Dankbare Dinsdag

Regen.

Ja, het regent. Dat wil zeggen dat ik door de regen naar mijn werk moet fietsen. Dat ik daar uren nat ga rondlopen want ik heb geen deftige regen-fiets-kleding omdat ik normaal gezien met de tram ga. Maar, het is de eerste keer dat het regent sinds ik met de fiets ga en dat is toch al bijna twee maanden. En, regen is goed voor den hof. Dus ja het is lastig maar ergens ook wel weer goed. En ik heb al veel geluk gehad.

Zoiets, ongeveer, is de samenvatting van afgelopen weken. Op elk vlak. Snap je?
Dit kan niet en dat mag niet en dat loopt fout en is lastig maaaaaar...

Dat is dé manier om deze dagen een beetje positief door te komen.
Dat én dankbaar zijn. Ahja, het is #dankbaredinsdag :)

Dankbaar voor alle nieuwe vrienden die we al hebben gemaakt: schaapjes, koeien, paarden, eenden en nu ook ezels.
We hebben al mega veel gefietst en gewandeld (zondag meer dan 10 000 stappen) in onze eigen buurt. We ontdekten dieren, binnenwegjes en huizen die we wel willen kopen.

Dankbaar dus.
Dankbaar punt.

Heb jij al buurt-ontdekkingen gedaan?

Ik lees naast nieuwe boeken ook favoriete boeken opnieuw. Dat maakt me rustig. Dit weekend nog De derde persoon. En weer verliefd...




Today, like every other day, we wake up empty
and frightened. Don’t open the door to the study
and begin reading. Take down a musical instrument.

Let the beauty we love be what we do.
There are hundreds of ways to kneel and kiss the ground.
~
Out beyond ideas of wrongdoing and rightdoing,
there is a field. I’ll meet you there.

When the soul lies down in that grass,
the world is too full to talk about.
Ideas, language, even the phrase each other
doesn’t make any sense.
-Rumi-
(Herontdekt door de geweldige Amanda Palmer!)

Liefs Els


Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 

Morsige liefde in al zijn facetten

Jubileum

Gisteren waren Karel en ik 15 jaar getrouwd.
Toen we nog maar net getrouwd waren dacht ik dat we jubileums als deze gingen vieren met een groot feest. Later besefte ik al snel dat we daar niet rijk genoeg voor zijn ;) Dus toen bedacht ik dat we het telkens met ons tweetjes konden vieren, op een super romantische intieme manier.

19/06/19 naderde en we begonnen na te denken over wat we konden doen. Ik zou sowieso al zaterdag vrij nemen op mijn werk. Karel kwam op het idee om samen een 'echte koers' te rijden. 60 km, op een koersfiets. (Vorig jaar reden we een koers van 50 km en naast pijnlijk voor mijn onderkant was dat ook wel kicken.) Dus dat staat gepland.
Ik kocht Karel een wielerboek, hij kocht mij een pakket vol lekkers van Dille & Kamille. Op het laatste nippertje besloten we nog om gisteren samen een spaghetti te gaan eten.

En hoewel dat allemaal tof was en is voelde ik een kleine teleurstelling. Om mij, om ons. Want waar bleven de toeters en bellen en hartjes en zwijmelen en...
Tijdens de spaghetti zaten we urenlang te discussiëren over vanalles en nog wat. Vol passie en vuur maar niet het vuur dat ik in gedachten had ;) En een boek of chocolade is geen ring of diamant of...

Maar nu denk ik dat we misschien wel überromantisch zijn. We gaven elkaar iets dat we echt graag hebben, iets dat echt bij ons past. We zaten uren samen aan een tafel aan elkaars lippen gekleefd te praten, vol vuur. En ja, soms verschillen we van mening over dingen uit de krant ofzo maar nooit over de dingen die er in ons leven echt toe doen. En we luisteren naar elkaar, leren van elkaar. Groeien samen.
Zo ook met het fietsen. Karel begon er mee, ik raakte geboeid en nu doen we het soms al eens samen. Voor mij een ferme uitdaging. Voor Karel ook want die korte afstand en het trage ritme is hij niet gewoon ;)

Leven, gehuwd zijn; ieder moet dat op zijn manier doen. En wat we horen, lezen, zien in de media is zo misleidend, geeft zo vaak een vertekend beeld. Ik weet dat en toch trap ik soms nog in de val. Het maakt soms dat ik ga twijfelen aan mijzelf, aan ons, aan alles. Terwijl we echt gelukkig zijn samen. Meestal.
Want laten we niet flauw doen: rozengeur en maneschijn is het na al die jaren al lang niet meer. Kriebels, zwijmelen, uren in de ogen staren,...dat doe je na al die tijd niet meer. Want er is het werk en sociale verplichtingen en familie, en een kapotte carport en stapels was en...

