Watou19

Op avontuur in het verre westen...

Zoals elk jaar togen we traditiegetrouw weer naar het Kunstenfestival te Watou.
En ok, dat is niet goedkoop én dat is bijna voor iedereen super ver rijden. En ook dit jaar was er niet echt een doe-ding en doe-dingen zijn echt mijn ding.
En toch, toch heeft het mij wederom geraakt.
Het thema is dan ook Saudade, niets bestaat dat niet iets anders aanraakt...
Je kan er nog tot 1/9 terecht en als ik jou was zou ik niet aarzelen. Op mijn Instagram poste ik al een aantal foto's en hieronder volgen er nog een paar, om alvast wat voorpret te hebben:

André Sollie.

Zelfs de niet-kunst is een streling voor het oog.

Uit wrakhout gemaakt en van elk stukje hout kan je de herkomst lezen: indrukwekkend.

Ultieme favoriet: verliefd! Op een takkenjongen.

Na zo een dag is mijn hart vol, net als mijn hoofd. Ik ben dan kapot maar ook vol emotie en inspiratie. En deze keer dus ook verliefd op Silvia B. haar takkenjongen. Noem het een opwijking :)

De poëzie was ook weer indrukwekkend. Ik kocht een bundel van Moya De Feyter, al moet ik nog een tiental bundels lezen die liggen te wachten... Verliefd worden, het is soms een dure aangelegenheid ;)

Maar zo blij dat het bestaat: poëzie, kunst, Watou, het Kunstenfestival, stichting IJsberg,... En Karel; voor het gezelschap en de foto's!

Maak er een mooie augustusmaand van! Karel en ik hebben weer een gans jaar uitjes-ideetjes verzameld die we afhankelijk van het weer al dan niet gaan uitvoeren. Boeken, bomen, wandelen, lezen, eten, zwemmen; dat gaan zo wat de ingrediënten zijn. En misschien wat bloggen, we zien wel. Instagram zal er sowieso wel van komen, dus kijk af en toe daar eens als je zin hebt.


''Als alle dagen hetzelfde lijken, ben je blind geworden voor de wonderen in jouw bestaan.''
-Paulo Coelho-


Liefs Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

Frida Kahlo

Meer van hetzelfde

Ik heb van die periodes, 'meer van hetzelfde' periodes.
Noem het een opwijking.
Momenteel bevat deze:
-clementines (al is het al lang niet meer die tijd van het jaar...)
-Zoutelande luisteren
-Frida Kahlo maken:

Best onschuldig denk ik dan maar.
Hebben jullie ook zo van die periodes, en uit wat bestaan die dan?
Benieuwd!

Jullie weten dat poëzie één van mijn stokpaardjes is. Voor wie zich er ook in wil verdiepen maar niet goed weet wat en hoe, lees dit boek: Olijven moet je leren lezen. Ellen is hier echt geweldig, dit boek leest als een trein en geeft zo veel goesting. Doen!



''Soms moet je de moed kunnen opbrengen voor één grote sprong; een kloof kan je niet oversteken met twee kleine sprongetjes.''
-David Lloyd George-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els

Gedichtendag 2018

Feestje!

Wie mij een beetje kent weet dat ik dol ben op poëzie: schrijven, lezen en luisteren! Vandaag, gedichtendag, is dan ook een hoogdag voor mij!
Jammer genoeg moest ik vandaag (en komende donderdagen) een collega vervangen waardoor ik al om half vier moest opstaan. Vanavond een evenement bezoeken gaat dus niet meer lukken. Ach, ik bouw nu hier met jullie wel een klein poëziefeestje :)
Want ja, delen is één van mijn favoriete opwijkingen!

Op mijn Instagram vandaag een gedicht van onze nieuwe dichter des Vaderlands Els Moors én eentje van mij (waar ik net een nominatie voor kreeg)!

Hier een paar kei goede bundel-tips. Bundels van mensen die hun werk ook op Instagram posten, neem zeker een kijkje op hun accounts, je gaat genieten.
Geweldig mooi en laagdrempelig allemaal.

1) Siel : zoals je kan zien heb ik een bundel zonder uitgever-vermelding. Ik heb dan ook één van de eerste bundels, uitgegeven in eigen beheer. Ondertussen is de bundel ook uitgegeven door een echte uitgeverij én ligt haar tweede bundel ongeveer NU in de winkel... Siel is cool!
2) Rupi Kaur: dit is haar tweede bundel, de eerste heb ik ook. Immens krachtig en feministisch en  moedig.
3) Atticus:  eenvoudig, romantisch, kort en krachtig. Eén van zijn teksten komt zeker ooit als tattoo op mijn lichaam!

Aan al de Madammen en Mijnheren die nu meelezen: bestel direct één van deze bundels en feest mee.
Poëzie is niet zwaar, wereldvreemd of moeilijk. Het is net als muziek, een shortcut naar je hart en ziel, geniet er van!

Voor zij die in de buurt van Antwerpen wonen: De Groene Waterman heeft een zeer schone collectie poëzie. Spring daar gerust eens binnen en laat je volledig gaan...

