Humor

Mopjes maken.

Hoe lastiger ik het heb hoe meer mopjes ik maak. Soms. In dit geval maakte ik er al veel. Noem het een opwijking. Ik ben er wel een lastige in. Ik mag mopjes maken maar andere mensen niet. Niet over het lastige onderwerp. Over al de rest: graag en hoe meer hoe liever.

 

Met sommige mensen heb je een humor-klik. En dat is zalig. Ik heb dat met Karel, oef ;) En met één van mijn collega's. Binnenkort wordt zij 60. Wij hebben al jaren een gedeeld mopje over tepelflosjkes. Raar maar het komt wel ergens van, te lang om hier uit te leggen. Laat ik volstaan met te zeggen dat het is ontstaan toen er veel afwezigen waren en wij 5 dagen op rij met ons tweetjes de vroege deden (5u30 beginnen). Humor was het enige dat ons overeind hield. 

 

Voor haar verjaardag haakte ik: 

 

 

Echte tepelflosjkes :)))

Ik hoop dat ze er blij met is, maar ik ben er eigenlijk wel zeker van :)

 

Hebben jullie dat ook: humor-kliks?

 

Nog even over het niet reageren op jullie blogs: ik zie het reactie-veld wel maar ik kan er gewoon niets in typen. En dat heb ik bij meer en meer blogs. Zeer lastig en triest. Iemand enig idee hoe ik dit kan verhelpen?

 

Ik las net Van klein tot groots Jane Goodall en dat is wederom een prachtig boekje! En Komijnsplitsers heb ik ook net uit. Wonderschoon!

 

Ik ben mezelf en ik hoop dat ik dat meer en meer word.

-Paula Modersohn-Becker-

 

Lees ze, of haak ze ;)

Liefs Els 

 

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!   

Op een haar na 40

Groot meisje, klein meisje

5 jaar geleden deed de super getalenteerde Marloes de Vries een oproep op haar Instagram. Iedereen mocht een romantische boodschap aan iemand insturen, zij koos er een paar uit die ze in haar mooiste letters op papier zette én naar jouw geliefde stuurde. Ik deed mee en Karel was één van de gelukkigen! Nog steeds staat mijn 'gedicht' ingekaderd op de vensterbank als een ode aan Marloes én aan de liefde tussen Karel en mij.

We zijn bijna 5 jaar verder en er is nog niets veranderd. Behalve... sinds ik Heidi leerde kennen op Instagram luisteren we 's avonds dikwijls naar haar op Klara.
Zij sprankelt op mijn gms-scherm en ze spat sprankelend uit onze radio. 
Vorige week, voor Valentijn, mocht je een liefdesboodschap insturen die zij dan voorlas op de radio. Ik stuurde mijn 'Marloes-boodschap' in én... Heidi las ze voor.
Zooo cool: Hier kan je ze herbeluisteren (op het einde van deel 7).
Heidi is volgens mij trouwens ook een kei opwijkende Madam!
En ik? Ik word gewoon nooit volwassen, dat staat al vast :)
En jij?

Watou Kunstenfestival 2018

''In het midden van de winter leerde ik eindelijk dat er in mij een onoverwinnelijke zomer schuilt.''
-Albert Camus-

Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els

Leestip van de week: Moederschap. Volgende week dE LeeSclub!

Gedichtendag

Hoera, het is weer feest vandaag!

Oh, wat een mooie dag: het is weer Gedichtendag! 
Ofwel duik je de zetel in met een stapel kraakverse bundels ofwel ga je op pad;  activiteiten genoeg.

Om alvast in de stemming te komen, hieronder een gedicht van mijzelf. Een voorsmaakje van mijn nieuwe bundel waaraan ik volop bezig ben.( Er zijn trouwens nog een paar exemplaren van mijn vorige bundel, de allerlaatste, hier te koop.)

Je kan niet houden

van wat je nooit hebt gezien

dus stel ik me open

stel me veelvuldig tentoon

je kijkt wel

maar je ziet me niet

ik lig op bed

mijn armen open

ik loop op straat

rond en rond

en verloren

ik ben overal

kom nergens

want zonder jou

ik neem aan dat ik

moet volhouden

want enkel de aanhouder wint

maar ik wil niet langer vasthouden

aan wat me aan klein zijn

bindt

ik keer terug naar binnen

nestel me in mijn eigen schoot

ik moet ergens beginnen

voor ik het weet ben

ik te groot.

Ben je op zoek naar een geweldige bundel maar zie je door het bos de bomen niet meer? Met Marieke Lucas Rijneveld haal je een pareltje in huis!

Heb jij geweldige tips? Voor activiteiten, bundels, instagramdichters? Laat maar horen, wij opwijkenden delen graag :)


''Als je ergens voor gaat, loop je kans om te verliezen. Als je er niet voor gaat, heb je al verloren.''
-Barack Obama-

Nog een fijne Gedichtendag,
Els

The times they are a-changin

Veranderingen

Helemaal geïnspireerd door de aflevering van DWDD dinsdag! Het thema was The times they are a-changin, naar het liedje van Bob Dylan.
Een echt opwijking liedje!

In de jaren 60 was dit liedje helemaal actueel maar nu ook weer. (Jeangu Macrooy bracht trouwens een geweldige Nederlandstalige uitvoering van dit nummer.)
#metoo, The womens march, genderneutraliteit, de anti-wapen-demonstraties (Emma for President), Black lives matter,...
Zo mooi om te zien allemaal!

