dinsdag 16 oktober 2018

Oh mooie dagen

Moeder natuur

Ik ben dankbaar voor de mooie dagen die we hebben maar ergens maken ze me ook wel een beetje bang... Het is te veel van het goede, niet?

Ondanks mijn lichte angst probeer ik er mateloos van te genieten. Ik zuiver mijn ziel en longen en vul mijn hart en zuurstofvoorrraad:


Week van het bos!




Het was een mooi weekend, laten we er samen een mooie week van maken!

''Je bent wie je vandaag kiest te zijn, niet wie je gisteren was.''
-Wayne Dyer-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
Els

donderdag 11 oktober 2018

Mental awareness day 2018

Angst en depressie en vinden wat je niet zoekt

Iets vinden dat je niet zoekt en dat net dat blijkt te zijn wat je nodig hebt op dit moment, dat is waarom ik zo graag naar de bib ga. Noem het een #opwijking,
een alternatief soort jacht.

Zo vond ik laatst Redenen om te blijven leven van Matt Haig. In dit boek vertelt Matt zijn eigen verhaal van hoe hij worstelde met een depressie tot hoe hij nu geniet van het leven met vrouw en kinderen. Matt is schrijver, dat merk je. Maar wat het boek echt zo goed maakt is de moed en humor en kracht en levenslust die van het blad spatten. Doordat Matt alles zo eerlijk en met aandacht heeft opgeschreven doorvoel je alles wat hij schrijft. Zelfs al heb je geen ervaring met depressie, dit boek raakt je.


Je moet het vooral zelf lezen, gun het jezelf. Want naast een verslag van een depressie is het vooral een ode aan het mooie van het leven. Je wordt er aan herinnerd dat de kleine dingen groots zijn, dat de liefde (voor alles en iedereen, niet 1 partner) alles beter maakt en dat er een enorme kracht schuilt in elk van ons. Het was voor mij trouwens de eerste keer dat ik las over het verband depressie-angststoornis. Angst is mij geen onbekende (ptss), ik heb na de tweede overval op aanraden van mijn huisdokter ook een half jaar antidepressiva genomen (tegen de angst).

We moeten daar trouwens ook allemaal eerlijker over zijn: over hoe het er echt aan toe gaat in ons hoofd, over de medicijnen die we nemen, de hulp die we zoeken en krijgen. Er rust nog een groot taboe op 'mentale ziektes' in tegenstelling tot de aanvaarding van 'lichamelijke ziektes' (waar we trouwens vaak meer 'schuld' aan hebben dan aan de ziektes in ons hoofd...).

In het boek komen verschillende opsommingen voor, waaronder "Veertig tips voor een beter leven (waar ik me trouwens niet altijd aan hou)". Bij deze maak ik ook een klein lijstje, als begin. Ik ga ook aan veertig proberen raken, en dat lijstje bij houden als reminder voor als het even minder gaat. Dan heb ik een soort van voorschrift (zoals van de dokter) met dingen die me kunnen helpen. Op donkere dagen is het vaak moeilijk om je de lichte dingen te herinneren dus...

1) gaan wandelen in het groen
2) dingen van mijn to do-lijst schrappen
3) veel water drinken
4) naar de wolken kijken
5) aan mijn tattoo denken, aan waar ze voor staat
6) schrijven zonder nadenken
7) met een boek op de zetel
8) knuffelen met de poezen en Karel
9) ademen
10) ochtendlijke fietsritjes maken

Wat zou er op jullie lijstje staan?


''Alle bomen verliezen hun bladeren en niet één van hen maakt zich daar zorgen over.''
-Donald Miller-

Fijne Opwijkende donderdag nog,
Els


dinsdag 9 oktober 2018

Toch dankbaar

Donker weekend

Het was jammer genoeg een donker weekend. Onvoorstelbaar, super pijnlijk en immens beledigend voor enorme groepen vrouwen, wereldwijd.

En toch. Toch zie ik lichtpuntjes. Ben ik dankbaar op deze Dankbare Dinsdag.
Time's up, Women's March en vele andere blijven in groep of individueel actief. De dijk is gebroken en dat houdt geen man meer tegen, hoera!

Lena Dunham had het er ook al over: deze dagen halen bij veel mensen oude pijn naar boven. Geestelijke pijn maar ook lichamelijke. Herkenbaar? Voor mij wel. Als jij het ook herkent (pijn door (onbewust) onverwerkte emoties) dan heb ik een geweldige boekentip: Weg van de pijn. Een boek dat, volgens mij, levens kan veranderen!






Wat ook helpt tegen pijn is de natuur. En die doet de laatste dagen extra haar best, geniet er van!

''Als je goed om je heen kijkt, zie je dat alles gekleurd is.''
-K. Schippers-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
Els

donderdag 4 oktober 2018

#metoo en lafbek

Moedig zijn, wat is dat?

Ik wil ten alle tijden moedig zijn, met niet laten leiden door mijn angst. Noem het een opwijking, of is het ook een afwijking?

Christine Blasey Ford is moedig, Kavanaugh een lafbek. Dat is duidelijk; een man zijn (toekomstige) functie waardig laat zich niet zo gaan tijdens een 'sollicitatie'.
Ergens ben ik Kavanaugh wel dankbaar, hij (en heel het proces/gedoe) toont aan heel de wereld nog eens heel duidelijk waarom het voor vrouwen niet evident is om met hun metoo-verhaal naar buiten te komen.
Dat maakt me boos en triest en zenuwachtig.

Ik begin me meer en meer 'verplicht' te voelen om niet enkel met mijn verhaal naar buiten te komen (wat ik hier al deed) maar ook om namen te noemen. Maar dat doe ik niet, dat durf ik niet. Dus dat maakt me een lafbek?
Lang heb ik de naam niet geweten, het was 'de nonkel'. Op moedige dagen zocht ik wel eens online, nooit iets te vinden (ik zit niet op Facebook ofzo). Tot enkele maanden geleden. Ik weet nu waar hij werkt, woont, dat hij opnieuw gehuwd is en dat zijn dochters hem al kleinkinderen schonken...
Maar ik was toen 15, nu 39. Hij was ergens in de 40, dus nu ergens in de 60. Natuurlijk bestaat er geen verjaringstermijn voor de shit die iemand je aandoet, die draag je eeuwig met je mee. Maar op vele dagen denk ik er niet aan, en de dagen dat ik er aan denk voel ik me rot slecht (zoals nu). Dus voor mijzelf en niet voor hem wil het het laten rusten. Ik mag er niet aan denken om hem terug te zien.



Alle commentaren van oude witte mannen over studentengedoe en kleedkamerpraat ben ik ook al ferm beu. Wat mannen vrouwen ongewenst aandoen is nooit ok. Begrepen Adriaan van Dis, Youp van 't Hek en zo vele anderen!? Wij dragen dat levenslang met ons mee. Iets wat voor de één 'onschuldig tienergedrag' is en wat hij/zij zich de dag nadien al niet meer herinnert blijft voor iemand anders een levenslang litteken...

