Humor

Mopjes maken.

Hoe lastiger ik het heb hoe meer mopjes ik maak. Soms. In dit geval maakte ik er al veel. Noem het een opwijking. Ik ben er wel een lastige in. Ik mag mopjes maken maar andere mensen niet. Niet over het lastige onderwerp. Over al de rest: graag en hoe meer hoe liever.

 

Met sommige mensen heb je een humor-klik. En dat is zalig. Ik heb dat met Karel, oef ;) En met één van mijn collega's. Binnenkort wordt zij 60. Wij hebben al jaren een gedeeld mopje over tepelflosjkes. Raar maar het komt wel ergens van, te lang om hier uit te leggen. Laat ik volstaan met te zeggen dat het is ontstaan toen er veel afwezigen waren en wij 5 dagen op rij met ons tweetjes de vroege deden (5u30 beginnen). Humor was het enige dat ons overeind hield. 

 

Voor haar verjaardag haakte ik: 

 

 

Echte tepelflosjkes :)))

Ik hoop dat ze er blij met is, maar ik ben er eigenlijk wel zeker van :)

 

Hebben jullie dat ook: humor-kliks?

 

Nog even over het niet reageren op jullie blogs: ik zie het reactie-veld wel maar ik kan er gewoon niets in typen. En dat heb ik bij meer en meer blogs. Zeer lastig en triest. Iemand enig idee hoe ik dit kan verhelpen?

 

Ik las net Van klein tot groots Jane Goodall en dat is wederom een prachtig boekje! En Komijnsplitsers heb ik ook net uit. Wonderschoon!

 

Ik ben mezelf en ik hoop dat ik dat meer en meer word.

-Paula Modersohn-Becker-

 

Lees ze, of haak ze ;)

Liefs Els 

 

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!   

Geluksvis nummer 300

Dankbaar

Vandaag ben ik dankbaar voor alle vreugde die mijn Geluksvissen mij al gebracht hebben!
Vrijdag heb ik nummertje 300 opgehangen (te zien op mijn Instagram), kleine mijlpaal dus.

Die mijlpaal kon ik vieren dankzij mijn lieve 'Oma Marloes':

Dikke merci voor mijn geweldig mooie jubileum-Geluksvis!!! Ontroerend mooi én lief!

Naast deze mooie vis kreeg ik ook nog een doos vol Geluksvis-wolletjes van haar:

En dat is niet de eerste doos die ik uit Blogland kreeg! Dikke merci aan alle lieve Madammen die mij Geluksvissen-wol stuurden, ik heb genoeg voor nog eens 300 vissen denk ik :) Ik bewaar al die wol samen in een grote doos en beloof plechtig er enkel vissen van te maken. Zo zijn jullie allemaal een klein deeltje van mijn project!
En sinds ik al die verschillende wolletjes heb is het weer fijn en verrassend om Geluksvissen te maken, geen twee dezelfde meer :)

Dus dank u wel:
-Oma Marloes
-alle andere bijdragende Madammen
-Karel voor alle verspreid-hulp en voor het tolereren van al die vissen doorheen ons huis
-alle lieve mensen die iets lieten horen na het vinden van een Geluksvis, u maakte mijn dag!

Het is fijn om dankbaar te zijn.
En ik ga er gauw nog één maken ;)

We verlangen het meest naar dingen die we niet
kunnen afdwingen, maar enkel kunnen ontvangen.
-Geertje Couwenbergh-

Nog een fijne dankbare disndag,
liefs Els

Laat je hart bonken, je bloed stromen...

The art of guerrilla

Mijn opwijking van deze week is guerrilla! Oh wat hou ik er van om zelf guerrilla-gewijs allerlei acties te ondernemen. Positieve, lieve, 'wereldvermooiende' he. Over dat soort acties heb ik het.
Bijvoorbeeld mijn Geluksvissen en Geluksplanten maar ook krijtboodschappen, bibbriefjes, lapjes,...