Ook wel een beetjes triest dat we nog steeds deze gevechten moeten leveren... Maar, beter vredevol vechten dan onze kop in het stand steken!
Ik ben blij dat we allemaal samen zo goed bezig zijn. Het geeft me hoop en moed en goesting.
Critici, angsthazen, vastgeroesten zullen er altijd zijn maar deze vlam is te groot om nog uit te gaan!

Laten we er samen iets moois van maken!
Wie graag een beetje meer leest over wat en hoe je zelf kan doen, het boek van Naomi is een aanrader.


The line it is drawn
The curse it is cast
The slow one now
Will later be fast
-Bob Dylan- 

Koester je vlam,
liefs Els 

Gaar

Ik ben gaar, het brood ook

Ik voel me gaar, te gaar om na te denken, te schrijven...
Beetje te veel dokters :)
Vanochtend nog een doktersbezoek gehad, homeopate deze keer. Naast alle 'echte dokters' ga ik nu ook naar haar. Fijne afwisseling: een dokter die luistert, begrijpt wat ptss met een mens doet, die wil helpen zonder 'kanonnen' te gebruiken. Gewoon langzaam aan, met zachte hand. Een dokter die Els wil helpen. Goede beslissing van mijzelf om bij haar te gaan.
Het alternatieve bracht mij al vaak verder dan het reguliere. Ik geloof.
Noem het een opwijking.

Ik kwam thuis en bakte een courgettebrood. Dat is ondertussen gaar en ik dus ook. Vandaar mijn beslissing om NU te gaan rusten.

''Gehechtheid aan dingen valt vanzelf weg als je niet meer probeert jezelf te

vinden in dingen.''

-Eckhart Tolle-

Fijne dag nog lieverds,
Els

dE LeeSclub las Wonder

Oh wonderlijke woorden

Oh, wat heb ik voor de tweede keer genoten van Wonder. Lazen jullie ook mee met dE LeeSclub? En ook zo genoten?
Auggie en zijn familie, met al hun opwijkingen, sluit je toch direct in je hart hé?

Eerst even praktisch: voor ons volgende boek nemen we een kleintje, het is per slot van rekening vakantie. De zonde van de vrouw van Connie Palmen lezen we tegen donderdag 31 augustus. Zie ik je dan hier terug?

En voor nu: theetje en koekje klaar? Daar gaan we!

Wonder door R.J. Palacio

In de laatste schrijfcursus die ik volgende kreeg ik het verwijt dat ik te veel met een boodschap schreef. Mensen zouden dat niet graag lezen volgens onze docente. Dit boek bewijst het tegendeel. Dit boek verkoopt als een trein, zette allerlei campagnes tegen pesten in gang en verschijnt in meer dan vijfentwintig landen. En dat is volkomen terecht.

Wonder, en Auggie (de hoofdpersoon), houden de lezer een spiegel voor en die spiegel is confronterend. Je leest dit boek met een zeker ongemak en met de behoefte om jezelf te veranderen. Je manier van kijken, handelen, oordelen wil je na dit boek eens grondig onder de loep nemen en dat doen alleen de goede boeken.

Auggie Pullman is geboren met een gezichtsafwijking en als hij tien is gaat hij voor het eerst naar een gewone school. Dat dat niet evident is en zelfs een hele opgave spreekt voor zich.

Waar je in het begin van het verhaal nog heel hard bezig bent met het wat en hoe van Auggie’s uiterlijk vergeet je dit op de duur bijna. Net als de (nieuwe) mensen om Auggie heen.

Het boeiende aan dit boek is dat niet enkel Auggie zelf maar ook familie en vrienden aan het woord komen (per hoofdstuk iemand anders). Dat maakt dat je een meer volledig beeld krijgt over wie Auggie is maar ook dat je leert hoe het is om te leven met een vriend/familielid als Auggie.

Heel snel sluit je Auggie en zijn hartverwarmende liefdevolle familie in je hart en aan het einde van het boek heb je (met tranen in je ogen) spijt dat het uit is. Het is zo vlot en humoristisch geschreven dat je het in één ruk uitleest.

“Zullen we er niet een gewoonte van maken…om in het leven altijd ons best te doen om een beetje vriendelijker te zijn dan nodig is?”

Dat zegt mijnheer Aarsman, hoofd middenschool, aan het einde van het schooljaar en ik ben het hier volledig mee eens.

Wat zou de wereld veel mooier zijn als we allemaal wat vriendelijker voor elkaar zouden zijn. We weten dat allemaal wel maar soms hebben we iemand als Auggie nodig om ons daar aan te herinneren. Voor wie geen Auggie tegen mag komen, lees dit boek als volwaardig alternatief.

Koop dit boek, lees dit boek, deel dit boek.

Maak het verplicht leesvoer op scholen.

Want ieder mens op zich is een Wonder, en “de kosmos” zorgt ervoor dat aan het eind alles in evenwicht is.”

Bedankt voor het meelezen. Ik vind lezen geweldig maar samen lezen nog meer dan extra super mega geweldig. Merci dus!