Ik heb het dan niets eens over de man die regelmatig in de buurt van onze lagere school zat te masturberen in zijn auto, niet over de potloodventer aan het bos waar wij op weg naar huis langs moesten fietsen, de man in het zwembad die zijn lul uit zijn zwembroek liet hangen toen ik en mijn 13-jarig nichtje naast hem zaten, de mede-speelpleinwerker die me vroeg even mee naar buiten te gaan, op een fuif, wat cd's in zijn auto te gaan halen maar die andere plannen had (waarop een andere jongen die buiten stond te roken dat zag en me kwam bevrijden) of de man die na het werk bier kwam halen in mijn benzinestation en voor een camionette vol lachende collega's zijn lul uit zijn broek liet hangen. Ik heb het dan niet over de jongen die geen nee kon horen en zichzelf voor mijn neus bevredigde uit frustratie.
Daar heb ik het allemaal niet over. Over die 'onschuldige' feiten.
Ik heb het enkel en alleen over die paar minuten dat ik niet kon weten dat die aanranding een aanranding ging blijven maar waarin ik er ten volle van overtuigd was dat ik verkracht ging worden. Want dat is het ergste: machteloos zijn en niet weten wat er gaat volgen. Dat bezorgt je decennia later nog aanvallen van paniek.

En dat zijn maar een paar van mijn verhalen en er zijn miljoenen vrouwen die ook zo veel verhalen hebben. Wij vrouwen zijn niet zielig, onverdraagzaam, flauw of hysterisch. Wij zijn moedig en flink en doorzetters en heel verdraagzame mensen (anders liepen er al heel wat lul-loze mannen rond).
Mede danzij de hulp van heel wat lieve, zachte, begripvolle, geduldige mannen.
En zo kwam ik er ook heel wat tegen.
Want ondanks mijn slechte ervaringen ging ik wel op zoek naar andere ervaringen. En die kreeg ik. Ik kuste meer jongens dan ik vingers heb, veeeel meer. En die jongens (zelf nog tieners) die begrepen toen heel goed dat ik wel a wilde maar niet b. Ik kon met hen in een bed liggen zonder angst dat ze één van mijn grenzen gingen overschrijden. Zo heb ik er veel gehad (jongens én grenzen). Daarom dikke dank u wel en proficiat jongens (mannen nu)! Jullie zijn blijkbaar van een speciale soort (als ik tegenwoordig de commentaren hoor).
En duizendmaal dank aan mijn allerliefste Karel die al deze verhalen kent, die mijn angsten vasthoudt en mijn tranen weg kust, telkens opnieuw.


Pff, nu moet ik even gaan liggen. Emotionele uitputting.
Jouw verhalen zijn altijd welkom bij mij, hier of via mail.

''Door liefde zijn we in staat het allermoeilijkste te doorstaan.''
-Hermann Hesse-

Dikke kus,
Els

dinsdag 2 oktober 2018

Spinvis

Voedsel voor de ziel

Zaterdag gingen we naar Spinvis in de Arenberg en dat was wederom geweldig!
Ik hou van zijn teksten, van zijn muziek, van zijn eenvoud en zijn complexiteit.
Die zaterdagavond heeft Spinvis mijn ziel gevoed, waarvoor dank op deze Dankbare Dinsdag!


Niet zo dank u wel aan de stakers die maken dat ik vandaag weer met de fiets naar het werk moet, net op de dag dat ze aan de liften in de voetgangerstunnel gaan werken. Mijn ptss zal weer hoogtij voeren :(

''Geluk is niet het gevolg van gemakkelijke klusjes, maar van ingewikkelde problemen die het beste in ons losmaken.''
-Theodore Isaac Rubin-

Maak er nog een fijne Dankbare Dinsdag van,
Els

donderdag 27 september 2018

Lena en de meisjes

Girlpower

Ik kocht, kreeg afgelopen weken een aantal geweldige boeken van straffe Madammen. Madammen die zich enorm kwetsbaar opstellen, heel eerlijk over hun worstelingen vertellen en dat op een manier die me mijn hoed doet afnemen. Door zich 'zwak' te tonen tonen ze hun sterkte.
Met de nodige humor en relativering.
Je eigen sukkelen, falen, het niet halen van perfectie (Wie streeft er naar zoiets onhaalbaars? Ik blijkbaar, onbewust)... bekijken met de nodige humor, het is een kunst. Mijn homeopate benadrukte het vanochtend nog eens, hoe belangrijk dat is. -Werkpuntje-


Toen kwam ik het eerste seizoen van Girls tegen op de rommelmarkt, woehoe! Ik zag alle afleveringen behalve het laatste seizoen, daar ben ik nog naar op zoek.


Die serie heeft veel voor me betekend, vooral voor de relatie met mijn lichaam.
En ergens denk ik dat we al die straffe boeken van super Madammen op de één of andere manier te danken hebben aan Lena Dunham en haar Girls.
Dankzij haar mogen Madammen met een opwijking er zijn, waarvoor dank!

De boeken zijn:
-Omdat het kan
-Van dit boek ga je beter slapen
-Asem
-Overprikkeld


''Scherend langs de modder blijft de zonnestraal schoon.''
-Eusebiu-

Boekentips zijn altijd welkom!
Geniet van het zalige weer,
liefs Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!




dinsdag 25 september 2018

De bib

#Booksaremyfood*

*deze buttons zijn nog steeds te koop!

Op deze grijze frisse dinsdagochtend, oftewel Dankbare Dinsdag, een dikke merci aan alle bibliotheken! Wij zijn lid van 3 bibs en zouden dat niet kunnen missen. Gratis shoppen noem ik het wel eens, een mandje vol lekkers mee naar huis nemen. Ik geniet er telkens enorm van.
Van het vinden wat ik zoek maar misschien nog meer van iets vinden wat ik niet zocht; verrassingen die nieuwe favorieten worden, of mijn leven (positief) op zijn kop zetten.

Gekocht op Lillo-boekenmarkt.

Zijn jullie ook bib-fans?
De laatste boeken die ik las waren pleisters op mijn wonde:
-Overprikkeld*
-Asem*
-Van dit boek ga je beter slapen*
-De jongen die met de dieren schaatste
*in mijn bezit, niet uit de bib

Boeken zijn echt wel mijn voedsel, ik kan geen dag zonder.
Straks ga ik er nog één kopen :)


''Zekerheid is kunnen leven met onzekerheid.''
-Frits Winter in 'De angst de baas'-

Fijne (lees)dag!
Els

donderdag 20 september 2018

20 jaar

De liefde

Gisteren waren Karel en ik 20 jaar samen! Ik ben dus al langer samen met hem dan zonder hem; dat is al echt hé :)

Reden tot feesten maar ik ben een beetje teleurgesteld; niet in hem hoor! Eerst gingen we zaterdag eten maar het verjaardagsfeestje (familiale verplichtingen..) in de late namiddag blijkt met eten te zijn :(
Toen gingen we het gisteren thuis vieren met een hapje en een drankje, tot mijn collega afbelde voor vandaag. Dat betekende niet alleen een extra shift maar ook om half vier opstaan:(

Dus was het gisteren feest maar ook niet.

Hij kent me goed, een kaart mét pin :)

En daar krijg ik dus wat stress van. Want ik hou van tradities en hecht belang aan dingen vieren. Opwijkingen kunnen dus ook wel eens uitmonden in een afwijking ;)
Het draait om de liefde, om die afgelopen 20 jaar. Om het nog elke dag blij zijn met elkaar. Het (even) niet vieren doet geen afbreuk aan de schoonheid van deze mijlpaal. Weet ik allemaal hoor, maar toch...

