Met mijzelf, voor mijzelf.
Zeeeeer moeilijk.
En dan is daar de boekenweek en ga ik met mijn bonnen (gespaard van de feestdagen) shoppen:






Brené Brown, Marieke Lucas Rijneveld en Griet. (Over Griet heb ik het dinsdag nog.)

En ik denk, weet dat dit me gaat helpen. Want lezen is rustgevend, uiteraard. Maar boeken helpen me ook om mijzelf beter te begrijpen en milder te zijn voor mijzelf. Ik lees dingen van personages en begrijp hen, leef met hen mee. Om daarna te beseffen dat ik in hetzelfde schuitje zit. En als ik met hen kan meeleven wil dat zeggen dat ik hetzelfde medeleven ook voor mijzelf moet kunnen opbrengen. Begrijp je wat ik bedoel?

Halen jullie ook 'genezing' uit boeken? Hebben jullie ervaringen met ptss of hyperventilatie die jullie willen delen? Je weet wat Brené zegt: schaamte verdwijnt enkel door er over te praten, bij deze dus.



...dat geluk niet zozeer gaat over krijgen wat je wilt, maar over aanvaarden en loslaten wat je niet en nooit meer wilt,...
-Gezien de feiten, Griet op de Beeck-

Met de billen bloot, het is niet altijd makkelijk. Maar moeilijk gaat ook, lees ze!
Els

dinsdag 13 maart 2018

Alles komt goed

Beter

Alles komt goed, ik begin me terug wat meer mijzelf te voelen... Oef :)
En de lente komt er aan, oef oef!
Al zal er eerst nog even wat koude en regen komen. Maar daarna: lente!
Olé!


Daar ben ik vandaag dankbaar voor!
#dankbaredinsdag

''Onzekerheid is de vruchtbare grond van pure creativiteit en vrijheid.''
-Deepak Chopra-

Liefs,
Els

donderdag 8 maart 2018

Vrouwendag

Internationale vrouwendag

Vrouwendag en regen? Kruip onder een dekentje en begin te lezen!


#geïnteresseerd, noem het een opwijking :)

Een mooi hoopje vrouwen:
In het bos
Noord
The sun and her flowers
Zo scherp je kon er ook niet geweest zijn
Creative Flow
Huiselijk haken met Club Geluk
The Plant Pharmacy

Mijn boekenkast begint echt een vrouwenkast te  worden en ik hou er van!

Merci aan alle meelezende vrouwen, jullie zijn geweldig, geef jezelf een dikke kus van mij! Nog een fijne Vrouwendag!

''Een sterk karakter is niet alleen vasthouden aan jouw mening, maar ook jouw mening durven te veranderen.''
-Olaf Hoenson-

Liefs Els






dinsdag 6 maart 2018

De griep

De griep riep

Dinsdag (vorige week) heb ik overleefd, woensdag op het werk ook. Thuisgekomen ben ik totaal aan de griep bezweken. Vandaag dus dankbaar dat ik mij terug enigszins levend voel. Duimen dat ik deze werk-week wel overleef, sta nog wat wankel op mijn benen...






''Als je het niet probeert, zal het je nooit lukken.''
-Desmond Tutu-

Fijne Dankbare Dinsdag,
liefs Els

dinsdag 27 februari 2018

Lichtjes zien

Pfff...

Dankbaar zijn, niet altijd makkelijk.
Ik heb zondag een giga ptss aanval gehad, gisteren voelde ik me dood.
Vandaag voel ik me driekwart dood.
Er wordt gestaakt dus moet ik straks met de fiets, door de vrieskoude, naar mijn werk.
Daar moet ik hard werken om dan met de fiets naar huis te komen.

Niets dankbaarheid, tot dan. Maar dan wacht er op mij een tas warme soep, een kachel die brandt, een warm badje én een warme knuffel van Karel.

Er is altijd iets om dankbaar voor te zijn, al is het pas een paar uur later.
Niet vergeten!


''Zoals je kijkt naar jezelf, kijk je naar de wereld.''
-Olaf Hoenson-

Liefs Els

donderdag 22 februari 2018

Feminisme en boeken

We zijn er nog niet...

Voor zij die denken dat feminisme iets van vroeger is, jammer genoeg hebt u ferm ongelijk. Triest maar waar. Onrecht tegen vrouwen zit in ons systeem ingebakken. Systeem als in maatschappij maar ook als in ons zijn.