Loslaten betekent tijdelijk het houvast verliezen. Niet loslaten betekent voor altijd het houvast verliezen.
-Søren Kierkegaard-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
lees ze,
Els

Gedichtendag

Madammen en gedichten en gedachten en...

Gedichtendag, een mooie feestdag!

Zeker nu ik zelf een bundel uit heb. Nog steeds te koop, derde druk komt er aan!
Wie poëzietips wil, kijk even bij vorige week .
Vandaag doen we aan #pussypower.

Wat ik wil, voor mijn bundel is:
dat jullie
hem kopen
gedichten delen
reclame maken
hem kado geven,
ik wil dat zo veel mogelijk mensen op de hoogte zijn van mijn baby
en daar heb ik jullie voor nodig.
Dus bij deze: willen jullie mij helpen bovenstaande te realiseren?

Want alleen is maar alleen en samen staan we sterk, dat dacht ik naar aanleiding van de Womensmarch.

Dus... Jullie helpen mij, ik help jullie!
Heb je iets dat je gemaakt hebt en wilt verkopen, wil je aandacht voor iets, zoek je hulp, zoek je iets, heb je iets te delen,...
Stuur me dan een mailtje of reageer hieronder. Vertel wie of wat en waarom, voeg een link toe en ik bekijk jouw item.
Volgende week deel ik hier dan 10 links opdat jullie ook meer aandacht verdienen! Wat denk je, fijn hé!?
Als er kei veel meer voorstellen komen dan maken we er misschien een terugkerend onderwerp van.

Laat jullie opwijkende onderwerpen maar komen!
Want samen staan we sterk!
#girlpower


Als alles tot rust
kon komen
door het exact
verplaatsen van
lucht
dan deed ik dat
consequent
en vol overgave.
-Els-

Liefs en nog een fijne Gedichtendag,
Els

dE LeeSclub blijft lezen, ook in 2017!

Goedemorgen LeeSclubbers!

Fijn dat jullie ook in 2017 gretig blijven meelezen. Want er is maar één ding leuker dan lezen en dat is samen lezen.
Deze maand lazen we Het leven van Pi door Yann Martel en volgende maand lezen we De consequenties van Nina (geen idee hoe je dat dingetje op de n zet...) Weijers.

We spreken hier terug op donderdag 2 februari.

Het leven van Pi, wat een verhaal, wat een boek hé. Trouwens ook een geweldig mooie film die je zeker moet zijn. Ik las dit boek voor de tweede maal en eerlijk gezegd was de eerste keer beter, dat komt natuurlijk door het verhaal. Eens je het kent is het iets minder magisch. Maar voor mij blijft het een boek dat iedereen moet lezen. Het boek staat vol wijze lessen en wijsheden. Ik leerde veel bij over dieren, herzag (bijna) mijn visie over dierentuinen (die kooien blijven zielig) en vond iemand die op mijn manier over geloof denkt.
Ik denk ook dat als God bestaat, dan bestaat hij/zij/het. En dan mag die voor jou geel zijn en voor nog iemand anders paars met roze bollen maar God is God. En jij mag die als moslim, christen, hindoe ,... of allemaal samen aanbidden. Het draait allemaal om liefde en goed doen.

Pi is een jongen vol opwijkingen, een jongen naar mijn hart.
Ik denk dat het feit dat Pi Pi is hem er door haalt. Hij is volledig zichzelf en blijft dat ook, doorheen zijn avontuur. Dat is zijn kracht.

Sommige pagina's zijn magisch mooi, andere staan vol doordenkers, nog andere grijpen mij ferm naar de keel. Hoofdstuk 56 bijvoorbeeld, over angst (p164-165) is voor mij één van de beste beschrijving van mijn donkere dagen na de overval.
En die donkerte kon ik enkel bevechten met enorm veel licht. En dat is wat Pi ook doet, dat is wat dit verhaal met lezers doet: het geeft licht! En dat vind ik één van de mooiste dingen die een schrijver zijn lezers kan schenken.

Het leven van Pi is een magisch sprookje, met happy end en al. Maar net als in elk goed sprookje loopt dit verhaal ook niet over rozen en daar kunnen wij dan weer van leren. Waarvoor dank.

Dit boek gaat niet over overleven op een vlot op zee, in het gezelschap van Richard Parker (die naamsverwisseling is ook zo grappig). Dit boek gaat over overleven, over leven tout court.

Als meisje dat gelooft, dat hoopt en droomt en altijd voor de liefde kiest kies ik natuurlijk voor het verhaal met de dieren. En jij?


If you stumble about believability, what are you living for? Love is hard to believe, ask any lover. Life is hard to believe, ask any scientist. God is hard to believe, ask any believer. What is your problem with hard to believe?”
 -Yann Martel-

Bedankt voor het meelezen, ik hoop dat dit boek ook jou een beetje licht heeft gemaakt, tot de volgende,
liefs Els

Lijstjes-tijd deel 2

Books to read

Goedemorgen, tijd voor lijstje nummer 2. Mijn meest favoriete boeken van 2016. Gelezen in 2016, niet per sé verschenen in 2016.
In de eerste plaats zijn dat alle boeken die we met dE LeeSclub hebben gelezen, stuk voor stuk favorietjes van mij. Momenteel lezen we trouwens Het leven van Pi, meedoen kan nog altijd!