''Wie zou je zijn zonder het gevoel dat je indruk moet maken?''
-Byron Katie-

Liefs Els

Ps: Blijkt dit ook nog eens mijn 1000ste blogje!? Wow!

dinsdag 18 september 2018

Goesting geven

Er zijn zo van die films...

die u goesting geven om op de barricades te klimmen en eigenhandig de wereld te veranderen. Films waarvan je hoofd gaat tollen en je bloed gaat duizelen.
Ik zag er afgelopen week zo twee:
Pride en Freedom Writers.
Beide films zijn dan ook nog eens gebaseerd op waargebeurde feiten, dat maakt ze voor mij extra geweldig!



Ik ben de oorspronkelijke mensen én de filmmensen dankbaar voor hun inzet!
Hebben jullie nog film-tips?

''Met onzichtbare draden wordt men het stevigst gebonden.''
-F. Nietzsche-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag!
Liefs Els

donderdag 13 september 2018

dE LeeSclub las weer eens een goed boek

Het boek van Joe 

Hier zijn we weer, goedemorgen aan dE LeeSclub! Ook zo genoten van Het boek van Joe?
Nog eerst even wat praktische dingen, ons volgende boek wordt:





Alles behalve oké van Laura Steven. Terug een boek van een vrouw, terug young adult. Waarom? Omdat het boek gaat over super actuele onderwerpen zoals slutshaming, dickpicks, fuckboys,...maar bovenal omdat het een boek is over opgroeien als meisje. Hoe lastig dat is, ongeacht de tijd waarin je geboren wordt.
Ongetwijfeld heb jij een mening over bovenstaande onderwerpen, hou je vast, die mening gaat wankelen... We bespreken het boek hier samen op donderdag 25/10.

En dan nu, theetje klaar? Koekjes binnen handbereik? Hier gaan we, mijn recensie over Het boek van Joe:


Een verhaal dat begint met 2 stukken songtekst van The Boss (Bruce Springsteen), dan ben ik al verkocht. Toch even. En dan weer even niet meer. En dan heel hard en kon ik het boek niet meer wegleggen.


Het boek gaat over Joe, die na 17 jaar terugkeert naar zijn geboortedorp Bush Falls. Zijn vader ligt in coma en hij voelt zich moreel verplicht om op bezoek te gaan. Die terugkeer ligt nogal gevoelig omdat Joe na het verlaten van zijn dorp een (fictie-) boek over zijn verleden heeft geschreven. Dat boek werd een hit, het werd zelfs verfilmd. Joe is daar best rijk door geworden maar heeft zich ook de woede van alle dorpsgenoten en zijn familieleden op de hals gehaald omdat zij er allemaal nogal bekaaid vanaf kwamen.



Joe komt in het begin van het verhaal over als een enorme macho hufter (vandaar mijn korte afkeer). Maar al snel blijkt het verhaal van Joe en Joe zelf niet zo zwart-wit te zijn. Naast een geweldig verhaal is het boek ook immens mooi en vlot geschreven. Ik ben er in begonnen en heb het in één dag uitgelezen. ‘Binge lezen’ ;) Ik was verslaafd (en ben nu een beetje in een zwart gat gevallen) en kijk al enorm uit naar de verfilming.



Ik heb enorm veel onderlijnd: zinnen maar ook halve pagina’s. Omdat ze me ontroerden, aan het denken zetten, herkenbaar waren, vol wijsheden stonden,… De verwijzingen naar teksten en liedjes vind ik ook geweldig. Omdat ik van Springsteen hou, omdat ze bij het verhaal passen maar ook omdat ik die song-bezetenheid herken van mijn eigen jeugd.



Het boek van Joe leest als een van de pagina’s afspattende coming-of-age biografie. Want wie zegt er dat volwassen worden op je 18de moet gebeuren? Alle personages, alle dialogen, elke beschrijving is er knal op. Levensecht en bruisend. Je ziet het boek voor je ogen tot leven komen. Dat is een gave die Tropper deelt met Springsteen. In feite is Het boek van Joe één lange songtekst die Bruce dringend op plaat moet zetten.



Neem een paar uurtjes vrij en laat je onderdompelen in de wereld van Joe en zijn vrienden. Al heel snel zullen het ook jouw vrienden zijn…



Ik hou van mensen vol opwijkingen, maar dat wisten jullie al zeker ;)?
Wat vonden jullie van het boek?
Hebben jullie nog boekentips voor mij, voor ons?

Maak er alvast nog een fijne opwijkende lees-donderdag van en dikke merci voor het meelezen en meedenken!

''Zekerheid is kunnen leven met onzekerheid.''
-Frits Winter in 'De angst de baas'-

Lees ze,
Els

dinsdag 11 september 2018

Vlaanderens Mooiste 2018

Een echte coureur ;)

Vandaag op Dankbare Dinsdag een dikke merci aan mijn Karel. Want hij was diegene die in mij geloofde en mij overtuigde dat ik een 'echte koers' kan rijden.
Door mijn ptss sukkel ik al wat jaren met mijn lichaam, daardoor ga ik soms ook twijfelen aan mijn eigen kunnen, mijn kracht. Karel niet.

We gaan regelmatig samen zwemmen en fietsen, we fietsen ook al eens samen op de koersfiets maar een koers rijden dat was iets voor Karel. Tot afgelopen zondag, toen reden we samen een rit in Vlaanderens Mooiste. 
Ik voel het nog aan mijn poep en schaamstreek ;) Maar voor de rest was het super tof. Beetje afzien, veel mooie natuur, een echte bevoorrading (met rozijnen en chocolade en bananen en appelsienen en kracht-peperkoek) en gewoon gaan en blijven gaan.

Weeral een grens overgestoken, woehoe! Ondanks al mijn pijnen en lastige dingen kan mijn lichaam wel geweldig dingen bereiken. -Misschien een reden om dat lichaam wat meer graag te zien, Els!?-





Deze benen deden het :)
Het was zeker niet de langste rit, het was misschien wel de traagste rit die dag maar ik reed ze uit. Ik deed zelfs 8 km meer omdat we de bevoorrading eerst misten, door toedoen van een niet zo snuggere seingever :(

Blijven dromen, niet opgeven, je kan meer dan je denkt!
Ge ziet wel...


''Gedachten worden dingen; kies voor de goede gedachten.''
-Mike Dooley in Thoughts from the Universe-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag!
Liefs Els

donderdag 6 september 2018

In therapie

Mijn traject

Wij mensen hebben meer gemeen dan we verschillen. Dat besef ik meer en meer. Bijvoorbeeld door een boeiende documentaire die ik vorige maand op BBC zag over Sylvia Plath. Wat resulteerde in de aankoop van De dagboeken, hoewel ik verzuip in het aantal nog te lezen boeken ;) Maar ook door de verhalen van Esther Perel en mijn jarenlange therapie.

