Oeps...

Oeps again. 

Oeps, weer in dezelfde val getrapt. Schrijf ik hier super enthousiast over een film die we aan het zien zijn blijkt een paar dagen later (als we hem eindelijk af kijken) dat ik het einde een sof vind!

Maar ach. Ik ben graag enthousiast, ik deel graag dingen met jullie die ik fijn vind (pun intended). Dat is gewoon één van mijn opwijkingen.

Hebben jullie dat ook: té vroeg enthousiast zijn? En ligt het aan mij: ik heb het de laatste tijd wel vaker dat ik het einde van een film een geweldige anti climax vind. 

Doordat 2 uitgeverijen besloten eenmalig samen te werken (in de plaats van elkaar kapot te concurreren bij het verwerven van de rechten over een boek) kunnen wij lezers nu genieten van 2 boeken van de geweldige Sara Baume! Echt een feest! Weken maanden jaren en Handwerk zijn 2 ferme aanraders! Dat weet ik zeker want ik heb beide boeken tot het einde gelezen ;) Je leest ze best in deze volgorde: eerst de roman, daarna het non-fictie boek (over, u raadt het al, handwerken). Dan merk je dat de personages uit de roman veel lijken op de schrijfster (tevens kunstenaar) en haar partner. En dan lees je ook dat ze ook echt in een rommelig, creatief huis wonen. Waar alles in het teken staat van hun werk/kunst. Heel boeiend, inspirerend en jaloersmakend.

Baume blijkt, net als ik, een Mooser te zijn. (Wel even vermelden dat ik absoluut niet meer pro de persoon ben waarover je leest na het klikken op de link!) In haar geval een Mooser die geniaal is en er haar brood met kan verdienen. In mijn geval een Mooser voor de fun én voor mijn zielenheil, rust in mijn hoofd. 

Ben jij een Mooser?

In Baume's werk hangt een beetje de vibe die ik ook opving in de huizen van Vanessa, Virginia en Vita (foto hierboven) afgelopen zomer. Héél inspirerend!

 

 

I'm so glad I live in a world where there are Octobers.

-L.M. Montgomery, Anne of Green Gables-

 

Lees ze,

Els

 

 

 

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!   

 

Opwijken en worstelen

Young adult

Soms vergeet ik dat ik al 37 jaar ben, al lang geen worstelende puber meer. Sterker nog ik ben al dubbel zo oud als de meeste pubers, en toch...
Toch lees ik nog steeds vol goesting young adult boeken en (met iets minder goesting) worstel ik nog steeds...
Noem het 2 opwijkingen :)

Stef Bos liet me beseffen dat deze 2 opwijkingen samen horen, voor mij.
Want ik worstel, nog steeds. En boeken die daar ook over gaan laten me me minder alleen voelen en geven me soms zelfs verhelderende inzichten om mijn leven iets makkelijker of mooier te maken.

Ik worstel met hokjes, verwachtingen (van anderen en mijzelf), rolpatronen, afwijken van geijkte paden,... Ik worstel met de drukte en de snelheid van de tijd en de wereld.
Ik wijk af, ik wijk op :)
Op het eerste zicht lijkt het alsof ik veel worstel met de buitenwereld maar in feite komt het telkens weer neer op worstelen met jezelf hé...!?
Wie me graag heeft zoals ik ben heeft me graag. Wie dat niet doet heeft me niet graag, hoe hard ik ook mijn best zou doen. Ik weet dat ik daarom mijn best daar niet meer voor moet doen en toch trap ik nog (te) vaak in die val...
Vastgeroeste patronen komen maar moeilijk weer los. 'De vloek van het verleden.' (Zou nog een goede YA titel zijn ;) )

Het leek me zo kinderachtig, zo puberachtig, zo young adult (!) om met deze dingen te worstelen en te blijven worstelen.
Maar Stef Bos liet me beseffen dat het blijven zoeken, worstelen niet erg is. Het ergste is jezelf verliezen of je ziel verkopen. Dingen die makkelijk gebeuren als je niet oplet en onnadenkend, zonder enige zelfreflectie, door het leven huppelt.
Dat zal me alvast niet overkomen als neurotische, zelfkritische, alles-analyserende Mooser ;)

Ik worstel niet met het ouderschap, noch met het singel zijn, noch met werkloos zijn of een gebroken hart hebben (bestaan allemaal goede boeken over).
Ik doe mijn werk graag en mag daar mijzelf zijn, daarna kom ik thuis en wordt er van mij gehouden door een krukkenloper en 2 harige monsters die mij ook helemaal aanvaarden zoals ik ben.