Dan nu mijn top 10, in willekeurige volgorde. (Met links die ook best willekeurig zullen zijn, als jullie maar kunnen achterhalen waar je het boek kan vinden is dat ok hé.)
Wie weet komen er nog wel van deze boeken op het lijstje voor onze leesclub.

1) Wonder: Een geweldig boek, verplichte lectuur op scholen, vind ik. Een boeiende inkijk in het leven van iemand die er anders uitziet.
2) Zie de dromers: Ik zou het zelf niet beter kunnen zeggen ;) Trump, lees dit boek! Actueel, confronterend, blik-verruimend.
3) Simon versus de verwachtingen van de rest van de wereld: Ook weer een boek dat ze op elke school moeten lezen. Een boek over iemand die er hetzelfde uitziet maar vanbinnen een beetje anders is.
4) Het smelt: Een bestseller die ook echt goed is. Lize geeft met Eva een stem aan mijn generatie. Ze geeft een stem aan mensen die samenleven in een dorp maar in plaats van te praten liever zwijgen... Horen, zien en zwijgen maar dan fout.
5) De consequenties: Boven alles is dit voor mij een eenzaam boek. Een boek dat gaat over iets gemist hebben en daar naar blijven hunkeren. Onbewust leven om een leegte te vullen. Een wijs, intelligent, mooi maar ook best vreemd boek.
6) Een leven na jou: Hoewel het een vervolg (na Voor jou) is, een indrukwekkend boek. Geen flauw afspinsel, misschien zelf beter dan het eerste boek. Jojo doet het weer. Op een vlotte, aangrijpend manier recht in mensen hun hoofd en hart kijken en jou laten meelezen én huilen :)
7) Kleine bij: Ontroerend, ontluisterend, blik-verruimend en actueel. Meer mag ik niet vertellen... Incendiary is ook een boek van hem.
8) Alice, het wolvenmeisje:  Over wolven, dan is het al een plus voor mij. Maar ook over ouderliefde, angst, trauma's, psychologie en liefde tout court.
9) Billie:  Als Anna een nieuw boek heeft dan hol ik naar de winkel. Ik drink elk woord, laaf me aan elke pagina en zwelg in een zee van letters. Elk perfect op hun plaats. Genot dat grenst aan perfectie.
10) Golden Boy: Wat een eye-opener! Zoals mijn favoriete zangeres Mina het zegt: "Gender is over! If you want it." Net zoals Wonder een boek met meerdere perspectieven en dat maakt het zo een goede boeken. Weer een onderwerp (interseksueel) waar ik veel te weinig van af wist. Weer een actueel boek, ook een must read voor scholen.

En dit is maar een piepie-kleine selectie. Ik las dit jaar al 78 boeken.

Wat een lees-jaar! Wat leerde ik veel bij. Mijn blik is veel ruimer en mijn hart groter. Ik huilde, ik lachte, ik tetterde Karel de oren van zijn hoofd. 'Vluchtelingen, gender, ouder-kind relaties, opvoeding, dood, liefde, wolven, anders geaardheid,...' Allemaal super boeiend en vaak onderwerpen waar veel te weinig over gepraat wordt. Ik weet weer wat doen op donderdag op mijn blog komend jaar :)

Dit lijstje zegt ook weer dat ik veel dingen voor kinderen of YA lees en het legt ook weer ferm mijn ziel bloot... Het zij zo. Ik leg graag mijn ziel bloot om moois met jullie te delen. Stuk voor stuk zijn het ook boeken met opwijkende mensen, hoe kan het ook anders :)
Mensen die anders zijn, ik hou er van. Zij laten ons een wereld zien die mooier is, rijker is, wijzer is. Zij brengen kleur op grijze dagen, hoera voor de opwijkenden!!!

Ik zou zeggen: veel leesplezier in 2017! Laat jullie favoriete boeken maar komen en vergeet niet mee te lezen met dE LeeSclub!

One's destination is never a place, but rather a new way of looking at things.
-Henry Miller-

Lees ze,
liefs Els

Ahja: Alvast fijn feesten en een geweldig 2017!!! Dikke merci voor alle moois van afgelopen jaar. Komende dagen worden weer hectisch qua werk en feesten dus...

It's these words and music...

...that keeps me living keeps me breathing.

Ik luister naar hardcore muziek, al meer dan 20 jaar, noem het een opwijking.
Toen ik voor het eerst met die muziek in aanraking kwam werd ik op slag verliefd.
Het voelde als thuiskomen. Ik ging naar optredens en festivals, ik kocht cd's en bandshirts. Mijn vriendjes en gewone vrienden kwamen quasi allemaal uit de hardcore. Het was mijn leven.

Toen leerde ik Karel kennen, die niets met die muziek had. Ik heb dus ferm getwijfeld of hij wel de ware kon zijn ;) Ondertussen heb ik hem bekeerd en gaan we samen naar optredens en festivals, zoals afgelopen zaterdag.