De aarde lacht in bloemen.
-Ralph Waldo Emerson-

Nog een fijne Gedichtendag,
liefs Els

Poëzie

Poëzie, Peter en promotie

Ik heb niet veel mannelijke volgers, maar de die die ik heb zijn goeikes. Peter is zo een goeike. Hij stuurde me deze week een geweldige link, merci Peter!
Jullie kennen mijn 'promoot-poëzie'-opwijking wel al he, Peter dus ook ;)
Dankzij hem kwam ik hier terecht: bij Het Bonusgedicht.
Wat een schoon initiatief! En wat een geweldige dichters doen er mee. Sommige ken ik al (staan zelfs in mijn boekenkast, meer dan 2 meter poëzie) maar anderen nog niet. En het tofste vind ik dat je ze ook hun gedicht kan horen voordragen. Daar ben ik dol op, voordragende dichters. -Het is weer al veel te lang geleden dat ik nog eens een avondje poëzie heb gehoord, iemand tips voor fijne uitjes?-

Dus bedankt Peter en ga allemaal lezen en luisteren zou ik zeggen.
Een momentje verstilling in deze drukke tijden doet altijd deugd.
Voor wie ook eens poëzie wil kopen, je kan mijn bundel 'Balanceren tussen angst en liefde, met geluk daar tussen in...' nog steeds kopen voor maar 5 euro, in De Winkel van Els.

Een stapeltje uit onze kast...

En, Bart Moeyaert, van ons leesclub boek, schrijft ook geweldig mooie Poëzie!


Als alles tot rust
kon komen
door het exact
verplaatsten van
lucht
dan deed ik dat
consequent
en vol overgave.
-Els-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els

Vrouwen en poëzie en kopen, kopen, kopen...

Goed bezig

Morgen is een zwarte dag. Maar overmorgen wordt een top-dag, kijk maar even hier!
Zo veel vrouwen zijn zo goed bezig. En dat deel ik graag met jullie, vandaag in de categorie poëzie:

Dit zijn de laatste bundels die ik kocht. Want ja, dat is belangrijk. Poëzie moet je kopen, om de Madammen te steunen en de sector te steunen.
Poëzie, dat klinkt moeilijk maar dat is het niet. Sommige mensen maken er iets elitairs van, iets intellectueels, is het niet. Goede gedichten raken je in je hart en ziel, zelfs zonder dat je ze begrijpt. Ze raken je kern en dat is wat telt. Je hoeft het niet uit te kunnen leggen.

Ik hou van speciallekes, Madammen (of Heren) met een opwijking, ge kent mij.
En dat bestaat allemaal:
-Marieke Rijneveld zag ik in één of ander programma voordragen en ik was direct verkocht. Haar gedichten zitten vol geweldige vergelijkingen en beelden. Het zijn meer verhalen, ook qua lengte: mooi!
-Rupi Kaur leerde ik kennen via Instagram, ze schrijft en tekent heel eerlijk en intiem (in het Engels). Haar gedichten zijn heel kort maar raken je in soms maar 2 zinnen tot op het bot.
-Hanneke van Eijken nam ik zo maar eens mee uit de bib. Ik las het en kocht het direct voor mijzelf. Iets klassieker misschien dan voorgaande maar heel makkelijk te lezen en ontroerend mooi.
-Siel Verhanneman: leerde ik ook kennen via Instagram. Ze bracht een geweldige bundel uit, die ik kocht én die sinds deze week ook wordt uitgegeven door een echte uitgeverij! Proficiat Siel!
Eergisteren zag ik Tim Hofman in DWDD en dat was ook al zo goed!

Wat wil ik vooral zeggen:
-sommige dichters kunnen goed voordragen (Bart Moeyaert, Marieke,..), anderen niet (Tim). Dat zegt niets over hun werk op papier. Volg mensen online, neem programma's over poëzie op (dan kun je de saaie dingen verder spoelen ;) ) en ga naar voorlees-avonden. Gedichtendag komt er weer aan, dus keuze genoeg!
-er bestaat voor ieder wat wils tegenwoordig: met tekeningen, korte, lange, grappige, ernstige, politiek getinte,...
-je hoeft hét niet te snappen, hét bestaat niet. Het gaat er om wat het met jou doet, wat jij voelt of er bij denkt.
-leg een bundel naast je bed, naast het toilet (ligt nu naast het onze), in je handtas,...Lees! Een paar gedichten per keer, zoals choclatjes.
-haal bundels uit de bib, uit de kringwinkel, op de rommelmarkt. Weldra ben je verkocht en koop je ze nieuw.
-Songteksten kunnen ook poëzie zijn (Spinvis, Stef Bos,...)

Als je makkelijk wil beginnen:

De tweede druk van mijn bundel 'Balanceren tussen angst en liefde, met geluk daar tussen in...' is ook bijna uitverkocht.
Voor slecht 5 euro (excl. verzendkosten) kan dit pareltje het uwe worden.
Met tekeningen, met korte en lange, grappige en triestige,...