Dat is allemaal begonnen met het 'lezen' van de boeken van Keri Smith. Lezen zeg ik, maar het zijn natuurlijk doe-boeken. Nog nooit een Wreck This Journal gehad? Hol dan maar snel naar de winkel. Je gaat niet weten wat u overkomt :) Comfortzones worden verlaten, perfectionisme-jassen afgegooid en controle heb je sowieso nooit gehad dus...

Als ik voel dat ik weer wat 'indommel', mijn bloed wat trager stroomt en mijn hoofd wat stilstaat in plaats van te bruisen dan duik ik nog eens in mijn verzameling boeken van Keri. Er zijn altijd opdrachten die ik nog niet gedaan heb, of nog eens opnieuw wil doen. En gisteren was het weer zo ver.

En uit al dat gebruis en geborrel is een give awayke geboren! Als dat geen goed nieuws is.
Hier komt het:

Ondertussen bestaan al haar boeken ook al in het Nederlands hoor.

Wat moet je doen?

-Maak een guerrilla-kunstwerk, laat je fantasie de vrije loop.
-Zoek een openbare plaats om het tentoon te stellen
-Zet er een bordje bij met: 'Limited edition art piece: free'!
-Als je echt stoer bent ga je er naast staan met een badge op waarop 'artiest' staat.
(Ik ben zo stoer niet hoor)

-Als je wil kan je er ook een mailadres of blogadres opzetten, zo kunnen de mensen je een mercike sturen als ze je werk leuk vinden...
-Ga een paar dagen later eens kijken of het weg is.

-Belangrijk voor de give away: neem een foto en bezorg die mij.
(plaats hem op je blog of instagram of mail mij)
-Zondag kies ik dan samen met Mijnheer de Gerechtsdeurwaarder een winnares!

-Heel belangrijke regels:
* Hou het positief en lief.
*Denk dus aan krijt ipv verf en aan washitape ipv aan lijm.
*Bevestig niets aan persoonlijke eigendommen van mensen (ook al kan het nog los, mensen hebben dat niet graag).
*Kwets geen dieren, planten, bomen,...
*Zorg dat je werk weggehaald kan worden zonder sporen na te laten.
*Amuseer u: voel je hart bonken, je bloed stromen, geniet.
*Besef dat je een wereldverbeteraar bent!

Mijn eigen bijdrage, gisteren gedropt:

Maar iets als dit kan ook:

Alles kan, alles mag. Maar onthoud de 'regels' he. We willen tegen zondag een vrolijkere, kleurrijkere wereld en veel mensen met een smile op hun gezicht dankzij u! Hou dat in gedachten en wees trots op jezelf!

-Ahja, je wint niet alleen omdat je u kostelijk gaat amuseren maar je krijgt ook nog eens een 'echte prijs van mij! Een envelopke vol 'palullekes' waar je nog meer streetart met kan maken.
Als dat niet cool is. Ik steek er ook een 'Echte Els' bij!

Have fun zou ik zeggen! En hou je niet in. Wie weet heb je er na zondag wel een nieuwe hobby bij :)

Ahja, nog even reclame voor mijzelf:

Ik heb nog een setje of 5 liggen en dan zijn ze op. Ik zou zeggen: haast je en het zou zonde zijn dat er een paar in mijn schuif moeten blijven liggen ;)


Het leven antwoordt wanneer wij de stap wagen.
-Rodney Smith-

Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van en laat je gaan :)
Liefs Els

Gelukkig.

Ik ben dus ik denk 

Zo werkt dat bij mij: ik ben dus ik denk. In deze volgorde. Deze week zag ik Joris Luyendijk in Alleen Elvis blijft bestaan (onze Zomergasten-versie) en dat was boeiend!
(Tussen haakjes: ik kijk weinig tv en neem alles op, deze aflevering stond al lang te wachten...)