Het is helemaal mijn ding, nog steeds. Hoewel het er met mij ptts niet makkelijker op wordt... Dat maakt ook dat ik op die momenten meer in mijn hoofd ga zitten en begin te piekeren.
Ik besefte dat ik me niet echt thuis voelde, op dat festival. Iedereen leek zo veel cooler en knapper en grotere fan en stoerder en... Onzekere Els had even de overhand. Het Imposter Syndroom, weet je wel...
Vlak daarna besefte ik waar het probleem zat: niet bij Els die bij een bakker werkt, maar één tattoo heeft, niet meer wekelijks naar optredens gaat,... allemaal niet echt stoere dingen. Nee, het probleem lag niet in het niet behalen van de 'norm'. Nee, het probleem lag bij mijzelf. Again ;)

Wie of wat kan je ergens thuis laten voelen???
Dat kan alleen jij zelf!
Eye-opener van formaat, van mijzelf aan mijzelf. Mooi vroeg Sinterklaasgeschenk ;)
Enne, wat las ik gisteren in het boek van dE Leesclub? "Je kan je pas thuis voelen in de wereld als je je thuis voelt in je vel". Geweldig boek, geweldige timing! (Mee doen met onze leesclub kan volgende week, hier.)

Over de 'norm' gesproken, die is er niet in het hardcore milieu. Dat is juist het mooie. Het is een kleine, warme, tolerante, open-minded, liefdevolle, wereld.
Waar iedereen welkom is, geen hypes of dresscodes gelden.
Er gaat geen optreden voorbij of er wordt wel gepleit voor liefde, tegen Trump, voor gelijkheid, voor mensenrechten, voor dierenrechten, tegen geweld...
Hoewel de mensen en de muziek iets stoerder ogen en het dansen in de 'pit' er best hevig aan toe gaat is het altijd de bedoeling voorzichtig te zijn, elkaar te helpen en met respect te behandelen.

Maandag tijdens de yogales besefte ik dat de hardcore-wereld en de yoga-wereld veel gemeen hebben. Beiden hebben het over gelijkheid (unity), liefde en samenhorigheid.

Ik hang dus niet aan elkaar van tegenstrijdigheden. Alles wat deel van mij uitmaakt of waar ik deel van uitmaak heeft op de één of de andere manier verbinding met elkaar. Het zijn varianten van dezelfde eerlijke, oprechte, no-nonsense, liefdevolle, bewuste manier van leven die ik (probeer) te leven.

Oh wat hou ik er van als dingen zo mooi blijken te passen. Inzichten die samenvallen, boeken die op het juiste moment voorbijkomen en woorden die blijven hangen.

Al voel ik me niet altijd helemaal thuis in de wereld, in mijn vel, ik hou wel van die wereld. Nu dat vel nog ;)
Ik werk aan mijzelf en dat is een begin...

Het diepste niveau van communicatie is geen communicatie
maar verbinding, zonder woorden, zonder vorm.
-Thomas Merton-

Nog een fijne opwijkende donderdag lieverds,
enne: het is nooit te laat om hardcore in je leven toe te laten! Of yoga ;)
Liefs Els

Trump, Jezus en Jende

Poging tot bekering

Zij die me al langer kennen weten dat ik een Jezus-opwijking heb.
Als in: de wereld vol liefde willen proppen, niet in de kerk steken.
Dus hier ga ik weer. Als je dit jaar maar één boek leest laat het dan Zie de dromers van Imbolo Mbue zijn!
Ik zal jullie eerst even mijn recensie laten lezen:

Zie de dromers van Imbolo Mbue

‘The one novel Donald Trump should read now’ volgens The Washington Post.

En deze krant heeft helemaal gelijk.

Met Zie de dromers levert Mbue een boek af dat pijnlijk, verontrustend, hoopgevend, triest, mooi en ontroerend in één is.

In dit boek wordt het verhaal verteld van Jende Jonga, die uit Kameroen is vertrokken met in zijn hoofd een beeld van de Amerikaanse Droom. Jende laat zijn vrouw Neni en zoontje Liomi overkomen en samen werken ze enorm hard om deze Droom te verwezenlijken. Jende als chauffeur van de Lehman Brothers topman Clark Edwards en Neni als studente apotheker.

Gaandeweg verweven de levens van de familie Jonga en Edwards zich meer en meer. Hoewel ze beide in totaal verschillende werelden leven vertonen hun levens toch bepaalde overeenkomsten en vallen beide families in een diep gat als Lehman Brothers totaal onverwacht valt.

Ondertussen lezen we dat het nergens echt goed gaat, dat iedereen moet knokken om hogerop te komen én te blijven. Geld maakt niet gelukkig. 

Naast De familie Jonga leren we ook de vrouw van Clark (Cindy) en zijn beide zoons (Mighty en Vince) beter kennen.

Quasi iedereen in dit boek komt voor ingrijpende keuzes te staan. Ze maken beslissingen die soms amper te begrijpen zijn maar door het empatische vermogen van Mbue toch begrijpbaar worden, een mooi staaltje vakwerk.

De vraag rijst of de Amerikaanse Droom wel echt een droom is? En tot welke prijs?

Het boek doet je nadenken over de keuze die je maakt, voor jezelf, je familie, je kinderen. Moet jouw droom ook hun droom zijn?

Stress, klassenstrijd, schaamte, de financiële crisis, asiel en migratie, het huwelijk, ouderschap, geloof en liefde, het komt allemaal aan bod in dit gelaagde boek.

Het leven is een emotionele strijd en dat toont Zie de dromers enorm goed. Het is een vinger aan de pols van een enorm ingewikkelde maatschappij.

Door dit boek krijg je begrip en inzicht in de wereld van vandaag.

Trump moet dit boek lezen, iedereen moet dit boek lezen.

