donderdag 13 juni 2019

Pilvrij

Pilvrij, dat past mij.

Zoals beloofd deel ik met jullie mijn ervaringen als pilvrije vrouw. Ik ben ondertussen een dik half jaar pilvrij, en dat na meer dan 25 jaar pillen slikken.
Kan ik al veel zinnings zeggen? Niet echt, vrees ik. Maar ik probeer het toch, noem het een opwijking ;)

Wat ik eerst en vooral wil zeggen is dat je het gewoon heel graag zelf moet willen, om welke reden dan ook. Ten tweede denk ik dat het bij iedereen verschillend kan/zal verlopen.
Mijn gynaecologe waarschuwde me voor meer bloed en meer pijn, minder regelmaat, meer chaos.
Pas na een jaar weet je echt waar je vanaf dan aan toe bent. Ik zit nog maar op de helft dus ik kan in feite nog geen echte conclusies trekken maar wat ik wel al weet is dit:
-ik ben echt blij dat ik eindelijk de stap heb genomen.
-ik voel me gezonder en vrijer.
-ik voel me meer mijzelf. Als ik diep zit maar ook als ik hoog vlieg.
-er zijn meer ups en downs maar ze voelen meer als een onderdeel van mij dan als iets dat mij overkomt.
-er is minder bloed.
-er is minder pijn.
-na een paar weken quasi continue hoofdpijn helemaal in het begin heb ik amper nog hoofdpijn tijdens mijn regels zelf.
-jammer genoeg is mijn 'zwangerschapsmasker' er nog steeds (dat is iets dat je niet enkel tijdens een zwangerschap maar dus ook na jaren pilgebruik kan krijgen).
-er zit amper regelmaat in mijn cyclus. En ja dat is lastig (vooral als je vaak gaat zwemmen) maar op de één of andere manier kan ik het wel aanvaarden (en dat is als giga controlefreak best wel een dingetje). Ik denk dat die aanvaarding ook schuilt in het me goed voelen in mijn eigen cyclus-tempo.
-ik heb geen giga libido-boost gekregen maar heb wel momenten dat ik me meer 'dierlijk'-ongeremd voel. Al klinkt het heel fout om het zo op te schrijven ;) Dat Karel gesteriliseerd is ondertussen kan er natuurlijk ook mee te maken hebben...
-ik ben niet verdikt, nog afgevallen. Mijn gewicht schommelt wel iets meer, door het vasthouden van vocht enzo, denk ik.



Ik ben dus nog steeds heel blij met mijn beslissing.
Over een half jaar laat ik mijn definitieve oordeel weten.
En jij? wat kies jij? En waarom? En hoe voelt dat?

Wie goesting heeft: Koop Ergens tussen vaalwit en flessengroen als u mijn hart wil doen zingen.


Het leven is kort, vergeef snel, kus traag.
-Mark Twain-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els



dinsdag 11 juni 2019

De Zonnegloed

Blije beestjes

Zondag gingen we eindelijk naar De Zonnegloed. Dat is een sanctuary waar (verwaarloosde) wilde dieren die niet terug de natuur in kunnen een thuis krijgen voor de rest van hun leven. Dat wist ik. Mijn verwachtingen waren daarom niet zo hoog qua park. Ik dacht eerder aan nood-opvang, zoiets. Maar De Zonnegloed is een prachtig, modern, dier- en bezoekersvriendelijk park.

Het is een groene oase die geurt naar dieren en vlierbloesem, de zon scheen stralend en de dieren straalden mee. Dat klinkt melig maar het was wel zo. De beestjes lagen te soezen tussen de boterbloemen, vlogen rond in gigantisch grote rennen en speelden als kleine kinderen in het water. Ik zag echt nog nooit zo veel happy dieren bij elkaar.

En dat maakte mij happy. Hoewel ik ook wat heb moeten huilen... De redenen waarom elk dier daar terecht gekomen is hangen namelijk, naast veel info over het dier, ook aan hun verblijf; hartverscheurend. Een beer die in een hotel moet dansen ter vermaak van de toeristen, en dat op een plaat waar elektriciteit op staat!?


En nu dolt die met een vriendje in het water. Hartverwarmend hé!
Dus komende vakantie weet u waarheen.
Steun deze lieverds en heb zelf een fijn dagje uit. Win-win.

Mij steunen mag ook nog altijd ;) Er zijn nog bundels en de buttons van reeks 1-2 en 3 zijn nog verkrijgbaar. Per reeks maar ook los, per stuk. Mail me maar. 

Momenteel ben ik bezig in Handboek voor mindere dagen, ook een aanrader!

#dankbaredinsdag
Dankbaar voor al dit moois. En jij?


''Als morgen de wereld vergaat dan zou ik vandaag nog een boom planten''.
-Maarten Luther-

Fijne dag nog,
Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 


donderdag 6 juni 2019

#leeseenseenvrouw

Lezen=leven

Wie mij al een tijdje volgt (hier of op Instagram) weet dat ik lees. Altijd en overal. Lees ik iets goeds dan deel ik dat graag met jullie, noem het een opwijking;)
Hoe meer ik lees hoe meer vrouwen ik lees, veel meer vrouwen dan mannen. Onbedoeld maar wel bewust. Ik hou van vrouwen en ik wil graag vrouwen steunen.

'Is dat nog nodig?' hoor ik u al vragen; jammer genoeg wel. Ze krijgen minder grote prijzen, komen minder in lijstjes voor, worden minder gerecenseerd,...Ik doe mijn best om dat te compenseren bij het lenen in de bib, het kopen, het recenseren, in dE LeeSclub,...



Fnac en Barbara doen ook hun best. Bijvoorbeeld door hun gids: 100 Uitzonderlijke vrouwen, een selectie die zin geeft om te lezen. (Nu te koop in de Fnac voor 2 euro.) Er staan 100 boeken van vrouwen in die je 'moet' gelezen hebben. Bij sommige vrouwen staan nog andere boeken van hen vermeld.
Ik las al (maar) 27 van de boeken en 19 van de 'extra' boeken.
Dus er is nog werk aan de winkel.
Hebben jullie er al veel van gelezen?
Lezen jullie überhaupt veel vrouwen? Is dat bewust? Bedoeld? Ik herken me vaak meer in boeken geschreven door vrouwen. En dat helpt me groeien, ontwikkelen; als vrouw, als mens.

In mijn 'bubbel' komen er veel boeken van vrouwen voorbij, boeken die ik dan per se wil lezen, kopen, recenseren. Ik heb ook het idee dat er meer en meer boeken van vrouwen verschijnen en dat juich ik toe. Maar mijn bubbel is de jouwe niet.
Ik ben dus benieuwd naar jullie lees-voorkeuren.
En ik zou het tof vinden als jullie komende maanden bewust wat vrouwen gaan steunen. Mij bijvoorbeeld ;) 5 eurokes maar...

Of Barbara. Of Siel Of.... Kijk maar eens rond op mijn blog of Instagram voor inspiratie.

