donderdag 1 augustus 2019

Watou19

Op avontuur in het verre westen...

Zoals elk jaar togen we traditiegetrouw weer naar het Kunstenfestival te Watou.
En ok, dat is niet goedkoop én dat is bijna voor iedereen super ver rijden. En ook dit jaar was er niet echt een doe-ding en doe-dingen zijn echt mijn ding.
En toch, toch heeft het mij wederom geraakt.
Het thema is dan ook Saudade, niets bestaat dat niet iets anders aanraakt...
Je kan er nog tot 1/9 terecht en als ik jou was zou ik niet aarzelen. Op mijn Instagram poste ik al een aantal foto's en hieronder volgen er nog een paar, om alvast wat voorpret te hebben:

André Sollie.

Zelfs de niet-kunst is een streling voor het oog.

Uit wrakhout gemaakt en van elk stukje hout kan je de herkomst lezen: indrukwekkend.

Ultieme favoriet: verliefd! Op een takkenjongen.

Na zo een dag is mijn hart vol, net als mijn hoofd. Ik ben dan kapot maar ook vol emotie en inspiratie. En deze keer dus ook verliefd op Silvia B. haar takkenjongen. Noem het een opwijking :)

De poëzie was ook weer indrukwekkend. Ik kocht een bundel van Moya De Feyter, al moet ik nog een tiental bundels lezen die liggen te wachten... Verliefd worden, het is soms een dure aangelegenheid ;)

Maar zo blij dat het bestaat: poëzie, kunst, Watou, het Kunstenfestival, stichting IJsberg,... En Karel; voor het gezelschap en de foto's!

Maak er een mooie augustusmaand van! Karel en ik hebben weer een gans jaar uitjes-ideetjes verzameld die we afhankelijk van het weer al dan niet gaan uitvoeren. Boeken, bomen, wandelen, lezen, eten, zwemmen; dat gaan zo wat de ingrediënten zijn. En misschien wat bloggen, we zien wel. Instagram zal er sowieso wel van komen, dus kijk af en toe daar eens als je zin hebt.


''Als alle dagen hetzelfde lijken, ben je blind geworden voor de wonderen in jouw bestaan.''
-Paulo Coelho-


Liefs Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!


dinsdag 30 juli 2019

Zoomerbar

Flamingo en rosé

Gisteren is het er eindelijk van gekomen: we gingen een avondje naar de Zoomerbar. We zagen een baby flamingo, ik dronk een glaasje rosé en las wat in mijn boek (De bijzondere woorden van Gioia). Ondertussen genoten we van de livemuziek en het gekeuvel om ons heen. Een beetje vakantie zomaar midden in de week, dicht bij huis. #dingendiefijnzijn


Voor alle duidelijkheid: het gaat om een bar in de Zoo van Antwerpen. Voor de bar hoef je niet te betalen én je kan vanaf daar dus gratis de baby-flamingo's zien. Als je Thandie wil zien, die zit in de zoo, en daar moet je wel voor betalen. (Hierboven zie je haar op een foto van april, ondertussen is ze al wat groter maar nog even schattig.)

Ik geniet nog wat na van gisteren en ga met een blij gemoed werken. Een #dankbaredinsdag dus!

Waar ben jij dankbaar voor vandaag?

Het is mijn laatste werkweek. Hierna is onze bakkerij een maand toe en ben ik dus een maand thuis. Het bloggen zal dan ook op een lager pitje komen...



''Mooi zijn betekent jezelf zijn. Je hoeft niet geaccepteerd te worden door anderen. Je hoeft alleen jezelf te accepteren.''
Thich Nhat Hanh

Nog een fijne dankbare dinsdag,
Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

donderdag 25 juli 2019

ASMR...

Oftwel een breinorgasme.

ASMR oftwel een breinorgasme. Breinorgasme is een woord met een foute bijklank maar het zegt wel goed wat het is. Voor wie niet weet wat het is, lees even hier.
Vorige week had ik het al over mijn 'lastige letters': ptss en hsp. Iemand wees me er op dat ik ook de letters e l s heb en dat is waar :)
Maar ik heb ook de letters ASMR, alé hebben, ik ben er ontvankelijk voor. Karel bijvoorbeeld niet. Jij wel?

Als kind heb ik dat al ervaren, vooral als iemand mijn haar knipte. (Jammer genoeg is mijn huidige kapper nogal bruut en heb ik het bij hem nooit.) Het fijne aan de technologie is dat je alles online kan vinden. Dus ook ASMR-filmpjes. Mijn favoriete artiest op dit vlak is ASMRAurette. Zij is er jammer genoeg met gestopt en heeft alles online weggehaald. (De connectie met 'orgasme' maakt dat sommigen mensen de makers van die filmpjes uitschelden enzo, vandaar...) Maar iemand heeft de filmpjes op zijn eigen kanaal mogen plaatsen, dus we kunnen ze nog zien, oef!

Nog even voor alle duidelijkheid: het heeft NIETS met seks te maken. Het is een tintelende sensatie in je hoofd. Meer niet. Hoewel, dat klinkt ook weer zo negatief. Ik las er net een boeiend boek over: Het geheim van ASMR. En dat toont aan dat het ook meer is dan dat.
Er is dringend meer wetenschappelijk onderzoek nodig want het zou onder andere ook ontspannend werken op de spieren. Net wat ik nodig heb. Ik ga dus wat vaker filmpjes kijken. In het boek staan trouwens veel tips om zelf aan de slag te gaan om die prikkels op te wekken en misschien zelf wel YouTube-artiest te worden. Als iemand een filmpje maakt hoor ik het graag!
En wie is er allemaal ASMR-ontvankelijk? Zou het iets met hsp te maken hebben? Super boeiend, ik hou mijn ogen en oren open voor verdere ontwikkelingen.




Life is not about finding yourself,
it's about creating yourself.
-Nieuwsbrief Eva Daeleman-

Hou jullie fris en denk aan medemens en dier.
Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

dinsdag 23 juli 2019

De zee in een boek

De zee, het boek

Het zeeboek lezen en dan naar de zee gaan. Dat betekent: Sarah heel dankbaar zijn. Meer weten is meer zien en dat is zooo fijn!
Als er één boek is dat je deze zomer in huis moet halen dan is het dit wel.
Of dat van mij, dat mag ook.


Zien jullie de hitte wat zitten? Ik niet... Bij een warme bakker werken is nu niet ideaal ;)




''Het onderbewuste beantwoordt de meeste vragen als je leert te ontspannen en te wachten op het antwoord.''
-William S. Burroughs-

Hou jullie fris en wie kan: geniet aan zee!
Nog een fijne dankbare dinsdag,
liefs Els




donderdag 18 juli 2019

Bloed en boeken

Als ik een spuit zie val ik flauw;)

Maandag moest ik dus even naar het ziekenhuis. Waarom? Sinds de overval knarsetand ik, ondanks een opbeetplaat. Nu had ik al enkele maanden een bultje in mijn mond, dat bleek volgens de tandarts een fibroom door het bijten (en blijven bijten op één plek). Ik moest het laten verwijderen omdat het anders enkel zou groeien.

Dus ik maakte een afspraak in het ziekenhuis. Ik moest best lang wachten voor een afspraak, zo lang dat Karel tegen dan al op zijn nieuw werk bezig zou zijn en niet zou meekunnen. Normaal gaat hij altijd mee want ik ben geen held in het ziekenhuis. Was geen held ;)
Ik zou ook 2 trams heen en 2 trams terug moeten nemen (niet echt makkelijk met ptss).