Want lezen doet voelen en begrijpen en begrip leidt tot medeleven en bovenal verdraagzaamheid.

Koop dit boek. Lees dit boek. Deel dit boek.

Laat het onze wereld veranderen.

Voor mij is dit een geweldig boek omdat het mensen kan veranderen. Met Trump op het wereldtoneel kunnen we alleen maar hopen dat genoeg mensen (op korte termijn) willen veranderen.
Dit weekend las ik in De Standaard dat wij mensen denken dat we met ons hoofd denken maar dat we eigenlijk met onze buik 'denken'. Dat we met ons hoofd argumenten bedenken die passen bij wat ons buikgevoel ons 'opdringt'. En niet andersom. Wij denken rationeel te zijn maar zijn meer gevoelsmensen dan we beseffen.

Daarom zijn boeken als Zie de dromers zo belangrijk. Een boek laat ons niet enkel werken met ons hoofd maar speelt vooral in op wat we voelen. We laten ons meeslepen door het verhaal (dat kan ook met een goede film) en ongemerkt veranderen we, ten goede.
Dus daarom kan de Jezus in mij niet zwijgen. Ik moet dit met jullie delen.

Omdat niet alle mannen 'kleedkamer-praat' verkopen, niet alle vrouwen dom zijn, niet alle Mexicanen crimineel, niet alle immigranten profiteurs,...

Ik ben blij getrouwd te zijn met een 'vrouwelijke' man. Hij ziet er super mannelijk uit hoor (echt waar Karel; als je meeleest..) maar hij is ook gevoelig en empathisch en feministisch. Ik heb zelf een universitair diploma (waar ik niets met doe maar dat terzijde) en luister naar muziek die vaker met jongens wordt geassocieerd. Zo zijn we allemaal anders en uniek.
En iedereen heeft zijn verhaal. De verhalen van sommigen staan dichter bij ons dan anderen. (We wonen bijvoorbeeld niet in Amerika.) Daarom helpen boeken en films. Ze helpen ons andere verhalen te horen, andere mensen of dieren of planten te leren kennen.
En wat je beter kent, wiens naam je kent, komt dichterbij en daar ga je automatisch meer van houden.
Dus laten we allemaal meer boeken gaan lezen, films gaan zien, praatjes maken op straat,... om onze blik te verruimen en ons hart te openen.

Bedankt Imbolo voor je oh zo mooie, oh zo belangrijke boek!
Bedankt Overamstel Uitgevers voor dit vooruitexemplaar!
Bedankt aan iedereen die straks niet op Trump stemt!
Bedankt aan jullie om dit te lezen en misschien al een klein beetje te veranderen....!


Degenen die het meest dromen, zijn
vaak degenen die het meest bereiken.
-Stephen Butler Leacock-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els

Geen tattoo voor mij...

Geen tattoo....

Wat zeg je Els, geen tattoo? Je hebt er al ééntje!

Wacht, ik leg het even uit! Dit weekend hoorde ik voor het eerst (van mensen dicht bij mij) dat ze van plan waren een lijntje aan/op (?) hun oog te laten zetten, als een tattoo. Permanente make-up noemen ze dat. En je leest het goed: mensEN, dus meerdere dames. Ik viel bijna van mijn stoel.
Wat misschien bewijst dat ik nog in de middeleeuwen leef ofzo maar ik dacht dat dat enkel iets voor actrices en beroemdheden was...
Niet dus. Blijkbaar is dat iets doodnormaal geworden dat je in quasi elk schoonheidssalon kan laten doen.

Ik veroordeel niemand, iedereen mag van mij doen wat hij/zij wil. Echt waar.
Wat mij het ergst verontwaardigde was het idee er achter: een vrouw moet ten alle tijden mooi zijn. Jaja, er schuilt soms een in-woede-uitbarstende-feministe in mij die voor het minste kan beginnen steigeren. Noem het een opwijking.

Wil jij zo een lijntje voor jezelf? Doen! Maar als het is omdat het de heersende (Hollywood-achtige) norm is om er zelfs in bed fris en monter uit te zien dan zou ik zeggen: niet doen! Een vrouw moet er niet altijd mooi uitzien. Een vrouw moet er uit zien zoals ze er wil uitzien. En als dat niet fris en monter is, ook goed.

Sinds Els 2.0 draag ik geen make-up meer. Daarvoor ook enkel op feestjes hoor. Maar nu, met mijn extra gevoelige huid, nooit meer. Geen kat die daar ooit iets van gezegd heeft. (Wijst misschien op mijn non-talent voor het aanbrengen van make-up, wahahaha.) En ik voel me ook niet minder feestelijk ofzo. Ik voel me wel veel sneller klaar in de badkamer:)

Ik scheer mijn benen en mijn oksels, maar zelfs dat niet meer fanatiek elke dag. Dus ja, soms loop ik in blote benen met hier en daar wat haartjes. Naast al die littekens en spataders en laatst nog die netelroos valt dat toch niet op :)
En ik heb dus een tattoo. Op mijn onderrug, waar ik nooit met bloot loop. Dus die tattoo staat daar voor mij. En Karel ;)

Ben ik een radicale feministe ? Nee. Ik doe wel mijn best :)
Ben ik zeker over mijn lichaam? Langs geen kanten.
Ben ik voor tattoos? Helemaal!
Neem ik een lijntje? Nee, ik heb al vogels ;)

Moraal van het verhaal:
ik ben voor alles en iedereen. Als iedereen dat alles maar zelf gekozen heeft!
En ik mag zelf best wat gelukkiger worden met mijn eigen lichaam. Met alles wat er al dan niet op- of aanhangt.