''Een mislukking is slechts een blauwe plek, geen levenslange tatoeage.''
-Jon Sinclair-

Nog een fijne dag,
lees ze!
Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 

dinsdag 4 juni 2019

Dank u voor bomen

Het was warm, te warm

Zondag deden we een blotenvoetenpad in Gent (geen aanrader). Daarna gingen we naar Mudel voor de tentoonstelling van Murielle (wel een aanrader). We gingen al vroeg in de voormiddag op pad om de hitte voor te zijn (niet gelukt).
Tussen beide activiteiten moesten we wachten tot het museum open ging. In plaats van een terrasje te doen vleiden we ons aan het water, onder een boom. Zo rustig, zo vredig en zo fris! Super gewoon.
Ik voelde me lastig omdat ik geen boek bij had, wou mijn gsm niet boven halen dus lag maar wat te staren naar de takken en de blaadjes. Karel deed en dutje.
In feite was dat nog het leukste van de hele dag, zo maar wat liggen, zo maar wat zijn. Aanrader :)


Laat ons een boom en wat gras dat nog groen is...

Natuur in boekformaat:
Wonderbaarlijke feiten over dieren.
Super schoon boekske van Maja, die ik al volgde op Instagram maar van dit boekje had ik geen idee tot ik het toevallig zag liggen in de Buchbar!

Leve de kleine dingen die niet gepland zijn.
#dankbaredinsdag

Enne, er zijn nog een paar bundels...


''Een verliefd hart luistert niet naar de stem van de deugd.''
-Händel-

Liefs Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 

dinsdag 28 mei 2019

Dank u wel

#DankbareDinsdag

Dankbaar zijn is een goed antigif. Kunnen we wel gebruiken na zwarte zondag...

*Dikke merci aan iedereen die mijn bundel al kocht! Warm hartje.
*Ik ben de Standaard Uitgeverij dankbaar dat ik Stad van meisjes al mocht lezen! Aanrader!!! Zeker al een boek dat mijn top tien van 2019 gaat halen. Wat een wervelwind, zo jammer dat het uit is.
*Dikke merci aan de vlier die overal in bloei staat (uw siroop is zoooo lekker).
*Dank u alle bloemen in onze tuin, de gezaaide en ook de vanzelf aangewaaide.
*Merci Fnac voor jullie 100 uitzonderlijke vrouwengids (voor 2 euro te koop in de winkel).
*Dank u aan de 1/2 niet-rechts stemmers!






 Waar ben jij dankbaar voor?

''De waarheid van wat men zegt, schuilt in wat men doet''.
-Bernard Schlink-

Fijne dag nog,
Els


donderdag 23 mei 2019

dE LeeSclub las:

Westwaarts met de nacht

Goedemorgen Leesclubbers! Fijn dat jullie weer massaal hebben meegelezen.
Genoten? Ik wel!
Thee en koekjes klaar? Ik wel (Gevulde koek van de Marqt en Earl Grey van Zonnatura).

Allereerst iets afspreken:


Ons volgende boek wordt: Nooit meer een zelfhulpboek. Een zelfhulpboek dat er geen is maar dat je toch helpt. Klinkt tegenstrijdig? Lees mee en ontdek zelf hoe het zit... Bespreking donderdag 4 juli.

En dan nu Beryl. Wat een vrouw! Dit boek lezen gaf me echt vleugels (flauwe woordspeling).
Hier mijn recensie:


Weergaloos boek. Wow. Gigantisch onder de indruk: van Beryl, haar avonturen, haar schrijfstijl; alles. Een boek voor het eerst verschenen in 1942, voor het eerst vertaald in 1988 en nu, in 2018 verscheen een herziene editie. Eindelijk, zou ik zeggen. Dit is een pareltje.

In haar voorwoord heeft Martha Gellhorn het over het feit dat dit boek is geschreven door iemand die in feite geen schrijver is, maar daar merk je niets van. Beryl schrijft helder, meeslepend, soms poëtisch, dan weer filosofisch, vaak humoristisch en vooral verslavend goed. Gellhorn haalt ook het feit aan dat we niet veel duiding krijgen over bepaalde zaken (3 huwelijken, een zoon,…) maar dat stoort nergens. Het zou natuurlijk extra boeiend zijn om nog meer informatie te krijgen en een pagina of 200 meer te kunnen lezen, want je gaat merken dat elke letter, iedere zin je goesting in meer geeft, maar dit boek geeft al voldoende stof om je van je sokken te blazen.

Beryl is, zoals de achterflap zegt, echt één van de meest onconventionele, gepassioneerde, uitzonderlijke en moedigste vrouwen van de twintigste eeuw. (Van de vrouwen én mannen!)
Op 4-jarige leeftijd vertrekt ze vanuit Engeland met haar vader naar Brits-Oost-Afrika, later wordt ze één van de beste trainers van renpaarden, ze haalt daar als eerste vrouw een vliegbrevet en is ook de eerste vrouw die solo over de Atlantische Oceaan vliegt van oost naar west.

Westwaarts met de nacht is opgedeeld in verschillende boeken. Elk boek vertelt een eigen verhaal: over haar kindertijd, het trainen van de paarden, het vliegen boven Afrika en haar recordpoging. Na elk boek heb je spijt dat dat deel er op zit én heb je enorm veel zin om een volgend deel te starten.
Beryl heeft een heel eigen schrijfstijl, in navolging van haar kijk op de wereld en haar manier van leven. Ze praat even bevlogen over jagen, als over wat er in bijvoorbeeld een olifant zijn hoofd omgaat. Hoewel ze is opgegroeid in een uithoek van de wereld is ze meer werelds in haar denken dan de meeste stedelingen. Ze is ook heel belezen en is haar tijd ver vooruit in haar manier van denken, schrijven én leven. Ik heb hele passages onderlijnd omdat ze bewust/onbewust enorm grappig, zeer ontroerend of super boeiend waren.

Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik nog nooit van haar gehoord had, in tegenstelling tot Karen Blixen. Maar ik ben helemaal verkocht, ik ben verliefd op Beryl. Het maakt me vrolijk, gelukkig en hoopgevend te lezen dat een vrouw als zij honderd jaar geleden al zo een geëmancipeerd leven leidde.
Vrouwen als Beryl hebben er altijd al bestaan (al spant zij echt wel de kroon qua avonturendrang) en zullen er ook altijd blijven bestaan. Ik bedank de Arbeiderspers om haar verhaal weer onder de aandacht te brengen en ik hoop dat er nog meer van zulke verhalen gaan opduiken. Ik wil ook een verfilming van dit boek ten zeerste aanbevelen want Westwaarts met de nacht is een boek dat alles in zich heeft om een geweldige kaskraker te worden.



Lezen jullie weer mee? En laten jullie hieronder weten wat jullie van Westwaarts vinden?
En ik hoor graag wat jullie van mijn bundel vinden. Kopen maar (stuur maar een mailtje)!



''Passie schiet wortel op de vreemdste plekken''.
-Katherine Russell Rich-


Nog een fijne opwijkende donderdag,
lees ze,
Els

woensdag 22 mei 2019

Ergens tussen vaalwit en flessengroen

Nieuwe bundel!