Laatst las ik het boek: Mannen leggen me altijd alles uit van Rebecca Solnit. Super boeiend. Niet alleen het titelessay. Ze wijst er bijvoorbeeld op hoe raar het is dat als er een verkrachtingsgolf woedt op een universiteitscampus (waar sowieso al veel verkrachtingen plaatsvinden) de vrouwelijke studenten een uitgangsverbond na een bepaald uur krijgen. Terwijl het toch veiliger zou zijn om de mannelijke studenten (waaronder de dader(s) zich bevindt) een uur te geven.
En dit is maar één voorbeeld. Rebecca wijst je op veel dingen die wij vrouwen voor lief zijn gaan nemen/normaal vinden maar die dat in feite niet zijn.
Vandaag las ik nog in de krant dat 94% van de vrouwen in Hollywood op de één of andere manier seksueel is lastig gevallen, of erger! 94 %!!!

In haar boek verwijst Solnit ook naar het boek Trauma & herstel waarover ik het al eens had. Daar hou ik van, boeken die me naar andere boeken verwijzen. En zo ben ik plots in een feministische-lectuur-spiraal beland. En ik hou er van.
Al zit ik soms met tranen in de ogen of vol walging en verdriet te lezen.

Over tranen, verdriet en walging gesproken: ik las net Een klein leven. Dit weekend brachten we naar jaarlijkse gewoonte in een bungalow van CenterParcs door. (Een gedeelde opwijking van ons twee). Een weekendje geitjes aaien, schommelen, vogels voeren en lezen. Veel lezen. En daarna huilen, veel huilen :) Door dat geweldige boek.
Ok, misschien is zo een zwaar boek niet echt gepast voor een weekendje ontspanning, maar toch. Enkel op vakantie kan ik echt uren in een boek verdwijnen. En dat doet dit boek met je, het trekt je voort, 750 pagina's lang.
Alle goeds dat je er al over hoorde of las is waar, echt waar. Vergeet alleen je zakdoeken niet! Jude ligt nog altijd op het randje van mijn ogen als traan te balanceren...

Om toch nog luchtig af te sluiten :)

''Angst maakt dat je alles wilt controleren. Daarmee knijp je de natuurlijke stroom van het leven af, terwijl je juist daarop zou moeten vertrouwen.''
-Louise Hay-

Nog een fijne opwijkende donderdag, lees ze,
liefs Els

dinsdag 20 februari 2018

Connie Palmen

Dank u Ruth Joos

Karel wees me op het volgende: Ruth Joos interviewt Connie Palmen aan de hand van de 26 letters van het alfabet. Alles te samen duurt het ongeveer 4 uur.
Een droom voor Connie fans als ik! Dus daarom dank u Ruth en dank u Connie voor de vele uren luisterplezier! Zelf ook luisteren én kijken doe je hier.

Terugblik naar Kunstenfestival Watou.

''Zolang je vecht met de werkelijkheid, zal je verliezen.''
-Byron Katie-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
liefs Els

donderdag 15 februari 2018

dE LeeSclub las:

Op mijn schouders

Welkom lieve leesclubbers, goedemorgen en kom nestel je er bij.
Thee en koekjes klaar? Hier gaan we!

Vandaag bespreken we de geweldige YA roman Op mijn schouders. Ons volgende boek wordt: Tegen de haat. Een non-fictie boek ter afwisseling. Omdat het belangrijk is om in deze moeilijke tijden niet weg te kijken en te proberen begrijpen wat er achter de dingen om ons heen schuilt. Inzicht geeft macht. Geen overheersende macht, wel de kracht om de wereld beter te maken. Daarom dus. We bespreken het boek hier op donderdag 29 maart.

Maar eerst het Niven boek, een boek vol opwijkende personages. Helemaal mijn ding dus. Ook jouw ding?


Mijn recensie:



Ik ben 38, in theorie veel te oud voor dit boek. Ik vond het in het begin ook heel even moeilijk om me met Jack of Libby (de hoofdpersonen) te identificeren. Jack, de populaire eeuwige lolbroek die leidt aan prosopagnosie (hij kan geen gezichten herkennen) maar dat geheim houdt of Libby die haar moeder verloor toen ze elf was en ooit in het nieuws kwam als dikste meisje van de VS.
Met beiden leek ik niets gemeen te hebben maar dat was fout gedacht. Zo gaat het ook in het boek: iedereen denkt Libby en Jack te kennen maar is dat wel zo?