Vlak na de overval kregen wij bijstand van een traumapsycholoog. Die man was aangesteld door de keten van benzinestations waar ik uitbater voor was. Bleek al heel snel dat zijn hoofddoel was om me weer in mijn station te krijgen, ipv me echt te helpen...
Daarna gingen we zelf op zoek. De eerste was een EMDR therapeut waar we pas mochten beginnen als we eerst een giga dik boek over de werking van EMDR lazen. Eén van de raarste dingen vlak na de overval was dat ik, letterfretter, toen geen letter kon lezen... Die therapeut viel dus ook af.
Bij geen enkele therapeut gespecialiseerd in trauma kon ik binnen het half jaar terecht (Karel was al afgehaakt), wat me vijgen na Pasen leek dus zij vielen ook af.
Daarna contacteerde ik nog een lijst van 'gewone' psychologen. Waarvan geen enkele me wou aannemen omdat ik een té specifiek probleem had, dat niet hun domein was.

Toen raadde een inspecteur bij de politie, die met onze zaak bezig was, me energiecoach Griet aan. Iedereen verklaarde me voor gek. Maar ik heb daar veel aan gehad. Griet kon goed luisteren en haar handen gaven me een goed gevoel. Dat was meer dan ieder ander me toen kon of wou geven. Dus noem het hoe je het wil, denk er over wat je wil, maar mij heeft het toen geholpen.
Na verloop van tijd werd het te moeilijk om te blijven gaan (te duur, te ver weg,...).

In die periode was er net een nieuwe psycholoog in ons dorp begonnen. Ik kon er zelf met de fiets heen, hij was niet zo duur (beginner) en hij wou me aannemen.
Daarbij vergat ik maar even mijn bezwaren: jonger dan ik, een beginner, niet gespecialiseerd in trauma,...).

Bij hem ga ik nog steeds, niet meer zo frequent als toen. Een soort van onderhouds-werken. Ik heb het me nog geen dag beklaagd. Hoewel, dat is gelogen. Therapie is echt afzien, nog steeds. Elke keer opnieuw vertrek ik met tegenzin en begrijp ik niet wat ik mijzelf blijf aandoen :) Maar echt beklagen!? Nooit! Beste beslissing van mijn leven.
De weg er naar toe was niet makkelijk maar het is dat het zo moest zijn. Ik ben blij dat het zo gelopen is.

Waarom dit lange verhaal? Om te tonen dat we elkaar wat meer graag moeten zien, wat liever en begripvoller zijn. Voor elkaar maar ook voor onszelf. Soms hebben mensen professionele hulp nodig maar we kunnen ook zo veel zelf doen. Voor elkaar, voor onszelf. Soms zijn kleine dingen (luisteren, aandacht, lichamelijk contact) de kleine dingen die grootse doelen bereiken.

We worden om de oren geslagen met ronkende titels en diploma's maar vaak blijkt de beste dokter/therapeut diegene die niet te koop loopt met die dingen maar gewoon graag en vol goesting zijn/haar werk doet.
Iemand die met jou een tocht wil aangaan, die je de weg een beetje wijst maar je je pad zelf laat bewandelen. Met vallen en opstaan.
Ondertussen kwam op dat pad ook mijn homeopate meewandelen. En ook zij legt veel verantwoordelijkheid bij mij.

Ik groei, met helpende handen om me heen.
Ik hoop dat jij ook mag groeien. Dat is mijn opwijking: mijn lastige dingen, dingen waar ik me soms over schaam, met jullie delen opdat jullie ook mogen groeien!


Kunstenfestival Watou.


Jullie verhalen zijn altijd welkom, hier of via mijn mail.

Try something you think you might fail at. You'll be prepared to fail. You cannnot lose.
-?-

Liefs Els


dinsdag 4 september 2018

De laatste...

...Zomergasten

Wow, zondag was het weer een geweldige aflevering van Zomergasten, deze keer met Esther Perel. Wat een super boeiende Madam!
Naar haar kijken is een beetje in therapie gaan, ze zegt zo veel dat je doet nadenken over jezelf. Het fijne is ook dat je je minder alleen voelt met je gedachten en gevoelens. Een ferme aanrader!

Net als Esther ben ik fan van de Before trilogie (waar ik graag een vervolg van zie over 2 jaar!). Haar boeken staan ook al op mijn lijstje.
Voor mij is dat goede televisie: programma's die je aan het denken zetten, je dingen doen opzoeken, je boeken op je lijstje opleveren,...

Dus op deze Dankbare Dinsdag zeg ik: "Dank u Esther, dank u Jeanine en dank u aan het ganse Zomergasten-team!"



''Verontschuldig je nooit voor het tonen van je gevoelens want dat is hetzelfde als je verontschuldigen voor de waarheid.''
-Benjamin Disraeli -

Nog een fijne dag,
Els


donderdag 30 augustus 2018

Grote laarzen, kleine pasjes

Ik ben een dromer...

noem het een opwijking :)
Elk jaar, voor mijn maand vakantie, droom ik dat ik tijdens die bewuste maand anders en beter ga worden. Klaar voor de dagelijkse strijd die leven met ptss en hsp soms best wel is. De vakantie is dan ook elk jaar een teleurstelling, op dat vlak.

Jaren therapie hebben me geleerd dat veranderingen traag maar gestaag gebeuren, vaak zelfs zonder dat je het merkt. Je ziet het pas als je even stilstaat en achterom kijkt. En toch... Jawel, dit jaar waren de verwachtingen weer hoog gespannen. En ja, ik (wij) heb(ben) grenzen verlegd. Kleine en best wel grote (bvb een andere vakantiebestemming gekozen, wél centerparcs UK maar een ander park). Maar een ander mens voel ik me niet.

Hoewel. Ik ben me er dit jaar meer van bewust dat grenzen worden verlegd door te doen. Door nieuwe ervaringen leg je nieuwe verbindingen in je hersenen en zo worden moeilijke dingen keer per keer makkelijker. Dus al voel ik me niet anders, ik ben het wél! Dat beseffen geeft me een goed, gegroeid, gevoel.
Trouwens, ik verander elke dag. Stap voor stap. Jij ook. En nee, dat is niet eng, je krijgt gewoon telkens een nieuwe kans!



"I can't go back to yesterday because I was a different person then."
-Lewis Carroll-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els

Ps: Ivm hsp: Leven zonder filter is een geweldig boek daar over.


I can't go back to yesterday - because I was a different person then.
Read more at: https://www.brainyquote.com/quotes/lewis_carroll_383866"I can't go back to yesterday because I was a different person then." - Lewis Carroll
I can't go back to yesterday - because I was a different person then.
Read more at: https://www.brainyquote.com/quotes/lewis_carroll_383866

dinsdag 28 augustus 2018

Vooruitgang

Hop met de geit

Seffens vlieg ik er na een maand vakantie weer in. (Omdat onze bakkerij sluit zijn wij verplicht onze 4 weken vakantie in 1 keer op te nemen.) Het zal 'efkes pieken', zoals wij zeggen.
Het was een mooie maand en net als in de Zomergasten aflevering met minister Wiebes was het thema: vooruitgang. (Even tussen haakjes: ik zag nog maar een deeltje van de aflevering én ik ken niets van zijn politieke kleur/voorkeur dus daar associeer ik mij niet mee.)