Wie weet, als jullie allemaal heel enthousiast zijn qua kopen, qua delen, qua reclame, kan ik net als Siel ooit zeggen dat er een uitgeverij op mijn bundel staat!
-bloos-

Begin nog vandaag met het steunen van Madammen!


Who run the world?
Girls
-Beyoncé- 

Fijne leesdag nog,
(Ik leg mij terug met mijn voet omhoog op de zetel.)
liefs Els

  

Mijn eerste bundel

Woorden en beelden die helen

Woorden en beelden om te delen

Nieuw: Dingen Die Fijn Zijn, bekend van de Geluksvissen, Geluksplanten en Echte Elspostkaarten brengt nu onder eigen naam haar eerste bundel uit. Balanceren tussen angst en liefde, met geluk daar tussen in…

Vol zelfgeschreven woorden en beelden.

Vanaf nu te koop aan 5 euro per stuk (exclusief verzendkosten).

Tot en met 18/12 schenk ik per verkochte bundel 1 euro aan “Lezen for life”. 

Alvast merci!

Wie meer info wil, mail me maar.

Laat me schuilen 

onder je warme trui

laat me huilen

om gelukkig te zijn.

-Els-

Nog een zalige zondag,

liefs Els

Vijftiendeverdieping

Siel dankbaar

Mensen die de moed hebben om hun hart en ziel met ons te delen, mensen die de gave hebben om dit op een aangrijpende manier te doen, die ben ik vandaag dankbaar!

Mensen die je laten voelen dat je niet alleen bent en dit op een manier die je tot in het diepst van je vezels raakt.
Zo iemand is Siel Verhanneman, oftwel Vijftiendeverdieping.

Eerlijk is eerlijk: ik ben stikjaloers op haar geweldige bundel. Met super illustraties van Larissa Viaene.
Maar in plaats van in een hoekje te gaan zitten kniezen deel ik haar moois hier graag met jullie en laat ik mijzelf door haar inspireren. Wie weet lezen jullie hier over een jaar of 10 dat ik zelf een bundel uit heb ;)

Dubbel fijn: de bundel zo mooi verpakt in je brievenbus vinden!
Waar wacht je nog op? Kopen maar, het is weer om je te verliezen in poëzie.

Ze droeg haar hart op haar tong
waardoor iedereen kon zien
hoe het soms gewoon niet klopte
hoe ze soms in alle hartslagen bleef zwijgen.
-uit Als ik stil ben heb ik een bos in mijn hoofd van Siel Verhanneman-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
liefs Els

Nieuw groen

Lente!

Het valt beter te horen dan te zien maar de lente is in het land!
Zelfs als ik vertrek naar mijn werk (5.15 uur) zijn ze al volop aan het zingen en dat maakt het vroeg opstaan minder zwaar. Dank u vogeltjes!
Dit weekend bezochten we een nieuw (voor ons) bos en daar leek het nog geen lente maar alle dieren hadden wel al de kolder in hun kop, geweldig!

We zagen en hoorden een roodborstje op een tak vlakbij, er huppelden witte konijnenkontjes in de verte en een eekhoorn wipte van tak naar tak.
Het wemelde er van de geluiden, vanalles stond op ontluiken: #dingendiefijnzijn :)
Hier komen we nog terug!


Achter de wolken schijnt de zon
het is zaak te blijven geloven
dat de toekomst lonkt

achter de wolken schijnt de zon
blijf dromen van geluk
dat geheid nog komt

achter de wolken schijnt de zon!
-Els-


Het mooie van ergens op wachten is
dat de wereld zo lekker langzaam gaat.
-Loesje-

Nog een fijne zalige zondag verder,
liefs Els

Alles is gekleurd...

...dus ook zwart-wit

Vandaag zitten de tranen om Joost Zwagerman nog steeds hoog.Wat een verlies voor deze wereld. Joost was een vat vol kennis, passie, schoonheid. Als Hij collega gaf (bvb in De Wereld Draait Door) hing ik aan zijn lippen. Een 'vlak' Van Rothko zal nooit meer vlak zijn, een vrouwenrug zal me blijven ontroeren en mijn oog zoekt vol goesting naar het blauw van Yves Klein.

Dank Joost, om mijn wereld rijker en dieper te maken. Jij leerde me kijken en zien. Steeds op zoek naar licht...

Dankzij Flow magazine kreeg ik ooit de kans om een brief te schrijven aan Joost. Ik was reuze blij maar ook zenuwachtig. Wat en hoe schrijf je aan een Groot Schrijver? Dus deed ik wat ik altijd deed: ik schreef hem een brief vol vanalles en nog wat (beetje zoals mijn blogberichten) en propte er thee en bloemenzaadjes uit mijn tuin bij, als extraatje nog wat stickers en palulletjes. Een envelop vol 'Dingen Die Fijn Zijn' :)
Zo een envelop is in feite een beetje een test van mij uit. Niet iedereen 'kan er wat mee', de mensen die enthousiast reageren zijn 'van mijn soort' en sluit ik direct in mijn hart. Zo ook Joost, ik kreeg een enthousiaste brief terug. De thee was al op, de zaadjes gingen zijn tuin in.
Vanaf toen voel ik me een beetje verwant met hem.