Ik worstel, maar nog het meest met mijzelf :)
Dus lees ik nog even verder...

Misschien nog aanraders voor onze LEeSclub?

Herkenbaar voor iemand?
Of nog leestips?
Laat maar horen!


Als jarenlange zelfkritiek niet heeft geholpen,
probeer dan eens goedkeuring van jezelf
en kijk wat er gebeurt.
-Byron Katie-

Nog een fijne opwijkende donderdag lieverds,
Els

Een opwijking met schriftjes

Schriftjes, wat doe je er mee?

Vandaag wil ik het hebben over mijn schriftjes-opwijking.
Ik maak ze niet alleen, ik verslijt ze ook :) Dozen vol schriftjes staan al op zolder.
Schriftjes met recepten, met schrijfsels, plaksels, mooie woorden van anderen, geweldige columns,...
Ik zit niet op Pinterest, ik ben nog van de generatie die echt knipt en plakt én echt schrijft, met vulpen ;) Ik ben dan ook al 37 :)

Ik heb ook altijd een A6 schriftje in mijn handtas. Om titels van boeken te noteren (die ik dan opzoek in de bib) of dingen die ik wil maken, wil koken, ideetjes allerhande.

En wat ga ik binnenkort weer doen met een A5? Een roadbook maken.
Als je zelf nog op reis moet gaan: aanrader!
Het is ooit begonnen als entertainment voor de niet-rijdende passagier die zich op lange ritten al eens verveelt (ik dus). Eens een kind, altijd een kind. Ik heb zelfs nog plakdiertjes gehad, ooit gekregen van Karel toen we voor de tigste keer naar Italië gingen. Jammer genoeg zijn die gestolen, toen onze auto werd gestolen tijdens de gewapende overval. (Weken later kregen we onze auto terug, totaal loss en zonder de diertjes (Die hadden de overvallers gehouden!? Het waren wel toffe beestjes ;))

Roadbook dus. Voor elke tussenstop die we maakten had Karel een invulblad gemaakt: uur, temperatuur, soort van lucht,... van die dingen. Ondertussen was ik ook nog dj, snoepbevoorraader en koekenaangeeftser en kaartleester: hard werken :)
En ik had mijn bezigheid.

Nu, een jaar of (bijna) 20 later is 'de roadbook' al veel meer. Het is een boek voor onderweg maar ook voor ter plekke.
Voor elke dag maak ik pagina's:
-wat hebben we gedaan
-wat hebben we uitgeven (en hoeveel 'vreemd geld' hebben we nog over)
-ruimte om iets extra te schrijven of kleven

Ik maak ook extra pagina's voor:
-nieuwe woorden die we leren
-nieuwe dingen die we aten
-dingen die ik thuis wil maken
-dingen die we volgende jaar niet mogen vergeten meenemen
-recepten die ik wil proberen
-...

Dat klinkt nu allemaal als veel werk maar dat valt goed mee, ook het invullen ter plekke. En als je dat dan nog vol kleeft met bloemen, verpakkingen, rekeningen, boodschappenlijstjes,... heb je een geweldige (visuele) herinnering aan je vakantie. Als dat niet tof is!?

Wij vinden dat super tof. Ik zeker, ik ben niet alleen een verzamelaar maar ook een bewaarder. Een vat vol nostalgie en melancholie...
Een Mooser vol opwijkingen :)

Deze Mooser maakte vanochtend dit:

Haverkoek, om de patiënt (die al ijverig terug aan het werk ging na 1 week, ipv na 6) terug kip-lekker te maken :)


Country roads, take me home
To the place I belong
West Virginia
Mountain Mama
Take me home, country roads
-John Denver-


Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van en laat jullie roadbook-ideetjes maar komen,
liefs Els

Een makende Mooser!

Opwijken maar!

Ik ben een maker, een Mooser, een denker en een lezer. Dol op mooie woorden, vol opwijkingen en scrabble fan. Dan krijg je dit:

7 Dingen Die Fijn Zijn magneten! Leuk he!? Aangezien wij geen magneet-kleef-koelkast hebben (wel een papier-en -washi-tape-kleef-aan-koelkast :)) verkoop ik ze voor 2 euro per stuk. Wie zin heeft laat maar iets weten... ik geef jullie de kans voor ik ze in De Winkel Van Els plaats. Omdat jullie zo een schatjespatatjes zijn!

