dinsdag 13 november 2018

Ik laat mijn tieten zien

...jij ook?

Jaarlijks ga ik naar mijn gynaecoloog, om mij van boven en van onder te laten controleren. Aangezien mijn moeder en een tante borstkanker hebben gehad laat ik ook jaarlijks een echo van mijn borsten nemen, vanaf volgend jaar (40+) wordt dat een mammografie. Beter voorkomen dan genezen.
Dat doe jij toch ook hé?

Mijn echo zag er gisteren op het eerste zicht goed uit, #DankbareDinsdag!





Ik ga snel even verder lezen in mijn boek, ik ben weer eens in een super boek bezig! (Maaaar, ik mag natuurlijk niet vergeten om naar mijn werk te vertrekken ;))

''Omhels onzekerheid. De mooiste hoofdstukken in je leven hebben nog niet altijd een naam.''
-Bob Goff-

Fijne dag,
Els

donderdag 8 november 2018

Anxiety

Hoe angst niet bang zijn is

Na de overval, toen bleek dat ptss een blijvend deel van mijn leven zou worden, kwam ook 'angst' in mijn leven. Angst, het tegenovergestelde van liefde. Liefde, iets waar ik bewust voor kies en toch, toch blijft die angst de kop op steken. Niet als in bang zijn. Bang ben ik ook vaak, voor vanalles: spinnen, muizen, hoogtes, het reuzenrad,... Maar echt bang ben je pas als je dingen niet gaat doen, gaat vermijden. Als ik bang ben kies ik meestal toch om het aan te gaan, dus wél dat reuzenrad in bijvoorbeeld.

Bij angst werkt dat ook zo maar angst is daarnaast ook anders: het sluipt in stilte, het woekert, krioelt en barst plots los. Zo maar. Nou nee, niet echt zo maar, maar zo lijkt het wel.

Ik had vrijdag weer prijs. Tijdens een concert van Life of Agony (mijn favoriete groep aller tijden). Again. Ik kon niet genieten, stond met mijn handen op mijn oren (op mijn herriestoppers ;)), telde de minuten af. Het ging écht niet. En dat maakt me immens triest en boos en teleurgesteld, in mijzelf.
Ik had zaterdag verlof genomen (om 2 uur gaan slapen en om 4 uur opstaan lukt me niet), we waren helemaal naar Eindhoven gereden, de kaartjes lagen al meer dan een half jaar klaar, ze komen maar eens per jaar naar hier, ik hou zo van hun muziek en live is dat nog beter,... Dat spookte er door mijn hoofd...

Als het goed zit heb ik de dagen na zo een concert tonnen extra energie, voel ik me even herboren. Nu zat (zit) ik vol zelfverwijt.

En dan kies ik er nog eens voor om dat met jullie te delen, wat een opwijking :)
Ik deel dat met jullie om te laten zien dat niet alles rozengeur en maneschijn is, ook niet bij mij. Zeker niet bij mij :)
Maar ik weet ook dat het op en af gaat. Dus ook op.
Dat het volgende keer misschien wel weer top is. Dat ik niet 'terug naar af' ben.
Ik was moe, had de boekenbeurs al achter de kiezen, had last van pms,...

Dus ja, het was kut. Is kut. Maar met mijzelf verwijten te maken gaat het niet beter gaan, integendeel. Ondertussen heb ik al bijna een week niet meer naar Life Of Agony geluisterd, dat deed te pijn. Maar misschien moet ik vandaag maar doorbijten. Omdat hun eerste cd (dé legendarische River Runs Red) mij al door vele diepe dalen gesleurd heeft. En met mij duizenden anderen. Al 25 jaar lang.
Omdat (zelf)liefde het antwoord is op alles, zeker op angst.


Herkenbaar? Tips?



