dinsdag 16 juli 2019

Boeken en bomen

Lezen, liefst in het groen

Ik heb net twee geweldige boeken uit; meeslepende verslavende boeken.
De laatste sleepte me zelfs door een kleine medische ingreep. Boeken zijn mijn voedsel, mijn medicijn, mijn adem. #dankbaredinsdag
Het mooiste is lezen onder een boom. Maar daar is het tegenwoordig niet echt weer voor :)

Dus las ik binnen en gingen we daarna nog even wandelen in het park, dat is in de zomermaanden langer open: hoera!


Ohja, ik las: De favoriete zus, mijn recensie kan je daar (link aanklikken) ook lezen. En daarna Koningin van lucht en duisternis. Bijna 900 pagina's en het derde deel in deze reeks. Super aanrader (alles van Clare) maar je moet best wel eerst de andere delen lezen. Het is zo fijn om even weg van de wereld te zijn!


Ik verfriste ook nog eens mijn top 25 aller tijden op Hebban.
Als je graag leest, in de zomer, volg mij dan hier of op mijn Instagram. Ik blijf jullie voeden ;)

Je kan ook nog steeds mijn tweede bundel kopen, en er zijn nog buttons!


''Acceptatie lijkt op niets doen maar in werkelijkheid is het de eerste stap op een nieuwe weg.''
-Olaf Hoenson-

Een fijne (werk-)dag!
Liefs Els 

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!



donderdag 11 juli 2019

Een hart voor dieren

Dieren redden

Vandaag moest ik een extra dagje werken, en het was spannend ;) Samen met een mijnheer (klant, ik werk bij een bakker) heb ik een giga grote mot gered. In plaats van ze dood te meppen zoals de meeste klanten en collega's suggereerden. Ik kreeg het niet over mijn hart omdat ik één: nog nooit zo een grote, dikke mot heb gezien en twee: omdat ik mijn best wil doen om het gigantisch inkrimpende insectenbestand niet meer te doen afnemen.

Ik ben daar geen heilige in. Ik mep muggen dood, vermoord spinnen doordat ik elke keer dat ik ze wil redden ze een poot uittrek en ik trapte al eens per ongeluk een muis dood (nog steeds een trauma). Maar ik doe dus mijn best.
Ik heb ook al 2 vogels uit de klauwen van onze poezen gered (waarvan er trouwens één uit het asiel komt). Maar ze hebben al 1000 muizen gemold en dat vind ik dan weer minder erg.

En ik eet geen vlees maar buiten de deur soms wel vis. Ik ben dus geen heilige maar wil dat wel graag zijn. Noem dat een opwijking ;) Die soms wat te veel neigt naar een afwijking maar alla.


Qua dieren heb ik ook een beetje een verzamel-drift. Dat begint met één giraffe (Sophie) en nu zijn het er ondertussen al 5. Ons huis slibt overal dicht...
Maar ach, best onschuldig denk ik dan.

Zijn jullie ook beestjes-verslaafd? En hoe uit zich dat?

Ik ben trouwens in een goed, spannend boek bezig (een grote uitzondering op mijn ik-lees-geen-thrillers-sinds-de-overval-meer): De favoriete zus.
Wegens om half vier opgestaan kruip ik nu met mijn boek in de zetel; tot het schuldgevoel de kop opsteekt en ik toch één of ander klusje aanvat.
Oh ja: ik ontdekte ook net deze toffe boeken-podcast.


''De natuur heeft geen haast en toch komt alles voor elkaar.''
-Lao Tse-

Lees ze,
Els

dinsdag 9 juli 2019

Plaats en tijd en een wasdraad

Dankbare disndag

Karel heeft sinds 1 juli een nieuwe job. En daarvoor moet hij een maand op 'stage' in Brugge. Dat betekent kei vroeg opstaan en kei laat thuiskomen.
De eerste dagen gaf dat me enorm veel stress: ik heb het lastig met verandering, ik maakte me zorgen om hem op de baan,... Nu probeer ik van die extra tijd te genieten door extra veel te lezen. Liefst in de tuin, op mijn yogamatje, onder de was. Dat past nog net.