Woorden op papier, hout, glas, steen, ... Ik hou van woorden. Daarom lees ik ook zo graag, het is echt voedsel voor mijn ziel. Hoe staat het trouwens met Millie, Madammen van Dingen Die Fijn Zijn LEeSt? De mijne is al uit en ik smacht naar een verfilming :) Volgende week deze tijd doen we weer van LEeSclub, olé!

Vergeet niet iedereen in jullie omgeving 'aan te pielen' om hun vraag in te zenden, ik help graag!

Ik ga mij eventjes leggen, om half zes beginnen werken is lichtelijk vermoeiend ;)
Geniet van het zonnetje en vergeet niet om een #lentesprint te trekken. Werkt voor mij ook heel zen-nerig!


Pas als we met hart en ziel kunnen ontvangen,
kunnen we met hart en ziel geven.
-Brené Brown-

Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els

Dagen zonder vlees...

...en wij doen mee

Voor ons is geen vlees eten al normaal geworden, voor veel mensen is het nog een opwijking.
Als jullie het ook graag eens, een beetje, proberen doe dan zeker mee aan Dagen Zonder Vlees! Wij zijn alvast ingeschreven. Dit jaar zijn er 3 extra uitdagingen (naast geen vlees of vis eten): seizoensgroenten, verspilling en verpakkingen. Extra uitdagingen waar wij ook op gaan proberen letten.
Ook wij gaan wel eens 'een rode bol halen' hoor, maar toch gaan we ons beste beentje voorzetten. Voor onszelf, de beestjes en Moeder Aarde. (Die rode bol zal dan een vis-bol zijn, soms eten wij dat nog eens. Veelal om anderen niet te veel tot last te zijn of omdat er echt niets anders te kiezen valt...)

Wat eten wij dan wel? Ik zal hier eventjes een paar tipjes van de sluier lichten, op lekker chaotische wijze oftewel zoals ik kook dus ;)
Veel groenten en vleesvervangers en kikkererwten en linzen en bonen en... Geen vlees eten is echt easy peasy en nog goedkoper ook.  Het allermakkelijkste is het vlees gewoon vervangen door een vleesvervanger, die heb je in alle soorten en maten. Zo eten wij dus ook pasta met 'gehakt' en hamburgers of hotdogs.
In de soep smijt ik groene balletjes ipv bruine (spruiten dus) :)

Echt bio, met beestjes ;)

In de zomer neem ik een mengeling van een aantal groenten uit de tuin, dat is het voordeel van een mini moestuin in potten: je hebt nooit genoeg van 1 groente om enkel die te eten ;) En die kwak ik samen in de pan, oven of wok. Daarbij eten we dan quinoa, couscous, ebly, rijst of pasta. Die laatste kook ik niet altijd voor, soms gooi ik die met veel water gewoon bij de groenten. Een vleesvervanger kan vaak ook gewoon op de groenten in de oven (het laatste kwartier).
In de winter doe ik hetzelfde maar dan met groenten van de biosupermarkt. Die kopen we om de paar weken met bergen in, samen met de vleesvervangers (want die blijven weken goed in de ijskast!). De groenten gaan daarna in stukjes in potjes in de diepvries. Klaar voor het samenkwakken :) Ik kook of blancheer die niet langer voor, ik vind dat niet nodig. (Dat gaat toch met quasi alle groenten goed.)

Als we net hebben ingeslagen maken we ook een pan pastasaus, goed voor een paar weken én een paar liter soep, ook goed voor een paar weken. Diepvries-eten :)

Geen vlees eten is dus echt makkelijk en niet veel werk en veel goedkoper. Naast gezonder en beter voor het milieu. Je moet ook veel minder vaak boodschappen doen, je geeft minder uit en je cholesterol gaat je dankbaar zijn.

Ik ben echt veel creatiever en lekkerder gaan koken, sinds we geen vlees meer eten. Dat creatiever zorgt er wel voor dat we geen 2 keer hetzelfde eten en dat ik geen recepten heb. Maar die vind je dan weer wel terug in het boek van Dagen Zonder Vlees, moest je kriebels vol goesting hebben gekregen.

Laat jullie dus als echte 'Moosers' maar eens lekker gaan in de keuken en geniet.
Alles kan en mag.
Je hoeft ook niet direct volledig alles te veranderen. Het chiazaad, de quinoa, de agavesiroop,... dat alles kwam stapje voor stapje bij ons binnen. Tijdens het shoppen in de biosupermarkt kom je allerlei nieuws tegen en als je elke keer 1 nieuw dingetje mee naar huis neemt heb je binnen de kortste keren een heel nieuwe voorraadkast.
Kleine stapjes, dat werkt altijd het beste!