En daarom doet zijn dood me pijn.
En laat me met zo veel vragen achter.
En maakt me bang.

Ik weet natuurlijk niet hoe Joost echt was. Maar ik weet wel hoe ik ben, en stiekem denk ik dat wij op elkaar lijken. Ik probeer al meer dan 24 uren een coherent verhaal op te stellen in mijn hoofd, het lukt me niet. Dus bij deze wat flarden, flarden Els en misschien wel ook Joost en misschien ook wel jij...

Er zijn mensen die het leven als grijs zien. Anderen zien zwart-wit. Ik ben van de tweede soort. Een opwijking, again. Samen met een hoge gevoeligheid zorgt dit voor diepe dalen en hoge toppen. Het is het een of het ander. Ben ik zo geboren? Ik denk het wel. Maar hoe het tot uiting komt is een gevolg van mij nooit echt ergens thuis te hebben gevoeld. Het anders zijn, er buiten staan maakt de contrasten groter.
Het maakt ook dat enkel de toppen top lijken, het stijgen naar de top en er bijna zijn voelt toch meer als dal dan als top, begrijp je? Zo blijven er weinig top-momenten over natuurlijk...

Toen leerde ik Karel kennen en jullie en mijn therapeut. En dat maakt dat ik al meer grijs kan zien. Dat ik kan zien dat de weg naar de top ook al bij de top behoort.
Ik weet dat er nog dalen gaan komen, zonder dat ik daar iets aan kan veranderen. Dalen van buiten af maar ook dalen die nog steeds diep in mij zitten en geregeld nog eens de kop op steken.
Maar ik weet ook dat ik daar weer uit zal raken. Ik deed het al vaker.

Voor mij is mijn 'zoeken naar licht' mijn blog en alles dat daar ondertussen bijhoort. Jullie, mijn Instagram, mijn Geluksvissen (bijna 300) maar ook hoe al die dingen mijn dagen kleuren.
Want hoe zeer ik ook zwart-wit ben, ik hou van kleur. En van Joost leerde ik dat alles gekleurd is, ook een zwart vlak.

Mijn redding bestaat uit liefde. Ik vecht daar elke dag voor en ik vecht tegen angst. Ik ben opgegroeid in een angstige wereld. Angst maakt dat het zwart harder trekt. Ik vecht daar tegen. Ik begin niet van nul, van een grijs neutraal vlak, ik begin daar onder. Moet bewust op zoek naar het licht, naar de liefde. En dat doe ik.
Met het gevaar het zwart te veel te negeren, wat ook weer niet goed is. Ik moet mijzelf vergeven en toestaan om klein en verdrietig te zijn. Maar zolang ik nog niet genoeg grijs onder mij heb, als houvast, probeer ik zo ver mogelijk van het zwart weg te blijven, als zelfbescherming.

Ik denk dat het belangrijk is dat mensen weten dat ze ergens terecht kunnen als het minder gaat. Niet één keer, maar keer op keer. Ik kan dat hier én vooral bij Karel. Ik vrees nog vaak de dag dat hij gaat zeggen: niet weer hé. Maar die dag is nog nooit gekomen. Ik ben diegene die boos is als het weer naar beneden gaat. Karel ziet dan gewoon al dat ik weer omhoog ga gaan en helpt mij daar bij.
Keer op keer, hij ziet me graag om wie ik ben en niet ondanks wie ik ben. Wat een verademing, wat een geschenk.

Op dagen als vandaag wil ik oproepen: luister, wees aanwezig en blijf dat doen.
Na een down komt er hoogstwaarschijnlijk nog wel eens een down. En de weg omhoog gaat ook niet gewoon in stijgende lijn. Het is stijgen, vallen en weer op staan.
En het is verdomd moeilijk om te zeggen dat het wéér niet gaat. Dat je dacht uit het dal te zijn maar er nog in zit, of al terug in zit.
Wees er voor elkaar en voor jezelf. Kies voor de liefde.

Het licht, de liefde heeft Joost niet kunnen helpen en dat doet pijn. Maar vaak zal het wel helpen, of een stukje helpen. Dus geef niet op, nooit. Blijf proberen, vallen en weer opstaan. Voor jezelf en voor elkaar.

Joost, ik wens je alle goeds en geluk. Dikke kus.

Al die kennis
die guitige lach
naar de haaien of
de engelen
geen idee hoe jij
het zag.

Je deed me lachen,
soms ook huilen
leerde me
een andere wereld
om in
te schuilen.

Kijken,voelen, zien.
Alles is gekleurd, het
zal nog niet.



Bedankt om te luisteren, naar mij, keer op keer.
Voor mensen die het ook moeilijk hebben: de boeken en video's van Brené Brown hebben mij al veel geleerd. Net als mijn therapeut en mijn goeroe Karel.
Praat, deel, wees kwetsbaar en kies elke dag opnieuw voor de liefde.