Terwijl ik het Wiebes hoorde zeggen besefte ik dat het ook voor mij(n vakantie) geldt: je hebt optimisme nodig. Als je gaat voor 200 en je komt van 0 dan is het al heel wat als je op 150 strandt. Dat is een overwinning, geen falen!
Woehoe, fijn inzicht!
Dus dank u minister!





Ik las tijdens onze 5 dagen Engeland eindelijk Walden. Soms lastig, soms raar maar bovenal boeiend en inspirerend!

''Er is geen goed dansen of slecht dansen. Dansen is dansen.''
-Olaf Hoenson-

Fijne Dankbare Dinsdag,
liefs Els

dinsdag 21 augustus 2018

Zomergasten

Tussen het mijmeren en verwijlen door....

even een dienstmededeling ;)

Ik heb nog een weekje vakantie, Karel ging vandaag terug aan het werk :(
We hebben 2 geweldige weken samen doorgebracht. 5 dagen in Engeland, de andere dagen zaten we hier en daar voor een dagje. Veelal in België maar ook geregeld in Nederland.

We wandelden, zwommen, lazen, lachten, verlegden grenzen en omzeilden beren op de weg. Later meer.

Heel af en toe keken we wat tv (uitgesteld) en werd ik een beetje verliefd op Marleen Stikker. 
Ik zag haar in Zomergasten en was 3 uur geboeid; wat een Madam! Ze is gigantisch slim, belezen, geëngageerd, breed geïnteresseerd, moedig, vooruitstrevend,... Dringend tijd dat ze meer aan bod komt in de media.
Je kan de podcast nog luisteren en zondag is er natuurlijk een nieuwe (ongetwijfeld boeiende) Zomergasten aflevering. Geniet er van!



''Jij bent de hemel; al het andere is slechts weer.''
-Pema Chödrön-

Ik kom langzaamaan weer in de echte wereld, u hoort nog van mij ;)
Liefs Els

donderdag 2 augustus 2018

dE LeeSclub las:

Mijn versie van jou

Goedemorgen, hier gaan we weer! Ook zo genoten van ons boek van dE Leesclub? (ijs)Thee en koekjes klaar?
Hier gaan we!

Eerst even dit: ons volgende boek wordt een 'echt jongensboek'. Omdat het niet altijd boeken door een vrouw geschreven moeten zijn. En als 'ze' een boek door of over een vrouw geschreven een vrouwenboek noemen dan noem ik een boek door en over een man geschreven een mannenboek. In dit geval best nog een jongen dus vandaar 'jongensboek.' Ik moest er even inkomen maar dan was ik ook echt vertrokken en kon ik niet meer stoppen. Benieuwd? Lees dan mee! Op donderdag 13 september komen we hier weer samen om Het boek van Joe te bespreken.



Ik deel zo graag mijn tips met jullie, mijn tips vol opwijkingen. Als ik merk dat die boeken jullie ook aanspreken voel ik mij minder alleen als opwijkeling ;)

Mijn versie van jou dus, in deze Pride-periode helemaal op zijn plaats.
Mijn recensie:

De sobere (maar mooie) cover staat in schril contrast met de regenboog-bladwijzer die je bij dit boek krijgt. Die regenboog maakt al direct duidelijk dat dit een LBGTQ+-boek is…

Mijn versie van jou begint als de biseksuele Tanner een boek moet schrijven voor een werkgroep op school. Om deze opdracht tot een goed einde te brengen krijgt de groep hulp van mentor Sebastian; oud leerling van de school én zoon van de bisschop. Waar Tanner eerst denkt dat dit makkelijk zal worden, wordt al snel duidelijk dat het niet eenvoudig gaat zijn. Vanaf het eerste moment dat Sebastian de klas binnenstapt wordt Tanner namelijk stapelverliefd op hem.
En hoewel Tanner’s familie weet dat hij bi is en dat ook aanvaardt (tot glitterstickers toe) weet de rest van de streng gelovige gemeenschap van niets. En het is ook de bedoeling dat dit zo blijft…

Mijn versie van jou is superromantisch, aangrijpend, spannend en om gewoon helemaal verliefd op te worden. Tijdens het lezen ga je zwijmelen, glimlachen, huilen, gefrustreerd raken,…
Sebastian is HLD, een mormoon, iets waar ik nauwelijks iets vanaf wist voor dit boek. Daar is nu verandering in gekomen. Op een heel informatieve, maar toch niet-storende manier wordt doorheen het verhaal heel wat informatie over het geloof en de bijhorende regels en verwachtingen medegedeeld. Dat maakt dit boek nog aangrijpender en boeiender, je snapt de hopeloosheid van de situatie.

Alle personages zijn levensecht en ze sprankelen en bruisen. Ik wil ook een beste vriendin zoals Autumn en begripvolle ouders zoals die van Tanner. Ik wil ook nog eens de allesoverheersende bezetenheid voelen van een eerste liefde…

Mijn versie van jou is een boek met een boodschap: dat het ok is om LBGTQ+ te zijn. Maar het verhaal is zo geweldig dat het niet als een boodschap voelt maar wel als iets om trots op te zijn, om van te genieten. Dat het niet is wat je bent, maar wie je bent. Echt een geweldig boek.
Achteraan is nog een lijst toegevoegd met boeken, films, websites en groepen die rond hetzelfde thema draaien. Een supertoffe aanvulling. Lauren en Hobbs hebben een verhaal geschreven dat je zal raken en ontroeren en dat je niet snel zal vergeten, geniet er van!


Ben jij ook fan? Bijgeleerd? Ontroerd, geraakt?

''Het leven is een opeenvolging van lessen die moeten worden geleefd om ze te begrijpen.''
-Helen Keller-


Bedankt voor het meelezen! Boekentips zijn altijd welkom.
Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van; lees ze!
Liefs Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

dinsdag 31 juli 2018

Boekenberg

Ik wil alleen maar zwemmen

Afgelopen zondag gingen we voor de tweede keer zwemmen in Zwemvijver Boekenberg te Deurne. Super tof!
Je geraakt er makkelijk met tram 9, het is helemaal gratis en puur natuur.

Aangezien het een natuurlijke vijver is moet je rekening houden met: niet verwarmd water, diep (je kan nergens staan) en vissen die aan je tenen knabbelen. Grapje van die vissen, ze zijn er wel maar je voelt ze niet.

Op je rug onder de bomen door zwemmen, voor mij is dat magisch en voedsel voor mijn ziel. Ga er niet allemaal samen heen, er is een maximum aantal mensen dat per keer in de vijver mag. Op drukke dagen is het dan ook blokzwemmen. Zondag was een ideale dag: niet te warm en zonnig dus ook niet te druk.

Mijn batterijen zijn opgeladen. En ohja: je kan er douchen en dat is nodig. Ik hing vol algen onder mijn badpak :) Maar mijn huid en haar zijn er extra zacht van geworden, gratis en voor niets!

Dus zeg ik: Dank u Antwerpen op deze Dankbare Dinsdag!

Watou-kunst

Hebben jullie nog toffe buiten-zwemtips?