We kunnen alles bereiken wat we willen
als we maar lang genoeg volhouden.
-Helen Keller-

Veel succes en plezier komende 40 dagen (38)!
Liefs Els

Met een klein hartje...

Schrijfles

Nadat ik in juni al eens een schrijfcursus volgde bleef de zin om opnieuw een reeks lessen te volgen. Liefst bij mijn vorige, geweldige, juf maar aangezien dat niet te combineren valt met mijn werk koos ik een andere cursus.
Ook een beginnerscursus, 3 avonden. Je kent mij, ik vertrok met een klein hartje.
Maar mijn goesting was groter dan mijn angst.

En daar had ik soms spijt van...
We begonnen met 13 leerlingen en eindigden met 6.
In les 1 moesten we een opzet voor een kortverhaal verzinnen, na de pauze gingen we dat dan bespreken. Ik stierf dus bijna op het toilet tijdens die pauze ;) Ik, een verhaal!? Ik schrijf enkel over mijzelf en dan nog in korte stukken...
Na enkele keren diep in- en uitademen kreeg ik een idee: een verhaal over onze vakanties naar Engeland. Een paar jaren combineren en onze namen veranderen, zoiets :)
In les 2 bespraken we wat we al hadden en in les 3 ons ganse verhaal. Je hoort het al, veel les krijgen was er niet bij. Jammer.
Het heeft me veel moeite, tijd en slapeloze nachten bezorgd maar tegen les 3 was mijn verhaal af. Ik was de enige die een verhaal af had.

En nu komt het. De kritiek was niet mals: te belerend, te zweverig, te opstel-achtig én met een dt fout... Geen compliment omdat ik toch een volledig verhaal had geschreven...

Ik kwam thuis en had het gevoel NOOIT meer te willen schrijven. Ik twijfelde zo erg aan mijzelf, ik schaamde me en dacht zelfs dat de mensen uit mijn vorige les al hun positieve kritiek voor mij hadden verzonnen.

Ondertussen besef ik dat het is wat het is. Ik ben wie ik ben, zie hierboven :) Dat is Els. Ik ben ne mooser, een hippie, een goedgelovige, een wereldverbeteraar, een wolkenstaarster, een Geluksvissenhangster...
Ik bén een opwijking ;)
Daar hoort bij dat ik vanuit mijn hart en ziel schrijf, met fouten (ook dt), vol lessen en wijze woorden (van anderen) én naïef spiritueel...

Het is dus eigenlijk kei goed, al die afbouwende kritiek. Het bewijst dat ik ten allen tijde mijzelf ben :) En daar draait het toch om.
Enne, een juf die je geen zin geeft om verder te schrijven moet misschien nog wat aan haar juf-zijn werken...En iemand een compliment geven kan ook geen kwaad. Nem!

Ondertussen heb ik weer allerlei grenzen verlegd en mijzelf beter leren kennen. Geen reden meer om spijt te hebben besef ik nu. Olé!

Het is opwijkende donderdag, dus laat al jullie opwijkingen maar vrij en vier wie je bent!

Stoer zijn, is jezelf blijven; niet doen
wat anderen willen dat je doet.
-Vanessa Hudgens-

Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van lieverds,
Els

Ps: Dikke merci aan alle lieverds die al kaartjes hebben besteld, hartverwarmend!

Ik ben...

Vaarwel Wensenboom

Jawel, morgen nemen we al afscheid van de Wensenboom :(
Omdat ik echt heel graag wou dat mijn Wensenboom een lang leven zou leiden heb ik een mail gestuurd naar de desbetreffende groendienst. Ik heb alles heel duidelijk uitgelegd en een link naar mijn blog toegevoegd, hun antwoord kwam heel snel en was heel 'nee'...
Pff...
Of dat nu goed of slecht is weet ik niet maar ik kreeg ook nog de opdracht alles zelf te verwijderen. Op mij had dit een nog deprimerender effect.
Ik voelde me weer net als toen ik kind was. Om het kind 'eens goed te laten voelen' wat het fout deed mag het zelf zijn/haar fout gaan herstellen. Dat ik mij zo voelde zal wel eerder aan mij liggen dan aan hun mail maar toch...

