Posts tonen met het label Watou. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Watou. Alle posts tonen

donderdag 27 juli 2023

Watou 2023

Toch nog eens naar Watou.

Een paar jaar geleden beslisten we niet meer naar het Kunstenfestival te Watou te gaan. Je kan hier lezen waarom. Toch gingen we dit jaar nog eens. En nu dachten we er helemaal hetzelfde over ;) Waarom we dan toch gingen? Omdat een jobstudent van mijn werk er een werk mocht maken. Ik wou hem graag steunen, vandaar. Enne, hij stelde me niet teleur. De rest wel...
 
 
En kijkt er iemand Zomergasten? Hebben jullie ook heimwee naar vorig jaar? Naar Janine Abbring? 

Troost vind ik in mooie boekjes: Windstilte en Dwaalgast bijvoorbeeld. 
Boeken zijn voedsel voor mijn ziel, noem het een opwijking ;)
 
 
-Greta Gerwig- 

Liefs,
Els


Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!   


 

donderdag 29 juli 2021

Laatste keer Watou?

Beetje een sof én een tof receptje.

Mensen die hier al langer lezen weten het: elk jaar gaan wij naar ons jaarlijkse hoogtepuntje: Watou kunstenfestival. 2 jaar geleden stopten de toenmalige curatoren er mee. Vorig jaar gingen andere mensen het doen, in samenwerking met de Stad Poperinge. Het kon toen niet doorgaan, u weet wel waarom. Maar er was wel een kei toffe poëzieroute.
 
Die laatste is er nu ook maar wij deden het 'echte' festival. Om kort te zijn: het was niet zo geweldig. Het is best duur, je moet om 11 of 13 uur komen (iedereen op een hoop dus, niet echt coronaproof), en zo heel veel moois is er niet te zien.
 
Smaken verschillen, gelukkig maar.  Dus laat u door mij vooral niet tegenhouden. Maar ga niet dit jaar voor het eerst omdat je me al jaren enthousiast weet bloggen hierover. Ik had het gevoel dat het meer ging om Poperinge en omstreken aan te prijzen dan om de kunst zelf; de stad Poperinge is dan ook mede-organisator. Ik snap dat. Maar ik hield zo van het kleine, het intieme, het verrassende, soms wat klungelige en morsige. (Hoewel de kunst altijd fenomenaal was).
 
Ik hield ook zo van de doe-dingen. Noem het een opwijking ;) Ik had dat dit jaar niet verwacht, met de huidige maatregelen enzo, maar ik weet niet of ik het er volgend jaar nog eens op waag. Jammer. Maar alles verandert hé...
 
Tracy Emin was het mooiste!

Momenteel loopt er iets in Brugge en dat zou wel heel goed zijn hoor ik...
 
Iets helemaal anders:
Ik ben  in een geweldig boek bezig, dat iedereen zou moeten lezen Drinkbare rivieren. Ferme aanrader!
 
En tenslotte mijn recept:
Roerei met ketchup! 
Dat is het recept ;)
 
Ooit eens uitgevonden door mijn broer en ik, toen mijn ouders niet thuis waren. En heel af en toe maak ik het nog eens, als ik alleen thuis ben. Karel wil (durft) er niet van proeven ;) De ketchup maakt je eieren wat rozig én zoeter: zalig! Misschien is dat ook wel een opwijking...

Laat me weten wat je er van denkt als je het probeert. Heb jij zelf ook van die 'recepten'? Ik hoor ze graag!
 
 
 
The idea is to die young as late as possible.
-Ahley Montagu- 



Ik wens jullie mooie weken en tot ergens in augustus of ondertussen op Instagram,
Els
 
 

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!   
 
 
 

donderdag 23 juli 2020

Tranen, bang zijn, alles loslaten, vakantiegevoel...