Wat er dan wel is? Iets liefs doen voor elkaar, veel dingen samen doen, weten wat je aan elkaar hebt, een plek hebben om thuis te komen en jezelf te zijn.
Roots en wings.

En dan zie je dit en dan ben je verliefd op Elizabeth. En nog meer op Karel.
Want echte liefde is morsig. Maar mooi.

Lees trouwens Stad van meisjes als je je hart wil voelen bruisen. Elizabeth is één van de 'meisjes' die me hebben geïnspireerd voor mijn bundel.
Nog steeds te koop, als u mijn hart wil laten bruisen ;)
Jitske Van de Veire inspireerde me ook. (Ze is een aanrader om te volgen op Instagram!)

Nog een geweldig boek is Leven in de tuin van Penelope Lively.


Elizabeth, Jitske, Penelope, het zijn allemaal Madammen die opwijkend zijn. En daar hou ik van! Daarom dat mijn bundel ook een ode is aan meisjes.


''Geluk berust vaak op het besluit om gelukkig te zijn.''
Lawrence Durrell


Maak er een liefdevolle, opwijkende donderdag van!
Liefs Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

Ik geloof

Kapelletjes, eendjes, koeien, groene blaadjes, witte bloempjes

Mijn opwijking van vandaag is geloven.
Ik moest vorige week naar een begrafenis en ik werd immens ontroerd door de eerlijke, pijnlijke woorden van een zoon aan zijn overleden vader. In schril contrast daar mee was de rest van dienst. Ik ergerde me rot aan de kilheid en onpersoonlijkheid, aan het opdreunen van vaste riedeltjes.

Ik begrijp het belang van structuur, ik ken de kracht van herhaling, maar toch...
Het stoorde me.
En dan ging ik twijfelen. Kan ik wel zeggen dat ik geloof? Want ik heb wél een Jezus en een Maria in huis (meer dan één) maar ook een Boeddha.
Ik ga bijna nooit naar de kerk, ik lees niet in de Bijbel, ik bid niet.
En toch geloof ik. In iets. Op mijn manier.

Die manier houdt onder andere in dat ik vanop mijn koersfiets (want dat deden we gisteren) wuif naar eendjes in de sloot, koeien in de wei en vogels op de draad.
Ik buig mijn hoofd voor kapelletjes en glimlach naar groene  blaadjes en witte bloempjes. Ik neem het moois in mij op, laaf mijn ziel en ben dankbaar.

En als we aan een lege kerk of kapelletje komen en je kan er een kaars branden dan doe ik dat. Voor jou, voor mij, voor ons allemaal.

Dus ja, ik geloof. Maar op mijn manier.
Het is fijn om daar even bij stil te staan.
Over na te denken.
Grote gedachten heeft me doen nadenken, ook over geloven. Fijn boek.

Waar geloof jij in?
En wil je dat delen?


Why else
are we here if not
to live with unreasonable
passion for things
- butterflies rising-

Maak er een fijne denk-dag van.
Liefs Els

Vlaanderens Mooiste 2018

Een echte coureur ;)

Vandaag op Dankbare Dinsdag een dikke merci aan mijn Karel. Want hij was diegene die in mij geloofde en mij overtuigde dat ik een 'echte koers' kan rijden.
Door mijn ptss sukkel ik al wat jaren met mijn lichaam, daardoor ga ik soms ook twijfelen aan mijn eigen kunnen, mijn kracht. Karel niet.