Als Libby na jaren thuisonderwijs terug op school komt wil ze zo graag het meisje zijn dat alles kan, en na jaren therapie denkt ze ook dat dat moet lukken. Tot ze Jack tegenkomt en een grap totaal uit de hand loopt.
Jack en Libby leren daarna elkaar beter kennen en daardoor ook zichzelf. Wij leren ondertussen meer over wat het inhoudt om er niet bij te (kunnen) horen, te leven in een wereld waarin iedereen naar je kijkt en je be/ver-oordeeld of een wereld waarin je in feite altijd alleen staat omdat je niemand ooit herkent.

Halfweg dit boek kreeg ik een krop in mijn keel en branden de tranen in mijn ogen. Omdat het verhaal zo mooi, ontroerend, herkenbaar, pijnlijk, frustrerend, romantisch, en grappig is.
Door het afwisselende vertelperspectief zit je volledig in Jack én Libby’s hoofd. Je ziet wat zij zien (of niet zien), je denkt wat zij denken en je voelt wat zij voelen. Niven heeft de gave om hyper-realistische personages neer te zetten, niet alleen haar hoofdpersonages maar ook alle personages er om heen.

Jack en Libby veroveren elkaar, de wereld en jouw hart. Eens je aan dit boek begint kan je het niet meer wegleggen. Ik heb met slaapogen onder mijn dons, ver na bedtijd, doorgelezen tot het uit was. En toen nog een lekker potje gehuild.
Ik wou dat ik in mijn middelbare schooltijd een Libby had gekend, of even geweldige vriendinnen had gehad als zij. Ik wou dat ik zelf wat meer Libby was geweest. Ik zou zelfs nu nog graag wat meer Libby zijn. Ik heb mijzelf alvast voorgenomen meer te dansen, waar dan ook.

Er is maar één nadeel aan dit boek, het zwarte gat waar je in valt als het uit is… Bedankt Jennifer om dit hartverwarmende verhaal neer te schrijven, en ik wacht vol brandend verlangen op een volgend boek van jou!

Op mijn schouders is een boek dat iedereen moet lezen. Iedereen die zich niet altijd even geweldig in zijn vel voelt, en hebben we dat niet allemaal wel eens? Dit boek zou verplichte literatuur moeten zijn op middelbare scholen én het schreeuwt ook om een verfilming.

Op mijn schouders heeft een plaatsje in mijn 38-jarige hart, hoofd en ziel veroverd!


Bedankt om weer zo gezellig mee te lezen!
Op deze koude grijze dag is er niets beter dan onder een dekentje kruipen met een goed boek, lees ze!

''Angsten zijn papieren tijgers. Doe het en je kunt het.''
-Amelia Earhart-

Liefs Els

dinsdag 13 februari 2018

Gratis geluk

#geluksplanten en #geluksvissen

Goedemorgen! Vandaag ben ik dankbaar voor alle lieve reacties die ik krijg op mijn Geluksvissen en Geluksplanten.
Ook de vissen en planten waar ik geen reactie op krijg maken me blij, omdat ik weet dat zij ook iemand blij hebben gemaakt, al hoor ik er nooit iets van.
De teller staat momenteel op 369 vissen en 115 planten! Naast veel werk zijn daar natuurlijk ook kosten aan verbonden, al probeer ik zo veel mogelijk te recycleren enzo.

Op die kosten heb ik iets gevonden. ik laat me 'sponseren' door Bol.com.
Voor elk boek dat jullie kopen door op een linkje op mijn blog te klikken krijg ik een mini vergoeding. Dus als jullie toch al van plan zijn een boek te kopen, doe het dan door door te klikken op mijn blog. Voor jullie blijft alles hetzelfde, geen meerkost of wat dan ook en ik hou er iets aan over voor mijn Geluskpotje.
Bol.com blij, jullie blij, ik blij én de vinders van gratis geluk blij! #winwinsituatie :)
Alvast merci!





Enne, ten huize Dingen Die Fijn Zijn denken wij ook aan de onafhankelijke boekhandel hoor: we zijn net aandeelhouder geworden van de Groene Waterman! Zoals bij alles gaat het om evenwicht.

Op de valreep nog een boekentip: Donkerblauwe woorden.
Een boek vol boeken, zalig!

''Volhouden is niet keer op keer herhalen, maar telkens andere manieren zoeken.''
-W.C. Fields -

Maak er nog een fijne (vakantie) week van,
liefs Els

donderdag 8 februari 2018

Schrijven vanuit je hart

Graag zien is graag delen

Ik lees graag, ik deel graag tips, noem het een opwijking. 
Tussen haakjes: volgende week is het weer dELeeSclub! Wie snel is kan nog meedoen.