#opwijkendedonderdag

Het is nu echt: wij gaan dit jaar niet op vakantie. We hebben het (gelukkig) kunnen verzetten naar volgend jaar. We zijn ons geld niet kwijt en dat is goed. Maar wat we wel kwijt zijn is iets om naar uit te kijken, om energie uit te halen, om tot rust te komen. Ik heb tranen met tuiten gehuild. Ik huil trouwens al een week of twee elke dag wel een paar keer. Mijn wonden die maar niet genezen (schaafwonden die in feite brandwonden zijn, dat kan lang duren blijkbaar), twee zieke poezen die maar niet genezen (ooginfecties duren lang, dat is normaal, maar toch), de stijgende slechte cijfers (vooral in Antwerpen waar ik, zonder plexi, bij een bakker werk) en het vooruitzicht op geen Engeland-vakantie,...

Maar, er is ook goed nieuws. Want, hoewel er geen echt Kunstenfestival is in Watou (ook om gehuild), is er wel een bundel. Die ik al had gekocht in De Groene Waterman. En, er is een fietsroute van 34 km, met over het traject verspreid 15 gedichten. En die route reden we dinsdag. Zo hard de moeite! Zeker een aanrader!


Het is er open en ruim. Met weidse vergezichten. Poëzie op zich. Het is ook tof om op zoek te gaan naar de Watou-palen die een gedicht flankeren. De meeste zijn gewoon zo te lezen maar sommige gedichten kan je ook beluisteren. Mét elleboog aan te tikken, je loopt dus geen enkel risico.
Een vakantie-gevoel in eigen land.
Super fijn hé!

Daarna waren we van plan om een ijsje te eten op één van de terrassen aan de kerk van Watou, wegens de drukte hebben we dat niet gedaan. Maar hé, een Cornetto aan een tankstation, dat is ook vakantie-gevoel :)

Waar je wél aan moet denken: neem eten en drinken mee, je kan onderweg niet naar een toilet én het gaat wat op en af. Maar het is zo hard genieten van kunst én natuur dat je die minpuntjes er bij neemt.

Om toch een beetje Engeland te hebben lees ik momenteel: Een ander leven.

En zo komt alles, op de één of andere manier wel weer wat goed.


''Laat komen wat komt. Laat gaan wat gaat. En ervaar wat overblijft.''
-Ramana Maharshi-

Zorg goed voor jezelf,
Els

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!  

donderdag 14 november 2019

Mensen weggooien.

Ik kan het niet...

Noem het een opwijking maar ik kan geen mensen weggooien. Dus al die kerstkaarten van oude schoolvriendinnen met foto's van kinderen die ik nog nooit in het echt heb gezien: ik hou die bij... Als er later na mijn dood iemand mijn doos vol kinderen vindt; daarom dus ;)

Ik begrijp het dan ook niet dat mensen foto's naar de kringwinkel brengen!?
Zoals deze:


Een paar maanden geleden kochten we een bruin kader met pentekening in de kringwinkel van Dordrecht. Karel verfde hem dit weekend mooi wit en ontdekte deze foto achter de tekening. Het is echt een grote foto, bijna A4. Wie zijn deze mensen? Waarom zat die foto zo verstopt? Gaat het om een buitenechtelijke relatie ofzo? Wie nam dan die foto?
Ik weet het, mijn fantasie slaat op hol. Ook een opwijking :)
Ik vind die foto naast lelijk ook heel mooi. Hij is een toonbeeld van alledaags geluk, kleine dingen die fijn zijn. Zij ziet er stralend gelukkig uit en hij knetter verliefd. Zo mooi!
Als iemand deze mensen kent hoor ik het graag!

Mensen weggooien, dat is iets dat in België vaak gebeurt. Lees dit maar eens.
Ik kan alleen voor mijzelf spreken, jullie weten dat ik een grote fan ben van Watou en Damme, ik kan me niet voorstellen dat deze pareltjes zouden verdwijnen.
En ok, er zijn nog plaatsen waar je kunst kan zien, en dat doen wij ook. Komende zondag gaan we naar Bloot zijn en beginnen. Ik kijk er al ferm naar uit, dat gaat geweldig zijn. Maar het verschil is dat we hier voor gekozen hebben, bewust.
In Watou en Damme gaat het net om niet weten wat er te zien zal zijn, je laten verrassen, verliefd worden op iets dat je niet kent.
Zoals dit!