Zoals een bloem de zon nodig heeft om bloem te worden,
zo heeft een mens de liefde nodig om mens te worden.
-Phil Bosmans-

Alle goeds en geluk gewenst!
Liefs,
Els

Dankbare dinsdag

Dankbaar zijn in hart en ziel

Een stukje van de hemel

Het geluk te proeven van een wereld

perfect gestileerd als een

bladspiegel in evenwicht

verdwalen in melancholie

kopje ondergaan en bovenkomen

in een perfectie kopie

van de hemel in je hart

quasi gelijktijdig gelijkzijdig

een spiegel die blinkt zonder tranen.

Het geluk te proeven van een wereld

stilistisch als het oerbegin

niet geraakt door verwachting

geen tintelende teleurstelling

gewoon gebouwd op liefdevolle

herinnering.

Oh, het geluk.

Het lukt me soms, maar niet genoeg. Leven vanuit mijn hart. Mijn hoofd aan de kant.

Leven vol dankbaarheid en goesting. 

Want er is liefde, natuur, taal, muziek, aandacht,...

Er is veel zo veel maar er moet ruimte zijn.

Ruimte en stilte.

Geen remmingen, noch schaamte.

Gewoon zijn.

Ik probeer.

Soms lukt het me, schrijven wat er diep in mij huist, zonder criticus, zonder censor. Dan krijg je iets als bovenstaande.

In mijn zijn lukt het soms ook, een seconde ofzo. 

Mooie momenten.

Om te koesteren.

Ik blijf ze verzamelen.

If the only prayer you say in your life is THANK YOU

that would suffice.

-Meister Eckhart-

Fijne dankbare dinsdag,

liefs Els

Nood aan avontuur

Klein Elsje

Ik ben en blijf een klein meisje. Ik draag niet alleen jurken met poesjes op, ik ben ook dol op kinderboeken én op kleine avonturen. Met de nadruk op kleine, grote daar ben ik te 'huiselijk' voor.
Laat mij maar op verkenning gaan, dingen doen, beleven,...
Een opwijking zeker ;)

Daarom viel het Kunstenfestivalt te Watou dit jaar wat tegen...
Voor ons is dat bijna 2 uur rijden, de inkom was 15 euro,... Wel, dan heb ik hoge verwachtingen.
Noem mij gerust een cultuurbarbaar. Naar zo iets moet je niet gaan voor het avontuur maar voor de kunst, weet ik.
Maar ik ga voor beide.

Er was wel veel moois maar een topjaar kan ik het niet noemen. We zijn daar al meer dan 10 keer geweest dus dan mag ik dat zeggen he.

Moois met woorden, dat zie ik graag.

Met een andere tekst wil ik dit thuis.

Indrukwekkend he, heel de ruimte rook ook naar aarde, mmm!

Karel, ik wil thuis ook lichtjes!

Watou an sich is altijd al kunst.

Kunst, gemaakt door Karel.

Bart stelt nooit teleur!

Geuren ruiken!

Het laatste was het fijnste. Je kon per tafeltje twee geuren ruiken (uit die 'microfoontjes') en je idee daarover in het boek schrijven. Tof!
Dan komt het klein meisje in mij volop aan zijn trekken :)

Dus al bij al was het mooi hoor. En je moet gewoon elk jaar gaan, het is een geweldig initiatief.
Maar ik hoop voor volgend jaar op iets meer doe-dingen...
Hint, hint,...
Iets meer opwijkingen, maakt het leven fijner :))


Soms betekent overgave dat je jouw pogingen om dingen
te begrijpen opgeeft en je er vrede mee hebt
dat je het niet weet.
-Eckhardt Tolle-

Nog een opwijkende donderdag!
liefs Els

Hoera, het is Gedichtendag!

Leve de poëzie

Zij die mij al wat langer kennen weten dat dit een op-wijking is van mij: poëzie.
Kopen, lezen, luisteren en schrijven.

Vandaag is het Gedichtendag en afgelopen dinsdag was er al de uitreiking van de Herman de Coninck prijs in de Arenberg. Naar jaarlijkse traditie waren wij er bij en het was weer geweldig!
Ik heb echt genoten en was soms tot tranen toe ontroerd.
De natuur en wandelen zijn voedsel voor de ziel maar mooie woorden op een juiste plaats moeten daar niet voor onder doen.

Vandaag is dus een uitgelezen dag om wat mooie woorden van Madammen met jullie te delen.
Ik heb heel wat geliefde mannen maar Madammen kunnen altijd wat extra aandacht gebruiken dus...
Deze bundels heb ik ook allemaal gekocht, ook belangrijk om de sector te steunen. Hint, hint :)

Poëzie heeft soms de naam om saai of moeilijk te zijn, met onderstaande gedichten hoop ik jullie van het tegendeel te overtuigen!
En moest je kans zien, ga dan vooral naar dichters luisteren, dat is meestal nog mooier!