Hoera, feest! Mijn langverwachte tweede bundel is uit! Vol zelfgeschreven woorden en beelden.


Een beetje zoals nummer 1. Maar dan nog beter.


Ergens tussen vaalwit en flessengroen gaat over
meisjes die verlangen
meisjes die dromen
meisjes die zichzelf verliezen
meisjes die zichzelf tegenkomen.

Ergens tussen vaalwit en flessengroen gaat over liefde is liefde.
Punt.


Bestellen? Mail me! 5 euro per bundel, zonder verzendkosten.
(dingendiefijnzijn04@yahoo.com)
 

Jouw borsten hangen niet, ze huppelen, net als de kuiltjes in je billen...
-Els-

Nog een fijne liefdevolle woensdag,
Els



dinsdag 21 mei 2019

Mijn krant en Karel

Dankbare dinsdag nummer zo veel

Wij lezen enkel in het weekend de krant (weekendabonnement), uit tijdsgebrek, niet uit geen goesting in de week. We kozen deze krant omdat veel van onze favoriete mensen er voor schrijven. Dus elke zaterdag als ik van mijn werk kom snel ik naar de krant om te zien wat voor moois ze in petto heeft voor mij.
Deze zaterdag was het: wow!





Sarah wordt Sam, zo blij voor hem! Al ben ik een beetje bang ivm de stem. Maar gelukkig zijn, zijn wie je echt bent is wat telt. Alle goeds en geluk Sam. Moedige mensen maken me gelukkig en geven me kracht en inspiratie; waarvoor dank!

La fille d'O wordt gecensureerd!? Wat een dikke zever is dat! Ik kocht mijn eerste bh van hen toen ik 40 werd en ik kan niet wachten tot mijn volgende aankoop. Mijn tieten zitten precies in sloefkes én ik voel me mooi. Aanrader dus! Het gaat niet om sexy of bloot, het gaat om u goed voelen. En daar is Murielle goed in; in ons goed laten voelen in ons eigen vel. Gewoon zoals we zijn, zonder opsmuk of schaamte.

En we schrijven terug met een vulpen. Hoera! Ik ben er nooit met gestopt maar alla :)

Mijn krant sloot weer even helemaal aan bij wie ik ben en dat voelt fijn. Dus dank u wel aan De Standaard!

Enne, wat ook goed voelt (én pokke-eng): morgen komt mijn nieuwe bundel uit!!!
Woehoe, feestje!
Dank u wel Karel om alles er weer zo mooi uit te laten zien. Ik ben je zo dankbaar!


En jij, waar ben jij dankbaar voor vandaag?



Waarom heb ik mij toch altijd aangepast?
-Sam Bettens-

Fijne Dankbare Dinsdag!
Liefs Els



donderdag 16 mei 2019

Schrap zetten

Mijn ziel bloot

Geregeld leg ik hier mijn ziel bloot, noem het een opwijking.
Vanochtend was ik weer bij mijn homeopate. Om de 2 maanden ga ik op controle. Want ja, het ging best goed. Ik heb zelfs een tijdje geen korrels meer moeten innemen. Maar de laatste weken gaat het slecht. Slecht met mijn huid, mijn spieren, mijn angsten,... Beetje terug naar af.

Het komt er kort gezegd op neer dat ik me schrap zet, continue. En dat komt door mijn ptss, die bovenop de hsp kwam die ik al had. Dat schrap zetten zal nooit meer over gaan, maar de mate van die kan verschillen. Nu sta ik dus weer hard 'aan'. En dat zie ik en dat voel ik.
Mezelf daar om veroordelen werkt contraproductief. Dat weet ik.
Ik ben al een jaar of 8 in therapie (tegenwoordig op een lager pitje maar toch) en al bijna 2 jaar onder behandeling bij mijn homeopate. Ik wéét al veel. Maar weten en weten is twee. Ook dat weet ik ;)

En dan komt aanvaarden. En aanvaarden en aanvaarden is blijkbaar ook twee.
En de 'echte wereld' is ook daar. Je moét gaan werken (of geen bookes om te eten) en er zijn familiale verplichtingen. En zelfs naar de homeopaat gaan kost strepen want dat betekent 2 trams nemen...

Nu ben ik thuis, ben ik moe en wat triest.
En ga ik mij richten op wat altijd helpt: boeken.
Tips voor enkele troostboeken: kinderboeken kunnen wonderen verrichten.



De boom met het oor (van Annet!) en Alles gaat slapen (van Astrid!).

Ook nog iets om te aanvaarden: ik word nooit volwassen. Ik zal altijd anders zijn. Ik zal nooit moeder zijn. Ik ben mij.

Leven gaat op en af. Weet ik. Therapie is het beste geschenk dat je jezelf kan geven. Geloof me. Alles wat je aandacht geeft groeit. Dus ook jij.
Geef jezelf aandacht. En groei.
Ga ik ook doen.


''Laat het idee varen dat je iemand moet worden. Je bent al een meesterwerk. Je hoeft het slechts in te zien, te beseffen.''
-Osho-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els



dinsdag 14 mei 2019

Boeken die een lans breken

Boeken veranderen de wereld

Sommige boeken veranderden mijn wereld, sommige boeken hebben het in zich om de wereld te veranderen. Het enige dat wij moeten doen is ze lezen. Kleine moeite hé.
Dus op deze #dankbaredinsdag twee boeken die je aan het denken zetten:


Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit en Overgave.

Dus ik zou zeggen: lees ze.
Wereldveranderende leestips altijd welkom!

Enne, nog altijd welkom bij dE LeeSclub!

''Er zijn vele wegen die naar jouw bestemming leiden; kies de weg die trouw voelt aan je hart.''
-Jack Kornfield-

Nog een fijne #dankbaredinsdag,
Els

donderdag 9 mei 2019

Bang, beleefd en waar blijft boos!?

Ik ben een meisje met een fietsmand...

Ik ben vaak bang, ik leef elke dag met angst. Al kies ik nog zo vaak voor liefde, angst is er sinds mijn 'leven na' altijd.
Ik wil al jaren eens alleen een boswandeling maken, één zijn met de natuur, maar ik durf niet. Ik ga wel alleen fietsen. Want op de fiets ben je veilig. Zeker met een fietsmand met bloemen, mensen glimlachen je toe als je zo rondrijdt.
Je bent veilig. Denk je. Dacht ik...

Alsof de wereld nog niet kut genoeg was kwam daar nog wat extra gitzwarte ellende bij. #Julie. Ellende die had kunnen worden voorkomen. 
Dat het gerecht niet echt goed werkt weet ik uit eerste hand.
Dat seksueel geweld niet serieus genomen wordt wist ik ook al lang.
En dan krijg je dit.
Daarom zit ik dagen later nog altijd met tranen in mijn ogen.
Ben ik bang, nog banger.
Ben ik beleefd, nog altijd, te veel.
Ben ik eindelijk boos. Ja, eindelijk.
(Mijn therapeut zal blij zijn ;) )

Want dat is wat meisjes/vrouwen echt fout doen in heel de seksueel geweld/#metoo-miserie: wij zijn te beleefd.