We gaan regelmatig samen zwemmen en fietsen, we fietsen ook al eens samen op de koersfiets maar een koers rijden dat was iets voor Karel. Tot afgelopen zondag, toen reden we samen een rit in Vlaanderens Mooiste. 
Ik voel het nog aan mijn poep en schaamstreek ;) Maar voor de rest was het super tof. Beetje afzien, veel mooie natuur, een echte bevoorrading (met rozijnen en chocolade en bananen en appelsienen en kracht-peperkoek) en gewoon gaan en blijven gaan.

Weeral een grens overgestoken, woehoe! Ondanks al mijn pijnen en lastige dingen kan mijn lichaam wel geweldig dingen bereiken. -Misschien een reden om dat lichaam wat meer graag te zien, Els!?-

Deze benen deden het :)
Het was zeker niet de langste rit, het was misschien wel de traagste rit die dag maar ik reed ze uit. Ik deed zelfs 8 km meer omdat we de bevoorrading eerst misten, door toedoen van een niet zo snuggere seingever :(

Blijven dromen, niet opgeven, je kan meer dan je denkt!
Ge ziet wel...


''Gedachten worden dingen; kies voor de goede gedachten.''
-Mike Dooley in Thoughts from the Universe-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag!
Liefs Els

Fietsen door het water

Anders vieren

Zaterdag vierden we onze 14de huwelijksverjaardag. Niet met een dagje Londen maar wel met een dagje Limburg. Sinds ik het ergens in een brochure zag wou ik het al gaan doen: fietsen door het water! En het was nog toffer dan ik had gedacht (ik reed wel 3 keer heen en weer ;))!

Geweldig hé, op ooghoogte met de eendjes! Ik wil zo terug.
Het weer was niet geweldig maar de sfeer wel. We deden een grote toer, onderweg stopten we om te picknicken en we hadden een boek bij om te lezen.
Zalige dag dus.
Daar in de Limburg gaan ze me nog terug zien :)

Ik las ergens dat ze aan een fietspad tussen de boomkruinen bezig zijn, staat nu ook al op mijn verlanglijstje!

''Echte moeilijkheden kunnen worden overwonnen; het zijn de ingebeelde problemen die onoverwinnelijk zijn.''
-Theodore N. Vail-

Maak er nog een fijne Dankbare Dinsdag van,
Els

Moe met zadelpijn

Moe maar zo happy!

Wolkenclub-weer.

Echt fietspakje met een jurk er over ;)

Vrijdag is hij helemaal goedgekeurd, gisteren zat hij al alleen op  de fiets (ik was aan het werk) en vandaag zaten we terug samen op de fiets. Wennen voor hem maar ook weer voor mij. Bepaalde onderdelen waren mijn koersfietszadel niet meer gewoon ;) En mijn beentjes waren ook niet meer tip top in form. Maar alla, we (ik) hebben afgezien én genoten.
Thuisgekomen aten we een coupeke Ben &Jerry's ijs met banaan-schijfjes én chocoladesaus (en mijn ijs was met pindakaas: hemels)!
En straks maken we pizza's: mmm!
Happy me :)

Stap toch eens op die fiets, kijk om je heen, geniet van de bomen, de vogels, de natuur, de seizoenen, de koeien in de wei. Je ziet zoveel meer dan wanneer je er in de auto langs zoeft.
-Gerda Verburg- 


Niet vergeten supporteren voor Portugal :)
Fijne zalige zondag nog,
liefs Els

Een dankbaar lijstje...

...op Dankbare DinsDag

Dingen die mijn hart doen zingen:

Bloesems alom.

Me and my baby.

Een goed boek voor de LEeSclub (donderdag!).

Samen fietsen.

Liefde tussen onze poezen.

Bloemen van Karel.

Bloemen uit het zaad van Esther.

*Onze tuin die al mooi groen ziet.
*Ons portretje van Marloes.
*Peter die komt wuiven aan mijn werk.
*Een lief kaartje van Jeanne.
...