Maar ik ging, alleen. Met het idee dat het iets kleins zou zijn dat gewoon kon afgeknipt worden of dat er op een later tijdstip een operatie zou volgen. Het werd maandag al direct een operatie. Ik moest naar huis (2 trams, waarvan 1 met vertraging en een stuk fietsen) met een plaatselijke verdoving, een lading pijnstillers en ontstekingsremmers binnen én een ijszak tegen mijn kaak ;)

En dat was niet makkelijk en thuisgekomen ben ik halfdood op de zetel 'gepoeft'.
MAAR ik deed het wel. En het ging goed. Vooral de heenweg ;)

Ondanks mijn ziekenhuis-angst, mijn ptss en hsp én mijn idee dat ik niets alleen kan.
Het ging goed. Alles verliep prima.
Wat een eye-opener!
Ik kans dus wel moeilijke dingen alleen. 
En wow, dat voelt goed.
Daar moet ge dus 40 jaar voor worden ;)



Dus: dank u Karel om niet mee te kunnen. (En ook dank u voor de 1000 keren dat ge wel verlof kon nemen en meeging naar vanalles en nog wat.)

En ook, laten we eerlijk zijn, dank u: Cassandra Clare! Want uw giga dikke boek en de wereld van Julian en Emma hebben mij er echt wel ferm doorgesleurd.
(Note to self: ziekenhuisnoodkit = een boek om in te verdwalen.)

Ik vertel jullie dit allemaal omdat ik denk dat ik niet alleen ben in het sukkelen in evenwicht vinden tussen leven naar je etiketten (hsp, ptss,...) en je grenzen verleggen. Vaak gaat het me (onverwacht) niet goed af en nu onverwacht wel.
Dat is dus ook het leven: positieve verrassingen en negatieve. Het is een schommel, een rollercoaster.

En je bent nooit oud genoeg om te groeien! Niet vergeten!


''Je ergste vijand kan je niet zoveel kwaad doen als je eigen gedachten. Maar eenmaal beteugeld kan niemand je zozeer helpen.''
-Uit de Dhammapada -

Maak er nog een opwijkende donderdag van en groei!
Els


Ohja, momenteel ben ik bezig in Drie vrouwen. Hét boek dat je deze zomer moet lezen. De hype. Non-fictie. Ben benieuwd...


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

dinsdag 16 juli 2019

Boeken en bomen

Lezen, liefst in het groen

Ik heb net twee geweldige boeken uit; meeslepende verslavende boeken.
De laatste sleepte me zelfs door een kleine medische ingreep. Boeken zijn mijn voedsel, mijn medicijn, mijn adem. #dankbaredinsdag
Het mooiste is lezen onder een boom. Maar daar is het tegenwoordig niet echt weer voor :)

Dus las ik binnen en gingen we daarna nog even wandelen in het park, dat is in de zomermaanden langer open: hoera!


Ohja, ik las: De favoriete zus, mijn recensie kan je daar (link aanklikken) ook lezen. En daarna Koningin van lucht en duisternis. Bijna 900 pagina's en het derde deel in deze reeks. Super aanrader (alles van Clare) maar je moet best wel eerst de andere delen lezen. Het is zo fijn om even weg van de wereld te zijn!


Ik verfriste ook nog eens mijn top 25 aller tijden op Hebban.
Als je graag leest, in de zomer, volg mij dan hier of op mijn Instagram. Ik blijf jullie voeden ;)

Je kan ook nog steeds mijn tweede bundel kopen, en er zijn nog buttons!


''Acceptatie lijkt op niets doen maar in werkelijkheid is het de eerste stap op een nieuwe weg.''
-Olaf Hoenson-

Een fijne (werk-)dag!
Liefs Els 

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!



donderdag 11 juli 2019

Een hart voor dieren

Dieren redden

Vandaag moest ik een extra dagje werken, en het was spannend ;) Samen met een mijnheer (klant, ik werk bij een bakker) heb ik een giga grote mot gered. In plaats van ze dood te meppen zoals de meeste klanten en collega's suggereerden. Ik kreeg het niet over mijn hart omdat ik één: nog nooit zo een grote, dikke mot heb gezien en twee: omdat ik mijn best wil doen om het gigantisch inkrimpende insectenbestand niet meer te doen afnemen.

Ik ben daar geen heilige in. Ik mep muggen dood, vermoord spinnen doordat ik elke keer dat ik ze wil redden ze een poot uittrek en ik trapte al eens per ongeluk een muis dood (nog steeds een trauma). Maar ik doe dus mijn best.
Ik heb ook al 2 vogels uit de klauwen van onze poezen gered (waarvan er trouwens één uit het asiel komt). Maar ze hebben al 1000 muizen gemold en dat vind ik dan weer minder erg.

En ik eet geen vlees maar buiten de deur soms wel vis. Ik ben dus geen heilige maar wil dat wel graag zijn. Noem dat een opwijking ;) Die soms wat te veel neigt naar een afwijking maar alla.


Qua dieren heb ik ook een beetje een verzamel-drift. Dat begint met één giraffe (Sophie) en nu zijn het er ondertussen al 5. Ons huis slibt overal dicht...
Maar ach, best onschuldig denk ik dan.

Zijn jullie ook beestjes-verslaafd? En hoe uit zich dat?

Ik ben trouwens in een goed, spannend boek bezig (een grote uitzondering op mijn ik-lees-geen-thrillers-sinds-de-overval-meer): De favoriete zus.
Wegens om half vier opgestaan kruip ik nu met mijn boek in de zetel; tot het schuldgevoel de kop opsteekt en ik toch één of ander klusje aanvat.
Oh ja: ik ontdekte ook net deze toffe boeken-podcast.


''De natuur heeft geen haast en toch komt alles voor elkaar.''
-Lao Tse-

Lees ze,
Els

dinsdag 9 juli 2019

Plaats en tijd en een wasdraad

Dankbare disndag

Karel heeft sinds 1 juli een nieuwe job. En daarvoor moet hij een maand op 'stage' in Brugge. Dat betekent kei vroeg opstaan en kei laat thuiskomen.
De eerste dagen gaf dat me enorm veel stress: ik heb het lastig met verandering, ik maakte me zorgen om hem op de baan,... Nu probeer ik van die extra tijd te genieten door extra veel te lezen. Liefst in de tuin, op mijn yogamatje, onder de was. Dat past nog net.




Zoals ge kunt zien is onze tuin er voor de vogels, vlinders, bijen en poezen. Voor ons is er amper plaats. Elk jaar minder eigenlijk. Plaats voor een ligzetel ofzo is er quasi niet. De tafel staat vol eten voor de vogels. En een wasdraad kon ik wel vergeten. Tot Karel dit tegen kwam. De vogels vinden het niet erg, ze gaan er zelfs op zitten :)

Op mijn matje lees en schrijf ik. Mede dankzij het boek van Geertje. En ik huilde er al tranen met tuiten door dit boek. Het leven is dus best wel goed. Al is de ondergrond soms hard en moet ik oppassen voor vogelkak en vechtende poezen (één of ander erotisch spelletje, denk ik)...