Hagar Peeters, Koffers zeelucht.

Ruth Lasters, Vouwplannen.

Hanneke van Eijken, Papieren veulens.

Els.

Houden jullie ook zo van poëzie? Hebben jullie favorietjes? Ik hoor het graag...

Wie nieuwe dingen wil ontdekken, hoeft niet op reis te gaan,
maar slechts de wereld te bekijken met een nieuwe blik.
-Marcel Proust-

Nog een fijne Opwijkende Gedichtendag!
Liefs Els

Een poëtische op-wijking...

Poëzie en blozen enzo

Om jullie niet langer in spanning te houden komt hier mijn op-wijking van deze week: poëzie!
Maar dat is niet wat jullie willen weten he!? Jullie willen weten waar ik dinsdag was....
Awel, dat heeft alles met mijn opwijking van deze week te maken!

Ik was namelijk hier:

Tussen haakjes: als ik dinsdag al niet iets had gezegd, had ik vandaag al zeker niet gedurfd om er iets over te schrijven... Nu moet ik wel ;) (Ik ken mijn eigen he...)

Ik was dus in Lanaken. Omdat ik in januari een gedicht had ingestuurd, voor deze wedstrijd. En omdat ik bericht had gekregen dat ik een van de winnaars was!!!

Ik kon dat niet geloven...
Ik schrijf namelijk al gedichten vanaf dat ik kan schrijven. Ik heb er letterlijk duizenden liggen.
En in mijn vorig leven deed ik wel eens mee aan wedstrijden. En ik haalde wel eens de top 10 ofzo, maar nooit hoger. Aan de Hilarion Thans wedstrijd deed ik in 2008 al eens mee, in mijn leven voor.
In een vlaag van 'weet ik veel wat' deed ik dus in januari nog eens mee.
Met een gedicht van mijn leven 'voor'.
Erna heb ik amper nog geschreven. Eerst was het te pijnlijk, later dacht ik dat ik het niet meer kon.

Ik had daar soms wel spijt van...
En toen kreeg ik dus dat bericht.
Heb een paar keer gemaild me de organisatie, ik kon het moeilijk geloven, ik een winnaar!?

Maar het was dus echt zo.
En ik had schrik om te gaan. Omdat ik verlegen ben en niet meer tegen drukte en gedoe kan én omdat ik mijzelf niet geweldig vind schrijven en...

Toch gingen we, 1,5 uur rijden (zenuwachtige kilometers).
En het was fijn!

Ik bleek dus echt gewonnen te hebben ;)
En wel de 2de prijs.
Mijn gedicht werd voorgedragen door Maren Lambrichts en zij deed dat goed, mijn woorden klonken zelfs 'echt' ;)
Ik sta nu in deze bundel:

Naast het winnende gedicht, dat echt indrukwekkend is:

 

Voor wie het echt wil lezen:

Time -out

Tasten naar los zand
een plek om te verdwijnen.
Even weg van alles
en later weer verschijnen.
Even rust in mijn hoofd
en in mijn hart.
Even helder worden
kluwen ontward.
Even schuilen
voor keurende blikken.
Even weg zijn
van banden die verstikken.
Even ik zijn
weg van de anderen.
Even wikken wat mag blijven
en wat echt wel moet veranderen.
Een time- out van een wereld
die beslist wie ik ben.


Dat is wel wat hoor, dit hier zo delen, voelt ongeveer zoals naakt op een podium staan ;)
Dat hoorde er ook bij dinsdag: op het podium staan. Lastig... En op de foto gaan, nog lastiger ;)
Maar ik overleefde het allemaal. Mijn grenzen zijn weer wat verlegd.
En ik dacht aan Eleanor Roosevelt: doe elke dag één ding waar je bang voor bent!

Merci aan mijn Karel: voor het brengen, de steun, het geloof en de pep!

Ikzelf vind mijn gedichten zo simpel, zo gewoon. Niet chic genoeg. Weet je wel...
Terwijl ik zelf ook meer van de gewone poëzie hou. Met gewone woorden en alledaagse gebeurtenissen.
Deze week bedacht ik: mijn gedichten zijn zoals mijn tekeningen. Gewoon 'boenk' op papier gezwierd en zonder veel tralala. Van mijn tekeningen heb ik dat leren aanvaarden.
Door jullie complimenten enzo.
Misschien moet ik het van mijn gedichten ook maar leren aanvaarden.

Ik ben een 'mooser'. Het komt er uit, ik smijt het op papier en dat is het.
En soms is het goed (blijkbaar).

Al kan ik moeilijk fier zijn op mijzelf, ik ben toch blij!
Vandaag is het dé dag, exact 4 jaar geleden was de overval.
Dit is de eerste keer dat het mij niet enorm zwaar valt, deze 23ste.

Omdat we nu eindelijk ons vonnis hebben, verder kunnen met ons leven.
Dat echt goed gaat worden! Ahja, het begint al direct met een prijs :)
Daarom was ik dinsdag ook zo blij: het oude en het nieuwe leven kwamen samen. En het gaat de goede kant uit, fijn!!!