Waarschuwing: hierna volgt een blik in mijn hoofd. Het kan ferm vermoeiend worden ;)

Ik vond Joris al langer een enorm interessante man. Als schrijver, antropoloog en interviewer en nu blijkt dat wij 'van dezelfde soort' zijn. De denkende mens.
Klinkt arrogant maar zo is het niet bedoeld hoor.
Ik hoorde al vaker in mijn leven dat ik niet altijd zo veel moet nadenken over alles maar ik kan niet anders. Mijn hoofd staat nooit stil. Pas door Joris besefte ik dat dat niet bij iedereen zo is. Sommige mensen hebben de gave om hun hoofd uit of op stil te zetten. Of dat gaat vanzelf, geen idee...

Wij, Joris en ik (hij moest het horen) delen dus een opwijking, hoera!
Soms is die opwijking fijn, je bedenkt wel eens iets boeiends. Maar vaak is het gewoon enorm vermoeiend... Dus als jij een hoofd hebt dat geregeld stil is: ik ben jaloers :) Ik moet daar in alle rust en stilte voor op mijn mat gaan zitten mediteren (proberen) en dan nog...

Ik denk dus ook veel na over mijn Geluksvissen...
Ik ben daar ondertussen bijna 2 jaar met bezig, er kwamen ook al Geluksplanten bij. Al bij al een drukke bedoening waar ik vaak veel tijd en wat centen in steek. Maar dankzij jullie geweldige restjes-bijdragen kan ik er maanden tegen: dank, dank, dank!!!

Wie herkent er zijn bijdrage?

Ik heb het al eens gezegd, ik krijg gemiddeld 1 op 10 keer een reactie. Niet veel dus. En toch. Die reacties zijn telkens zo ontroerend. En daar doe ik het voor.
Voor mensen die geluk nodig hebben omdat ze gaan trouwen, een moeilijk examen hebben of een stervende papa, een gestorven kleinkind, een hulpbehoevende papa,...

Allemaal goed dus. En toch, dan denk ik...
Als ik die mensen hun mail lees, hun leed hoor, is een Geluksvis dan wel genoeg? Moet ik dan niet nog meer doen?
En waarom wil ik persé een reactie? Omdat ik toch stiekem graag een 'dank u wel hoor'? En is dat dan niet eerder egoïstisch ipv altruïstisch?
Als het geven me gelukkig maakt, doe ik het dan voor mijzelf of voor de anderen?
Waarom wil ik toch zo fanatiek graag de wereld mooier maken? Heb ik een Jezus-complex?

Herkent iemand dit soort vragen?
Als ik ze nu zwart op wit zie staan schuilt in elke vraag wel de diepere vraag 'ben ik goed bezig, ben ik genoeg'? Denk ik.
Ja, die onzekerheid, die zit er nog ferm in... Soms.
Vroeger altijd. Dus dat is al vooruitgang he.

Ik doe mijn Geluksprojecten nog altijd enorm graag. En als ik de reacties van de mensen terug lees bereik ik er wel degelijk iets met. Ik heb al mensen gelukkig gemaakt, hoop gegeven.
En dat lichtje, dat vonkje daar doe ik het voor.

Ik maak mensen gelukkig en zij mij.
 (Ook heel moeilijk (voor mij) om te zeggen, klinkt zo 'stoeferig')

En mijn hoofd en denken maken mij ook vaak gelukkig. Niet altijd, maar dat is het leven.
Vanaf nu kan ik dan toch maar denken dat ik niet alleen ben met mijn opwijking, hé Joris ;)
Karel mag ook lid worden van de club, nog kandidaten?


Verdwaald zijn in de bossen, is niet echt verdwaald zijn.
Echt verdwaald ben je pas als je vergeet wie je bent.
-Ajahn Chah-

Nog een fijne opwijkende donderdag gewenst!
Liefs Els

Warme wollige dagen

Kleur op een grijze dinsdag!

Sabrina

Ingrid

Wianna en Colleen

Pauline

Oh, wat een weelde! En wat een kleurenpalet! Mooi en fijn én lief!!!
Ik ben blij dat ik durfde te vragen! Dikke kus aan bovenstaande geweldig lieve Madammen!
Ook een dikke kus van de Geluksvissen :)
Er zijn er weeral een paar gemaakt én al een paar uit gehangen!