Ik las, herlas, net een geweldig boek. Dat me nog meer goesting geeft om te schrijven. Schrijven kan iedereen, je hebt niet veel nodig en het is helend voor je ziel. Waar wachten jullie nog op? Elke dag één pagina is zo gedaan.
Een schriftje uit de Action (gepimpt met een Echte Els) en wat Bicpennen, meer heb je niet nodig.

Schrijfwijf buttons nog te koop :)

Goesting? Mijn recensie:



Een bijbel voor iedereen die van Creatief schrijven houdt. Dit boek is voor het eerst (in het Engels) verschenen in 1986 en het is nog super actueel.

Ooit las ik het al eens, een exemplaar uit de bibliotheek. Maar deze uitgave is zo veel mooier: met roze, goud is het helemaal mijn ding. Dat is ineens ook mijn enige minpuntje: ik weet niet of deze cover iedereen aanspreekt.

Natalie is een icoon, een schrijf-Godin, een goeroe voor velen. De grootste Nederlandstalige fan moet Geertje Couwenberg zijn, die trouwens een eigen versie van dit boek schreef: Zin, lust in je leven door schrijven. Ook een geweldig boek, ook in mijn bezit.

Schrijven vanuit je hart is een boek dat je moet kopen. Leen het zoals ik eens uit de bib als je nog twijfelt, daarna koop je het zeker. Omdat je duizend dingen gaat willen onderlijnen. Omdat je het een keer van voor naar achter gaat lezen (en misschien nog wel een paar keer) maar ook omdat je elke oefening nog wel eens opnieuw gaat willen maken. Of je slaat het nog eens open om te voelen wat je voelt als je dit boek openslaat: pure goesting! Niet alleen om te schrijven maar ook gewoon al om te leven.

Het is een boek vol schrijfoefeningen al staat er nergens echt een klassieke oefening in. Verwacht geen saai schoolachtig werkboek. Dit boek sprankelt en spettert en knettert van het papier af. Goesting, ik zei het al.

Volledig vanuit haar hart en ziel, heel puur en eerlijk neemt Natalie je mee op je eerst stapjes in het schrijven. Vol enthousiasme sleept ze je mee ook al schrijf je al jaren. Ze inspireert en dat op een hele vlotte manier. No nonsense.

Ze vertelt vanuit haar eigen ervaring, geeft voorbeelden uit haar leven, uit de lessen die ze geeft en ze vertelt hoe haar studenten aan de slag gaan.

Dit boek is een soort van dagboek, een lesboek, een inspiratieboek, een aanmoedigende gids en een bron van inspiratie in één.

Schrijven is iets dat van binnenuit moet komen, Natalie heeft de gave om mensen te raken, diep vanbinnen. En zo begint je pen vol goesting vanzelf te vloeien…

Voor de twijfelaars: leen het boek eerst even uit de bib, daarna kan je het voor jezelf kopen. Dat is handig om in aan te duiden enzo.
Enne, schrijven is gratis therapie voor jezelf, geloof me!

''Aan elke verandering, ook een goede, kleeft wel iets ongemakkelijks.''
-Arnold Bennett -

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els

dinsdag 6 februari 2018

Shinrin-yoku

Dank u Moeder Natuur

Vandaag, op dankbare dinsdag, ben ik Moeder Natuur dankbaar voor al het moois en goeds dat zij me brengt. Ik voelde het al langer, mijn therapeut bevestigde het en nu is het de nieuwste rage: Shinrin-yoku! 
Boswandelingen, bosbaden, bosbelevingen.

Dit jaar komt er een massa boeken uit over dit thema en ik kijk er al naar uit!



 Een week geen bos is een week niet geleefd!

''Geloof in een wonder.''
-Norman Vincent Peale-

Nog een fijne, groene, week!
Els

donderdag 1 februari 2018

Trauma & herstel

Stoppen met vergeven

De 'Jezus in mij', ik koester(de) die. Ik probeerde die tevreden te stellen en trots te maken. An sich is dat goed, maar het mag niet ten koste van jezelf gaan natuurlijk...
Ik zit vol opwijkingen, maar dus ook afwijkingen. En soms is iets een op- én een afwijking. Zoals mijn Jezus.