En daarom is het zo triest dat er meer en meer cultuur verdwijnt: cultuur opent je ogen, hart en ziel. Het maakt je slimmer, zachter en milder. Het geeft je vleugels en zin om zelf de wereld mooier te maken.

Triest, triest, triest.

Als tegenwicht dit inspirerende, hoopgevende boek: Generatie nu. 



''Er is iets ongelooflijk eerlijks aan bomen in de winter, hoe ze expert zijn in het loslaten van dingen.''
-Jeffrey McDaniel-

Maak er nog een fijne, opwijkende donderdag van,
Els



Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!   



donderdag 1 augustus 2019

Watou19

Op avontuur in het verre westen...

Zoals elk jaar togen we traditiegetrouw weer naar het Kunstenfestival te Watou.
En ok, dat is niet goedkoop én dat is bijna voor iedereen super ver rijden. En ook dit jaar was er niet echt een doe-ding en doe-dingen zijn echt mijn ding.
En toch, toch heeft het mij wederom geraakt.
Het thema is dan ook Saudade, niets bestaat dat niet iets anders aanraakt...
Je kan er nog tot 1/9 terecht en als ik jou was zou ik niet aarzelen. Op mijn Instagram poste ik al een aantal foto's en hieronder volgen er nog een paar, om alvast wat voorpret te hebben:

André Sollie.

Zelfs de niet-kunst is een streling voor het oog.

Uit wrakhout gemaakt en van elk stukje hout kan je de herkomst lezen: indrukwekkend.

Ultieme favoriet: verliefd! Op een takkenjongen.

Na zo een dag is mijn hart vol, net als mijn hoofd. Ik ben dan kapot maar ook vol emotie en inspiratie. En deze keer dus ook verliefd op Silvia B. haar takkenjongen. Noem het een opwijking :)

De poëzie was ook weer indrukwekkend. Ik kocht een bundel van Moya De Feyter, al moet ik nog een tiental bundels lezen die liggen te wachten... Verliefd worden, het is soms een dure aangelegenheid ;)

Maar zo blij dat het bestaat: poëzie, kunst, Watou, het Kunstenfestival, stichting IJsberg,... En Karel; voor het gezelschap en de foto's!

Maak er een mooie augustusmaand van! Karel en ik hebben weer een gans jaar uitjes-ideetjes verzameld die we afhankelijk van het weer al dan niet gaan uitvoeren. Boeken, bomen, wandelen, lezen, eten, zwemmen; dat gaan zo wat de ingrediënten zijn. En misschien wat bloggen, we zien wel. Instagram zal er sowieso wel van komen, dus kijk af en toe daar eens als je zin hebt.


''Als alle dagen hetzelfde lijken, ben je blind geworden voor de wonderen in jouw bestaan.''
-Paulo Coelho-


Liefs Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!


donderdag 22 november 2018

Stadsfestival Damme

Kunstkijken

Ik hou van op mijn gemak een huis binnen gaan en daar kamer na kamer schatten ontdekken die me ontroeren, verwonderen, raken. Dat kan jaarlijks in de zomer in Watou en nu voor het eerst in de winter in Damme! Nog tot 2 december kan je daar op avontuur gaan. In d'oede schole kan je zelfs blijvend terecht: voor een hapje en een drankje, er is een boekenwinkel én er komen wisselende tentoonstellingen.

Ik ken die school nog van jaren geleden, toen er boekenmarktjes waren. Toen was het er vies en vuil, nu is het er prachtig en gezellig. De mensen die er werken zijn superlief, het boekenaanbod is gevaarlijk voor je spaarpot en het eten is er lekker (en geen aanslag op je spaarpot).

Haast je langzaam, voor 10 euro heb je een zalig dagje uit!

Foto van Karel, op mijn Instagram meer foto's, van mij.

Het is natuurlijk weer opwijkende donderdag vandaag en daar kunnen jullie bij helpen. Want je kan weer stemmen op het Woord van het Jaar. Dat moet natuurlijk Opwijking worden :) Stem hier!
Dikke merci alvast!!!