Ik zal blij zijn als die maand voorbij is. Toch ben ik dankbaar.
Gewoon omdat het kan.

Al zijn er weer problemen met de tram en zal ik weer eens met de fiets moeten gaan werken...


''Als je alles zwart-wit ziet, verliest de wereld zijn kleur.''
-Hans Peter Roel in 'Op zoek naar de hemel'-

Ik probeer de kleur te blijven zien, en jij?
Fijne dag,
Els

donderdag 4 juli 2019

dE LeeSclub las:

Nooit meer een zelfhulpboek

Goedemorgen Leesclubbers! Daar zijn we weer; blij jullie te zien! Ik heb mijn thee (Lentethee van Dille & Kamille) en koekjes (sterrenkoekjes van Prince) bij de hand, jullie ook? Daar gaan we!

Eerst ons volgende boek, wie een beetje into boeken is kon er niet om heen: Stad van meisjes was overal en wordt ons volgende boek. Een dikke pil die vlot leest en je helemaal weg van de wereld laat zijn. Een geweldige wereld vol opwijkende vrouwen om verliefd op te worden. Omdat het per slot van rekening vakantie is spreken we terug af op donderdag 22 augustus.

Over opwijkende vrouwen om verliefd op te worden gesproken: die komen ook in mijn bundel voor. Mijn bundel waar er nog bijlange niet genoeg van verkocht zijn...Ik heb amper een derde van mijn stock verkocht, niet goed voor mijn ego en mijn bankrekening :) Wie mij een hart onder de riem wil steken weet wat te doen ;) Te koop voor amper 5 euro.



En nu is het echt tijd voor Dominique. Wat een vrouw hé! Ook al een Madam vol geweldige opwijkingen. Ik ben benieuwd naar jullie mening.
Mijn recensie:


Dominique leeft tegen 100 per uur, ze doet yoga en slikt voedingssupplementen, ze interviewt goeroes voor Happinez en ze las al honderden zelfhulpboeken.



Een goede voorbereiding is alles. Tot ze een hersenbloeding krijgt en een paar jaar later de diagnose epilepsie. Dan blijk dat al die ‘voorbereiding’ voor niets is geweest. Ze voelt zich diep ellendig en krijgt het op haar heupen van goed advies, wijze raad en zelfhulpboeken die dé oplossing beloven.



Dit boekje is het verslag van haar zoektocht. Een heel eerlijk verslag (doet me soms denken aan Eva Daeleman), vol vallen (vaak letterlijk) en weer opstaan. Doorheen het boekje komen citaten, interviews en stukken tekst van wijze, inspirerende mensen als kleine ‘Food for thought’ tussendoortjes voorbij. (Jammer genoeg niet vertaald en Duits is toch echt mijn ding niet.)



Dingen die ik leerde zijn: angst bestaat altijd uit het gevoel van geen controle hebben en er is niets mis met ons mensen, we moeten niet altijd alles willen repareren en alle lijden bannen. Triestig zijn is niet hetzelfde als depressief zijn.



Hoewel Haijtema pretendeert geen zelfhulpboek te hebben geschreven helpt dit boek meer dan de meeste zelfhulpboeken bij elkaar. Ik heb super veel onderlijnd. Dingen die de wijze mensen zeiden maar ook dingen die ik herkende in Dominique. Haar grootste geschenk aan ons is zeggen dat ze niets overwonnen heeft. Dat ze ons enkel ‘nadenkers’ schenkt.



Door haar wijsheid, humor en eerlijkheid is dit een boek geworden dat zo veel meer is dan een verhaal van een zoektocht naar houvast. Dit boek zelf is een houvast.



Merci om weer mee te lezen, samen lezen is leuker lezen!


''Was de dag niet je vriend dan is hij je leraar geweest.''
-Bond zonder naam-

Nog een fijne leesdag,
Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

dinsdag 2 juli 2019

Een boom en wat stilte

Verkoeling, verstilling

Moeder Aarde is het beste medicijn. Tegen de drukte in je hoofd, tegen de warmte in de lucht. Onder een boom, daar moet je dan zijn.
Op zoek naar de ideale onder-een-boom-lectuur? Koop dan mijn tweede bundel Ergens tussen vaalwit en flessengroen. (5 euro, mail me maar!).

Ook heel boeiend en een echte aanrader is: Ons huis staat in brand.
Wat lees jij deze vakantie?
Enne niet vergeten: donderdag is het dE LeeSclub!


Bomen, boeken: #dankbaredinsdag


''Als alles lijkt tegen te zitten, bedenk dan dat vliegtuigen opstijgen met tegenwind, niet met meewind.''
-Henry Ford-

Werk ze,
Els

donderdag 27 juni 2019

Giveaway Partij voor de Poëzie

Ik ben lid, jij ook?

Sinds dit ben ik fan van De Partij voor de Poëzie. Ik werd ook lid. Lid worden kost maar 10 euro en ik kreeg daarna dit pakket in de bus:


Véél meer dan alleen een lidkaart. Joepie!
Als geëngageerd lid wil ik graag ook mee hun boodschappen verspreiden. Daarom geef ik hier én op mijn Instagram iets weg. Wat? Dat kies jij zelf.

Ik heb grote affiches en kleinere. De kleintjes en 1 A4 zijn stickers. Er zijn Franstalige en Nederlandstalige. Je mailt me wat je graag wilt en waar je het met of zonder toestemming gaat ophangen. Ik heb bijvoorbeeld 2 kleintjes aan ons raam aan de straatkant gehangen. Ik verwacht naderhand ook een foto.
Omdat het belangrijk is om samen de Poëzie weer groot te maken!

Je mag natuurlijk ook gewoon lid worden, dan ontvang je het ganse pakket en kan je zelf een giveaway doen :)

Ik ben zo blij deel uit te maken van een partij vol opwijkenden.

Over poëzie gesproken: er moeten nog een berg van mijn bundels verkocht worden, dus laat jullie gaan. Dat kost maar 5 euro!
Poëzie is gewoon kei goedkoop zoals ge ziet. En ge krijgt er zo veel voor terug!


Een fatsoenlijke familie is trouwens ook een aanrader. Geen poëzie maar wel van een poëtische schoonheid. (Als je op de link klikt kan je ook mijn recensie lezen.)




Geef jezelf de toelating om te veranderen.
Als persoon, van job, van eetpatroon, qua interesses...
-Eva Daeleman-

Hou jullie fris en lees ze,
Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

dinsdag 25 juni 2019

In het echte leven

Zweten en glimlachen

Zoals dit blogje doet vermoeden heb ik zaterdag de Lucien Van Impe Classic overleefd :) En het was naast afzien ook schoon, zo samen op pad. En nadien was ik en moe én hyper, ja het geeft echt een kick om zoiets te doen.

Dus was ik nog fit genoeg om naar de Buchbar te hollen (tram 1 reed, tram 2 gemist) want daar signeerde Barbara haar geweldige boek, dat ik een tijdje geleden al kocht in de Buchbar. Het enge was dat ik dan wel moest zeggen dat ik DingenDieFijnZijn ben. Alé ja, moeten. Ik wou het wel. Al ben ik 'in 't echt' niet echt een held:) Maar ik deed het toch en daar ben ik nu blij om want Barbara was tof en ons gesprek ook!