Oppassen dat de poes ze niet pakt ;)

Merci lieve Jeanne!

Genoeg om dankbaar voor te zijn op deze grijze Dankbare DinsDag!
Merci Merci Merci!
Echt weer allemaal #DingenDieFijnZijn :)

Niet vergeten, wie meer wil zien of als ik even niet hier te vinden ben:
Dingen Die Fijn Zijn op Instagram !


Gelukkig zijn vraagt oefening.
Ongelukkig zijn vraagt oefening.
-Olaf Hoenson-

Nog een kleurrijke dag gewenst!
Liefs Els

Vissen voor de vissen...

Vragen

Vragen dat is als krijgen, niet één van mijn talenten.
Zwak uitgedrukt...
Geven doe ik graag en veel, ik hoef er ook niets voor terug. Het geven op zich maakt me al gelukkig. Mijn probleem met vragen is misschien wel een afwijking maar aangezien ik er aan ga werken noem ik het een op-wijking :)

Wie biedt er mij meer een luisterend oor dan jullie schatjes in Blogland!? Dus omdat jullie zo lief zijn voor mij oefen ik alvast op jullie met vragen, ok?

Hier komt ie dan:
wie heeft er restjes wol voor mij? Dan kunnen jullie passief meewerken aan het verspreiden van geluk via mijn Geluksvissen. Als dat niet fijn is:

Zo zien mijn vissen er uit. Je ziet dat het korte draadjes mogen zijn he, voor het randje rondom of voor het ophang-touwtje.
Met restjes bedoel ik dus echt restjes en geen halve bollen ofzo, dat zou veel te duur worden om op te sturen!

In ruil krijgen jullie dan post terug van mij, met wat mini 'pallulletjes '. Het gaat om het gebaar he, van jullie en van mijn kant.

Ok, ik weet het. Echt goed oefenen in krijgen zou willen zeggen dat ik niets terug geef...
Maar ik begin nog maar net met vragen he. We gaan het nog wat kalmpjes aandoen.
Pas maar op hoor, wie weet wat vraag ik achtereen aan jullie :)

Wie zin heeft stuurt me maar een mailtje, mijn adres staat hier rechts op mijn blog.
Dan wisselen we gegevens uit en kan de post beginnen werken...

Ivm mijn Geluksvissen, hier laat ik misschien niet zo vak foto's zien van mijn Geluksvissen die ik ergens heb achtergelaten maar op Instagram kan je ze vaak in actie zien hoor :)
De teller staat momenteel op 280 vissen en 11 Geluksplanten!

Een eigen Geluk-verspreiden-project kan je natuurlijk ook altijd beginnen, ik hoor het dan graag.


You're off to great places
today is your day!
-Dr. Seuss-


Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els

Angst versus liefde

Ik kies liefde.

Dat is mijn op-wijking van deze week, nogmaals, ik kies liefde!
In mijn na-leven las ik ergens dat er maar 2 echte emoties bestaan: liefde en angst. Tot deze 2 tegenpolen behoren alle andere emoties.
Als je echt, waarachtig en gelukkig wil leven moet je leven volgens liefde. En dat geloof ik, dat doe ik (probeer ik).
En al klinkt dat evident, makkelijk is het niet.

Ik heb heel wat angst gekend, ik ken nog steeds veel angsten... Maar ik probeer er niet naar te leven. Ik wil blijven geloven dat de wereld goed is en de (meeste) mensen dit ook zijn.
En ik heb genoeg anders gezien toen ik mijn benzinestation had. Mijn eerste gewapende overval vond plaats toen ik 6 weken bezig was, ik werd ettelijke malen bedreigd, al mijn ramen werden ingegooid, er werd ingebroken en ik kreeg nog een 2de gewapende overval te verduren....