Waarom zou je stemmen? Niet enkel omdat ik graag dat woord in het woordenboek wil maar vooral omdat ik graag wil dat mensen zichzelf gaan zien als opwijkend ipv afwijkend. Want wij zijn allemaal goed zoals we zijn, nem!


'Wie op zijn tenen loopt, zal niet lang overeind blijven.''
-Lao Tse-

Fijne dag nog,
liefs Els

donderdag 26 juli 2018

Watou18

Op avontuur

Zoals elk jaar trokken we zaterdag naar Watou voor het Kunstenfestival. Dit jaar is het thema 'Over het verlangen en de troost'. Het is alweer de 38ste editie en loopt nog tot 2 september. Wat houdt jullie tegen?
Ik ben dol op "doe-dingen" (die waren er net als vorig jaar niet echt); noem het een opwijking. 
Maar zelfs zonder doe-dingen blijft het de moeite. Watou an sich al, het voelt telkens als een dagje vakantie. Omdat je van locatie naar locatie wandelt (of fietst) kom je telkens voor verrassingen te staan. Je beklimt zoldertrappen, bezoekt stallen, dwaalt door kamers,...
En sowieso is het voedsel voor je ziel, al die poëzie en zorgvuldig in elkaar gestoken kunstwerken. Het samenspel tussen de locatie en het werk an sich, de interactie tussen de werken, dat alles geeft een speciaal gevoel.

Op Instagram liet ik al wat foto's zien, hier volgen er nog een paar:

Schommelende schommel.

Het regent hier "echt" binnen.

(Wel)come

Dit is mijn laatste werkweek, hierna is de bakkerij 4 weken dicht en heb ik dus 4 weken vakantie. Karel heeft ook 2 weken vrij, hoera! Als jullie me even niet horen dan lig ik ergens in een meer te dobberen of onder een boom te lezen.
Ons uitstapjes-verlanglijstje is namelijk heel lang ;) Omdat ik doorheen het jaar ook op zaterdag werk 'sparen' we een heel jaar ideetjes voor in augustus. Klinkt druk maar het zal vooral veel natuur worden dus dat komt goed.

''Ontspannen is loslaten dat je jezelf moet bewijzen.''
-Paloma Picasso-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els

dinsdag 25 juli 2017

Dankbaar voor bijna...

...bijna vakantie!

Woehoe, nog een week werken en dan heb ik een maand vakantie! En daar ben ik op deze Dankbare Dinsdag echt wel dankbaar voor.
Karel heeft in augustus ook 2 weken vakantie en we hebben al meer uitstapjes dan dagen op ons verlanglijstje staan ;)
Komende maand staan er ook veel doktersvisites op de planning. Sommige gewoon jaarlijkse controle, anderen speciaal voor mijn voet- en spierpijnen.
Als ik even een paar dagen niet op mijn blog verschijn, gene paniek! Ik lig dan op een dokterstafel of onder één of andere boom te dromen :)

Randall Casaer te Watou.

Moest je niet weten wat doen komende maand: ga dan zeker eens naar het Kunstenfestival te Watou! Zoals elk jaar een aanrader. Enne, zeg maar een beetje: "Dank u Karel en Els", want wij zijn één van de crowdfunders dit jaar. Best wel trots op.
Merci Watou; again!

''Veel te veel mensen zijn op zoek naar de juiste persoon, in plaats van te proberen zelf de juiste persoon te zijn.''
-Gloria Steinem -

Nog een fijne Dankbare Dinsdag lieverds,
Els

dinsdag 30 augustus 2016

Kunst-baar

KunstenfestivalWatou

Kunst is kostbaar. Niet alleen in geld-termen maar vooral in zielsvoedsel-termen.
Zo gaan wij elk jaar naar Het Kunstenfestival in Watou en dat doet altijd goed!
Het is niet altijd een topjaar voor mij, maar smaken verschillen he!?