De dag daarna gingen we naar Bokrijk. Voornamelijk omdat we de Sixties daar nog niet hadden gezien. Daar aangekomen viel mijn frank dat Lore daar werkt. Die ik ook enkel maar online ken. Kende. Want ook haar sprak ik aan en ook dat was tof.

Dat is het schone van bloggen en Instagram. Je kan er ook mensen mee ontmoeten 'in 't echt'! En ook al vind ik dat eng, ik ben blij dat ik het twee keer deed. 2 Madammen die online tof leken bleken dat ik het echt ook. En echt contact doet zo veel meer deugd! Dank u lieve Madammen!
#dankbaredinsdag






Oh ja: er zijn nog bundels te koop, dus laat jullie gaan aub :)


''Vanaf vandaag ga ik van mijzelf houden zoals ik nu ben. Ik stop met wachten tot ik perfect ben.''
Affirmatie van Louise Hay

Hou jullie fris,
Els

donderdag 20 juni 2019

Morsige liefde in al zijn facetten

Jubileum

Gisteren waren Karel en ik 15 jaar getrouwd.
Toen we nog maar net getrouwd waren dacht ik dat we jubileums als deze gingen vieren met een groot feest. Later besefte ik al snel dat we daar niet rijk genoeg voor zijn ;) Dus toen bedacht ik dat we het telkens met ons tweetjes konden vieren, op een super romantische intieme manier.

19/06/19 naderde en we begonnen na te denken over wat we konden doen. Ik zou sowieso al zaterdag vrij nemen op mijn werk. Karel kwam op het idee om samen een 'echte koers' te rijden. 60 km, op een koersfiets. (Vorig jaar reden we een koers van 50 km en naast pijnlijk voor mijn onderkant was dat ook wel kicken.) Dus dat staat gepland.
Ik kocht Karel een wielerboek, hij kocht mij een pakket vol lekkers van Dille & Kamille. Op het laatste nippertje besloten we nog om gisteren samen een spaghetti te gaan eten.

En hoewel dat allemaal tof was en is voelde ik een kleine teleurstelling. Om mij, om ons. Want waar bleven de toeters en bellen en hartjes en zwijmelen en...
Tijdens de spaghetti zaten we urenlang te discussiëren over vanalles en nog wat. Vol passie en vuur maar niet het vuur dat ik in gedachten had ;) En een boek of chocolade is geen ring of diamant of...

Maar nu denk ik dat we misschien wel überromantisch zijn. We gaven elkaar iets dat we echt graag hebben, iets dat echt bij ons past. We zaten uren samen aan een tafel aan elkaars lippen gekleefd te praten, vol vuur. En ja, soms verschillen we van mening over dingen uit de krant ofzo maar nooit over de dingen die er in ons leven echt toe doen. En we luisteren naar elkaar, leren van elkaar. Groeien samen.
Zo ook met het fietsen. Karel begon er mee, ik raakte geboeid en nu doen we het soms al eens samen. Voor mij een ferme uitdaging. Voor Karel ook want die korte afstand en het trage ritme is hij niet gewoon ;)

Leven, gehuwd zijn; ieder moet dat op zijn manier doen. En wat we horen, lezen, zien in de media is zo misleidend, geeft zo vaak een vertekend beeld. Ik weet dat en toch trap ik soms nog in de val. Het maakt soms dat ik ga twijfelen aan mijzelf, aan ons, aan alles. Terwijl we echt gelukkig zijn samen. Meestal.
Want laten we niet flauw doen: rozengeur en maneschijn is het na al die jaren al lang niet meer. Kriebels, zwijmelen, uren in de ogen staren,...dat doe je na al die tijd niet meer. Want er is het werk en sociale verplichtingen en familie, en een kapotte carport en stapels was en...

Wat er dan wel is? Iets liefs doen voor elkaar, veel dingen samen doen, weten wat je aan elkaar hebt, een plek hebben om thuis te komen en jezelf te zijn.
Roots en wings.

En dan zie je dit en dan ben je verliefd op Elizabeth. En nog meer op Karel.
Want echte liefde is morsig. Maar mooi.

Lees trouwens Stad van meisjes als je je hart wil voelen bruisen. Elizabeth is één van de 'meisjes' die me hebben geïnspireerd voor mijn bundel.
Nog steeds te koop, als u mijn hart wil laten bruisen ;)
Jitske Van de Veire inspireerde me ook. (Ze is een aanrader om te volgen op Instagram!)


Nog een geweldig boek is Leven in de tuin van Penelope Lively.


Elizabeth, Jitske, Penelope, het zijn allemaal Madammen die opwijkend zijn. En daar hou ik van! Daarom dat mijn bundel ook een ode is aan meisjes.


''Geluk berust vaak op het besluit om gelukkig te zijn.''
Lawrence Durrell


Maak er een liefdevolle, opwijkende donderdag van!
Liefs Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!



dinsdag 18 juni 2019

Witte buiken

Nostalgie

Ik groeide op in een boomgaard, niet letterlijk natuurlijk. Maar naast ons huis was er een boomgaard en daar mochten wij spelen. Spelen en snoepen. Later gingen de bomen weg en kwamen er huizen. Je weet hoe dat gaat.

In de boomgaard stonden krieken en kersen, er zaten kippen en geiten. Een waar paradijs dus. Bij de kersen waren er ook witte buiken, de lekkerste kersen ooit. Nergens te koop. Ook niet qua boom.

Vorig jaar vonden Karel en ik een boomgaard waar ze nog staan én waar je ze mag plukken, gratis!





Jammer genoeg waren er allerlei mensen die de kersen plukten door hele takken van de boom te breken!? Hopelijk zijn er volgend jaar nog bomen die het overleefd hebben...

Ken jij witte buiken?
#dankbaredinsdag

Voor de twijfelaars: gene paniek, er zijn nog bundels. Kopen maar!
Fijn boek dat ik momenteel lees: Leven in de tuin!


''Geluk is de som van alle tegenslagen die ons niet overkomen''.
Marcel Achard

Liefs Els

Nog een fijne, hete dag,
Els

donderdag 13 juni 2019

Pilvrij

Pilvrij, dat past mij.

Zoals beloofd deel ik met jullie mijn ervaringen als pilvrije vrouw. Ik ben ondertussen een dik half jaar pilvrij, en dat na meer dan 25 jaar pillen slikken.
Kan ik al veel zinnings zeggen? Niet echt, vrees ik. Maar ik probeer het toch, noem het een opwijking ;)

Wat ik eerst en vooral wil zeggen is dat je het gewoon heel graag zelf moet willen, om welke reden dan ook. Ten tweede denk ik dat het bij iedereen verschillend kan/zal verlopen.
Mijn gynaecologe waarschuwde me voor meer bloed en meer pijn, minder regelmaat, meer chaos.
Pas na een jaar weet je echt waar je vanaf dan aan toe bent. Ik zit nog maar op de helft dus ik kan in feite nog geen echte conclusies trekken maar wat ik wel al weet is dit:
-ik ben echt blij dat ik eindelijk de stap heb genomen.
-ik voel me gezonder en vrijer.
-ik voel me meer mijzelf. Als ik diep zit maar ook als ik hoog vlieg.
-er zijn meer ups en downs maar ze voelen meer als een onderdeel van mij dan als iets dat mij overkomt.
-er is minder bloed.
-er is minder pijn.
-na een paar weken quasi continue hoofdpijn helemaal in het begin heb ik amper nog hoofdpijn tijdens mijn regels zelf.
-jammer genoeg is mijn 'zwangerschapsmasker' er nog steeds (dat is iets dat je niet enkel tijdens een zwangerschap maar dus ook na jaren pilgebruik kan krijgen).
-er zit amper regelmaat in mijn cyclus. En ja dat is lastig (vooral als je vaak gaat zwemmen) maar op de één of andere manier kan ik het wel aanvaarden (en dat is als giga controlefreak best wel een dingetje). Ik denk dat die aanvaarding ook schuilt in het me goed voelen in mijn eigen cyclus-tempo.
-ik heb geen giga libido-boost gekregen maar heb wel momenten dat ik me meer 'dierlijk'-ongeremd voel. Al klinkt het heel fout om het zo op te schrijven ;) Dat Karel gesteriliseerd is ondertussen kan er natuurlijk ook mee te maken hebben...
-ik ben niet verdikt, nog afgevallen. Mijn gewicht schommelt wel iets meer, door het vasthouden van vocht enzo, denk ik.