Ik ben dat beter beginnen begrijpen door het boek Trauma & Herstel. De gevolgen van geweld -van mishandeling thuis tot politiek geweld. 
Griet raadde dit boek aan op tv, de ochtend er na was het overal uitverkocht en moest het herdrukt worden! Dat zegt iets over Griet maar ook over de wereld waarin wij leven. Wij weten zo weinig van elkaar...

Van mij weten jullie al dat ik na 2 gewapende overvallen PTSS heb. Ik heb ondertussen al heel wat over trauma gelezen maar dit boek steekt er met kop en schouders boven uit. Ik heb, net als Griet, veel onderlijnd. En veel geleerd.
Wie ook maar het kleinste trauma heeft: lees dit boek! Je gaat je in de eerste plaats al minder alleen voelen. En dat helpt.
Ik las het hoofdstuk per hoofstuk, met wat dagen er tussen om te bekomen, het is maar een tip.

Wat voor mij heel belangrijk was, en wat naar ik denk voor vele mensen nuttig is, is dit: stop met te proberen vergeven.
Gek hé!? Elk zelfhulp-, spiritueel, meditatie-,...boek zegt het tegenovergestelde.
Maar hier spreekt iemand met ervaring en wetenschappelijk bewijzen en kennis en de juiste diploma's dus je mag haar geloven. Nee, moet haar geloven!
Gewone stervelingen zijn niet in staat om oprechte vergiffenis te schenken, want dat kan pas nadat een dader bekend heeft en berouw heeft getoond. En hoeveel daders ken jij die dat hebben gedaan? Juist.

Al klinkt dat klein en onnozel, mij heeft dit inzicht enorm geholpen. De Jezus in mij oefende en oefende zich te pletter maar het lukte me niet, dat vergeven. Wraakfantasieën koesteren is ook geen goed idee hé. Maar niet alles kan en moet worden vergeven. Het enige dat moet is goed zijn voor jezelf en je richten op je eigen herstel en daar maakt vergiffenis schenken geen deel van uit. Al wordt het nog zo vaak zo mooi verkondigd: 'een ander vergeven is een geschenk aan jezelf geven'...
We hebben het hier tussen haakjes over een trauma hé, niet over je man die het licht heeft laten branden of zo... Dus vergeef de mensen om je heen gerust hun kleine foutjes en opwijkingen/afwijkingen. Maar iemand die je door en door pijn heeft gedaan, je een trauma heeft bezorgd die hoef je dus niet eens te proberen vergeven.

Mij hielp dit, jullie ook?
En lees vooral dit boek. Lees gewoon veel boeken over dit onderwerp. Je gaat er wijzer en sterker uitkomen. En praat over je pijn/verdriet/angsten. Met anderen, hier, via mail,...
Samen kunnen we elkaars wereld mooier maken!

#wolkenclub

''Vier elk stapje vooruit. Wacht niet tot je perfect bent.''
-Ann McGee-

Liefs Els

dinsdag 30 januari 2018

Tournée Minérale

Schol!

Hoera, Tournée Minérale komt er weer aan! Jullie doen toch mee hé?
Er doen al 76 538 mensen mee dus jij kan niet achterblijven hoor.

Vorig jaar deden wij ook al mee en dat is ons goed bevallen. Ik vrees wel dat we doorheen het jaar niet genoeg drinken ;) Waar veel mensen spraken van beter slapen, afvallen, minder hoofdpijn,... voelden wij niet zo veel. Het contrast was te klein denk ik ;)
Maar het hielp ons wel om nog bewuster met ons drinkgedrag om te gaan. Thuis valt dat dus mee maar op restaurant grijp ik toch vaak automatisch naar iets alcoholisch. Vorig jaar vielen er 2 verjaardagen, een etentje en ons weekendje Center Parcs in de Tournée periode en awel, dat is goed gegaan. We dronken mocktails, veel sapjes en nog meer water.
En op het einde van de maand waren we trots op onszelf en dankbaar voor de ervaring.

Dus daarom op deze Dankbare Dinsdag: dank u wel aan de organisatoren om dit jaar weer een Tournée te organiseren!




''Succes is altijd een combinatie van talent, geluk en doorzettingsvermogen. Die drie kunnen niet zonder elkaar.''
-Victor Mids-

Liefs Els

donderdag 25 januari 2018

Gedichtendag 2018

Feestje!