Wij worden niet boos als een collega een foute opmerking maakt die zogezegd om te lachen is, wij worden niet boos als een klant ons eens goed vastpakt (ik werk bij een bakker hé..), wij worden niet boos als we als klein meisje een vieze oude nonkel een kus moeten geven (of we worden wel boos maar krijgen daar straf voor), wij worden niet boos als we op een fuif dronken met een jongen mee naar buiten gaan om cd's uit zijn auto te halen (hij is dj, in de jaren '90 waren cd's normaal;)) en hij ons plots bespringt want ja, we zijn wel zelf mee naar buiten gegaan,...
Wij worden geleerd om niet boos te zijn, 'ge zijt zo schoon als ge lacht'.
Wij worden geleerd om beleefd te zijn.

Wij worden niet geleerd dat ons lichaam ons eigen bezit is.
Wij worden niet geleerd grenzen te kiezen, om die te stellen en te verdedigen.
(Echt, geloof me, ook jij niet. Denk maar eens goed na. Al klinkt het super evident.)
Wij worden niet geleerd nee te zeggen.

En als we pijn worden gedaan, op welke manier dan ook: met woorden, met daden, met ultieme daden dan denken we dat het onze eigen schuld is. Onze eigen fout. Dat wij niet goed bezig waren. En we schamen ons. We zwijgen.
Doen alsof het wel mee valt.
Maar het valt niet mee, het valt dik tegen.
Nu en later. De pijn blijft, de schaamte ook.

Dat doen wij fout.
Meer niet.
Al is dat best veel.

Tijd voor verandering?
#ikbenboos

Ik ben boos!
Jij ook?

Ik ga nog eens wijzen op dit geweldige liedje.
En dit ligt er klaar op mijn nachtkastje: Fonkelend van woede.

#ikbenboos en dat voelt goed.




Mijn oprechte deelneming aan alle slachtoffers en nabestaanden.


''Sommige regels zijn niets anders dan oude gewoonten die mensen niet durven te veranderen.''
-Therese Anne Fowler-

Wees eens boos,
noem het een opwijking
liefs Els

dinsdag 7 mei 2019

Blij dat we hier (nog) zijn

#dankbaredinsdag

Dag twee met tranen in de ogen.
Dus blij dat wij hier nog mogen
zijn.
Want dat is heel wat
dat is een hoop
dat is een berg
dat is alles.
Blij dat we hier zijn.
Nog altijd.
#dankbaredinsdag

#Christophe
#Julie


''Geniet van het moment, hoe de dingen ook aflopen. Dat is leven in de wijsheid van de onzekerheid.''.
-Deepak Chopra-


Ik ben blij dat jullie er zijn,
liefs Els

donderdag 2 mei 2019

Ik geloof

Kapelletjes, eendjes, koeien, groene blaadjes, witte bloempjes

Mijn opwijking van vandaag is geloven.
Ik moest vorige week naar een begrafenis en ik werd immens ontroerd door de eerlijke, pijnlijke woorden van een zoon aan zijn overleden vader. In schril contrast daar mee was de rest van dienst. Ik ergerde me rot aan de kilheid en onpersoonlijkheid, aan het opdreunen van vaste riedeltjes.

Ik begrijp het belang van structuur, ik ken de kracht van herhaling, maar toch...
Het stoorde me.
En dan ging ik twijfelen. Kan ik wel zeggen dat ik geloof? Want ik heb wél een Jezus en een Maria in huis (meer dan één) maar ook een Boeddha.
Ik ga bijna nooit naar de kerk, ik lees niet in de Bijbel, ik bid niet.
En toch geloof ik. In iets. Op mijn manier.

Die manier houdt onder andere in dat ik vanop mijn koersfiets (want dat deden we gisteren) wuif naar eendjes in de sloot, koeien in de wei en vogels op de draad.
Ik buig mijn hoofd voor kapelletjes en glimlach naar groene  blaadjes en witte bloempjes. Ik neem het moois in mij op, laaf mijn ziel en ben dankbaar.

En als we aan een lege kerk of kapelletje komen en je kan er een kaars branden dan doe ik dat. Voor jou, voor mij, voor ons allemaal.

Dus ja, ik geloof. Maar op mijn manier.
Het is fijn om daar even bij stil te staan.
Over na te denken.
Grote gedachten heeft me doen nadenken, ook over geloven. Fijn boek.



Waar geloof jij in?
En wil je dat delen?


Why else
are we here if not
to live with unreasonable
passion for things
- butterflies rising-

Maak er een fijne denk-dag van.
Liefs Els

dinsdag 30 april 2019

Samen zijn

#DankbareDinsdag

Omdat ik ook op zaterdag werk en Karel op alle weekdagen zijn wij niet zo veel samen. Als het meezit hebben we één dag in de week voor ons twee. En die koesteren we. Daarom is het fijn om een extra dagje in de week samen te zijn, leve de feestdagen :)
Hoe graag ik ook ga werken, ik tel al af naar morgen!


Fijne feestdag!
#dankbaredinsdag

''Bederf de schoonheid van de weg niet door je af te vragen waarnaar hij leidt''.
-Anatole France-

Liefs Els

Ps: Nog op zoek naar een tof communiecadeau? Grote gedachten is een aanrader!

donderdag 25 april 2019

Zelfmaken

Waar is de tijd naar toe?

Eerst dacht ik dat mooser zijn wil zeggen dat je niet creatief kunt zijn. Toen omarmde ik mijn creatieve (moos) kant. Toen kwam er bloggen, toen Instagram, en nu...? Nu doe ik nog vanalles maar zo maar iets zelf maken komt er te weinig van. En daar ben ik niet alleen in, denk ik.
Het is allemaal de schuld van Instagram ;) We kijken veel plaatjes maar maken weinig om op die plaatsjes te kunnen tonen. Ingrid haar boeken verkopen niet meer. Wat ik als fan niet snap. En ook wel...
We hebben te weinig tijd.

Tijd om tijd te maken! En dat deed ik:





Ik haalde mijn boeken uit de kast en begon te haken. Wat ik nog wel deed, voor de tv, granny square dekentjes op automatische piloot. Maar nu haakte ik een heuse tas én een etui. Beide uit het laatste boek van Ingrid. Ik maakte al meer van haar, vroeger, dus ik wist dat ik het kon.
En nu ben ik trots. Op het feit dat ik het deed, op hetgeen ik maakte en op mijn 'plaatje' :)

Ik ben best nog veel creatief bezig: ik lees en recenseer, ik schrijf, ik teken, ik haak. (Er komt trouwens heeel binnenkort een tweede bundel uit!)
Maar nu heb ik mijzelf nog eens overtroffen en dat voelt goed.

Mijn opwijking van vandaag is dus iedereen aan de knutsel krijgen.
Een boek dat goesting geeft: Stukjes van mezelf
En kijk ook eens naar mijn vogel van Ageeth.