Ik voelde me klein en stom en naïef én een onnozele 'mooser' die daarenboven nog eens de wet had overtreden ook. Niet happy dus :)
En toen dacht ik aan de woorden van Truus Druyts : wat je achter 'Ik Ben' zet bepaald hoe je je voelt en wat je zelfbeeld is. Om te groeien en jezelf meer graag te zien moet je beginnen met je 'Ik Ben's' te veranderen.
In dit geval van:
Ik ben onnozel
Ik ben naiëf
Ik ben een mooser

Naar:
Ik ben vooruitstrevend, volg niet het geijkte pad
Ik ben een positieve, goed bedoelende soort van hippie
Ik ben een Mooser

Truus heeft me al meerdere malen geholpen, via haar wijze raad in haar radioprogramma op zondagavond. Ik geloof in 'goeroe Truus', noem het een opwijking :)
(Ik noem Truus een goeroe, zo noemt zij zichzelf niet hoor.)
Truus kan van die simpele dingen zeggen die te eenvoudig lijken om te werken maar die verrassend effectief blijken te zijn als je ze toepast.

Wat ik dus deed en daarom denk ik nu: jammer voor Hof Ter Saksen, gemiste kans, ik begin gewoon ergens anders een Wensenboom! Nog geen idee waar maar ik hou jullie op de hoogte...

Bomen genoeg :)

Wijsheid is een kwestie van keuzes maken,
zoals afzien van kleinere genoegens
ten gunste van grotere.
-Rick Hanson, Richard Mendius-

Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els

Ps: Er zijn nog schriftjes!

Ne mooser

Van geuzennaam tot eretitel 

'Ne mooser' dat was ik, ben ik in feite nog steeds. Maar nu draag ik die naam al wat meer met trots. Ik probeer de Ali B in mij te vinden, hij omarmde zijn geuzennaam knuffelMarokkaan toch ook (ja, de 'halve Hollander in mij houdt wel van Ali B :) )!?

Dus mooser zjin is mijn op-wijking van deze week, nem :)
Ne mooser, dat is dus iemand die maar wat aanmoddert en alles op zijn/haar (volgens anderen foute) manier doet. Niet een mooi recept of plan volgen maar aan alles een andere draai geven. Niet netjes en perfect werken maar op het gevoel en met veel morsen. Zo van die dingen zijn typisch voor ne mooser en ja, ook voor mij!
Zeker als ik creatief bezig ben of als ik aan het koken ben.

Koken doe ik zo graag, zeker sinds we vegetarisch eten. Dat heeft mijn goesting en creativiteit alleen maar aangewakkerd! Ik experimenteer er op los. Veel variatie is dan het voordeel, het nadeel is dat ik nooit iets exact hetzelfde opnieuw kan maken...
Linzen, kikkererweten, chiazaad, lijnzaad, haverzemelen, noten, kaneel, rozijnen, agavesiroop,...allemaal dingen die ik graag en veel gebruik.
Ovenschotels, wokgerechten, eenpansgerechten, zo van die dingen doe ik het liefst. Veel smaken die onderling vermengd geraken, dat ik eet ik graag (Karel gelukkig ook).

En nieuwe dingen uitproberen (durfde ik vroeger nooit) doet de 'nieuwe Els' ook heel graag. Net zoals bakken. Allemaal niet goed voor de lijn vrees ik, maar ik probeer er altijd een gezonde draai aan te geven.
Als ik maar als 'een heks' in mijn keuken kan staan:)
(Mijn 'oma', Marloes, is daar heel goed in, in heksendingen. Met het verven van wol enzo, giga knap wat zei allemaal kan!)

De laatste dagen heeft de heks in mij al veel mogen 'moosen':

Rabarcello alla De gulle aarde.

Rabarbermoes alla mij ;)

Thee met munt, aardbeimunt, salie en ananassalie uit de tuin.

6 weken wachten en dan lekker zat worden ;)

Fruit weken in Amaretto.

Rauwe cacaobonen pletten in de vijzel.

Cacao onder geplette avocado en lekker op de boterham. (Ik 'stal' dit recept,  maar van wie? Vergeten, sorry!)

Cake met daarin het fruit en haverzemelen en chocoladestukjes.

Cake klaar, nu maar wachten tot Karel straks thuiskomt...

En ondertussen zat ik ook nog met mijn 'pollen' in het zand te moosen. Al mijn 'zaaisels' buiten geplant, nu de Ijsheiligen (bijna) voorbij zijn.

Kortom: Hoogdagen voor de mooser in mij :D

Oh wat ben ik blij, oh wat ben ik blij want er leeft een mooser in mij!
(om lekker mee te zingen als je je aangesproken voelt)
-Els, de mooser-

Maak er nog een gezellige, mooserige dag van!
;)

Liefs
Els