Wie mij een beetje kent weet dat ik dol ben op poëzie: schrijven, lezen en luisteren! Vandaag, gedichtendag, is dan ook een hoogdag voor mij!
Jammer genoeg moest ik vandaag (en komende donderdagen) een collega vervangen waardoor ik al om half vier moest opstaan. Vanavond een evenement bezoeken gaat dus niet meer lukken. Ach, ik bouw nu hier met jullie wel een klein poëziefeestje :)
Want ja, delen is één van mijn favoriete opwijkingen!

Op mijn Instagram vandaag een gedicht van onze nieuwe dichter des Vaderlands Els Moors én eentje van mij (waar ik net een nominatie voor kreeg)!


Hier een paar kei goede bundel-tips. Bundels van mensen die hun werk ook op Instagram posten, neem zeker een kijkje op hun accounts, je gaat genieten.
Geweldig mooi en laagdrempelig allemaal.

1) Siel : zoals je kan zien heb ik een bundel zonder uitgever-vermelding. Ik heb dan ook één van de eerste bundels, uitgegeven in eigen beheer. Ondertussen is de bundel ook uitgegeven door een echte uitgeverij én ligt haar tweede bundel ongeveer NU in de winkel... Siel is cool!
2) Rupi Kaur: dit is haar tweede bundel, de eerste heb ik ook. Immens krachtig en feministisch en  moedig.
3) Atticus:  eenvoudig, romantisch, kort en krachtig. Eén van zijn teksten komt zeker ooit als tattoo op mijn lichaam!

Aan al de Madammen en Mijnheren die nu meelezen: bestel direct één van deze bundels en feest mee.
Poëzie is niet zwaar, wereldvreemd of moeilijk. Het is net als muziek, een shortcut naar je hart en ziel, geniet er van!

Voor zij die in de buurt van Antwerpen wonen: De Groene Waterman heeft een zeer schone collectie poëzie. Spring daar gerust eens binnen en laat je volledig gaan...

De aarde lacht in bloemen.
-Ralph Waldo Emerson-

Nog een fijne Gedichtendag,
liefs Els

dinsdag 23 januari 2018

Lente

Ik voel het komen....

Ik voel haar stillekesaan dichterbij sluipen, de lente! Jullie ook?
Fijn hé!
Het blijft al wat langer licht, er verschijnen al groene sprietjes en hier en daar wat kleur...
Leve de lente!






 ''Als je spreekt zeg je dingen die je al weet. Als je luistert kun je dingen horen die je nog niet weet.''
-Oosterse wijsheid-

Maak er nog een fijne Dankbare Dinsdag van,
liefs Els

donderdag 18 januari 2018

Mijn strijd

Mijn woord van januari

Vorig jaar had ik een woord van het jaar: groei. Ik was benieuwd wat mijn woord van 2018 zou worden: lichaam, aanvaarding, water,...
Voor deze maand heb ik alvast een woord: strijd.

Misschien gaat het dit jaar wel zo zijn: elke maand een woord. Of strijd blijft ook komende maanden nog mijn woord, we zullen zien.

Eerlijkheid, totdat het pijn doet, dat is ook één van mijn opwijkingen.
Dus ga ik weer maar eens met de billen bloot;)

Ik zag Three billboards, ik begon aan de Mijn strijd reeks en las stukje per stukje Trauma en herstel (op aanraden van Griet Op de Beeck), ik las ook vanalles over #timesup. Dat allemaal samen maakte me bewust van mijn woord 'Strijd'.
Ik dacht na over Lotte die naar Zweden verhuisde, Prentje die een cursus gaat volgen in Kopenhagen,... Els die nog in haar geboortedorp woont en droomt van Zweden en pottenbakken én schrijfcursussen en... Sommige dingen (cursussen) vallen uit de boot wegens niet te combineren met mijn werkuren, sommige dingen vallen uit de boot wegens...
Wegens angsten, onzekerheden, een laag zelfbeeld, nood aan structuur en dingen die vertrouwd zijn.
PTSS en een lastig verleden...

Ik wil op de barricaden staan, ik wil de wijde wereld intrekken, ik wil leren en ontdekken en groeien. Groots, breed, ruim, ver, diep,...
Maar ik blijf dichtbij, vertrouwd, klein, veilig,...

Niet omdat ik bang ben (of misschien wel) maar omdat ik voel dat ik dat nu nodig heb. Nog steeds, nog lang, wie weet. Voor altijd, misschien.
En dat is dan Mijn strijd: klein en dichtbij.
Of misschien is mijn grootste strijd wel de strijd om tevreden te zijn met mijn kleine strijd en niet constant te denken dat een grote strijd beter is.
Ik moet hier best wel een beetje van huilen.
Had het soms graag anders gezien.
Maar het is wat het is.
Punt.