''Wat er het meest toe doet mag nooit ten koste gaan van wat er het minst toe doet''.
-Johann Wolfgang von Goethe-


Zin gekregen om iets te maken? Al bezig? Ik hoor of zie het graag!
Fijne friemeldag!
Els




dinsdag 23 april 2019

Zoutelande

Blij dat je hier bent

Ik ben dankbaar, op deze Dankbare Dinsdag, voor:
-de Paasklokken die nog steeds komen
-de rust van de ochtend
-Zoutelande, in het liedje en in het echt
-de genezende kracht van de natuur
-het schrijftalent van Lara Taveirne
-de fun van rommelmarktjes
-het plezier van een paasei
-het gezelschap van Karel
-alles dat ontluikt en spruit
-dat die drukke dagen weer gepasseerd zijn

Back to work :)






Waar ben jij dankbaar voor?

''Leven betekent je vergissen. Volmaakt zijn, betekent je vaak vergist te hebben.''
-John Henry Newman-

Fijne dag gewenst,
Els

donderdag 18 april 2019

Roze boeken, rood bloeden en delen

Laten we zeggen waar het op staat

Soms komen er wat dingen samen:
De nieuwsbrief van RoSa over menstruatie-armoede.
Het boek: Feministen dragen geen roze.
De petitie voor een gratis menstruatiecup voor iedere vrouw (tekenen aub).
Ik die momenteel mijn (pilvrije) regels heb.

En dan voel ik een vuur branden, noem het een opwijking.
Dan vind ik het zo jammer dat wij ons nog altijd moeten schamen voor iets dat zo natuurlijk is.
Dan vind ik het 'om de haren uit mijn hoofd te rukken'-onnozel dat tampons en maandverband en dergelijke nog steeds zo duur zijn (en er zo veel belasting op betaald moet worden). 
Dan moet ik huilen als ik denk aan de meisjes die niet naar school gaan als ze menstrueren, aan vrouwen die op straat leven en zich moeten behelpen met toiletpapier uit de bibliotheek,...

Daarom dit bericht van mij aan jou: lees dat boek, teken die petitie, deel je maandverband,...
Heb jij nog ideetjes? Alle kleine beetjes helpen.
(Ik heb nog maandverband staan van de tijd dat ik nog geen wasbaar maandverband droeg, dat ga ik aan de daklozenorganisatie geven die op mijn werk de overschot van brood komt ophalen.)

Laten we er samen een roze-rode golf van maken!


En laten we ons niet schamen maar trots zijn op ons bloed!

''Of iets verspilde tijd is geweest, hangt af van wat je doet met de ervaring.''
-Auguste Rodin-

Liefs Els

dinsdag 16 april 2019

Dingen die me vleugels geven

Dankbare Dinsdag:

Al gaat het soms wat moeizaam, er is en blijft genoeg dat me vleugels geeft:


Babyeendjes in de sloot.
Een roze bijbel.
De zon die gaat schijnen.
De solidariteit in Parijs.
Het ontluikende groen, het frisse roze, het stralende wit.
Melo-cakes.
Fijne boeken uit de bib.
Bloeden en daar blij om zijn.
Hyperventileren maar daarna ook best veel lachen.
Lezen, lezen, lezen.

''Je kunt de wind niet veranderen. Maar hoe de zeilen staan, bepaal je zelf.''
-Antoine De Saint-Exupéry-

Wat geeft jou vleugels?
Fijne (werk)-dag! Ik vertrek seffens,
Els

donderdag 11 april 2019

dE LeeSclub las:

Een ALMA winnaar!

Goedemorgen Leesclubbers, wij lezen niet zo maar boeken hé: wij lezen het beste van het beste. Dat wisten u en ik natuurlijk al maar nu is het ook eens bevestigd door de buitenwereld:) Proficiat Bart!

Zijn jullie allemaal klaar? Thee en koekjes klaar? Hier gaan we dan!






We lazen Tegenwoordig heet iedereen Sorry en we gaan Westwaarts met de nacht lezen. Een Moerasmeisjes-achtig verhaal maar dan waargebeurd. Een boek waar je een beetje moeite voor moed doen maar het is de moeite meer dan waard! We bespreken het hier op donderdag 23 mei. Enne, misschien leest Bart wel mee.

En dan nu Bianca en Bart. Ik ben fan van Bart sinds Duet met valse noten. Dat boek kocht ik op de boekenbeurs én liet ik ineens signeren. waar ik toen de moed vandaan heb gehaald weet ik nog niet ;) Maar ik ben er nog steeds dolblij met. Ondertussen heb ik al een tweede versie van Duet, die zou ik ook nog eens moeten laten signeren :)

Mijn recensie:



Wat maakt een boek een kinderboek? Als het over kinderen gaat? De boeken van Bart Moeyaert zijn geen kinderboeken, het zijn Moeyaert-boeken; voor mensen die hem eens gelezen hebben, gegrepen werden en nu voor eeuwig in zijn universum zweven.



De boeken van Bart voel je in je buik. Zijn woorden kruipen onder je huid, niet als wriemelbeestjes maar als dikke vette pieren. Dat klinkt eng en dat is het ook, soms. Maar naast eng is het ook van een bovenaardse schoonheid.



Tegenwoordig heet iedereen Sorry is net als alle andere Bart-boeken een donker boek. Hoewel donker niet het juiste woord is: het gaat om ‘slim bezig zijn met wit en geel en daarna met een donker potlood schaduwen toevoegen’.



Op een klein oppervlak, met niet al te veel woorden en in een kort tijdsbestek brengt Bart Bianca en haar omgeving gigantisch vibrerend tot leven. Zestig hoofdstukjes die zich in je hoofd, hart en ziel nestelen, als wormen.



Bart zei in een interview dat hij Bianca is, ik ook. Tegenwoordig heet iedereen Bianca…en dat is mooi, dat is goed. Bianca is hier welkom, in haar heelheid en handelbaarheid; Bart trouwens ook.



Hij heeft het weer gedaan; ons rest niets anders dan wachten op de volgende Moeyaert-parel.




En, wat denken jullie? Over Bart, over Bianca, over het boek?
Ik hoor het graag!



Self love is the greatest middle finger of all time.
-Eva Daeleman-

Dikke merci om weeral gezellig mee te lezen, en nog een fijne opwijkende donderdag!
Els

dinsdag 9 april 2019

Prijzen, gelukswensen en een baby

Dingen Die Fijn Zijn:

Oh mooie dagen! Ik ben dankbaar voor:
-Bart Moeyaert die de ALMA won 
Met dE LeeSclub lezen we zijn laatste boek (wat een timing), meedoen kan nog tot donderdag!
-Al jullie lieve, mooie verjaardagswensen
-Al het liefs van Karel
-De fijne buitendingen die ik afgelopen dagen deed, de lente geeft me vleugels (hoewel ik nog steeds kei moe ben door de uursverandering...)
-Dat ik baby Thandie heb gezien






En jij, waar ben jij dankbaar voor op deze grijze Dankbare Dinsdag?