En toch kies ik liefde! Voor de liefde kiezen wil niet zeggen blind zijn voor dingen die fout gaan.
En wil ook niet zeggen gevaarlijk gaan leven. Het is goed dat ik met het benzinestation gestopt ben, het was té gevaarlijk.
Dus angstige dingen uit de weg gaan is ook goed en verstandig.
Maar mag niet je wereld verengen.
Je hart verengen.
Je moet blijven openstaan voor het goede. Want je trekt aan waar je met bezig bent.
Ik weet dit en ik probeer dit, maar makkelijk is het niet.

Wat doe je na een dag als gisteren?
Kiezen voor de liefde en verbondenheid.
Ik heb geen politieke noch justitiële macht of iets in die trant. Ik heb enkel mijn kleine eigen macht en daarmee probeer ik verder te doen met liefde te verspreiden. Met Dingen Die Fijn Zijn, met kleine gebaren, met mijn zwarte letters op dit scherm.

Mensen met 'echte' macht moeten die gebruiken, moeten nadenken en wijs handelen.
Wij moeten enkel lief zijn voor elkaar.

Ik ben ook bang, vaak en veel. Soms te veel.
Ik ben vooral bang voor het onbekende, voor controleverlies, om het niet weten waarheen en wat nu...
Ik ben bang voor verandering want ik vind het fijn zoals het nu is. Maar alles verandert, we hebben niets in de hand. Dat noemt men 'het leven' ;)
Ik probeer rustig te blijven, mij over te geven, mijn hart te openen...

Op elke vraag, zelfs de niet gestelde, is liefde het antwoord.

Als je nooit bang bent kun je ook niet dapper zijn.
-Astrid Lindgren-

Nog een fijne opwijkende donderdag vol liefde gewenst!!!

Liefs Els

Tasten in het duister...

...op zoek naar het licht.

Dit wordt nog eens een blogje met meer vragen dan antwoorden en zonder logische opbouw...
U weze gewaarschuwd. Deze op-wijking noem ik nog maar eens liefde.
Een moeilijke ;)

Sinds de overval en het proces en het leven daarna heb ik geleerd dat er maar 1 keuze is: angst of liefde. En die keuze geldt voor alles, doe je iets uit angst of uit liefde...
Ik heb gekozen voor de liefde. Makkelijk is dat niet, meestal niet zelfs...
Liefde is ook een breed woord.

Vandaag bedoel ik liefde als: bewust leven met een open hart, voor alles en iedereen.
Onder iedereen val ik zelf dus ook. En het cliché is waar: je kan niet lief zijn voor een ander als je dat niet bent voor jezelf.
Hoewel, dat kan wel hoor. Maar niet als je ECHT wil leven.
Ik heb lang niet echt geleefd, ben lang niet mijzelf geweest. En dan kan je lief zijn voor anderen én niet voor jezelf. Maar of dat leven is? En of ik dat eeuwig had kunnen volhouden!? Ik vrees van niet.

Al een 'geluk' kreeg ik een patat van jewelste, ging ik neer en kon even niet meer opstaan.
Alles wat er daarna volgde (therapie, Karel, bloggen, anders leven, yoga,...) bracht mij hier.
En hier sta ik nu: meer mijzelf (nog niet genoeg maar alles op zijn tijd) en mij meer bewust van wat ik wil en voel en denk en ben.
En ik wil bovenal lief zijn, als in liefde.

En toch doe ik meer mensen pijn dan vroeger... En dat doet mij pijn. En doet mij twijfelen en wankelen...

Soms ziet mijn leven er zo uit:

Veel donker voor het licht. En ik weet dat het licht er is maar ik kan het even niet zien, het is zo ver weg...

Door meer bewust te leven voel ik beter wat ik wel wil doen en wat niet. Voel ik dingen die ik moet zeggen. Zet ik mij af tegen dingen die niet goed voelen...Kies ik vaker voor wat de meeste mensen juist niet kiezen.
Ik ben meer mij en die mij is best wel een beetje anders.
En voor veel mensen is dat lastig. Iemand die anders is.
Soms doet het zelfs mensen pijn.
En dat vind ik wel een rare 'bijwerking' van lief zijn... Niet zo een fijne ook.