Het is wat het is en het is goed zo. Wat het ook is.
Ik ga klein strijden en groeien, bloeien op mijn manier.
En jij?

''Wil je de gevangene zijn van je verleden of de pionier van jouw toekomst?''
-Deepak Choprak-

Liefs Els

dinsdag 16 januari 2018

Three billboards outside Ebbing Missouri

Dank u

Dankbare dinsdag en ik bedank Martin McDonagh voor zijn geweldige film!
Ik weet dat iedereen dat zegt maar in dit geval is het omdat het echt een wow film is! Ik wil hem zelfs graag nog eens terug zien. Ik zet hier bewust geen link naar de trailer omdat ik die wat misleidend vind. De trailer is zo hard en donker dat je schrik zou krijgen om te gaan (had ik) maar dat is nergens voor nodig.
Ok, het is een harde film maar daarnaast is het ook een slimme, ontroerende, grappige, hoopgevende film. Een film vol prachtige beelden, spitsvondige dialogen, geweldige acteurs (Frances!) en dingen om over na te denken. Ok, het wringt en schuurt, het gaat er soms over, het lijkt soms hopeloos en een echt happy end is er niet. Maar dat is er in het leven ook niet hé.
Prachtige film die lang nazindert en je doet inzien dat iedereen wel zijn eigen strijd voert en dat het belangrijk is om 'iets' te doen. Iets doen geeft hoop en maakt dat je aan een nieuwe dag kan beginnen.






Wanneer je een goed boek uitleest, is het alsof je afscheid neemt van een vriend.
-Voltaire-

Fijne Dankbare Dinsdag lieverds,
Els

donderdag 11 januari 2018

Stink ik?

Geen wasverzachter meer voor mij...

Mijn huid is sinds de laatste overval veel gevoeliger geworden. Noem het gerust ferm lastig  geworden ;) Daar probeer ik op allerlei manieren iets aan te doen. Dat in combinatie met mijn pogingen om milieuvriendelijker te leven maakt dat wij sinds een half jaar geen gekochte wasverzachter meer gebruiken. Eén van mijn groene opwijkingen :)

Ik gebruik nu een mengeling van bicarbonaat, azijn, water en een paar druppels lavendelolie. Onze was is niet super zacht meer en ruikt ook niet meer super lekker maar voelt en ruikt toch best ok. En we besparen véél geld!
Dit is nog maar een eerste stap, ik denk dat ik mij in het kort dit boek  ga aanschaffen en nog meer zelf ga maken.

Maaaar, ik voel me er ook wel onzeker bij. Ben ik nog wel schoon genoeg, ruik ik nog wel fris genoeg, stink ik niet? Ik voel mij al heel mijn leven super onzeker, over vanalles en nog wat. Waaronder mijn uiterlijk verschijnen. Zeker omdat ik in een winkel werk...
Grappig hé, dat ik mij gesterkt kon voelen door een wolk van wasverzachter-geur om mij heen? Terwijl dat in feite een artificiële manier is om je ware geur te verhullen? Maar toen kon ik toch aan 'de mensen' laten zien (ruiken) dat ik een proper meisje was, een goede huisvrouw. Nu ruik ik gewoon naar niets :)

#timesup in 2018 maar voor mij is er op therapie-vlak nog wat werk aan de winkel ;) Herkenbaar?
Maken jullie ook zelf verzorgingsproducten? Tips?

Mijn wasverzachter recept:
10 gram natriumbicarbonaat
200 ml warm water
800 ml azijn
20 druppels etherische olie naar keuze
Alles mengen in een afsluitbare fles, pas op want het gaat giga schuimen!
Traag en voorzichtig mensen dus en voor gebruik altijd schudden.


''We zijn niet het product van onze omstandigheden; we zijn het product van onze beslissingen.''
-Stephen Covey-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els

dinsdag 9 januari 2018

#oprahforpresident

Time's up

Vandaag een dikke merci aan Oprah en haar magnifieke dames!
Wat een vrouw, wat een speech, wat een boodschap!
Om te kijken en te herbekijken met tranen in de ogen en een glimlach om je mond!
Oh ja, er komen mooie tijden aan! Olé, olé!

Vorige week zagen wij Big little lies, zij vielen terecht ook in de prijzen! Aanrader hoor, naar een boek van Liane Moriarty (de die hard leesclubbers kennen haar wel).