''Loslaten betekent beseffen dat sommige mensen deel uitmaken van je verleden maar niet van je toekomst.''
-Steve Maraboli -

Maak er nog iets moois van vandaag,
Els

dinsdag 2 april 2019

Lente

Voedsel voor de ziel

Sinds ik gestopt ben met de pil sta ik nog meer open voor de wereld. Voor het mooie, voor het minder mooie. Dat betekent onder andere meer huilerig zijn, van verdriet maar ook van ontroering.
Dit ontroerde me afgelopen week:


Een avondwandeling tussen de bloesems.






Een eerste bezoek aan de toffe kinderboerderij te Bornem. (Ook de pannenkoek met ijs is een ferme aanrader daar!).

Pol de piratenmuis. Mooi, moedig en boordevol natuur.

Dat hebben mijn ontroermomenten wel gemeen: natuur.
De lente is mijn favoriete seizoen.
#dankbaredinsdag

Donderdag ben ik er niet, dan is het namelijk mijn verjaardag (40, my god) en ga ik samen met Karel op pad...


''Soms moet je een paar stappen terug doen om een aanloop te kunnen nemen voor de sprong in een nieuw begin.''
-Hans Kruppa-

Nog een fijne dankbare dinsdag!
Els

donderdag 28 maart 2019

Pink

Pink loving girl

Ik hou van roze, noem het een opwijking :) Na geel was roze mijn lievelingskleur. Ik denk dat Barbie er voor iets tussen zat, en later Dirty Dancing;)
Twee dingen die men niet met feminisme associeert, maar ik wel. Mijn Barbie was geen doetje en Baby ook niet.

Feminisme is geen dit of dat het is en én. Sommigen hebben liever geen roze (Merel), ik wel. En jij?
Maar roze of niet het gaat om de boodschap, van Merel (die ik super vind) of van het boek of... En die boodschap geef je zelf kleur, ongeacht de kleur die het heeft :)

Ik deel graag leestips met jullie, Merel trouwens ook dus daar kan je ook inspiratie halen. Ik voelde me lang geen 'echte feministe', omdat ik niet genoeg gelezen had of... Maar daar gaat het niet om. Dus nu voel ik me wel een 'echte'.
En lees ik lustig verder, veel vrouwen, graag memoirs en non-fictie.


En ik draag soms roze, verfde onze tuinbank roze en heb graag een (imaginaire) roze bril op :)

Dus ja, sommige feministen dragen wél roze ;)
Heb jij nog (roze) leestips?
Ahja, op mijn Instagram post ik ook vaak leestips.



Er is geen andere weg dan de eigen weg.
-Spinoza-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els


dinsdag 26 maart 2019

En weer ging het niet...

Weer gevallen, nu weer opstaan.

Zondag was er weer een optreden waar ik heel graag naar toe wou. Nog geen twee weken na het vorige maar zo gaat dat: maanden niets en dan ineens alles ;)
De vorige keer (met koptelefoon) ging super dus ik had er zin in.

Maar zondagochtend voelde ik al dat het geen goede dag was. We gingen toch.
Er kwamen 3 groepen: de eerste wou ik zeker zien, de tweede graag, de derde kon maar hoefde niet.
Midden in het optreden van de tweede groep zijn we vertrokken. Mijn hart deed pijn, mijn schouders en nek waren verkrampt, ik had het immens koud en mijn hoofd en oren bonkten. Ademen ging niet meer zoals het moest. Ptss...
Ik nam zelfs geen afscheid van een oude vriend die ik al lang niet meer gezien had. Ik moést weg.

Dat is stom, flauw, zielig, triest, onnozel en ferm jammer.
Maar ergens ben ik best trots. Omdat ik deze keer wél naar mijn lichaam heb geluisterd en niet tot het einde ben gebleven. Zo is de lichamelijke 'schade' (waar ik dan dagen van moet bekomen) beperkt gebleven.

Ik ben Karel dankbaar, dat hij het begreep.
Ik ben de natuur dankbaar voor haar balsem op mijn ziel.





Dus nee, mijn verhaal is niet 'af'. En vaak gaat het goed, maar geregeld ook niet.
En omdat ik weet dat ik hierin niet alleen ben deel ik mijn verhaal. Om de schaamte te doen afnemen. Bij mij, bij jou, bij ons allemaal.


''De beloning van iets dat je goed hebt gedaan, is dat je het hebt gedaan.''
-Ralph Waldo Emerson-

Fijne dankbare dinsdag nog,
Els

donderdag 21 maart 2019

Nog lang niet af...

...en dat gaat ook nooit gebeuren!

Vanochtend op de tram, op de terugweg van mijn homeopaat, las ik Nooit meer een zelfhulpboek uit. En hoewel dat boek niet bedoeld is als zelfhulpboek heeft het mij wel ferm geholpen:)

Om in te zien dat een verhaal kan verteld worden zonder af te zijn. Eyeopener.

Ik kan jullie dus vertellen dat ik mij (meestal) beter voel door mijn homeopathie. Niet alles gaat beter maar veel wel al. En soms is er een kleine terugval.
Het boek deed me beseffen dat ik nog steeds zit te wachten op de goede afloop. En dat die er (natuurlijk) niet gaat komen. Voor mijzelf had ik dat wel al een beetje voelen aankomen. Maar het leek me dat ik er dan ook niet te veel over mocht vertellen, aan jullie bijvoorbeeld.

Ik ben sinds 4 maanden gestopt met de pil, uit 'geen-chemische-troep-meer-in-mijn-lichaam-overweging'. (Geen kinderwens.) Ook daar zat ik te wachten op 'de goede afloop', eer ik er over mocht vertellen.

Het zijn geen geheimen, ik had het er hier en daar wel al eens over maar op de één of andere manier wou ik het eerst tot een verhaal met begin-midden-einde kneden. Vooraleer ik het recht had om er iets zinnings over te vertellen.

Maar dat hoeft dus niet hé. Ik kan en mag nu al vertellen hoe het voelt. Want er is nooit een einde aan ons verhaal (ja, ooit wel, maar dat is iets anders). Het gaat op en af, dingen komen en gaan. Controle is er niet (moeilijke voor mij).

Homeopathie is mijn ding en geen pil ook.
Punt.
Nu moet ik wat bekomen. Van mijn inzicht, het boek en (jammer genoeg) ook van het tram-avontuur naar de dokter (want dat is het, steeds opnieuw, een vermoeiend avontuur. Leven met ptss...)

En als ik wat bekomen ben, en ik heb zin, dan vertel ik nog wel eens 'teen en tander'. Zonder begin of einde. Maar gewoon zoals het is. Omdat dat kan, omdat dat mag.
Ahja, zeker op mijn eigen blog ;)

Herkenbaar?