Lief zijn, liefde zit in mij. Is een belangrijk deel van mij. Maar dat deel kan enkel ten volle bloeien als ik helemaal bloei. Denk ik.
Dus alle Els moet er uit. Ook al is dat niet altijd even fijn voor iedereen.
Paradox he!?

Al een geluk is er ook liefde in het donker. Als je goed kijkt zie je het :)
Ik ben niet alleen op mijn pad. Het is ONS pad en dat beschouw ik als een zegen!
En jullie, jullie zij er ook altijd. En vele van jullie zijn best wel wat als ik, denk ik. En dat voelt goed!

Dus wandel ik maar verder. Probeer mijn pad vol goede moed en goesting te blijven volgen.
Ik denk wel dat, hoe meer ik 'groei', hoe meer plaatsen als als dit ik ga tegenkomen:

Waar er licht schijnt in het donker.
Want echt licht gaat het nooit worden, denk ik. Het leven is niet altijd happy happy, dus komt het er op aan om lichtpuntjes te zoeken. Licht dat toont hoe mooi het contrast met het donker is.

En op je pad moet je vooral je ogen open houden voor

dekentjes. In welke vorm dan ook: een partner, kinderen, een huisdier, blogvriendschappen, boeken, bomen, warme badjes, thee met honing,...
Troost en warmte. Thuiskomen.
Lief zijn voor jezelf.

En daar zijn we weer: de liefde!
Voor jezelf én voor anderen. Voor het leven en de wereld. Voor wat is geweest en nog moet komen.
Voor alles om ons heen.


Begrijpen jullie een beetje mijn struggle in het donker?
Mijn paradox?
Of zijn jullie die tijd al lang voorbij? Of hebben jullie een omweg gevonden ;)?
Ik hoor het graag, mijn panel van wijzen :)

Daar ligt ze weer, mijn ziel op straat...
Pffff...

Ook op het pad van Verlichting gaat er
wel eens een lampje stuk.
-Gino Dekeyzer-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els

Hangweekend...

Een weekend vol liefde

Voor mijn allerliefste, voor de natuur, de letteren, de wolken, beestjes, lekker eten, lekker drinken, wandelen, lachen, snoepen, wolken kijken, vogels voeren, huppelen, niets doen,...

En een weekend waarin weer veel gehangen werd:

En nu ga ik nog wat nagenieten...:)
Ahja, pas vrijdag beslist de gerechtsdeurwaarder over de hartjes. Als je al iets gedaan hebt of nog gaat doen laat het dan zeker hier weten. Kwestie van een beetje overzicht te hebben.

We hebben minder nodig dan we denken
om gelukkig te zijn.
-Max Strom-

Nog veel liefde en een geweldig fijne week gewenst!
Liefs Els

Lieverkesdag♥♥♥

Hartjes all over the place:

Zelfgemaakt:

Als hartverwarmende, oogstrelende oma-post:

Merci, merci Marloes, wat ben jij lief!!!

En natuurlijk hang ik vandaag mijn laatste hart:

Tot hier toe kreeg ik nog geen enkel reactie. Maar het gaat om het geven, niet om het krijgen dus...
Mijn doel is bereikt :)

Wees lief voor elkaar én voor jezelf.
-Els-

Maak er een geweldig, hartverwarmend weekend van!
Veel liefs
Els

Waaien...

Laat maar waaien-zondag

Even tussen de verplichtingen door:

Weer of geen weer, die vissen willen waaien :)

Een wild, woelig hart.

Doldwaas dartelen door de bossen vol mossen....
Mijn hoofd is leeg, mijn hart gevuld en mijn ziel gevoed.
Klaar voor een nieuwe week :)

De quote van de dag is mij aangereikt door Karel:
Een amateur bouwde de Ark, professionelen bouwden de Titanic.
-moeder van Steven Tyler-

Fijne zondagavond,
liefs Els

Ps: er zijn al volop mensen harten aan het verspreiden, zo fijn!!!

