Afleiding

Wat te doen op grijze dagen...

...op grijze dagen als deze, met nog donkerdere dagen in het verschiet.
Gratis tip van 'Dokter Els': doe iets, blijf bezig, zoek afleiding.
Zoals: bak nog eens een brood

Dat geeft een trots en voldaan gevoel. Pompoenbroodmix van de Albert Heijn, lukt altijd blijkbaar :)

Is die afleiding een oplossing? Bah nee, enkel een uitstel van de pijn en het verdriet...
Maar ik wil nu gewoon dinsdagavond halen en dan zien we wel.
Dus dan is dat trucje om mijzelf om de tuin te leiden wel heel nuttig.
Niet stilzitten...zegt Dokker Els.

Ik denk dat dat een op-wijking is: doelbewust trucjes toepassen om jezelf af te leiden. Trucjes die je nota bene zelf verzint... En toch werken ze, is dat niet raar!?
Het menselijk brein is en wonder he.
Een mooi wonder.
Een van de #Dingendiefijnzijn.

Hebben jullie ook van die trucjes? Om jezelf van iets af te leiden, om iets niet te moeten voelen, niet te hoeven denken...?

Ik waarschuw wel: niet te lang toepassen en niet in te hoge dosis ;)
Nee, serieus, dit mag je even doen. Om een korte periode te overbruggen. Blijf dat niet doen, dat is niet gezond. Je moet je gevoelens gewoon toe laten en de waarheid onder ogen zien. Dingen verdringen of opkroppen is niet gezond. Geeft gewoon op de lange termijn meer miserie.
Naar Dokter Els luisteren hoor, ze spreekt uit ervaring :)

Vanaf woensdag 1 april duik ik het diepe in, hoe lang of hoe diep zien we dan wel.
Maar ik zal er als herboren uitkomen, u weze gewaarschuwd :)

Je kunt pas plannen voor de toekomst maken
als je vrede sluit met het verleden.
-Joy Fielding-

Maak er nog iets moois van vandaag,
geniet ten volle van al jullie fijne opwijkingen
liefs Els

Verdwalen...

...en mijzelf verliezen.

Een nieuwe op-wijking: ik streef ernaar mijzelf te verliezen. Niet mijn ik maar wel mijn ideeën over mijzelf.
Want zelfkennis is het begin van alle wijsheid zeggen ze, maar soms is het ook het begin van beperktheid.

Jullie weten dat ik op zoek moet naar een nieuwe baan, na mijn ontslag. Wel, als ik uit ga van het beeld dat ik heb van mijzelf kom ik nergens...
Dus probeer ik dat beeld opzij te zetten en volop te dromen. Die droom visualiseer ik door alles wat er in mijn hoofd komt op te schrijven.
Ik vertrek vanuit wat ik wil, niet vanuit wat ik al dan niet kan.

De lente is daar een goede tijd voor...

Iedereen heeft een beeld van zichzelf, al dan niet realistisch. Mijn beeld is heel hard gekleurd door wat anderen over mij gezegd hebben. Dat is bij de meeste mensen zo, denk ik.
Maar klopt dat beeld wel? Ik heb een lijst aan foute ideeën, waarvan ik in mijn hoofd weet dat ze fout zijn en toch handel ik er nog vaak (instinctmatig) naar.

Ik ben (volgens mijn beeld): niet creatief, niet sociaal, kan niet zingen, kan niet tekenen, kan niet koken noch bakken,...
En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Dat is niet (meer) waar.

Ik wil groeien, net als mijn plukslaatje.

Waarom denk ik dat dan nog steeds? Omdat een beeld houvast biedt. Jammer genoeg is houvast iets wat vast ligt en een persoon ligt niet vast. Een mens evolueert dag per dag, jaar na jaar.
Niet door vast te houden, maar door los te laten.
Angst trotseren, er toch voor gaan. Durven falen. Beetje bij beetje grenzen open rekken.
Niet over grenzen gaan, dat moet je blijven aanvoelen. Niet over grenzen gaan die goed voor je zijn.
Maar wel je fijne ruimte vergroten.
Je zelfbeeld kritisch blijven bekijken, klopt het nog wel?

Met deze dingen zit ik in mijn hoofd. Ik denk na en voel na.
Ik probeer meer wat-vragen te stellen ipv waarom. Ik denk hoe ik iets wil en niet waar ik het wil.
Ik werk aan mijzelf en deel dat graag met jullie.
Want dat is waar ik in geloof: delen maakt mooier. Blogland, mijzelf, de wereld.

Abdijbrood mix met pompoenpitten van de AH!

Daarom bakte ik deze ochtend mijn eerste brood. Zonder machine, gewoon met de hand en een simpele Ikea oven. En ik ben er fier op!
Weer iets dat ik aan mijn nieuwe zelfbeeld kan toevoegen ;)

En wat helpt mij bij dit alles? Mijn alter ego Dingen Die Fijn Zijn !
Want DDFZ heeft geen (negatief) zelfbeeld, ze is nog jong en wil groeien. Dus steekt ze haar voelsprieten uit en gaat voorzichtig op pad... Wie weet waar eindigt de reis.

Herkenbaar?

Ondertussen ben ik ook hard aan het werk voor De Winkel Van Els , neem gerust een kijkje.
En wie vaker wil zien waar ik met bezig ben, breng mij eens een bezoekje op Instagram.


Dromen kunnen uitkomen als we de moed
hebben om ze te achtervolgen.
-Walt Disney-

Fijne opwijkende donderdag nog!
Liefs Els