Ik ben dus nog steeds heel blij met mijn beslissing.
Over een half jaar laat ik mijn definitieve oordeel weten.
En jij? wat kies jij? En waarom? En hoe voelt dat?

Wie goesting heeft: Koop Ergens tussen vaalwit en flessengroen als u mijn hart wil doen zingen.


Het leven is kort, vergeef snel, kus traag.
-Mark Twain-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els



dinsdag 11 juni 2019

De Zonnegloed

Blije beestjes

Zondag gingen we eindelijk naar De Zonnegloed. Dat is een sanctuary waar (verwaarloosde) wilde dieren die niet terug de natuur in kunnen een thuis krijgen voor de rest van hun leven. Dat wist ik. Mijn verwachtingen waren daarom niet zo hoog qua park. Ik dacht eerder aan nood-opvang, zoiets. Maar De Zonnegloed is een prachtig, modern, dier- en bezoekersvriendelijk park.

Het is een groene oase die geurt naar dieren en vlierbloesem, de zon scheen stralend en de dieren straalden mee. Dat klinkt melig maar het was wel zo. De beestjes lagen te soezen tussen de boterbloemen, vlogen rond in gigantisch grote rennen en speelden als kleine kinderen in het water. Ik zag echt nog nooit zo veel happy dieren bij elkaar.

En dat maakte mij happy. Hoewel ik ook wat heb moeten huilen... De redenen waarom elk dier daar terecht gekomen is hangen namelijk, naast veel info over het dier, ook aan hun verblijf; hartverscheurend. Een beer die in een hotel moet dansen ter vermaak van de toeristen, en dat op een plaat waar elektriciteit op staat!?


En nu dolt die met een vriendje in het water. Hartverwarmend hé!
Dus komende vakantie weet u waarheen.
Steun deze lieverds en heb zelf een fijn dagje uit. Win-win.

Mij steunen mag ook nog altijd ;) Er zijn nog bundels en de buttons van reeks 1-2 en 3 zijn nog verkrijgbaar. Per reeks maar ook los, per stuk. Mail me maar. 

Momenteel ben ik bezig in Handboek voor mindere dagen, ook een aanrader!

#dankbaredinsdag
Dankbaar voor al dit moois. En jij?


''Als morgen de wereld vergaat dan zou ik vandaag nog een boom planten''.
-Maarten Luther-

Fijne dag nog,
Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 


donderdag 6 juni 2019

#leeseenseenvrouw

Lezen=leven

Wie mij al een tijdje volgt (hier of op Instagram) weet dat ik lees. Altijd en overal. Lees ik iets goeds dan deel ik dat graag met jullie, noem het een opwijking;)
Hoe meer ik lees hoe meer vrouwen ik lees, veel meer vrouwen dan mannen. Onbedoeld maar wel bewust. Ik hou van vrouwen en ik wil graag vrouwen steunen.

'Is dat nog nodig?' hoor ik u al vragen; jammer genoeg wel. Ze krijgen minder grote prijzen, komen minder in lijstjes voor, worden minder gerecenseerd,...Ik doe mijn best om dat te compenseren bij het lenen in de bib, het kopen, het recenseren, in dE LeeSclub,...



Fnac en Barbara doen ook hun best. Bijvoorbeeld door hun gids: 100 Uitzonderlijke vrouwen, een selectie die zin geeft om te lezen. (Nu te koop in de Fnac voor 2 euro.) Er staan 100 boeken van vrouwen in die je 'moet' gelezen hebben. Bij sommige vrouwen staan nog andere boeken van hen vermeld.
Ik las al (maar) 27 van de boeken en 19 van de 'extra' boeken.
Dus er is nog werk aan de winkel.
Hebben jullie er al veel van gelezen?
Lezen jullie überhaupt veel vrouwen? Is dat bewust? Bedoeld? Ik herken me vaak meer in boeken geschreven door vrouwen. En dat helpt me groeien, ontwikkelen; als vrouw, als mens.

In mijn 'bubbel' komen er veel boeken van vrouwen voorbij, boeken die ik dan per se wil lezen, kopen, recenseren. Ik heb ook het idee dat er meer en meer boeken van vrouwen verschijnen en dat juich ik toe. Maar mijn bubbel is de jouwe niet.
Ik ben dus benieuwd naar jullie lees-voorkeuren.
En ik zou het tof vinden als jullie komende maanden bewust wat vrouwen gaan steunen. Mij bijvoorbeeld ;) 5 eurokes maar...

Of Barbara. Of Siel Of.... Kijk maar eens rond op mijn blog of Instagram voor inspiratie.

''Een mislukking is slechts een blauwe plek, geen levenslange tatoeage.''
-Jon Sinclair-

Nog een fijne dag,
lees ze!
Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 

dinsdag 4 juni 2019

Dank u voor bomen

Het was warm, te warm

Zondag deden we een blotenvoetenpad in Gent (geen aanrader). Daarna gingen we naar Mudel voor de tentoonstelling van Murielle (wel een aanrader). We gingen al vroeg in de voormiddag op pad om de hitte voor te zijn (niet gelukt).
Tussen beide activiteiten moesten we wachten tot het museum open ging. In plaats van een terrasje te doen vleiden we ons aan het water, onder een boom. Zo rustig, zo vredig en zo fris! Super gewoon.
Ik voelde me lastig omdat ik geen boek bij had, wou mijn gsm niet boven halen dus lag maar wat te staren naar de takken en de blaadjes. Karel deed en dutje.
In feite was dat nog het leukste van de hele dag, zo maar wat liggen, zo maar wat zijn. Aanrader :)


Laat ons een boom en wat gras dat nog groen is...

Natuur in boekformaat:
Wonderbaarlijke feiten over dieren.
Super schoon boekske van Maja, die ik al volgde op Instagram maar van dit boekje had ik geen idee tot ik het toevallig zag liggen in de Buchbar!

Leve de kleine dingen die niet gepland zijn.
#dankbaredinsdag

Enne, er zijn nog een paar bundels...


''Een verliefd hart luistert niet naar de stem van de deugd.''
-Händel-

Liefs Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 

dinsdag 28 mei 2019

Dank u wel

#DankbareDinsdag

Dankbaar zijn is een goed antigif. Kunnen we wel gebruiken na zwarte zondag...