Een woordenvloed

De op-wijking van vandaag is:

Mijn liefde voor/verslaving aan taal, letters. Ik moet kunnen lezen, altijd en overal. Ik lees alle lettertjes die mij passeren: op het melkpak, op affiches, graffiti, magazines, dichtbundels, boeken,...
Ik lees op toilet, aan tafel, in de zetel, in bed, op reis,...
Ik ben een echte 'letterfretter'. Geen dag kan ik zonder. Ik zou 'verslensen' zoals ze bij ons zeggen (net als bloemen die al lang in een vaas staan).

Soms recenseer ik ook boeken. Laatst was dat het geweldige boek:

Toffe cover ook, vind ik
Al wat 'goesting' gekregen? Lees dan even mijn recensie. (Geen goesting in letters maar wel in een beestje, kijk dan even onderaan.)

Gedane zaken door Amanda Hodgkinson

Gedane zaken vertelt het verhaal van de drie zussen Rose, Nellie en Vivian Marsh.

Het verhaal begint in 1919 en eindigt ongeveer 45 jaar later. Dat maakt dit boek ook zo boeiend, we volgen de zussen bijna van hun geboorte tot hun dood. We groeien mee in de karakters en leven mee hun leven.

En die levens lopen niet altijd van een leien dakje.

De zussen groeiden op in een afgelegen armoedig huisje aan de rivier. Rondom hen komt de moderne wereld tot stand maar in het huisje aan de rivier blijft alles lang hetzelfde. Tot de komst van Joe en de grote overstroming. Zij zetten een stortvloed van gebeurtenissen op gang. Te veel om hier te beschrijven, dat zou trouwens ook het leesplezier kunnen vergallen. Want de levens van de zussen nemen onverwachte wendingen. Je ziet ze opgroeien, fouten maken, geheimen creëren en onthullen.

Sommige zaken komen alsnog uit maar andere blijven voor altijd geheim en dat is goed, volgens de zussen.

Net als het vorige boek van Amanda (Britannia Road 22) draait het in dit boek ook om familiegeheimen, moederschap en de liefde in al haar facetten.

Het mooie aan dit verhaal is, voor mij, de rol van de rivier die meer is dan een decorstuk. De rivier wordt meer en meer een soort van personage en ze speelt een belangrijke rol.

Het boek begint aan de rivier en eindigt er ook. 

Gedane zaken is dus een boek over het echte leven. En net als onze levens verlopen de levens van de zussen soms rommelig. Er zijn ups en downs, geboortes en sterftes. Mensen komen en gaan. Er blijven wroegingen, er rest spijt. Geheimen drijven net onder de oppervlakte.

Je krijgt ook een boeiende inkijk in het leven van vrouwen op het Engelse platteland in de vorige eeuw.

De ‘Marsh levens’ hangen aan elkaar vol tornige rafels en losse eindjes. Hoewel het verhaal een open einde heeft, blijkt aan het einde van het boek de cirkel rond te zijn.

Aan het einde -dat eigenlijk geen einde is maar een nieuw begin- komt veel, dan niet alles, goed.

Dat maakt dit boek troost- en hoopgevend.

Het is een pareltje van genot om te lezen.

In deze tijden van crisis, waarin iedereen het druk-druk heeft is het goed om even stil te staan.

Of zitten, met een goed boek. Een boek dat je aan het denken zet, dat je een lach en een traan bezorgt en achterlaat met een fijn gevoel.

‘Mensen nemen elkaar soms de maat maar dat geeft niet als je maar familie hebt die je steunt.’

Dat is, voor mij, de belangrijkste boodschap uit dit boek. Familie, gekozen of gemaakt,  is het allerbelangrijkste.

Voor de niet lezers onder jullie, een duif die niet geteld wilde worden. Maar wel komt eten :)

Ook fijn.