Aanvaard de verrassingen die uw plannen overhoop
gooien en die een geheel andere richting geven
aan uw dag en wie weet aan uw leven.
-Dom Hélder Pessoa Câmara-

Het leven is mooi, zelfs als het regent ;)

Liefs,
Els

Fietswijding

Plan B

In plaats van een zalige zondag was het een natte zondag (maar nog fijn hoor).
Vandaag was het weer fietsenwijding in Klein-Sinaai. Karel heeft dit al een aantal jaren gedaan en het plan was om er dit jaar samen met onze koersfiets naar toe te gaan. Dat plan viel een paar dagen geleden al in duigen wegens de weersvoorspelling, ik heb namelijk alleen een zomer-tenueke :)
Dus gingen we de helft afleggen per wagen en de helft per fiets, hij op de koersfiets en ik op mijn gewone dagdagelijkse fiets. Op die fiets zit ik meer dan op mijn koersfiets dus die kan ook wel wat zegening gebruiken.
Aangezien het koud was en ook nog eens aan het gieten hebben we het op iets meer wagen en minder fiets gehouden. Wel nog genoeg om ferm af te zien;)

Ik ben onder de indruk, fijn dat dingen als vandaag nog gebeuren én nog zo veel bezoekers lokken. Mooi ook.
Zoals de priester zei: "iedereen mag geloof beleven op zijn manier. En Maria komt elke dag bij je aanbellen, je mag elke dag opnieuw kiezen of je opendoet of niet."

Elke dag is er een nieuwe kans.
Voedsel voor lichaam en ziel. En een mooi gedeeld avontuur voor Madam en Mijnheer Dingen Die Fijn Zijn.

Regrowth avocado Geluksplant achtergelaten te Moerbeke.

Zo was het toen we terug naar huis reden met de auto :)

Mijn medaille!

Ik voel me nu een 'Echte' :)

(Op mijn Instagram zie je een mooie foto van de Maria grot!)
Het geluk zit in de kleine dingen, in ervaringen in plaats van in aankopen, in de liefde en in blijven geloven. Geloof in wat jou gelukkig maakt...

Ahja, voor de liefhebbers: er zijn nog 3 schriftjes te koop in mijn winkel! Namelijk:
Hou me vast, Vos en Bloem. En er zijn ook nog wat setjes kaartjes. Paas-geschenk-ideetje?

And now you don't have to be perfect, you can be good.
-John Steinbeck-

Nog een zalige zondag gewenst!
Vergeet je brieven niet in te zenden...

Dikke kus,
Els

Magie

Magie die ik zie...

...als ik voor 8 uur op mijn fiets stap voor een rondje van een halfuurtje. Mijn dagelijks genot. (Behalve als het echt te donker/nat/koud wordt of als ik al om 6 uur begin te werken.)
Noem het een opwijking, ik heb het nodig.

Met het veranderen van het uur is het vroeger donker, lastig als ik pas om 19 uur stop met werken maaar op mijn tochtjes zie ik terug de zon opkomen en dat blijft magisch!

De zon die goudgeel stralend opkomt boven de Schelde en een gouden glinsterende baan over het water tovert...Die glansrijke gloed vol glitterende rimpelingen  die vervult mij volledig. De zon komt op boven het water, raakt mij via mijn ogen, gaat doorheen mijn ontwakende lichaam tot in de diepste donkere krochten van mijn ziel.
En ik geniet.
Tot tranen toe geroerd.

De herfst kan zo mooi zijn, hartverwarmend door haar schoonheid. Misschien doordat het een periode is van bezinning en verstilling? Het is donkerder buiten en diep in mij...
En door die donkerte geniet ik des te meer van de lichtheid die de gouden gloed van de zon en maan schenkt. Van het licht dat door de bladeren van vurige bomen valt.
Misschien is er nu meer ruimte om te ontvangen?

De wereld zit mooi in elkaar. Ik vertrouw op de kracht van Moeder Natuur.
Laat me voelen wat leven is, laat me voelen wat liefde is.
Vul me tot het randje.

De zon is dikwijls voor mij verduisterd, maar ze is altijd weer voor me doorgebroken. Hoe vaker ze onderging des te lichter en laaiender ging ze weer op.
-Jacob Boehme- 


Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van lieverds, geniet!
En tank energie,
liefs Els

Nieuwe start

Dankbaar zijn = Dingen die fijn zijn

Vandaag gaan veel kinderen, juffen en meesters én ik opnieuw aan de slag.
En hoe moeilijk, lastig, eng het soms ook mag zijn het is wel een nieuwe kans.
En nieuwe kansen zijn mooi én fijn.
Laten we er samen voor gaan!

Succes en veel plezier gewenst, wat je pad ook moge zijn.