Ga zeker eens een kijkje nemen op hun site want ze zoeken nog crowdfunders voor volgend jaar. Zo fout, zo jammer dat dingen als dit moeten verdwijnen wegens geen of minder subsidies.
Kunst doet iets met mensen, het verruimt je blik, opent je hart, verwarmt je ziel. Het zijn dingen die de wereld mooier maken en die ik als overheid sterk zou aanmoedigen in deze lastige dagen.




In Watou is het hetzelfde als altijd: ik herinner me niet enkel de kunst maar ook het ijsje nadien, de bevalling van een geit jaren geleden, het schommelen, de Jezuskapel, het branden van een kaars in de kerk, de vogels op het dak, de kippen op de band, ikzelf liggend op de band, de flesjes van Yoko, het plakkerige snoepje, de blauwe luchten, eindeloze verten, Lize Spit die staat te schilderen en best klein blijkt te zijn, het klimmen tussen de boeken, het reiken naar de wolken,...

Stuk voor stuk hoogtepunten van afgelopen jaren, de meeste hoorden niet eens bij de 'echte tentoostelling'...
That's me, that's Watou.

Dankbaar dat dit al jaren bestaat en dankbaar dat mensen er voor gaan om dat te laten blijven bestaan!

Ik ga er eens terug invliegen, 'k heb mijn collega's en klanten wel gemist!


Geluk: de kunst om een boeketje te maken met bloemen uit je naaste omgeving.
-Jean-Luc Godard-

Liefs Els


donderdag 23 juli 2015

Nood aan avontuur

Klein Elsje

Ik ben en blijf een klein meisje. Ik draag niet alleen jurken met poesjes op, ik ben ook dol op kinderboeken én op kleine avonturen. Met de nadruk op kleine, grote daar ben ik te 'huiselijk' voor.
Laat mij maar op verkenning gaan, dingen doen, beleven,...
Een opwijking zeker ;)

Daarom viel het Kunstenfestivalt te Watou dit jaar wat tegen...
Voor ons is dat bijna 2 uur rijden, de inkom was 15 euro,... Wel, dan heb ik hoge verwachtingen.
Noem mij gerust een cultuurbarbaar. Naar zo iets moet je niet gaan voor het avontuur maar voor de kunst, weet ik.
Maar ik ga voor beide.

Er was wel veel moois maar een topjaar kan ik het niet noemen. We zijn daar al meer dan 10 keer geweest dus dan mag ik dat zeggen he.

Moois met woorden, dat zie ik graag.

Met een andere tekst wil ik dit thuis.

Indrukwekkend he, heel de ruimte rook ook naar aarde, mmm!


Karel, ik wil thuis ook lichtjes!

Watou an sich is altijd al kunst.

Kunst, gemaakt door Karel.

Bart stelt nooit teleur!

Geuren ruiken!
Het laatste was het fijnste. Je kon per tafeltje twee geuren ruiken (uit die 'microfoontjes') en je idee daarover in het boek schrijven. Tof!
Dan komt het klein meisje in mij volop aan zijn trekken :)

Dus al bij al was het mooi hoor. En je moet gewoon elk jaar gaan, het is een geweldig initiatief.
Maar ik hoop voor volgend jaar op iets meer doe-dingen...
Hint, hint,...
Iets meer opwijkingen, maakt het leven fijner :))


Soms betekent overgave dat je jouw pogingen om dingen
te begrijpen opgeeft en je er vrede mee hebt
dat je het niet weet.
-Eckhardt Tolle-

Nog een opwijkende donderdag!
liefs Els


zondag 20 juli 2014

Kunstig voedsel voor de ziel

Inspiratie in overvloed

Vandaag weer onze jaarlijkse portie Watou opgesnoven. En net als vorige jaren was het weer de moeite!
Het Kunstenfestival loopt nog tot 31/08 dus je hebt nog tijd genoeg om eens te gaan...Met als thema: 'Over klein geluk in tijden van overvloed'. Dat is toch echt iets voor 'ons blogmadammen'!? Je wandelt er rond van locatie naar locatie, op eigen tempo. En nadien ga je een lekker ijsje eten op een terrasje, een zalige zondag noemen ze dat :)

Het is er mooi en spannend (ladders) en kleurrijk (vogels) en groen (mos) en vol mooie woorden (Bart Moeyaert), bijvoorbeeld he. Er is meer dan genoeg en voor ieder wat wils.
Kijk maar even mee naar een paar dingen:

Jezus kreeg een Geluskvis

Wil ik echt in huis, als we ooit eens groot gaan wonen.