Zoals ge kunt zien is onze tuin er voor de vogels, vlinders, bijen en poezen. Voor ons is er amper plaats. Elk jaar minder eigenlijk. Plaats voor een ligzetel ofzo is er quasi niet. De tafel staat vol eten voor de vogels. En een wasdraad kon ik wel vergeten. Tot Karel dit tegen kwam. De vogels vinden het niet erg, ze gaan er zelfs op zitten :)

Op mijn matje lees en schrijf ik. Mede dankzij het boek van Geertje. En ik huilde er al tranen met tuiten door dit boek. Het leven is dus best wel goed. Al is de ondergrond soms hard en moet ik oppassen voor vogelkak en vechtende poezen (één of ander erotisch spelletje, denk ik)...

Ik zal blij zijn als die maand voorbij is. Toch ben ik dankbaar.
Gewoon omdat het kan.

Al zijn er weer problemen met de tram en zal ik weer eens met de fiets moeten gaan werken...


''Als je alles zwart-wit ziet, verliest de wereld zijn kleur.''
-Hans Peter Roel in 'Op zoek naar de hemel'-

Ik probeer de kleur te blijven zien, en jij?
Fijne dag,
Els

donderdag 4 juli 2019

dE LeeSclub las:

Nooit meer een zelfhulpboek

Goedemorgen Leesclubbers! Daar zijn we weer; blij jullie te zien! Ik heb mijn thee (Lentethee van Dille & Kamille) en koekjes (sterrenkoekjes van Prince) bij de hand, jullie ook? Daar gaan we!

Eerst ons volgende boek, wie een beetje into boeken is kon er niet om heen: Stad van meisjes was overal en wordt ons volgende boek. Een dikke pil die vlot leest en je helemaal weg van de wereld laat zijn. Een geweldige wereld vol opwijkende vrouwen om verliefd op te worden. Omdat het per slot van rekening vakantie is spreken we terug af op donderdag 22 augustus.

Over opwijkende vrouwen om verliefd op te worden gesproken: die komen ook in mijn bundel voor. Mijn bundel waar er nog bijlange niet genoeg van verkocht zijn...Ik heb amper een derde van mijn stock verkocht, niet goed voor mijn ego en mijn bankrekening :) Wie mij een hart onder de riem wil steken weet wat te doen ;) Te koop voor amper 5 euro.



En nu is het echt tijd voor Dominique. Wat een vrouw hé! Ook al een Madam vol geweldige opwijkingen. Ik ben benieuwd naar jullie mening.
Mijn recensie:


Dominique leeft tegen 100 per uur, ze doet yoga en slikt voedingssupplementen, ze interviewt goeroes voor Happinez en ze las al honderden zelfhulpboeken.



Een goede voorbereiding is alles. Tot ze een hersenbloeding krijgt en een paar jaar later de diagnose epilepsie. Dan blijk dat al die ‘voorbereiding’ voor niets is geweest. Ze voelt zich diep ellendig en krijgt het op haar heupen van goed advies, wijze raad en zelfhulpboeken die dé oplossing beloven.



Dit boekje is het verslag van haar zoektocht. Een heel eerlijk verslag (doet me soms denken aan Eva Daeleman), vol vallen (vaak letterlijk) en weer opstaan. Doorheen het boekje komen citaten, interviews en stukken tekst van wijze, inspirerende mensen als kleine ‘Food for thought’ tussendoortjes voorbij. (Jammer genoeg niet vertaald en Duits is toch echt mijn ding niet.)



Dingen die ik leerde zijn: angst bestaat altijd uit het gevoel van geen controle hebben en er is niets mis met ons mensen, we moeten niet altijd alles willen repareren en alle lijden bannen. Triestig zijn is niet hetzelfde als depressief zijn.



Hoewel Haijtema pretendeert geen zelfhulpboek te hebben geschreven helpt dit boek meer dan de meeste zelfhulpboeken bij elkaar. Ik heb super veel onderlijnd. Dingen die de wijze mensen zeiden maar ook dingen die ik herkende in Dominique. Haar grootste geschenk aan ons is zeggen dat ze niets overwonnen heeft. Dat ze ons enkel ‘nadenkers’ schenkt.



Door haar wijsheid, humor en eerlijkheid is dit een boek geworden dat zo veel meer is dan een verhaal van een zoektocht naar houvast. Dit boek zelf is een houvast.



Merci om weer mee te lezen, samen lezen is leuker lezen!