''Reiziger, er is geen pad. Je moet het pad al gaande banen.''
-Antonio Machado-

Nog een fijne opwijkende donderdag!
Els

dinsdag 19 maart 2019

Donkere dagen

Laten we een lichtje zijn

Laten we op donkere dagen een lichtje zijn voor elkaar.
Door kleine dingen voor iemand anders te doen, zomaar.
Zoals echte post sturen. #dankbaredinsdag
Ik help je daar bij:






Nomineer iemand die volgens jou wel een kaartje kan gebruiken. Vertel me ook waarom, dan kies ik een gepast gedicht. Uit al jullie reacties kies ik er 1 iemand uit.
Als je niet gewonnen hebt en je wil zelf deze toffe kaartjes sturen, kijk dan even hier.


''Alleen met het hart kun je goed zien. Het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar.''
-Antoine de Saint-Exupéry-

Wees lief voor elkaar,
Els

donderdag 14 maart 2019

Hoe k*t het is én blijft om slachtoffer te zijn.

Slachtoffer worden en blijven...

In de media gaat het vaak over de ellende die de slachtoffers van de aanslagen van 22/3 meemaakten en nog steeds meemaken. En dat is erg, dat breekt mijn hart. Wat nog erger is is dat ik dat zo hard herken...

Dat is niet erg omdat het over mij gaat maar dat is erg omdat het wil zeggen dat slachtoffers van verschillende feiten eenzelfde soort na-ellende meemaken. Het wil hoogst waarschijnlijk zeggen dat (quasi) alle slachtoffers dit meemaken. En dat is naast fout ook immens triest.

Na de tweede gewapende overval was ik zo kapot, was mijn leven zo om zeep en toen moest het in feite nog beginnen... Het jarenlange proces en alle vernederingen die er bij hoorden, de schadevergoeding die hoogst waarschijnlijk niet eens de kosten dekte, de slapeloze nachten, de zero privacy,... Dat alles was een tweede trauma an sich.

Dus naast het feit dat ik het heel erg vind voor de slachtoffers van de aanslagen vind ik het een schande dat slachtoffer na slachtoffer een tweede trauma oploopt door de behandeling door overheidsdiensten, verzekeringen, advocaten van tegenpartijen,... Dat gebeurt dagdagelijks, nu, hier in België.
Het wordt tijd dat daar ook eens naar gekeken wordt, iets aan gedaan wordt.

Ondertussen gaat het meestal best goed met mee. Je leert er met leven.
Je gaat anders leven en vaak ook beter.
Je gaat meer het leven leiden dat (nog wel) bij je past.

Zo ga ik nog naar optredens van mijn favoriete groepen. Met 2 biertjes in mijn keel (therapeutisch/kalmeermiddel) en sinds afgelopen weekend een koptelefoon op mijn hoofd. Super aanrader!

Waar ik bij het vorige optreden (met stoppen in mijn oren, dat wel al) quasi niets gezien heb omdat ik heel de tijd ademhalingsoefeningen moest doen om niet flauw te vallen/te hyperventileren ging het nu best vlot.
En ok, echt cool is dat niet, zo een ding op je hoofd. Zeker niet als je het ook ophoudt in de bar; maar het maakt wel dat ik het aankon. Dat telt toch!? Ik moet ook zeggen dat niemand me raar aankeek maar dat had ik kunnen weten want de mensen in de hardcore wereld zijn meestal heel lief en open-minded.

Laatst ging ik nog eens op restaurant met Karel en moesten we vroegtijdig door omdat ik door de drukte en het lawaai een aanval kreeg. Dat eindigt dan in tranen en een heel groot schuld- en schaamtegevoel.
Misschien moet ik op restaurant dan ook maar die koptelefoon opzetten? (Hoewel ik eerlijk gezegd vrees dat ik daar meer rare blikken zou krijgen.)

Weet je, het is waar, slachtoffer ben je en blijf je. Maar je kan er met leren leven. Jammer genoeg is het ook iets dat op en af gaat (bij mij toch). Dus een volgende keer gaat het misschien niet zo goed maar dan heb ik toch deze goede keer om op terug te kijken. En ik wil dat elk slachtoffer dat weet: het gaat op en af maar ups komen er telkens weer hoor. Ik heb ondertussen al 9 jaar ervaring dus ik weet waar ik het over heb :)

Ik zou ook zo graag willen dat er voor eens en voor altijd iets verandert voor slachtoffers. Dat er meer begrip en aandacht komt. Dat we met ons allen proberen te voorkomen dat ze een tweede trauma oplopen.

Dank u Karel voor de foto van Madball en mijn koptelefoon ;

Times are changing for the worse
Gotta keep a positive outlook
Growing up in such violent times
Have some faith and you'll get by
-Madball-


Maak er nog een liefdevolle, klimaat-liefhebbende, opwijkende donderdag van!
Liefs Els 




dinsdag 12 maart 2019

Dank u

Inspiratie

Dank u aan de bib voor het geweldige aanbod films.
Wij zagen Maudi en die film was zo mooi en ontroerend en inspirerend!
Ik loop er nog met in mijn hoofd. De schilderijen van Maud Lewis zijn super mooi.

Gisteren luisterde ik op aanraden van Karel ook nog een super boeiende podcast over Vrouwendag.

Het is zo fijn om al dat inspirerends tot mij te nemen en te laten samenkomen en groeien en bloeien in mijn hoofd, hart en handen!



Wat inspireerde jou afgelopen week?
Nog een fijne Dankbare Dinsdag!

''Dwing je brein niet tot een besluit. Neem geen beslissing voordat je haar van binnen werkelijk genomen hebt.''
-Marinus Knoope in de Creatiespiraal-

Fijne dag nog,
Els

donderdag 7 maart 2019

Vrouwendag

8 maart

Morgen is het Vrouwendag! Een dag om te staken; staken in je betaalde job en/of je huishoudelijke taken. Een dag om even te overdenken hoe ver we al gekomen zijn en te beseffen dat we nog een lange weg te gaan hebben.
Voor meer informatie over morgen kijk even hier.

Dat we er nog niet zijn, dat kan je elke dag merken.
Toch zijn er lichtpuntjes, want 'who run the world'?
-Alexandria
-Oprah
-Greta
-Anuna
-Lady Gaga
-...

En dat zijn nog maar een paar meisjes die super goed bezig zijn. De lijst is eindeloos.
Laten we dus lief zijn voor elkaar, wij meisjes onder elkaar.
Lief voor elkaar, lief voor onszelf.
Elke dag en morgen een beetje extra!
Want jij bent het waard, want wij zijn het waard!
#girlpower

Girls can do anything button nog steeds te koop! (De rest ook.)


Het leven is aan de doeners.
Wacht niet tot je iets durft.
Wat durf jij niet, maar ga je vandaag wel doen?
Hup, maak een keuze en go for it.
-Eva Daeleman-

Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van!
Els

dinsdag 5 maart 2019

Kijken

Het is de moment

Het is dé moment om buiten te gaan en te kijken, écht te kijken en te zien.
Er valt zooo veel te zien; alles bot en ontluikt en bloeit en tiert welig.
Het groen is groener dan groen. Mooi, mooi, mooi, voedsel voor de ziel.


Voor wie wil lezen over écht kijken, lees dit boek: Pelgrim langs Tinker Creek.
Mooi!