De grootste fout die je in het leven kunt maken,
is voortdurend bang zijn er een te maken.
-Elbert Hubbard-

Wat denken jullie over lijntjes? En Hollywood? En tattoos? En je eigen lichaam?

Niet vergeten: volgende week is het weer tijd voor dE LeeSclub!

Liefs Els

Pleidooi voor overspel

Volg je hart

Nooit gedacht dat ik ooit nog een pleidooi zou houden pro overspel.
Ik, die hondstrouw ben en dat ook van mijn partner verwacht. En toch.
Vandaag is de dag gekomen dat ik vrouwen overal ten lande aanmoedig om overspel te plegen, hun hart te volgen.

Komt het omdat Els 2.0 geleerd heeft om te zien dat er naast zwart en wit ook grijs is? Komt het door het stapeltje boeken dat ik afgelopen weken las?

Dit is maar een deeltje van de stapel boeken die ik las (dat ik mocht recenseren, hoera!) maar wat ze allemaal gemeen hebben is dat het boeken zijn van vrouwen, over vrouwen.
En dat de hoofdpersonen op een keerpunt in hun leven komen, een keerpunt waarop ze kunnen kiezen om al dan niet overspel te plegen. Ik ga geen spoilers lossen maar alle vrouwen kiezen voor/blijven bij hun eigen echtgenoot.

En dat vind ik flauw, zo flauw.
Ik heb misschien geen recht van spreken aangezien ik al 18 jaar super gelukkig ben met mijn eigen man, van overspel is er totaal geen sprake. Niet geweest, noch gepland :)
Maar wat me wel, een beetje, deskundig maakt is het feit dat ik van Els 1.0 naar Els 2.0 ben gegaan. In sommige mensen hun ogen ook een vorm van overspel.
Ik heb bewust gekozen om meer voor mijzelf te kiezen, mijn hart te volgen, mijn geluk te zoeken.
En dat wil ik eigenlijk zeggen met mijn pleidooi: volg je hart, kies voor jezelf. Altijd! Hoe zwaar en moeilijk dat soms ook mag zijn.
Jij bent diegene die met jezelf verder moet. Het is jouw leven en je hebt er maar één!
Kies die nieuwe man, kies ervoor om weer te gaan studeren, een parttime job te nemen,... Kies voor die tattoo, het dansen in de regen, het veranderen van geslacht...
Het maakt mij niet uit wat je kiest, als het maar uit je hart komt.
Pleeg dat overspel, wijk op :)

De schoen die de één perfect past, knelt bij de ander.
En zo heeft iedereen ook zijn eigen maat
van een bevredigend leven.
-Carl Jung-

Nog een fijne opwijkende donderdag lieverds,
Els

dE LeeSclub las weer een geweldig boek

Eleanor & Park

Hier zijn we weer! Theeke en koekje klaar?
Daar gaan we!

Eerst en vooral: dikke merci om weer mee te doen!
Hier alvast een foto van ons volgende boek:

Britt-Marie was hier van Fredrik Backman. Dit is het derde boek van Fredrik, een schrijver die super vlot en grappig schrijft maar toch steeds een gevoelige snaar weet te raken. En je aan het denken zet... Als dat niet goed klinkt!?
We spreken terug af tegen donderdag 6 oktober, ok?

En dan nu E&P. Ik las het voor de tweede keer en genoot even hard als de eerste keer. Wat een geweldig ontroerend, hartverwarmend, pijnlijk boek.
Opnieuw een young adult boek vol wijsheid en volwassenheid.
Een boek met 2 geweldige opwijkende hoofdpersonen en boeiende nevenpersonages.

Door afwisselend Eleanor en Park aan het woord te laten krijg je een duidelijke kijk in hun hoofden en leefwerelden. (Je leeft direct echt totaal met hen mee.) En die zijn zo verschillend.
De wereld van Eleanor is zo triest, het tandenborstel en maandverband verhaal grepen me zo aan. Net omdat dat voor ons (de meeste onder ons toch) doodnormale basis dingen zijn.
Het is zo jammer dat een geweldig iemand als Eleanor niet de kansen krijgt die ze verdient. Mijn hart breekt als ik denk aan de kinderen in de echte wereld die zo moeten opgroeien. Kinderen die geen eerlijke kansen krijgen, die starten met een achterstand en die in stilte lijden achter de schermen. Kinderen die nooit onbezorgd kind kunnen zijn.

De ontluikende liefde tussen E&P is zo mooi en ontroerend en puur en het is zo jammer dat ze niet kan blijven duren ("Jezelf zijn maar in een beter versie" : smelten!) Ik had ook een vriendje tijdens mijn middelbare school, het duurde 18 maanden en ik was kapot toen het uitging. Maar het ging uit omdat het niet meer werkte, niet omdat we geen eerlijke kansen kregen. Dat maakt dit boek zo triest.