''Was de dag niet je vriend dan is hij je leraar geweest.''
-Bond zonder naam-

Nog een fijne leesdag,
Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

dinsdag 2 juli 2019

Een boom en wat stilte

Verkoeling, verstilling

Moeder Aarde is het beste medicijn. Tegen de drukte in je hoofd, tegen de warmte in de lucht. Onder een boom, daar moet je dan zijn.
Op zoek naar de ideale onder-een-boom-lectuur? Koop dan mijn tweede bundel Ergens tussen vaalwit en flessengroen. (5 euro, mail me maar!).

Ook heel boeiend en een echte aanrader is: Ons huis staat in brand.
Wat lees jij deze vakantie?
Enne niet vergeten: donderdag is het dE LeeSclub!


Bomen, boeken: #dankbaredinsdag


''Als alles lijkt tegen te zitten, bedenk dan dat vliegtuigen opstijgen met tegenwind, niet met meewind.''
-Henry Ford-

Werk ze,
Els

donderdag 27 juni 2019

Giveaway Partij voor de Poëzie

Ik ben lid, jij ook?

Sinds dit ben ik fan van De Partij voor de Poëzie. Ik werd ook lid. Lid worden kost maar 10 euro en ik kreeg daarna dit pakket in de bus:


Véél meer dan alleen een lidkaart. Joepie!
Als geëngageerd lid wil ik graag ook mee hun boodschappen verspreiden. Daarom geef ik hier én op mijn Instagram iets weg. Wat? Dat kies jij zelf.

Ik heb grote affiches en kleinere. De kleintjes en 1 A4 zijn stickers. Er zijn Franstalige en Nederlandstalige. Je mailt me wat je graag wilt en waar je het met of zonder toestemming gaat ophangen. Ik heb bijvoorbeeld 2 kleintjes aan ons raam aan de straatkant gehangen. Ik verwacht naderhand ook een foto.
Omdat het belangrijk is om samen de Poëzie weer groot te maken!

Je mag natuurlijk ook gewoon lid worden, dan ontvang je het ganse pakket en kan je zelf een giveaway doen :)

Ik ben zo blij deel uit te maken van een partij vol opwijkenden.

Over poëzie gesproken: er moeten nog een berg van mijn bundels verkocht worden, dus laat jullie gaan. Dat kost maar 5 euro!
Poëzie is gewoon kei goedkoop zoals ge ziet. En ge krijgt er zo veel voor terug!


Een fatsoenlijke familie is trouwens ook een aanrader. Geen poëzie maar wel van een poëtische schoonheid. (Als je op de link klikt kan je ook mijn recensie lezen.)




Geef jezelf de toelating om te veranderen.
Als persoon, van job, van eetpatroon, qua interesses...
-Eva Daeleman-

Hou jullie fris en lees ze,
Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

dinsdag 25 juni 2019

In het echte leven

Zweten en glimlachen

Zoals dit blogje doet vermoeden heb ik zaterdag de Lucien Van Impe Classic overleefd :) En het was naast afzien ook schoon, zo samen op pad. En nadien was ik en moe én hyper, ja het geeft echt een kick om zoiets te doen.

Dus was ik nog fit genoeg om naar de Buchbar te hollen (tram 1 reed, tram 2 gemist) want daar signeerde Barbara haar geweldige boek, dat ik een tijdje geleden al kocht in de Buchbar. Het enge was dat ik dan wel moest zeggen dat ik DingenDieFijnZijn ben. Alé ja, moeten. Ik wou het wel. Al ben ik 'in 't echt' niet echt een held:) Maar ik deed het toch en daar ben ik nu blij om want Barbara was tof en ons gesprek ook!

De dag daarna gingen we naar Bokrijk. Voornamelijk omdat we de Sixties daar nog niet hadden gezien. Daar aangekomen viel mijn frank dat Lore daar werkt. Die ik ook enkel maar online ken. Kende. Want ook haar sprak ik aan en ook dat was tof.

Dat is het schone van bloggen en Instagram. Je kan er ook mensen mee ontmoeten 'in 't echt'! En ook al vind ik dat eng, ik ben blij dat ik het twee keer deed. 2 Madammen die online tof leken bleken dat ik het echt ook. En echt contact doet zo veel meer deugd! Dank u lieve Madammen!
#dankbaredinsdag






Oh ja: er zijn nog bundels te koop, dus laat jullie gaan aub :)


''Vanaf vandaag ga ik van mijzelf houden zoals ik nu ben. Ik stop met wachten tot ik perfect ben.''
Affirmatie van Louise Hay

Hou jullie fris,
Els