''Je moet risico nemen, sommige wegen volgen en andere verlaten. Op het moment van keuzes maken, is iedereen bang.''
-Paulo Coelho-

Maak er iets moois van vandaag,
Els

donderdag 26 juli 2018

Watou18

Op avontuur

Zoals elk jaar trokken we zaterdag naar Watou voor het Kunstenfestival. Dit jaar is het thema 'Over het verlangen en de troost'. Het is alweer de 38ste editie en loopt nog tot 2 september. Wat houdt jullie tegen?
Ik ben dol op "doe-dingen" (die waren er net als vorig jaar niet echt); noem het een opwijking. 
Maar zelfs zonder doe-dingen blijft het de moeite. Watou an sich al, het voelt telkens als een dagje vakantie. Omdat je van locatie naar locatie wandelt (of fietst) kom je telkens voor verrassingen te staan. Je beklimt zoldertrappen, bezoekt stallen, dwaalt door kamers,...
En sowieso is het voedsel voor je ziel, al die poëzie en zorgvuldig in elkaar gestoken kunstwerken. Het samenspel tussen de locatie en het werk an sich, de interactie tussen de werken, dat alles geeft een speciaal gevoel.

Op Instagram liet ik al wat foto's zien, hier volgen er nog een paar:

Schommelende schommel.

Het regent hier "echt" binnen.

(Wel)come

Dit is mijn laatste werkweek, hierna is de bakkerij 4 weken dicht en heb ik dus 4 weken vakantie. Karel heeft ook 2 weken vrij, hoera! Als jullie me even niet horen dan lig ik ergens in een meer te dobberen of onder een boom te lezen.
Ons uitstapjes-verlanglijstje is namelijk heel lang ;) Omdat ik doorheen het jaar ook op zaterdag werk 'sparen' we een heel jaar ideetjes voor in augustus. Klinkt druk maar het zal vooral veel natuur worden dus dat komt goed.

''Ontspannen is loslaten dat je jezelf moet bewijzen.''
-Paloma Picasso-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els

dinsdag 24 juli 2018

Bed-pret

Lampje

Zoals jullie wel al weten lezen Karel en ik elkaar voor in bed. Toen ik overal zo veel goeds las over Lampje én het boek in de Buchbar zag kon ik niet aan de drang weerstaan en kocht het. En Karel mocht het mij voorlezen in bed;)
Dit weekend was het eindelijk uit. Eindelijk én jammer genoeg!


Het is veel te snel uit en ik wil een vervolg en ik wil dat Karel opnieuw begint en...
Serieus zwart gat.

Lampje is donker en triest en gaat over dood en pijn en verdriet en er niet bij horen. Maar het is ook enorm warm, lief, ontroerend en vrolijk. Het gaat ook over vriendschap, liefde, jezelf zijn, heldenhout,...
Het is magisch en spannend en om te lachen én hartverwarmend.
Het geeft je een schop onder je kont en een hart onder de riem. Lampje vergeet je nooit meer!

Voor kinderen groot en klein. Iedereen houdt van Lampje, vertrouw me maar.
En ik heb zelfs een button die er bij past! #daretobedifferent

Dank u moedige Annet en dank u Karel.
#Dankbaredinsdag

''Je lichaam bevat diepe wijsheid. Vertrouw erop. Leer ervan.''
-Bella Bleue-

Lees ze en hou je fris,
liefs Els

donderdag 19 juli 2018

Sterke Madammen en boeken

Lezen om te genezen

Ik zei het al, het gaat al een tijdje niet zo goed met mij. Niets groots ofzo. Eerder iets kleins, me klein voelen, zoiets.
Misschien dat ik daarom onbewust aangetrokken wordt door sterke vrouwen. Een niet-geplande-opwijking.
Afgelopen maanden zag ik, naast de film over Frida Kahlo, ook een film over Coco Chanel (met Audrey Tautou (girlcrush); echt een aanrader. Het helpt mij, bewust én onbewust om vrouwen te zien die vechten en vallen en opstaan en weer vallen en worstelen maar ondanks alles zichzelf blijven én succesvol worden.

Daarom ben ik ook zo blij met volgend boek:


Dit boek is onderdeel van een reeks boeken over kleine meisjes met grote dromen die opgroeien tot grootse vrouwen. Een boek voor kleine meisjes en jongens maar ook zeker voor volwassenen. De levensverhalen van (in dit geval Coco) deze Madamen zijn super inspirerend! En de tekeningen zijn geweldig mooi.

Alvast een boek dat past bij mijn oproep van vorige week :)
Hebben jullie nog boeken- of filmtips over sterke vrouwen?

''Het mooiste wat een mens kan dragen, is een glimlach.''
-Marilyn Monroe-

Nog een fijne warme week,
liefs Els

dinsdag 17 juli 2018

Sport en lezen

Sportweekend

Op zaterdag werk ik, daarna was het voetbal op tv en daarna deden we een boswandeling. Zondag gingen we zwemmen, daarna deden we een rit op de koersfiets en daarna was het wielrennen en voetbal op tv.
Ik volg dat allemaal met een half oor, en mijn twee ogen zijn op een boek gericht. Dat vele tv kijken van Karel maakte dat ik 2 boeken uitlas. Echt tof, zo een leesmarathon!






Ik las Een schitterende chaos en daarna Onruststokers. Twee echt goede young adults. Na het tweede boek kreeg ik een huilbui van jewelste, omdat er mij plots wat dingen in verband met mijzelf duidelijk werden. Bijvoorbeeld dat het al een tijdje niet echt goed met me gaat. Wat ik wel al dacht maar niet echt invoelde. Er is een verschil tussen iets zeggen en iets begrijpen. Of zoiets...
Want dat doen goede boeken: je inzicht geven in jezelf en de wereld.
Eens je iets weet, iets herkent, het een naam geeft kan je er iets mee. Dan pas kan er verbetering optreden.
Dus hé, mijn inzicht was niet fijn maar wel goed.
Vanaf nu kan het alleen maar beter gaan.

Ik ben de boeken dankbaar, de sport op tv en Karel. (Die niet alleen veel tv kijkt maar ook heel veel naar mij luistert, als ik met inzichten op de proppen kom enzo.)
#DankbareDinsdag

''Mensen denken te veel aan wat ze moeten doen en te weinig aan wie ze moeten zijn.''
-Meester Eckhart-

Liefs Els



donderdag 12 juli 2018

Feministische literatuur

Lezen is leren

Goedemorgen, momenteel ben ik bezig in een geweldig boek. En ge kent mij en mijn opwijkingen, dan moét ik dat delen ;)

De button kan je hier nog kopen!

De moeder aller vragen, daar gaat het om. Vrouwen & macht las ik voor De moeder aller vragen. Het is even geweldig én Rebecca heeft het er ook over in haar boek. Van deze boeken word ik boos en triest en bang en teleurgesteld. Maar ook blij en vrolijk en hoopvol en vol goesting.
Goesting om mee de feministische boodschap te verspreiden, om niet ook te zwijgen. Niet-zwijgen hoeft niet te bestaan uit praten of roepen, het kan ook gewoon schrijven en delen zijn. En dat probeer ik hier.



Wat mij heel veel pijn deed om te lezen was dat 'wij meisjes' vaak niet durven reageren op ongepast gedrag omdat we niet onbeleefd willen zijn. Zo herkenbaar.
Ik wou ook niet lastig zijn, niet onbeleefd.
Schaamte doet ook veel. Schaamte zet ook aan tot zwijgen. Terwijl we moeten praten, delen. Daders moeten zich schamen, slachtoffers niet.