*Dikke merci aan iedereen die mijn bundel al kocht! Warm hartje.
*Ik ben de Standaard Uitgeverij dankbaar dat ik Stad van meisjes al mocht lezen! Aanrader!!! Zeker al een boek dat mijn top tien van 2019 gaat halen. Wat een wervelwind, zo jammer dat het uit is.
*Dikke merci aan de vlier die overal in bloei staat (uw siroop is zoooo lekker).
*Dank u alle bloemen in onze tuin, de gezaaide en ook de vanzelf aangewaaide.
*Merci Fnac voor jullie 100 uitzonderlijke vrouwengids (voor 2 euro te koop in de winkel).
*Dank u aan de 1/2 niet-rechts stemmers!






 Waar ben jij dankbaar voor?

''De waarheid van wat men zegt, schuilt in wat men doet''.
-Bernard Schlink-

Fijne dag nog,
Els


donderdag 23 mei 2019

dE LeeSclub las:

Westwaarts met de nacht

Goedemorgen Leesclubbers! Fijn dat jullie weer massaal hebben meegelezen.
Genoten? Ik wel!
Thee en koekjes klaar? Ik wel (Gevulde koek van de Marqt en Earl Grey van Zonnatura).

Allereerst iets afspreken:


Ons volgende boek wordt: Nooit meer een zelfhulpboek. Een zelfhulpboek dat er geen is maar dat je toch helpt. Klinkt tegenstrijdig? Lees mee en ontdek zelf hoe het zit... Bespreking donderdag 4 juli.

En dan nu Beryl. Wat een vrouw! Dit boek lezen gaf me echt vleugels (flauwe woordspeling).
Hier mijn recensie:


Weergaloos boek. Wow. Gigantisch onder de indruk: van Beryl, haar avonturen, haar schrijfstijl; alles. Een boek voor het eerst verschenen in 1942, voor het eerst vertaald in 1988 en nu, in 2018 verscheen een herziene editie. Eindelijk, zou ik zeggen. Dit is een pareltje.

In haar voorwoord heeft Martha Gellhorn het over het feit dat dit boek is geschreven door iemand die in feite geen schrijver is, maar daar merk je niets van. Beryl schrijft helder, meeslepend, soms poëtisch, dan weer filosofisch, vaak humoristisch en vooral verslavend goed. Gellhorn haalt ook het feit aan dat we niet veel duiding krijgen over bepaalde zaken (3 huwelijken, een zoon,…) maar dat stoort nergens. Het zou natuurlijk extra boeiend zijn om nog meer informatie te krijgen en een pagina of 200 meer te kunnen lezen, want je gaat merken dat elke letter, iedere zin je goesting in meer geeft, maar dit boek geeft al voldoende stof om je van je sokken te blazen.

Beryl is, zoals de achterflap zegt, echt één van de meest onconventionele, gepassioneerde, uitzonderlijke en moedigste vrouwen van de twintigste eeuw. (Van de vrouwen én mannen!)
Op 4-jarige leeftijd vertrekt ze vanuit Engeland met haar vader naar Brits-Oost-Afrika, later wordt ze één van de beste trainers van renpaarden, ze haalt daar als eerste vrouw een vliegbrevet en is ook de eerste vrouw die solo over de Atlantische Oceaan vliegt van oost naar west.

Westwaarts met de nacht is opgedeeld in verschillende boeken. Elk boek vertelt een eigen verhaal: over haar kindertijd, het trainen van de paarden, het vliegen boven Afrika en haar recordpoging. Na elk boek heb je spijt dat dat deel er op zit én heb je enorm veel zin om een volgend deel te starten.
Beryl heeft een heel eigen schrijfstijl, in navolging van haar kijk op de wereld en haar manier van leven. Ze praat even bevlogen over jagen, als over wat er in bijvoorbeeld een olifant zijn hoofd omgaat. Hoewel ze is opgegroeid in een uithoek van de wereld is ze meer werelds in haar denken dan de meeste stedelingen. Ze is ook heel belezen en is haar tijd ver vooruit in haar manier van denken, schrijven én leven. Ik heb hele passages onderlijnd omdat ze bewust/onbewust enorm grappig, zeer ontroerend of super boeiend waren.

Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik nog nooit van haar gehoord had, in tegenstelling tot Karen Blixen. Maar ik ben helemaal verkocht, ik ben verliefd op Beryl. Het maakt me vrolijk, gelukkig en hoopgevend te lezen dat een vrouw als zij honderd jaar geleden al zo een geëmancipeerd leven leidde.
Vrouwen als Beryl hebben er altijd al bestaan (al spant zij echt wel de kroon qua avonturendrang) en zullen er ook altijd blijven bestaan. Ik bedank de Arbeiderspers om haar verhaal weer onder de aandacht te brengen en ik hoop dat er nog meer van zulke verhalen gaan opduiken. Ik wil ook een verfilming van dit boek ten zeerste aanbevelen want Westwaarts met de nacht is een boek dat alles in zich heeft om een geweldige kaskraker te worden.



Lezen jullie weer mee? En laten jullie hieronder weten wat jullie van Westwaarts vinden?
En ik hoor graag wat jullie van mijn bundel vinden. Kopen maar (stuur maar een mailtje)!



''Passie schiet wortel op de vreemdste plekken''.
-Katherine Russell Rich-


Nog een fijne opwijkende donderdag,
lees ze,
Els

woensdag 22 mei 2019

Ergens tussen vaalwit en flessengroen

Nieuwe bundel!

Hoera, feest! Mijn langverwachte tweede bundel is uit! Vol zelfgeschreven woorden en beelden.


Een beetje zoals nummer 1. Maar dan nog beter.


Ergens tussen vaalwit en flessengroen gaat over
meisjes die verlangen
meisjes die dromen
meisjes die zichzelf verliezen
meisjes die zichzelf tegenkomen.

Ergens tussen vaalwit en flessengroen gaat over liefde is liefde.
Punt.


Bestellen? Mail me! 5 euro per bundel, zonder verzendkosten.
(dingendiefijnzijn04@yahoo.com)
 

Jouw borsten hangen niet, ze huppelen, net als de kuiltjes in je billen...
-Els-

Nog een fijne liefdevolle woensdag,
Els



dinsdag 21 mei 2019

Mijn krant en Karel

Dankbare dinsdag nummer zo veel

Wij lezen enkel in het weekend de krant (weekendabonnement), uit tijdsgebrek, niet uit geen goesting in de week. We kozen deze krant omdat veel van onze favoriete mensen er voor schrijven. Dus elke zaterdag als ik van mijn werk kom snel ik naar de krant om te zien wat voor moois ze in petto heeft voor mij.
Deze zaterdag was het: wow!





Sarah wordt Sam, zo blij voor hem! Al ben ik een beetje bang ivm de stem. Maar gelukkig zijn, zijn wie je echt bent is wat telt. Alle goeds en geluk Sam. Moedige mensen maken me gelukkig en geven me kracht en inspiratie; waarvoor dank!

La fille d'O wordt gecensureerd!? Wat een dikke zever is dat! Ik kocht mijn eerste bh van hen toen ik 40 werd en ik kan niet wachten tot mijn volgende aankoop. Mijn tieten zitten precies in sloefkes én ik voel me mooi. Aanrader dus! Het gaat niet om sexy of bloot, het gaat om u goed voelen. En daar is Murielle goed in; in ons goed laten voelen in ons eigen vel. Gewoon zoals we zijn, zonder opsmuk of schaamte.