Augustus u was mooi, moge september nog meer moois brengen!

Luister met je hart en niet met je oren.
En volg altijd, altijd je eigen weg.
-uit Tienduizend witte merries - Diane Lee Wilson-

Dikke kus,
Els

Hoofd leeg maken

Op de vélo

Op de vélo kan ik blijkbaar mijn hoofd goed leegmaken. Wat een geweldige ontdekking.
Op mijn gewone fiets lukt dat een beetje, op mijn koersfiets kei goed. Omdat alles nog nieuw en onwennig is denk ik. Het gaat ook iets sneller, dus je moet beter opletten. En op de duur ben je zo moe dat je niet meer kan denken, halleluja :)

Gisteren weer 30 km gereden, slechtere wegen dan vorige week dus meer afzien. Maar ik was voorzien hoor:

Vorige week had ik bleinen op mijn vingers, iets te hard in mijn stuur geknepen. Van de schrik :)

Een echte koersbroek, veel zachter voor mijn onderkant. Die wit met zwarte streepjes is mijn jurk. Zo ben ik dan weer, over die koerskleren gewoon een jurk aan. Iets minder echt maar alla. Een opwijking :) (We kochten inderdaad 'den Decatlon' leeg deze week.) En op mijn hoofd een helm. Toch best wel echt, als we snelheid buiten beschouwing laten ;)

Pauze met een drankje en een koekje.

En genoeg stoppen om van het moois te genieten en foto's te nemen.

Het was weer fijn, het deed weer deugd. En goed voor de lijn: het café waar we nadien iets gingen drinken en eten was gesloten :)

Momenteel is het mij iets te warm om buiten te komen. Maar binnen kan het ook gezellig zijn, in blogland bijvoorbeeld.
Ik duim dat jullie allemaal een rustige onweer-loze nacht mogen hebben!
En alvast een geweldige week gewenst, succes aan iedereen die opnieuw start.

Het doet pijn om te falen,
maar nog erger is het gevoel
het nooit te hebben geprobeerd.
-Theodore Roosevelt-

Liefs Els

On the road again...

Fietsen als een echte

Gisteren reed ik 30 km op mijn koersfiets, ik voel mij al een echte :) Karel had een geweldig mooie rit uitgestippeld. Veel groen en aan het eind een fijn terraske. Zalig!
Mijn poep deed pijn, ik heb een blaar op mijn duim (stuur te hard vastgehouden) maar voor de rest alles in orde. Vrijdag ga ik een helm kopen. Nu ik weet dat het wel iets voor mij is ga ik die investering echt wel doen. Ooit redde een helm het leven van mijn Karel dus...

We hielden natuurlijk de nodige pauzes, voor een hapje en een drankje én om beestjes te zien of foto's te maken. Karel kent mij dus dat was allemaal ingepland ;)

En ik kreeg een medaille! Dat ontroerde mij... Ik maak er bij elke wedstrijd één voor hem maar had er geen verwacht voor mij, fijne verrassing!

In plaats van af te vallen, verdik ik van het fietsen. Hoe zou dat komen :)

Er was gisteren zelfs tijd om een Geluksvis te hangen!

Een fijne dag dus!
Vandaag gingen we uit ontbijten, daarna naar de bib én daarna naar de rommelmarkt. Zalig en best wel vakantie ;)

Straks nog een potje scrabble en Zomergasten kijken... Fijn, fijn, fijn!

Ahja, Karel koos voor  Skunkamasie als winnaar van de Echte Els postkaarten give away!
Zij gaat haar leerlingen verblijden met 'Dingen Die Fijn Zijn'-post, als dat niet fijn is ;)
(Mail je adres maar dan komen de kaartjes zo snel mogelijk naar je toe! )

Kijk ook eens op het blog van Heppie-voorbeeld-Haakjuffie!
Een geweldige dame, een grote bron van inspiratie voor mij. Geweldig lief en bovenal enorm moedig.

Geen hamerslagen, maar het dansen van het water
zingt de kiezelstenen tot volmaaktheid.
-Rabindrath Tagore-

Nog een zalige zondag gewenst!
Liefs Els

Vakantie of toch niet...