Ik heb weer zin om te schrijven...
Dikke merci aan alle mensen die meewerkten aan deze fijne wedstrijd!
Omdat mensen die zich inzetten voor poëzie schatten zijn! Belangrijke mensen die belangrijk werk doen. Leve de mooie woorden, leve de poëzie!


Alé, zo is er weer een stukje Els bloter... Waar gaat dat eindigen;)

Dikke merci voor al jullie steun, altijd!

Vrijheid is je hartsverlangen voelen onafhankelijk van
de mening van anderen.
-Paolo Coelho-

Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els

Naïef als geuzennaam

Naïef and proud to be ;)

Graag wil ik nog even verder gaan op mijn op-wijking van vorige week. Omdat jullie zo massaal reageerden én het begrepen of ook zo zijn.
Bij mij werkt iets neerschrijven in een blog ook altijd verhelderend. Dus nu begrijp ik mijzelf weer iets beter...
Ik ben Naïef en daar kies ik voor. Ik ben er ook trots op en doe het ook bewust, zo leven.
En nee, dat is geen neer-wijking, dat is een op-wijking!!!

*
-Ik eet geen vlees, Karel amper
-Wij hebben groene stroom
-Wij recycleren en sorteren
-Wij doen weg naar en kopen in de kringloopwinkel
-Wij shoppen veel in de Bioplanet
-Wij hebben al 8 jaar een Plankind, Enma in Ecuador
-Wij zijn lid van Natuurpunt
-Wij hebben poezen uit de poezenopvang (gehad)
...

Sieriel.

Caries.

Ga ik (samen met Karel) alleen de wereld redden? Nee, maar alle kleine beetjes helpen.
En die zagemannen die dit druppels op een hete plaat vinden zijn luilakken en egoïsten, nem! Als we allemaal een klein beetje doen dan is dat samen heel veel!!!

*
-Als ik hoor dat er iemand iets fijns (baby) of minder fijns meemaakt stuur ik een kaartje.
Ook naar mensen die 'alleen maar klant zijn' (bij ons in de winkel), als ik ze weet wonen tenminste.
Dat kan misschien even raar overkomen, omdat we elkaar niet zo goed kennen, maar ik heb het nog nooit meegemaakt dat iemand er boos om was hoor....integendeel.
-Ik hang Geluksvissen omdat ik mensen gelukkig wil maken. Ik denk dat dit soms lukt. Bij ongeveer 1 op 10 vissen krijg ik een mailtje en dat is dan toch positief.

-Ik maak Geluksarmbanden, lekker kleurrijk.

En ik geloof echt dat die geluk brengen, ik steek er dat met al mijn wilskracht in dus dan moet het werken, niet!?
 ...

Zo hoop ik van de wereld een fijnere plek te maken, op mijn manier.

*
-Wij kopen nog echte cd's en dvd's en boeken.
Zeker van kleine artiesten.
-Wij downloaden alleen legaal
-Ik koop nog poëziebundels omdat het echt wel heel slecht gaat met die sector. En omdat er nog steeds geweldig goede poëzie geschreven wordt.

2 'grote mannen' maar ook veel kleine dames en heren (3 vakken vol)!

-Ik ben en blijf een geweldig grote fan van Life Of Agony, ook al is de zanger nu een zangeres geworden! Keith Caputo is Mina Caputo geworden en dat vind ik chic. Van haar en van de groep. Om toch gewoon verder te gaan, better than ever.
Mensen die zijn of worden wie ze echt zijn, zijn cool, niet raar!

Ik steun graag anderen, die hun ziel blootleggen en hun hart opengooien om iets moois te maken voor de wereld.

*
-Ik drink veel water
-Eet veel groenten
-Ga (een beetje) mee in de hypes van raw food en power food. Dus als ik brownies maak smijt ik er allerlei bessen en chiazaad in.

Dan worden het 'gezonde(re)' snoepjes...
-Wij wandelen veel
-Kweken wat eigen groentjes
-Ik doe zo veel mogelijk met de fiets

-Wij doen aan yoga en ik mediteer (soms)
...

Zo hoop ik samen met mijn ventje gezond en happy oud te worden.

*
-Ik geloof in de magische kracht van brochekes (geen dag zonder).
-Ik geloof in de kracht van regenbogen. Make a wish!

-Ik geloof in eeuwige liefde en zielsverwanten

-Ik geloof in liefde en vriendelijkheid en fijne kleine dingen.
-Ik geloof in dankbaarheid en in delen.
...

Ik geloof dat wij samen de wereld mooier kunnen maken, nem!


Naïef zegt u? Al vaak gehoord. Maar vanaf nu PROUD TO BE :)
Ik doe zo verder, en jij?

Je komt er niet achter wie je bent
door jezelf met anderen te vergelijken,
maar door te kijken of je zo goed je kunt
je eigen mogelijkheden waarmaakt.
-Osho-

Nog een fijne naïeve donderdag!
Liefs Els

Gedichtendag!!!