''Onthoud altijd dat je moediger bent dan je je voelt, sterker dan je lijkt en slimmer dan je denkt.''
-Christopher Robin-

Nog een fijne dankbare dinsdag,
Els

donderdag 28 februari 2019

dE Leesclub las

Het Moerasmeisje

Goedemorgen, vaste 'klanten' weten het al langer: dE LeeSclub leest geen slechte boeken. Maar je hebt goede boeken en héle goede boeken. Voor mij steekt Het Moerasmeisje er met kop en schouders bovenuit. Voor Reese Witherspoon ook, en voor jullie?



Maar eerst wat afspraken voor volgende keer:
Ons volgende boek wordt wederom een pareltje, van Bart Moeyaert in dit geval. Tegenwoordig heet iedereen Sorry gaat u ferm raken, hou u maar vast... We bespreken het hier samen op donderdag 11/4.

Thee en koekjes klaar (fairtrade mango en wafeltje in mijn geval)? Hier gaan we:

De beste boeken worden niet door schrijvers geschreven, wel door mensen die een boodschap hebben. Mensen die een verhaal in zich dragen dat naar buiten moét.

Owens kennen we al als non-fictie bestseller schrijfster (over haar leven als wildlife biologe in Afrika), dit is haar fictiedebuut. En wat voor een debuut. Een debuut dat schreeuwt om meer: meer boeken, een film (Reese, aub!?); gewoon meer Delia.

Het verhaal gaat over Kya, het moerasmeisje, een meisje dat helemaal alleen opgroeit in het moeras. Je kan je de roddels en verhalen in het dorp wel voorstellen… Als er een jongeman dood wordt aangetroffen, een man die op Kya valt, komt zij direct onder verdenking.

Het boek begint als Kya nog klein is en omspant quasi haar volledige leven, wat maakt dat je helemaal kan opgaan in haar wereld. Een wereld die hard is maar ook buitengewoon mooi. Door de afwisseling van perspectief tussen de hoofdstukken krijg je een volledig beeld van Kya en de wereld om haar heen. (Er is een constante afwisseling van hoofdstukken over Kya, met af en toe een hoofdstuk over de moordzaak. Dat maakt het niet alleen extra boeiend maar ook extra spannend.) Eens je begint kan/wil je niet meer stoppen met lezen. Tot het aantal pagina’s begint te slinken, dan ga je trager en trager lezen omdat je niet wilt dat dit moois ooit eindigt.

Het moerasmeisje leest als een thriller, een liefdesverhaal, een dagboek, een natuurboek, een activistisch pamflet, een biologiecursus... Het gaat over de jaren 50-60-70 maar is ook brandend actueel. Zonder het ooit echt te benoemen komen er thema’s zoals #metoo, racisme, milieuproblemen, eenzaamheid, natuurbehoud, vrouwenemancipatie en zo veel meer aan bod. Dat alles gebeurt vloeiend tussen de regels door; met zachte hand een harde boodschap brengen dus.

Kya is een hoofdpersoon die je nooit meer vergeet; je wil haar zijn of je wil samen met haar zijn (of beide). Maar hoe innemend, moedig of intelligent Kya ook is als hoofdpersoon, het moeras zelf is een duchtige concurrent qua de hoofdtoon voeren. Ik had nooit gedacht dat de natuur daar zo mooi kon zijn. Elke zin zindert, bruist, borrelt, spat van het papier. De natuur wordt zo geweldig mooi omschreven, dat kan enkel iemand die er echt van houdt en haar door en door kent zo op papier krijgen.

Met oog voor detail weet Owens een wereld te scheppen die je tot diep in je ziel raakt. Ik hou van Kya, ik hou van het moeras, ik hou van Delia. Het moerasmeisje blijft aan je kleven, is onvergetelijk mooi.


Laat maar horen hoe hard jullie genoten hebben van dit prachtboek.
Bedankt voor het meelezen en tot de volgende Leesclub!


''Zoek naar schoonheid in iedereen die je tegenkomt en je zult het vinden. Iedereen draagt goddelijkheid in zich.''
-Richard Paul Evans-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 


dinsdag 26 februari 2019

Het wordt tijd dat je blij bent

De zon en van die dingen

Die mooie dagen, awel dat is schoon maar ik maak me er ook best veel zorgen over. 'Waar gaat het naar toe, wat gaat dat deze zomer geven, komt dat nog goed,..?'
Ik maakte me zo veel zorgen dat ik eigenlijk vergat er van te genieten. En nu is het mooie liedje bijna uit.
Tijd dus om er wél van te genieten (al moet ik gaan werken). Bij mij is alles nogal gauw zwart-wit. Het is of zorgen maken of genieten. Maar beide kan ook, bedacht ik vanmorgen. Dat ga ik dus maar gauw doen... #DankbareDinsdag


En gij, hoe is't met u?


Not everyday is a good day,
live anyway.
-Eva Daeleman-

Fijne dag,
Els 

Zin in een boost-boek? Fuck Beauty!


donderdag 21 februari 2019

Op een haar na 40

Groot meisje, klein meisje

5 jaar geleden deed de super getalenteerde Marloes de Vries een oproep op haar Instagram. Iedereen mocht een romantische boodschap aan iemand insturen, zij koos er een paar uit die ze in haar mooiste letters op papier zette én naar jouw geliefde stuurde. Ik deed mee en Karel was één van de gelukkigen! Nog steeds staat mijn 'gedicht' ingekaderd op de vensterbank als een ode aan Marloes én aan de liefde tussen Karel en mij.

We zijn bijna 5 jaar verder en er is nog niets veranderd. Behalve... sinds ik Heidi leerde kennen op Instagram luisteren we 's avonds dikwijls naar haar op Klara.
Zij sprankelt op mijn gms-scherm en ze spat sprankelend uit onze radio. 
Vorige week, voor Valentijn, mocht je een liefdesboodschap insturen die zij dan voorlas op de radio. Ik stuurde mijn 'Marloes-boodschap' in én... Heidi las ze voor.
Zooo cool: Hier kan je ze herbeluisteren (op het einde van deel 7).
Heidi is volgens mij trouwens ook een kei opwijkende Madam!
En ik? Ik word gewoon nooit volwassen, dat staat al vast :)
En jij?

Watou Kunstenfestival 2018

''In het midden van de winter leerde ik eindelijk dat er in mij een onoverwinnelijke zomer schuilt.''
-Albert Camus-

Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els

Leestip van de week: Moederschap. Volgende week dE LeeSclub!

dinsdag 19 februari 2019

Vogelen

Ze komt...

De lente komt er aan (los van het angstaanjagend warme weer) zie je het aan vogels die druk kwetterend bezig zijn en bollen die hun kopje boven de grond steken in de vorm van moedige groene sprieten. Het maakt me vrolijk.


Ik ben er klaar voor, jij ook?
#dankbare dinsdag


''Zoek naar schoonheid in iedereen die je tegenkomt en je zult het vinden. Iedereen draagt goddelijkheid in zich.''
-Richard Paul Evans-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag!
Els

Ps: Net Clean uit: aanrader!