Een eerste liefde kan zo mooi zijn hé, zo intens en obsessief wordt het nooit meer. Misschien wel goed ook :)
De schooltijd kan zo hard zijn. Achteraf bekeken zie je ook dingen die je toen niet zag. Dat bepaalde stoere kinderen geen geweldige thuis hadden. Dat sommige alternatieve kinderen het niet waren uit overtuiging maar uit gebrek aan geld.
Ik ben zo blij dat ik niet meer op school zit!

Hebben jullie ook zo genoten van dit boek? Ik duim voor een vervolg en ik hoor graag jullie mening!

Iets helemaal anders: ik verga al 10 dagen van de jeuk, sta vol rode vlekken en er komen er maar bij en bij. Ondanks het innemen van antihistaminica. Daarom heb ik gisteren bij de huisarts een injectie gekregen en moet ik meer pillen innemen. Netelroos is de diagnose.
Over 2 weken moet ik huidtesten ondergaan om te testen waar ik allergisch voor ben.
Iemand van jullie hier ervaring met?
Door het slaapgebrek en de sufheid door de medicijnen ben ik niet echt helder van hoofd, ik hoop dat deze blog toch goed te lezen was ;)?

Wanneer je jezelf in de weg staat,
lijkt alles je in de weg te staan.
-Ralph Waldo Emerson-

Nog een fijne opwijkende donderdag en lees ze!
Liefs Els

Maakbaar of toch niet

Soms...

Soms zijn er dagen, weken die niet vlotjes lopen. Je wil wel maar je kan niet.
Ik heb mijn grenzen overschreden, toen nog een beetje meer en nu loop ik al meer dan een week wat ziekjes. Niet ziek ziek maar toch genoeg om me lastig te voelen...

Ik geloof in de maakbaarheid van het leven, in het verleggen van grenzen en werken aan een Els 2.0.
Maar het leven is geen puzzel he!?

Rommelmarkt vondst :)

Hoe hard ik ook probeer en mijn best doe, niet alles lukt, niet alles past mooi in elkaar. Controle is een illusie (iets wat ferm beangstigend is voor een controlefreak ;) ).

Ik blijf op die muren/grenzen botsen die mijn ptss mij dicteert. Oefenen, falen en weer opstaan én veel therapie hebben me al van veel grenzen in mijn hoofd afgeholpen, of ze op zijn minst helpen verleggen. Maar mijn lichaam wil/kan niet mee. En dat blijft zo. En dat is moeilijk uit te leggen aan mensen 'want ja ik ben gelukkig en ja ik amuseer mij maar toch sloopt het mij op hetzelfde moment'.
Het is vaak zelfs moeilijk uit te leggen aan mijzelf ;) En toch probeer ik dat, met mildheid en begrip. Iets waar ik goed in ben maar niet voor mijzelf. Maar ik moet mijzelf vergeven, anders komt het niet goed...

Misschien is het leven wél een puzzel, eentje van de rommelmarkt. Je begint maar weet niet waar je eindigt en wanneer. Misschien ontbreken er stukjes, zitten er stukjes van een andere puzzel tussen of zijn er stukjes die wegens veelvuldig gebruik niet meer goed passen of wiens kleur vervaagd is...
Maar het blijft een mooie vondst die puzzel. En het gaat om het plezier tijdens het maken, het trots zijn op het resultaat (wat dat ook moge zijn) en tevreden zijn met wat is.

Opwijken, niet afwijken.

Ik leer om los te laten...(probeer).

Een goede leraar brengt leerlingen voort
die beter zijn dan hij.
-Max Pam-

Liefs,
Els

Zondag, bijkom-dag

Wat een week

Wat een week, wat een drukte, wat een hoogtepunten, wat een levenservaringen.
Donderdag ging ik opwijken, daarover dinsdag meer (of op mijn Instagram).
Vrijdag gingen Karel en ik samen ontbijten (en morgen ga ik met mijn collega's ontbijten). Gisterenavond was er een feestje van een collega, we dansten de zolen van onze schoenen (net iets meer dan een jaar geleden gehad ik nooit kunnen dromen hoe deugd mijn nieuwe werk mij zou doen!) en lachten tot onze kaken pijn deden.

Allemaal geweldig fijn maar voor iemand me ptss ook best een opgave.
Dus gingen we deze ochtend wel naar de boekenmarkt te Lillo maar daarna niet meer naar de rommelmarkt. Ivm Lillo, in augustus is het nog eens: aanrader!
Ik kocht daar niet enkel (kinder)boeken voor mijzelf maar ook een boek voor één van mijn leesclub-lieverds!
Donderdag is het zo ver, dan komen we weer samen om het laatste boek 'Totaal door het dolle heen' te bespreken én daarna geef ik dus een boek weg aan één van de deelneemsters.

Lillo heeft niet alleen boeken te koop maar ook gratis voedsel voor de ziel:

Ik heb bijna nooit blote benen. Vandaag wel, bijna voor het laatst wegens quasi bevroren ;) Zomer!?

Wel mooie dagen voor de Wolkenclub!

Zoals jullie kunnen lezen gaat het hier komende week 'vollenbak' zijn, kom dus gerust nog een paar keer langs bij Dingen Die Fijn Zijn!

Ervaring is het woord waarmee
men zijn fouten bedoelt.
-Oscar Wilde-

Nog een fijne zondag, een fijne week en wie weet wel al een fijne vakantie!
Liefs Els