En we schrijven terug met een vulpen. Hoera! Ik ben er nooit met gestopt maar alla :)

Mijn krant sloot weer even helemaal aan bij wie ik ben en dat voelt fijn. Dus dank u wel aan De Standaard!

Enne, wat ook goed voelt (én pokke-eng): morgen komt mijn nieuwe bundel uit!!!
Woehoe, feestje!
Dank u wel Karel om alles er weer zo mooi uit te laten zien. Ik ben je zo dankbaar!


En jij, waar ben jij dankbaar voor vandaag?



Waarom heb ik mij toch altijd aangepast?
-Sam Bettens-

Fijne Dankbare Dinsdag!
Liefs Els



donderdag 16 mei 2019

Schrap zetten

Mijn ziel bloot

Geregeld leg ik hier mijn ziel bloot, noem het een opwijking.
Vanochtend was ik weer bij mijn homeopate. Om de 2 maanden ga ik op controle. Want ja, het ging best goed. Ik heb zelfs een tijdje geen korrels meer moeten innemen. Maar de laatste weken gaat het slecht. Slecht met mijn huid, mijn spieren, mijn angsten,... Beetje terug naar af.

Het komt er kort gezegd op neer dat ik me schrap zet, continue. En dat komt door mijn ptss, die bovenop de hsp kwam die ik al had. Dat schrap zetten zal nooit meer over gaan, maar de mate van die kan verschillen. Nu sta ik dus weer hard 'aan'. En dat zie ik en dat voel ik.
Mezelf daar om veroordelen werkt contraproductief. Dat weet ik.
Ik ben al een jaar of 8 in therapie (tegenwoordig op een lager pitje maar toch) en al bijna 2 jaar onder behandeling bij mijn homeopate. Ik wéét al veel. Maar weten en weten is twee. Ook dat weet ik ;)

En dan komt aanvaarden. En aanvaarden en aanvaarden is blijkbaar ook twee.
En de 'echte wereld' is ook daar. Je moét gaan werken (of geen bookes om te eten) en er zijn familiale verplichtingen. En zelfs naar de homeopaat gaan kost strepen want dat betekent 2 trams nemen...

Nu ben ik thuis, ben ik moe en wat triest.
En ga ik mij richten op wat altijd helpt: boeken.
Tips voor enkele troostboeken: kinderboeken kunnen wonderen verrichten.



De boom met het oor (van Annet!) en Alles gaat slapen (van Astrid!).

Ook nog iets om te aanvaarden: ik word nooit volwassen. Ik zal altijd anders zijn. Ik zal nooit moeder zijn. Ik ben mij.

Leven gaat op en af. Weet ik. Therapie is het beste geschenk dat je jezelf kan geven. Geloof me. Alles wat je aandacht geeft groeit. Dus ook jij.
Geef jezelf aandacht. En groei.
Ga ik ook doen.


''Laat het idee varen dat je iemand moet worden. Je bent al een meesterwerk. Je hoeft het slechts in te zien, te beseffen.''
-Osho-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els



dinsdag 14 mei 2019

Boeken die een lans breken

Boeken veranderen de wereld

Sommige boeken veranderden mijn wereld, sommige boeken hebben het in zich om de wereld te veranderen. Het enige dat wij moeten doen is ze lezen. Kleine moeite hé.
Dus op deze #dankbaredinsdag twee boeken die je aan het denken zetten:


Maar je ziet er helemaal niet autistisch uit en Overgave.

Dus ik zou zeggen: lees ze.
Wereldveranderende leestips altijd welkom!

Enne, nog altijd welkom bij dE LeeSclub!

''Er zijn vele wegen die naar jouw bestemming leiden; kies de weg die trouw voelt aan je hart.''
-Jack Kornfield-

Nog een fijne #dankbaredinsdag,
Els

donderdag 9 mei 2019

Bang, beleefd en waar blijft boos!?

Ik ben een meisje met een fietsmand...

Ik ben vaak bang, ik leef elke dag met angst. Al kies ik nog zo vaak voor liefde, angst is er sinds mijn 'leven na' altijd.
Ik wil al jaren eens alleen een boswandeling maken, één zijn met de natuur, maar ik durf niet. Ik ga wel alleen fietsen. Want op de fiets ben je veilig. Zeker met een fietsmand met bloemen, mensen glimlachen je toe als je zo rondrijdt.
Je bent veilig. Denk je. Dacht ik...

Alsof de wereld nog niet kut genoeg was kwam daar nog wat extra gitzwarte ellende bij. #Julie. Ellende die had kunnen worden voorkomen. 
Dat het gerecht niet echt goed werkt weet ik uit eerste hand.
Dat seksueel geweld niet serieus genomen wordt wist ik ook al lang.
En dan krijg je dit.
Daarom zit ik dagen later nog altijd met tranen in mijn ogen.
Ben ik bang, nog banger.
Ben ik beleefd, nog altijd, te veel.
Ben ik eindelijk boos. Ja, eindelijk.
(Mijn therapeut zal blij zijn ;) )

Want dat is wat meisjes/vrouwen echt fout doen in heel de seksueel geweld/#metoo-miserie: wij zijn te beleefd.

Wij worden niet boos als een collega een foute opmerking maakt die zogezegd om te lachen is, wij worden niet boos als een klant ons eens goed vastpakt (ik werk bij een bakker hé..), wij worden niet boos als we als klein meisje een vieze oude nonkel een kus moeten geven (of we worden wel boos maar krijgen daar straf voor), wij worden niet boos als we op een fuif dronken met een jongen mee naar buiten gaan om cd's uit zijn auto te halen (hij is dj, in de jaren '90 waren cd's normaal;)) en hij ons plots bespringt want ja, we zijn wel zelf mee naar buiten gegaan,...
Wij worden geleerd om niet boos te zijn, 'ge zijt zo schoon als ge lacht'.
Wij worden geleerd om beleefd te zijn.

Wij worden niet geleerd dat ons lichaam ons eigen bezit is.
Wij worden niet geleerd grenzen te kiezen, om die te stellen en te verdedigen.
(Echt, geloof me, ook jij niet. Denk maar eens goed na. Al klinkt het super evident.)
Wij worden niet geleerd nee te zeggen.

En als we pijn worden gedaan, op welke manier dan ook: met woorden, met daden, met ultieme daden dan denken we dat het onze eigen schuld is. Onze eigen fout. Dat wij niet goed bezig waren. En we schamen ons. We zwijgen.
Doen alsof het wel mee valt.
Maar het valt niet mee, het valt dik tegen.
Nu en later. De pijn blijft, de schaamte ook.

Dat doen wij fout.
Meer niet.
Al is dat best veel.

Tijd voor verandering?
#ikbenboos

Ik ben boos!
Jij ook?

Ik ga nog eens wijzen op dit geweldige liedje.
En dit ligt er klaar op mijn nachtkastje: Fonkelend van woede.

#ikbenboos en dat voelt goed.




Mijn oprechte deelneming aan alle slachtoffers en nabestaanden.