''Dapper zijn is bang zijn maar toch springen.''
-Taylor Swift-

Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van,
liefs Els

dinsdag 6 november 2018

Odes

Odes oftewel Dingen Die Fijn Zijn

Vorige week zag ik in DWDD dat David van Reybrouck een nieuw boek uit heeft: Odes.  Een boek waarin hij vol enthousiasme schrijft over de dingen die hij 'fijn' vindt. Deed me gelijk aan mijn blog denken, aan mijn bedoeling die er achter schuilt. Blij dat ik niet alleen ben met die opwijking ;)

Dit is één van mijn 'odes', te zien op de stand van L&M books, op de boekenbeurs!

Iets helemaal anders: het begint tijd te worden om je #teamonderhemmeke button te bestellen. Mijn Damartkes liggen al klaar :)

Nog een fijne #DankbareDinsdag!

''Kleinigheden lijken van geen belang, maar ze schenken een kalm geluk. In elke kleinigheid huist een engel.''
-Georges Bernanos-

Liefs Els

dinsdag 30 oktober 2018

Geluksplanten jubileum

Geluksplanten

Woehoe, dit weekend plaatste ik Geluksplant nummer 150 én 151! Een mooi moment om even stil te staan en te vieren.

Daarom deze oproep:
Heb jij ooit een geluksplant van mij gevonden, dan ontvang ik graag een foto van hoe het nu met het plantje gaat! Als jij me een foto mailt samen met je adres dan stuur ik je een exclusieve Geluksplant button!




Als dat geen fijn idee is op deze donkere #dankbare dinsdag!? Ik blij, jij blij! En Moeder Aarde blij, met al die extra plantjes!



''Kleinigheden lijken van geen belang, maar ze schenken een kalm geluk. In elke kleinigheid huist een engel.''
-Georges Bernanos-

Maak er iets moois van vandaag,
liefs Els

donderdag 25 oktober 2018

dE LeeSclub leest opnieuw

Allesbehalveoké

Goedemorgen, eeeindelijk is het weer tijd voor dE Leesclub! Ik ben zo benieuwd om te horen wat jullie van Allesbehalve oké vinden; samen lezen is toch gewoon nog toffer dan alleen? Noem het een opwijking, ik wil iedereen aan het lezen krijgen, gezellig allemaal samen! Lezen kan een mens zo veel goeds brengen.

 


Eerst nog even dit: ons volgende boek wordt een boek dat al in 1949 geschreven werd maar nog super hedendaags aanvoelt; een aanrader! Het gaat om De dagboeken van Cassandra Mortmain. Ik las het vorige week en het zit nog steeds in mijn hoofd, ik voel ook nog steeds een beetje een zwart gat omdat ik Cassandra mis...Het is geschreven door Dodie Smith, die ook 101 Dalmatiërs schreef! Ideaal voor deze herfstige dagen, een cocon om even in te verdwijnen.
We bespreken dat boek hier, samen, op donderdag 6 december (met speculaas en pepernoten ;))!

Maar dan nu, theetje klaar (in mijn geval Lapsang Souchong van Dille & Kamille, superlekker!), koekjes binnen handbereik? Daar gaan we:


Izzy O’Neill: 18, wees, zit nog op school, is dol op comedy schrijven en weet niet wat haar overkomt als ze de hoofdpersoon in een breed in de media uitgesmeerd seksschandaal wordt.

Waar het in het begin nog allemaal enigszins binnen de perken blijft (hoewel) raakt het al snel groter en groter als een sneeuwbal die een helling afrolt en alles vernietigend zijn weg baant, alles.

Dit boek is Izzy’s verhaal. Letterlijk. Zij houdt een dagboek bij en dit boek is ‘de copy-paste versie’ van dit dagboek, aangevuld met later toegevoegde commentaren. Aangezien Izzy into comedy is, is het dagboek en zeker de aanvullingen bij tijd en wijlen hilarisch grappig. Ondanks de zwaarte van het thema leest dit boek dan ook als een trein.

Steven heeft het klaargespeeld om een rits aan actuele (jongeren-) thema’s aan te kaarten, met soms best moraliserende lessen zonder ooit het gevoel te geven opvoedend te willen schrijven. Haar stoet aan kleurrijke (letterlijk en figuurlijk) nevenpersonages (waarvan je er vele direct in je hart sluit, bvb oma Betty en Ajita) geeft haar verschillende klankborden om relevante en hyperactuele meningen te verkondigen.