Wij vrouwen moeten elkaar helpen. Onze mannen moeten ons helpen. De wereld moet én kan veranderen. Er is nog zo veel werk aan de winkel maar er broeit iets, er groeit iets. Daar kan zelfs de grootste vrouwenhater niet meer om heen.
De wereld is in verandering en dat kan ik alleen maar toejuichen.
Ik wil mijn en jullie feministische goesting aanwakkeren, ik wil bijleren, me informeren. Sociale media én boeken lezen kunnen daarbij helpen.
Vandaar mijn oproep aan Nederlandstalige uitgeverijen:
Tijdens het lezen van de boeken op de foto maar ook in de (feministische) sociale media kom ik vaker dezelfde (pioniers)namen tegen: Audre Lorde, bell hooks, Adrienne Rich,...
Allemaal Madammen die werken hebben geschreven die ik dolgraag wil lezen maar die (nog) niet in het Nederlands vertaald zijn. Kunnen jullie daar werk van maken? Volgens mij gaan ze als zoete broodjes over de toonbank vliegen!


Hebben jullie nog lees-tips? Liefst in het Nederlands. Engels kan ik wel lezen maar dat gaat een stukje trager en ik wil zo snel mogelijk hele bergen inspiratie verslinden ;)


It's no use going back to yesterday, because I was a different person then.
-Lewis Caroll, Alice in Wonderland-

Lees ze,
Els


dinsdag 10 juli 2018

Virginia Woolf

Plaatjes kijken

Virginia Woolf was een fervente amateurfotograaf, moest ze vandaag leven dan zat ze ongetwijfeld op Instagram. De Houghton bibliotheek van Harvard heeft album 4 van de 6 fotoalbums die zij van haar in hun bezit hebben helemaal ingescand, dat kan je hier inkijken. Zo cool!
Op deze Dankbare Dinsdag ben ik die bibliotheek dan ook heel dankbaar.



Net nu vond ik, op de boekenmarkt van Lillo, nog 2 Virginia's die ik nog niet had.
Het is Woolf-week :) Hebben jullie een favoriet Virginia-boek?

''Wees blij met positieve ervaringen en wees blij met wat je leert van negatieve ervaringen.''
-Olaf Hoenson-

Nog een fijne, frissere, dag!
Els

donderdag 5 juli 2018

Kersen-tijd

Ontspanning door inspanning

Voor mij is het veel te warm, zeker op mijn werk (de bakkers bakken in de kelder, onder onze voeten) én in bed (27 graden op de slaapkamer).
Vandaag heb ik een dagje vrij en wat doe ik dan ter ontspanning?
Soep maken én limonade.

Ontspanning door inspanning, noem het een opwijking.





Het is kersentijd, dus is het kersen-limonade geworden. Uit dit boek.
Ik ben benieuwd, de aardbeienlimonade was in ieder geval super lekker!
Het is onder andere met lapsang souchong thee, super lekker eens je er aan gewend bent (hij proeft zoals een houtvuur ruikt). Ik leerde die thee kennen door het boek De Meisjeskleedkamer.
Hebben jullie dat soms ook, iets nieuws leren kennen door een fictieboek? Dat boek is in ieder geval één van mijn favorietjes en de thee ondertussen ook. (Ik koop hem bij Dille & Kamille.)


''Het is tijd om te ontspannen als je er geen tijd voor hebt.''
-Sydney J. Harris-

Hou jullie fris,
nog een fijne opwijkende donderdag,
Els

dinsdag 3 juli 2018

Lijstje

Thee-inspiratie

Ja, zelfs als het zo warm is drink ik thee. En die thee gaf me inspiratie met volgende vraag, op het label: van welke kleine dingen geniet jij het meest?

Ik besefte plots hoe lang 'een lijstje' geleden was, bij deze:
1) een stukje chocolade na mijn eten
2) lezen in bad
3) een vogel die in de tuin komt eten
4) een boek dat me raakt
5) een favoriet liedje op de radio
6) een kar die speculaas-ijs heeft
7) een briefje van Karel in mijn koekendoos
8) een foto toegestuurd krijgen van iemand met een button op
9) iemand die naar me glimlacht op straat
10) zomaar dansen in de keuken

Zo, ik zie de dag weeral beter zitten. En jij?
Het gaat zweten worden in de bakkerij maar als ik thuiskom wacht Karel op me én een bad mét boek! Niet slecht hé?



''Niet iedereen die dwaalt, is verdwaald.''
-Tolkien-

Fijne Dankbare Dinsdag!
Liefs Els

donderdag 28 juni 2018

dE LeeSclub las:

Nooit meer van Colleen Hoover

Hier zijn we weer! Leesclub-dag, één van onze fijnste gezamelijke opwijkingen. Normaal zou ik een theetje nemen maar vandaag kies ik voor een fris glas grenadine. En jij?

Voor wie nog nooit mee deed met dE LeeSclub: welkom! Je mag per keer beslissen of je meeleest of niet. We lezen om de 5-6 weken een boek. Ik deel daarna mijn recensie met jullie en hoor ook graag wat jullie er van vonden. Trots lid van de club? Of wil je je liefde voor boeken uitdragen? Koop dan één van onze buttons, hier.

Vandaag bespreken we Nooit meer, tegen volgende keer (donderdag 2/8) lezen we Mijn versie van jou. Youngadult over anders geaard zijn en geloof. Echt een aanrader, zeker in deze Pride Month.


Maar eerst Nooit meer. Ik hoorde hier en daar al dat er mensen van genoten hebben. Ik in ieder geval wel, jullie ook?
Mijn recensie:


Boeken met een boodschap zijn vaak vooral dat: ‘boeken met een boodschap’. De combinatie ‘boodschap’ en ‘leesplezier’ is blijkbaar een moeilijke. Niet in dit geval.


Nooit meer alleen leest als een trein, is spannend en vermakend en leert ons ondertussen een belangrijke les. Zonder ooit het ‘boodschap-gevoel’ te geven. Als je het boek uit hebt wordt het helemaal duidelijk, hoe goed dit verhaal de boodschap brengt.



Het verhaal van Lily die een relatie begint met de neurochirurg Ryle én ondertussen een eigen(wijze) bloemenzaak begint klinkt als een sprookje. Te mooi om waar te zijn en dat is het ook. Lily is slim, knap, moedig én heeft ervaring met huishoudelijk geweld (haar vader mishandelde haar moeder) en toch…



Colleen heeft een verhaal geschreven dat je vanaf pagina één meesleept, je voelt wat er gaat komen, je verzet je, je krijgt hoop, je word boos,…Net als Lily ga je op en neer in een rollercoaster vol emoties. De dialogen, de dagboekbrieven, de personages, alles spat levensecht van het papier.



Hoover heeft het klaargespeeld om haar eigen verhaal als sprankeltjes levensvuur aan het verhaal van Lily toe te voegen, knap gedaan.



Het verhaal van Lily is al vaker verteld, het is zo oud als de straat, jammer genoeg. En toch is dit een verhaal dat niet vaak genoeg verteld kan worden. Zeker op deze manier. Lees en deel dit aangrijpende boek!