Nog meer fijns:

al jullie toffe reacties op mijn harten-delen-actie!

Merci merci merci! Vandaag hang ik nummertje 6 op...

Wanneer vertrouwde zekerheden wegvallen,
weet dan dat je op de goede weg bent.
-Dick Nijssen- 

Maak er nog een talige dag van,

liefs Els

Dank u voor de bloemen

Dankbare Dinsdag

Vandaag ben ik dankbaar voor de bloemen rondom mij:

♥de dappere diva's in onze tuin:

♥ de deugdoende dotjes in ons huis:

♥ de dwarrelende deernes op mijn jurk van de dag:

Dank dank dank, jullie maken het leven doller, deugddoender, dieper en dwarrelender.
Fijn.

De lengte van je leven kun je niet veranderen,
de diepte wel.
-Dirk Brossé-

Fijne dankbare dinsdag,
liefs Els 

Ps: straks hang ik mijn 4de hartje, genieten!
Tot de 21ste kunnen jullie nog meedoen!

Geven en krijgen en vissen én harten...

Hier komt 'den uitleg':

Hoe zit dat nu eigenlijk met die hartjes enzo ?

Awel, hier volgt 'den uitleg'.
Binnenkort is het Valentijn, dat weten jullie. Volgens mij draait Valentijn niet om dingen kopen voor elkaar maar om LIEFDE. Meer niet. 
Liefde voor je partner, kat, kind, tante, buurman,een onbekende,... Liefde en lief zijn voor eender wie.
Daarom ga ik dus 14 harten haken en die, net als mijn Geluksvissen, stiekem verspreiden. Van 1 februari tot 14 februari, elke dag 1!

(Zoals je kan zien hangt er, net als bij de vissen, een labeltje aan met een boodschap en mijn mailadres.)

En nu komt 'jullie deel'...
Ik dacht: hoe meer hartjes, hoe meer liefde. Dus als ik jullie nu eens overhaal om ook hartjes te maken en te verspreiden!?
Je maakt je hart(en) in eender welke substantie: chocolade, cake, haken, papier, vilt, strijkkralen, naaien, klei,....en daarna geef je het (ze) weg!
Aan eender wie, zolang het maar niet aan jezelf is. Anoniem, stiekem, per post, rechtstreeks, in ware guerrilla stijl,...
Dat kiezen jullie allemaal zelf.
In een reactie hieronder vertellen jullie wat je gaat maken en aan wie of hoe je het weggeeft.
Je mag altijd een foto mailen maar dat moet niet. (Ik weet uit ervaring dat het soms echt niet mogelijk is om een foto te maken als je iets stiekem doet.)
Jullie krijgen tijd tot vrijdag 21 februari.

Daarna gaat 'dé gerechtsdeurwaarder' alle reacties bestuderen en er, voor hem, de leukste uitkiezen.
In het weekend volgend op de 21ste laat ik jullie weten wie er 'gewonnen' heeft.
Die persoon krijgt dan van mij een envelopje toegestuurd met wat 'dingen die fijn zijn ( in de mate van het mogelijke) in het thema Valentijn'!
Als dat niet fijn is :)

Verwacht geen giga geschenk van mij, stuur ook geen hartjes naar ons want dat is omkoperij ;)
Geef gewoon je hart aan iemand omdat het fijn is om te geven. En omdat er gewoon nooit genoeg liefde kan zijn! Het geven is de hoofdzaak en het (eventuele) krijgen de bijzaak.
Als dat fijn klinkt voor jou, ga dan maar direct aan de slag :)
Ben zo benieuwd wat en hoe jullie het gaan doen...

Where there is love there is life.
Mahatma Gandhi
Read more at http://www.brainyquote.com/quotes/topics/topic_love.html#RRhG87qZp65B0OtW.99

Where there is love there is life.
-Mahatma Gandhi-

Een geweldig liefdevol weekend gewenst!
Liefs Els