Slutshaming, dick picks, feminisme, blanke activistische kunst, witte geprivilegieerde jongetjes die geen nee kunnen verdragen, fuckboys,… allemaal thema’s en onderwerpen die op een ‘geen-blad-voor-de-mond’-manier aan bod komen en je aan het denken zetten. Ik ben 20 jaar te oud voor dit boek en nog raakte het me als een mokerhamer. Het was en is nog steeds zoooo moeilijk om op te groeien als meisje.
Dit is echt een boek dat meisjes die moeten zien te overleven in de lastige sociale mediawereld van heden te dage moeten lezen. Izzy is een voorbeeld, al zal niet iedereen het daar met eens zijn.

Enne, dit boek is veel beter geschreven én grappiger dan Het meisje met de onderrugtattoo; sorry Amy.
Schaamteloos eerlijk, tintelend grappig, en veel en veel beter dan de cover doet vermoeden. Verslind dit boek!

En laat me nu met rust, ik ga een pak peanutbuttercups leeg eten…



'Elk moment is een beginpunt.''
-Olaf Hoenson-

Dikke merci om weer mee te lezen en te bespreken, ik hou van jullie allemaal!
Fijne dag nog en lees ze,
Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 





dinsdag 23 oktober 2018

Powersongs

Hunger

Goedemorgen! Meestal heb ik wel een liedje waar ik me aan optrek. Dat liedje verandert geregeld maar wat ze gemeen hebben is dat het meestal liedjes van vrouwen zijn, dat ze vol power zitten en dat ze een boodschap uitdragen.
Al enkele maanden is dit mijn liedje: hunger van Florence + The Machine !
Je kan er lekker op dansen en de tekst snijdt door je ziel...

Kunstenfestival Watou.
Dank u Florence dus, op deze Dankbare Dinsdag!

Hebben jullie ook (tijdelijke) powersongs? En de welke dan?
Niet vergeten: donderdag is het tijd voor dE LeeSclub!

''Wat me overkomt, kan me veranderen maar het kan mij nooit klein krijgen.''
-Maya Angelou-

Nog een fijne dinsdag,
liefs Els

donderdag 18 oktober 2018

Nen bleiter

Ik huil, jij ook?

Huilen is voor mij best een normale activiteit, normaal in de zin van 'ik doe het regelmatig'. Noem het een opwijking.
Als ik het een tijdje niet heb gedaan weet ik dat er iets mis is, dat er dan iets vast zit.

Afgelopen week huilde ik veel. En besefte ik dat het veel te lang geleden was, dus het was goed huilen. Huilen hoeft niet altijd om het echte leven te gaan, ik huil net zo goed bij films, liedjes en boeken. Mijn laatste huilbuien waren het gevolg van kijken naar: Me before you en The bridges of Madison County.
Twee super mooie films. Van de eerste las ik al het (geweldige) boek, de tweede zag ik al eerder en daar las ik het (ook geweldige) boek ook al van. En toch zo huilen... Zelfs meer dan de eerste keer. Omdat ik al wist wat er ging komen? Of omdat ik het nodig heb? Ben ik aan het loslaten, zoals het in de de herfst hoort?





De tranen waren in ieder geval welkom, de huil-ogen waar ik de dag nadien met moest gaan werken waren iets minder ;) Iemand tips om die ogen te verminderen?

Als tranen niet vanzelf komen kan een goede huil-film soelaas bieden. Hebben jullie favoriete traan-opwekkers? In de vorm van boeken, films, liedjes?
Ik hoor het graag!

Niet vergeten: volgende week is het weer tijd voor dE LeeSclub. Zin in!



If you're lost and you're lonely
Go and figure out why
Take a trip to your dark side
Go on and have a good cry
'Cause we're all lonely
Yeah, we're all lonely together
-Heavy, Birdtalker-



Alvast merci voor de tips!
Nog een fijne Opwijkende donderdag,
Els