''Durven is tijdelijk je evenwicht verliezen; niet durven is uiteindelijk jezelf verliezen.''
-Søren Kierkegaard-

Alvast nog een fijne opwijkende donderdag,
lees ze,
Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

dinsdag 26 juni 2018

Fietsen door het water

Anders vieren

Zaterdag vierden we onze 14de huwelijksverjaardag. Niet met een dagje Londen maar wel met een dagje Limburg. Sinds ik het ergens in een brochure zag wou ik het al gaan doen: fietsen door het water! En het was nog toffer dan ik had gedacht (ik reed wel 3 keer heen en weer ;))!



Geweldig hé, op ooghoogte met de eendjes! Ik wil zo terug.
Het weer was niet geweldig maar de sfeer wel. We deden een grote toer, onderweg stopten we om te picknicken en we hadden een boek bij om te lezen.
Zalige dag dus.
Daar in de Limburg gaan ze me nog terug zien :)

Ik las ergens dat ze aan een fietspad tussen de boomkruinen bezig zijn, staat nu ook al op mijn verlanglijstje!

''Echte moeilijkheden kunnen worden overwonnen; het zijn de ingebeelde problemen die onoverwinnelijk zijn.''
-Theodore N. Vail-

Maak er nog een fijne Dankbare Dinsdag van,
Els

donderdag 21 juni 2018

Frida Kahlo

Frida en ik

Ik was er nog niet helemaal uit maar ik zit nu weer volop in een Frida periode. Ik zag een geweldige film over haar, vond haar biografie op een boekenmarkt en las over een tentoonstelling over haar in de krant. Jammer genoeg in Londen, veel te duur :)

Ik las dat ze tegenwoordig vooral populair is bij vrouwen tussen 25 en 40 jaar. Ik val nog net in die categorie. Ik zal proberen uitleggen waarom ik nu weer een Frida periode heb.

Eerst en vooral is het ook een vrouw met opwijkingen. Ten tweede is het een vrouw die volledig zichzelf was, zichzelf zonder schaamte durfde uiten, alle kanten van haar lichaam en geest durfde benutten. Een voorbeeld voor mij dus.

Want ik heb het een beetje moeilijk de laatste tijd. Ik ben geen groepsmens, nooit geweest. Daar tegenover staat dat ik graag ergens bij wil horen. Lastige combinatie :)
Nu ik bijna 40 jaar op deze aardbol rond huppel besef ik ondertussen wel al dat erbij horen en mijzelf zijn niet te combineren valt. Meestal niet. Dat maakt dat ik vaak alleen sta maar als hsp'er met een ptss is dat ook vaak beter.
Ik wil in mijn pauze op het werk graag alleen eten en een boek lezen. Na mijn werk wil ik niet samen met de buren op straat zitten en pintjes drinken, ik wil mij terugtrekken in mijn cocon.

Dat maakt mij soms eenzaam maar meestal wel gelukkig. In 1 op 1 contacten ben ik wel goed, dus dat compenseert :) Dat liep allemaal best goed tot ik op korte tijd mijn collega's én mijn buren 'betrapte' (ik hoorde ze terwijl ze niet doorhadden dat ik ze kon horen) op negatief praten over mij. Beide keren was dat een stomp in mijn maag.
Hoewel ik het mij niet wil aantrekken ben ik er toch nog steeds niet goed van.

Maar zo gaat het vaak bij groepen hé? Samen zijn ze sterk, praten ze over diegene die anders is en niet mee doet. Mensen moeten iets hebben om over te praten, roddelen. Ze zien ook vaak afkeuring in een afwijzing. Terwijl het niet gaat om nee zeggen tegen hen maar wel om ja zeggen tegen jezelf (en je behoefte aan rust en stilte).

Dus nu zit ik even in een fase dat ik niet zo blij ben met mijn anders zijn. En dan weer wel. Want ik wil niemand anders zijn. Ik ben blij met wat en wie ik ben.

Frida was ook anders en net daarom houden we (nog steeds) van haar.
Daar trek ik me aan op als het lastig gaat :)

En ik draag mijn Dare to be Different button met trots. Nog mensen die lid willen worden van dat team ;)?






''Vertrouwen is de vogel die zingt als de dageraad nog donker is.''
-Rabindranath Tagore-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Liefs Els

dinsdag 19 juni 2018

14 jaar

Huwelijksverjaardag

Vandaag ben ik mijn Karel dankbaar voor 14 mooie huwelijksjaren. Hoewel mooi natuurlijk relatief is. We hebben onze portie miserie gehad maar zijn er samen sterker uitgekomen. "My strength comes from my pain." Dat delen wij.

We zijn natuurlijk al langer samen; 237 maanden. Hij maakt alles mooier, minder pijnlijk, veel leuker en lichter. Ik ben nog altijd liever samen met hem dan alleen.
Hoewel ik graag alleen ben...





Zondag greep hij nog deze eenhoorn voor mij op de kermis. Hij laat me zijn wie ik ben, en dat doet deugd.

Merci Karel, voor alles!
 

''In goede gesprekken richten partijen zich niet tot elkaars woorden, maar tot elkaars bedoelingen.''
-Ralph Waldo Emerson-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
Els



donderdag 14 juni 2018

Ne mooser

Verloren en terug gevonden

Ik ben ne mooser. Ik was ne mooser. Ik was haar even kwijt. En het is nog zo een schoon opwijking.
Maar dat is dus iets dat ge niet kunt aanzetten, weet ik.
Maar wel afzetten, denk ik.
Qua, per ongeluk, afzetten zijn dit mede bepalende factoren: te veel op Instagram zitten (tijd versmossen en het gevoel krijgen dat alles al bestaat en beter bestaat), te veel iets 'goeds' willen maken, te veel piekeren en te weinig doen... En zo komt het dat er maanden niets spontaans uit je handen komt. Terwijl iets maken een soort van medicijn is.

Ik slaap al een paar weken slecht, moest vandaag een extra shift doen (al om 3.30 uur opgestaan), ben moe en was dat gisteren al en toch kreeg ik gisteren eindelijk nog eens een 'vonk'. Door het vol goesting bladeren in Maak je eigen boek, gekregen van mijn blog-oma Marloes?

Ik ben een uurke ofzo, zonder nadenken, bezig geweest. Wat bladeren hier, wat zoeken daar, vergeten schatten ontdekken, stempelen, knippen, plakken en toen was er dit (de 'inside' had ik al eens eerder gemaakt):






Totaal geen hoogstandje maar ik ben er wel supertrots op! Omdat het me toont dat ik het nog kan, dat ik er nog ben... al raak ik mezelf best vaak en makkelijk kwijt. Het leert me ook dat ik meer tijd moet nemen voor mij. Mij én mijn gemoos. Want ik krijg daar energie van en goesting. Al ben ik best wel moe :)

Mijn neefje zou ne 'floere' krijgen als hij het zou zien. Zijn motto tegenwoordig is: "Meten is weten." Sorry Jos, tijdens moosen meet je niet ;)


Herkenbaar?


''Neem alle tijd om je voor te bereiden. Maar heb je dat zorgvuldig gedaan, stort je er dan vol overgave in.''
-Sallust-

Maak er een lekker mooserige opwijkende donderdag van,
liefs Els