Niet ingeloste verwachtingen

Ik ben niet goed in vakantie. Zo, dat is er uit. Opwijking nummer zo veel.
In het voorjaar had ik plots 3 maanden 'vakantie'. Je begrijpt dat in die maanden mijn hoofd niet naar vakantie stond. Eerst moest ik werk zoeken en toen ik het gevonden had was ik zenuwachtig omdat ik op 1 juli opnieuw aan de slag zou gaan.

Nu ben ik weer een maand thuis (omdat de bakker waar ik werk een maand gesloten is) en is het 'weer van dat'. Ik voel me niet in vakantie. Ik heb geen zorgen om werk, ik krijg op 1 september mijn 'echt contract', heb al zin om terug te beginnen en toch...

Karel moet natuurlijk wel werken en dat maakt dat ik hem mis, geen maatje heb om met op stap te gaan en me een beetje schuldig voel tov dat hardwerkend ventje. Dat is een deel van het probleem, het andere deel ben ik. Of 'de maatschappij'.
Vakantie is tegenwoordig vaak synoniem voor moeten. Je moet op reis, je moet spannende dingen doen, je moet op pad, in een ander bed slapen, nieuwe oorden ontdekken, ... Weet ik veel.

En wat deed ik de eerste 2 weken: poetsen, opruimen, de zolder reorganiseren, in de tuin werken,...
Ik was elke avond stik kapot maar voelde me ook elke keer heel voldaan.
Toen kwam er het besef dat mijn vakantie al voor de helft voorbij was en dat ik meer moest genieten.
En daar kwam de stress: wat en hoe en waar en...!!??

Ik wil geen wilde dingen ondernemen zonder mijn Karel (en ok, durf dat ook niet echt) en ik ben meestal liever thuis dan uit...
Dus toen kwam er een diep gesprek met mijn 'goeroe' Karel en besefte ik dat er niets 'Moet'.
Ik ben een muts, ik ben geen wilde avonturier. Daarbij komt nog dat afgelopen maanden, met al die bergen en veranderingen, best wel super vermoeiend voor hoofd en lichaam waren. Dus kan ik een beetje rust wel gebruiken.

Nu doe ik gewoon wat ik meestal doe, als ik vrije tijd heb:

Ik pruts wat in mijn tuintje, oogst allerlei lekkers en zaai nog wat bij.

Ik fiets eens naar de kringwinkel en kan daar niet weerstaan aan allerlei 'palullekes'.

Ik oogst nog wat meer en kook daar vol plezier iets lekkers van. Ik poets wat nodig is.

 Ik bak vaak brood en ander lekkers. Ik maak gordijnen en kussens.

Ik voeder de vogels (voornamelijk duiven) en geniet er van ze te zien smullen.
Ik blog wat, schrijf wat, teken eens iets.

Ik geniet van onze twee poezen, die echt niet dood zijn maar gewoon doen alsof :)
Ik lees wat binnen of buiten.

En 's avonds en in het weekend ga ik geregeld op pad met Karel. Te voet of met mijn nieuwe (oude) fiets. Jawel, het is gebeurd, ik heb nu ook een koersfiets. Ik ben besmet :)
Ik moet nog veel oefenen hoor, het voelt echt anders dan op een gewone fiets. Maar ze bolt lekker!
Een echte coureur ga ik nooit worden, daarvoor stop ik te vaak voor foto's en beestjes en van die dingen, maar ik geniet van mijn gele vriendin en dat is het voornaamste.
Ahja, ik ben nog op zoek naar een naam, tips?

Samengevat doe ik allerlei fijns, vliegen mijn dagen voorbij en doe ik naast veel fijns ook best nog wat nuttige dingen.
Ik ben content en in mijn element. Ik voel me goed. Zolang ik maar niet nadenk.
Want dan begint weer dat 'vakantie-idee' te malen.

Dus bij deze maak ik het officieel, voor mijzelf, verban alle twijfel:
vakantie is doen waar je zin in hebt. Is het mutserig, dan is het maar musterig.
Leve 'de dingen die fijn zijn'!

Nog mensen met hetzelfde 'vakantie-idee-probleem'?

(Vergeet de give away niet he...)


Het leven is eigenlijk één grote stage;
je raakt nooit uitgeleerd.
-Olaf Hoenson-


Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els