''Sommige regels zijn niets anders dan oude gewoonten die mensen niet durven te veranderen.''
-Therese Anne Fowler-

Wees eens boos,
noem het een opwijking
liefs Els

dinsdag 7 mei 2019

Blij dat we hier (nog) zijn

#dankbaredinsdag

Dag twee met tranen in de ogen.
Dus blij dat wij hier nog mogen
zijn.
Want dat is heel wat
dat is een hoop
dat is een berg
dat is alles.
Blij dat we hier zijn.
Nog altijd.
#dankbaredinsdag

#Christophe
#Julie


''Geniet van het moment, hoe de dingen ook aflopen. Dat is leven in de wijsheid van de onzekerheid.''.
-Deepak Chopra-


Ik ben blij dat jullie er zijn,
liefs Els

donderdag 2 mei 2019

Ik geloof

Kapelletjes, eendjes, koeien, groene blaadjes, witte bloempjes

Mijn opwijking van vandaag is geloven.
Ik moest vorige week naar een begrafenis en ik werd immens ontroerd door de eerlijke, pijnlijke woorden van een zoon aan zijn overleden vader. In schril contrast daar mee was de rest van dienst. Ik ergerde me rot aan de kilheid en onpersoonlijkheid, aan het opdreunen van vaste riedeltjes.

Ik begrijp het belang van structuur, ik ken de kracht van herhaling, maar toch...
Het stoorde me.
En dan ging ik twijfelen. Kan ik wel zeggen dat ik geloof? Want ik heb wél een Jezus en een Maria in huis (meer dan één) maar ook een Boeddha.
Ik ga bijna nooit naar de kerk, ik lees niet in de Bijbel, ik bid niet.
En toch geloof ik. In iets. Op mijn manier.

Die manier houdt onder andere in dat ik vanop mijn koersfiets (want dat deden we gisteren) wuif naar eendjes in de sloot, koeien in de wei en vogels op de draad.
Ik buig mijn hoofd voor kapelletjes en glimlach naar groene  blaadjes en witte bloempjes. Ik neem het moois in mij op, laaf mijn ziel en ben dankbaar.

En als we aan een lege kerk of kapelletje komen en je kan er een kaars branden dan doe ik dat. Voor jou, voor mij, voor ons allemaal.

Dus ja, ik geloof. Maar op mijn manier.
Het is fijn om daar even bij stil te staan.
Over na te denken.
Grote gedachten heeft me doen nadenken, ook over geloven. Fijn boek.



Waar geloof jij in?
En wil je dat delen?


Why else
are we here if not
to live with unreasonable
passion for things
- butterflies rising-

Maak er een fijne denk-dag van.
Liefs Els

dinsdag 30 april 2019

Samen zijn

#DankbareDinsdag

Omdat ik ook op zaterdag werk en Karel op alle weekdagen zijn wij niet zo veel samen. Als het meezit hebben we één dag in de week voor ons twee. En die koesteren we. Daarom is het fijn om een extra dagje in de week samen te zijn, leve de feestdagen :)
Hoe graag ik ook ga werken, ik tel al af naar morgen!


Fijne feestdag!
#dankbaredinsdag

''Bederf de schoonheid van de weg niet door je af te vragen waarnaar hij leidt''.
-Anatole France-

Liefs Els

Ps: Nog op zoek naar een tof communiecadeau? Grote gedachten is een aanrader!

donderdag 25 april 2019

Zelfmaken

Waar is de tijd naar toe?

Eerst dacht ik dat mooser zijn wil zeggen dat je niet creatief kunt zijn. Toen omarmde ik mijn creatieve (moos) kant. Toen kwam er bloggen, toen Instagram, en nu...? Nu doe ik nog vanalles maar zo maar iets zelf maken komt er te weinig van. En daar ben ik niet alleen in, denk ik.
Het is allemaal de schuld van Instagram ;) We kijken veel plaatjes maar maken weinig om op die plaatsjes te kunnen tonen. Ingrid haar boeken verkopen niet meer. Wat ik als fan niet snap. En ook wel...
We hebben te weinig tijd.

Tijd om tijd te maken! En dat deed ik:





Ik haalde mijn boeken uit de kast en begon te haken. Wat ik nog wel deed, voor de tv, granny square dekentjes op automatische piloot. Maar nu haakte ik een heuse tas én een etui. Beide uit het laatste boek van Ingrid. Ik maakte al meer van haar, vroeger, dus ik wist dat ik het kon.
En nu ben ik trots. Op het feit dat ik het deed, op hetgeen ik maakte en op mijn 'plaatje' :)

Ik ben best nog veel creatief bezig: ik lees en recenseer, ik schrijf, ik teken, ik haak. (Er komt trouwens heeel binnenkort een tweede bundel uit!)
Maar nu heb ik mijzelf nog eens overtroffen en dat voelt goed.

Mijn opwijking van vandaag is dus iedereen aan de knutsel krijgen.
Een boek dat goesting geeft: Stukjes van mezelf
En kijk ook eens naar mijn vogel van Ageeth.



''Wat er het meest toe doet mag nooit ten koste gaan van wat er het minst toe doet''.
-Johann Wolfgang von Goethe-


Zin gekregen om iets te maken? Al bezig? Ik hoor of zie het graag!
Fijne friemeldag!
Els




dinsdag 23 april 2019

Zoutelande

Blij dat je hier bent

Ik ben dankbaar, op deze Dankbare Dinsdag, voor:
-de Paasklokken die nog steeds komen
-de rust van de ochtend
-Zoutelande, in het liedje en in het echt
-de genezende kracht van de natuur
-het schrijftalent van Lara Taveirne
-de fun van rommelmarktjes
-het plezier van een paasei
-het gezelschap van Karel
-alles dat ontluikt en spruit
-dat die drukke dagen weer gepasseerd zijn

Back to work :)






Waar ben jij dankbaar voor?

''Leven betekent je vergissen. Volmaakt zijn, betekent je vaak vergist te hebben.''
-John Henry Newman-

Fijne dag gewenst,
Els

donderdag 18 april 2019

Roze boeken, rood bloeden en delen

Laten we zeggen waar het op staat

Soms komen er wat dingen samen:
De nieuwsbrief van RoSa over menstruatie-armoede.
Het boek: Feministen dragen geen roze.
De petitie voor een gratis menstruatiecup voor iedere vrouw (tekenen aub).
Ik die momenteel mijn (pilvrije) regels heb.

En dan voel ik een vuur branden, noem het een opwijking.
Dan vind ik het zo jammer dat wij ons nog altijd moeten schamen voor iets dat zo natuurlijk is.
Dan vind ik het 'om de haren uit mijn hoofd te rukken'-onnozel dat tampons en maandverband en dergelijke nog steeds zo duur zijn (en er zo veel belasting op betaald moet worden). 
Dan moet ik huilen als ik denk aan de meisjes die niet naar school gaan als ze menstrueren, aan vrouwen die op straat leven en zich moeten behelpen met toiletpapier uit de bibliotheek,...

Daarom dit bericht van mij aan jou: lees dat boek, teken die petitie, deel je maandverband,...
Heb jij nog ideetjes? Alle kleine beetjes helpen.
(Ik heb nog maandverband staan van de tijd dat ik nog geen wasbaar maandverband droeg, dat ga ik aan de daklozenorganisatie geven die op mijn werk de overschot van brood komt ophalen.)

Laten we er samen een roze-rode golf van maken!


En laten we ons niet schamen maar trots zijn op ons bloed!

''Of iets verspilde tijd is geweest, hangt af van wat je doet met de ervaring.''
-Auguste Rodin-

Liefs Els