Al die geweldige Madammen, de prijzen die ze krijgen, de aandacht die ze verkrijgen... Ik voel het ook: #timesup !

Oh mooie dagen...






''Sta elke ochtend op met de gedachte dat er iets wonderbaarlijks gaat gebeuren.''
-Louise Hay -

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
Els



donderdag 4 januari 2018

dE LeeSclub leest:

Op mijn schouders


Goedemorgen!
Jawel, ons volgende boek wordt er weer eentje van Jennifer Niven! Weten jullie nog dat we Waar het licht is lazen? Wel, Op mijn schouders is weer zo een geweldig YA boek van haar. Weer een must-read. Minder triest maar even aangrijpend! Dat boek bespreken we hier op donderdag 15 februari.






Maar vandaag gaat het om Honderd stukjes van mij. Tasje thee en koekje bij de hand? Hier gaan we:
Hebben jullie er ook zo van genoten? Ik vond het beste aan dit boek dat het zo levensecht was, met rommelige verwikkelingen én geen happy end (al had Gina van mij een mooi einde (eigenlijk niet-einde mogen hebben)!

Bij deze mijn recensie:




Honderd stukjes wordt op de cover aangeprezen door Jojo Moyes en dat begrijp ik wel. Dit boek past helemaal in de stijl van Moyes eigen boeken; en dat is een compliment. Die stijl zou je oneerbiedig kunnen omschrijven als chicklit maar dat etiket dekt de lading van deze 2 schrijfsters niet, hun boeken zijn zo veel meer.



In dit boek volgen we Gina die na haar scheiding van Stuart haar leven weer op de rails probeert te krijgen. Haar eerste stap is haar enorme hoeveelheid spullen te reduceren tot 100 dingen. Ze wil enkel de dingen houden die haar gelukkig maken. Dat betekent dat ze stuk voor stuk elk voorwerp in haar handen moet nemen en bedenken of ze het wil houden of wegdoen. Dit proces maakt heel wat fijne en minder fijne herinneringen los, die wij via flashbacks aan het begin van elk hoofdstuk kunnen lezen. In 25 hoofdstukken komen wij zo stap voor stap te weten wat en wie Gina gemaakt hebben tot de geweldige Madam die ze nu is.



Al heel snel ga je van Gina houden en leef je mee in haar zoektocht naar wat haar wel en niet (meer) past. Naast Gina komen er nog een rits personages voor die je zelf als vrienden zou willen hebben: Rachel, Naomi, Nick en natuurlijk de hond Buzz. Alle personen zijn zo gedetailleerd beschreven (net als de huizen, de dieren, de natuur) dat je tijdens het lezen het verhaal, als een film, voor je ogen tot leven ziet komen.

Ik kreeg enorm veel zin om een huis te kopen in een Brits plattelandsdorp, of er alvast eens eentje te huren.



En ok, soms is het verhaal wat voorspelbaar maar dat is het echte leven vaak ook, als je er maar met wat afstand naar kijkt.

“Leef je leven want je weet niet wat morgen brengt.” staat er op de achterflap en dat is echt wat dit boek met je doet: je goesting geven om volle bak te leven. Er nu van te genieten, wat het je ook moge brengen.

Mooie boodschap, mooi boek.



Ik zou zeggen: bestel of leen vlug het volgende boek en nestel je op de zetel onder een dekentje want het is geen weer om buiten te komen :) En nog eens bedankt om weer mee te lezen, super gezellig dat je mee doet!

''Interesse voor de wisselende seizoenen maakt je gelukkiger dan hopeloos verliefd zijn op de lente.''
-George Santayana-

Lees ze,
liefs Els



dinsdag 2 januari 2018

Dank u wel 2017!

#Dankbare Dinsdag

Ik ben dankbaar voor de lessen die 2017 me bracht en ik ben klaar voor de lessen van 2018!
Ik ben ook dankbaar dat de drukste dagen er weer op zitten, hoe mooi ze ook kunnen zijn.

Mijn woord van 2017 is groei. En met dat woord en die intentie stap ik dit nieuwe jaar ook weer in. Benieuwd wat 2018 me qua woord zal brengen.
Welk woord past bij jouw 2017?
En heb je wilde plannen voor 2018?


Maak er in ieder geval iets moois van, op jouw manier!

''Innerlijke vrede is pas mogelijk wanneer we de illusie van controle loslaten.''
-Jack Kornfield-

Liefs Els