Hoera, hoerie! Leve poëzie!

De op-wijking van vandaag is: dol zijn op poëzie!
Om zelf te lezen, voor te lezen, voorgelezen te krijgen, dichters te horen voordragen,...
Ik koop het, ontleen het en vooral lees ze. En blader er in, herlees, schrijf over, deel, ontspan, geniet.
Ik heb 3 vakjes vol:

In het lege plekje ontbreken even 2 bundels....

Maar vandaag hebben we het over maar 1 dichter. Iemand die goed kan schrijven en geweldig kan voordragen. En die eeeeeindelijk, na al die jaren duimen, Stadsdichter wordt!!!! Van dé Stad, namelijk Antwerpen ;)

TAdadadadadadatatatta:
Stijn Vranken!!!!
Woehoe, woehoe!
PROFICIAT Stijn!

(De ontbrekende bundels.)  Fan dus :)

Als je hem nog niet kent: loop naar de winkel en koop hem, leen hem desnoods in de bib. En ga hem eens live aan het werk zien: genieten!
Tijdens de laatste maal Zuiderzinnen zag ik hem 2 maal op 1 dag, een geweldige dag dus!

Voor diegene die nog niet overtuigd zijn:

Recht op waardeloos sterven

Meer dan ik vroeg
ben ik slechts en dat is
meer dan genoeg.

Dus meet me niet
laat mijn doen langzaam en mijn laten waakzaam,
wik mijn weten licht en weeg mijn willen warm,
tel geen graten in mijn lied en vooral
deel mijn dromen niet - meet me niet.

Laat me mateloos. Lang
hoeft dat niet te duren.

-Stijn Vranken-


Ik droom nog van een cd waarop hij voordraagt. En badges met mooie zinnen van hem, is dat geen goed idee voor het Stadsdichterschap!?
Het gaan 2 mooie jaren worden....
Fijn fijn fijn!

Iets totaal anders:

Dit gaan er 14 worden. Ik ga daar dan iets met doen. En jullie vragen iets te maken. Daarna  vragen iets weg te geven. Dat te melden aan mij... en dan...komt dé gerechtsdeurwaarder weer eens langs!
Spannend he! Wordt vervolgd....

Who cares wins.
-Carice Van Houten-

Nog een fijne mooie-woorden-donderdag!
Liefs Els

Nog eens een Mijn Vakantiegevoel

Watou Kunstenfestival

Jaarlijks gaan wij naar het Kunstenfestival Watou. Dit jaar te bezoeken van 06/07 tem 01/09.
Een echt vakantie-uitje dus!
Dit jaar is het thema: Over de liefde die we niet begrijpen.

Het Kunstenfestival is altijd een aanrader. Je ziet er originele dingen (de maan), ontroerende dingen (Laura en haar papa), je krijgt poëzie recht in je oor (Peter Verhelst), je kan er zelf dingen doen (op de muur schrijven), je kan er zelf iets teweeg brengen (kies een plaatje), je kan er intieme poëzie ontvangen (neem de telefoon op),....
Je ziet en hoort er zo veel verschillende dingen op allerlei originele locaties, de inspiratieboost volgt vanzelf!
Kunst, poëzie, mooie natuur...je kan je ogen volop de kost geven. Het wandelen naar en ontdekken van de locaties is ook altijd een klein avontuur. Een fijn dagje uit dus!
(Als afsluiter kan je dan nog een heerlijk ambachtelijk ijsje halen bij chocolatier De Witte Parel, mmm!)

Bij deze alvast een tipje van de sluier:

Een puzzel, echt iets voor mij :)

Roosjes borduren met appelschillen!

Kunst in de kerk.

Geweldig in elkaar gestoken!

Poëzie kan ook grappig zijn.

Een van mijn favoriete locaties.

Humor in de vijver.

Groots haken.

Jolande van Lith. Gewoon mooi.

Laura de Coninck.

Papa Herman. Een mooie combinatie van vader-dochter.

Onze ultieme favoriet van dit jaar!

Leonid Tishkov.

De maan gaat mee op locatie, sprookjesachtig mooi!

Dit wil ik in onze slaapkamer.

Kies zelf een plaatje en schrijf en passant iets op de muur.

Bart Moeyaert!

En deze laatste foto zijn kaartjes die we kochten als souvenir.
12 kaartjes is wat veel dus geef ik er een paar weg! Wat moet je doen?
Om in de sfeer te blijven: mail me je favoriete gedicht én adres door en wie weet komt er wel een kaartje naar je toe!

Omdat het feest is vandaag ;)
Niet zo groots als in Nederland maar alla, ik wens Filip en Mathilde toch alle goeds!
En de Tour een verdiende, cleane winnaar!

 

Mijn vakantiegevoel is een geweldig concept van Marina. Ook meedoen, check zeker haar blog!

Liefde is een ernstige vorm van krankzinnigheid.
-Plato-

Maak er nog een geweldig feest-zondag van!

Liefs Els