Geweldige muziekinstallatie, had zin om mij er in te nestelen...

Leonard Cohen was ook een dichter.

Op miljoenen letters lopen, speciaal!

Je hebt er ook weidse vergezichten.

En veel beestjes.

Echt iets voor mij, van Cohen.

Mos op zijn mooist, een idee voor ons koerke ?

Je mag een snoepje nemen!

Ik hoor het hem voorlezen in mijn hoofd, zo mooi die stem!

Voor de Wolkenclub!

En nog meer wolken!

In de kerk.

Kleurrijke duiven alom.
Mooi he!!! Voedsel voor ogen, benen, ziel en het hart. Merci mensen van het Kunstenfestival. Ook merci aan de Weergoden, om de regen wat in te houden tijdens onze wandeling ;)

En dan nu het echt belangrijke nieuws...mijnheer de gerechtsdeurwaarder koos Katrien en Brigitte! Proficiat dames! Tot binnenkort in jullie brievenbus!!!

Nog een fijne zondag en voor zij die niet moeten werken: geniet van jullie vrije (feest-) dag morgen!

Liefs
Els

zondag 21 juli 2013

Nog eens een Mijn Vakantiegevoel

Watou Kunstenfestival

Jaarlijks gaan wij naar het Kunstenfestival Watou. Dit jaar te bezoeken van 06/07 tem 01/09.
Een echt vakantie-uitje dus!
Dit jaar is het thema: Over de liefde die we niet begrijpen.

Het Kunstenfestival is altijd een aanrader. Je ziet er originele dingen (de maan), ontroerende dingen (Laura en haar papa), je krijgt poëzie recht in je oor (Peter Verhelst), je kan er zelf dingen doen (op de muur schrijven), je kan er zelf iets teweeg brengen (kies een plaatje), je kan er intieme poëzie ontvangen (neem de telefoon op),....
Je ziet en hoort er zo veel verschillende dingen op allerlei originele locaties, de inspiratieboost volgt vanzelf!
Kunst, poëzie, mooie natuur...je kan je ogen volop de kost geven. Het wandelen naar en ontdekken van de locaties is ook altijd een klein avontuur. Een fijn dagje uit dus!
(Als afsluiter kan je dan nog een heerlijk ambachtelijk ijsje halen bij chocolatier De Witte Parel, mmm!)

Bij deze alvast een tipje van de sluier:

Een puzzel, echt iets voor mij :)


Roosjes borduren met appelschillen!

Kunst in de kerk.

Geweldig in elkaar gestoken!

Poëzie kan ook grappig zijn.

Een van mijn favoriete locaties.

Humor in de vijver.


Groots haken.

Jolande van Lith. Gewoon mooi.

Laura de Coninck.

Papa Herman. Een mooie combinatie van vader-dochter.

Onze ultieme favoriet van dit jaar!

Leonid Tishkov.


De maan gaat mee op locatie, sprookjesachtig mooi!

Dit wil ik in onze slaapkamer.

Kies zelf een plaatje en schrijf en passant iets op de muur.


Bart Moeyaert!

En deze laatste foto zijn kaartjes die we kochten als souvenir.
12 kaartjes is wat veel dus geef ik er een paar weg! Wat moet je doen?
Om in de sfeer te blijven: mail me je favoriete gedicht én adres door en wie weet komt er wel een kaartje naar je toe!

Omdat het feest is vandaag ;)
Niet zo groots als in Nederland maar alla, ik wens Filip en Mathilde toch alle goeds!
En de Tour een verdiende, cleane winnaar!

Mijn vakantiegevoel is een geweldig concept van Marina. Ook meedoen, check zeker haar blog!

Liefde is een ernstige vorm van krankzinnigheid.
-Plato-

Maak er nog een geweldig feest-zondag van!

Liefs Els