Beautiful People

Melanie and me

Wie kent er niet het liedje Beautiful People van Melanie?
Ik denk dat ik 13 was toen ik het voor het eerst hoorde en ik was er direct dol op.
Ik wou ook hippie worden en vooral ook buttons uitdelen. Toen had ik al een kleine Jezus-opwijking in mij :)
En nu, 25 jaar later is het zo ver!

Naast buttons voor de verkoop (Kopen? Mail maar! Er zijn er al veel de deur uit, woehoe!) hebben Karel en ik ook Beautiful People buttons die we gaan uitdelen!

We gaan die uitdelen aan mensen waarvan wij vinden dat ze de wereld mooier maken. Op de één of andere manier.
Daarvoor zijn we nog op zoek naar het adres van:
-Melanie haarzelf
-Michelle Obama
-Brené Brown
-Leonardo DiCaprio (voor zijn mooie innerlijk, niet uiterlijk ;))
iemand enig idee?

We gaan niet alleen bekende mensen in de bloemetjes zetten. Ook nobele onbekenden en mensen die plots ons pad kruisen... Iedereen kan dus verkozen worden. Al wat je moet doen is iets liefs doen voor een ander, de wereld, de dieren,...
Wij houden jullie op de hoogte!

I'll pass out buttons to
The ones who come to show
Beautiful people
Never have to be alone
'Cause there'll always be someone
With the same button on as you
Include him in ev'rything you do
He may be sitting right next to you
He may be beautiful people too
And if you take care of him
Maybe I'll take care of you
And if you take care of him
Maybe I'll take care of you...
people
-Melanie Safka-

Nog een fijne, opwijkende donderdag!
Liefs Els

Schaamhaar

Schaamhaar, niets om je over te schamen

Dit is het jaar dat ik, nog meer dan anders, de goede dingen in de wereld met jullie wil delen. Omdat we niet meer kunnen zwijgen, afwachten, negeren, minimaliseren. De Jezus in mij hé; die opwijking kennen jullie al ;)

Vandaag wil ik het even hebben over schaamhaar, okselhaar en bodyshaming. Mijn pleidooi hiervoor (en tegen in het geval van de shaming) is aangewakkerd door het zien en horen van Murielle Scherre. Op haar Instagram, in Charlie en op tv.

Zij laat haar lichaamshaar groeien. En dat gaat niet zonder slag of stoot. Om de haverklap worden er foto's van haar, soms zelfs haar ganse profiel, online geblokkeerd. En niet omdat er wat naakt te zien is, dat kan allemaal wel. Het probleem begon pas toen haar lingeriefoto's verschenen met naakt én lichaamshaar. Of een stukje tepel, ook al zo een taboe blijkbaar.

Murielle laat haar haar onder andere groeien voor haar dochtertje. Omdat zij, als zij later haar begint te krijgen, zal weten dat dat normaal is en niet iets om je over te schamen. Een kei goed idee vind ik dat! Ik heb geen kinderen maar weet wel dat kinderen 1000 keer meer leren van wat jij doet dan wat je ze vertelt.

Het is ook normaal en puur natuur, dat haar. Al zou je dat in het huidige media-landschap niet meer denken...En het is zo belangrijk voor ons gevoel over ons lichaam dat wij ook échte lichamen te zien krijgen, zeker als jong meisje. We moeten zien dat haren, vlekjes, striemen, littekens er bij horen. Deel van het leven zijn.
En daar breek ik graag in navolging van Murielle een lans voor.
Niet door mijn behaarde lichaam hier te tonen, zo moedig ben ik niet... Maar wel door het er hier over te hebben. En te zeggen dat elke vrouw haar eigen keuze mag maken: wel haar/geen haar, wel van boven/ niet van onder, kort/lang,...
(Ik heb trouwens wel van onder, niet van boven ;))
Dat ze niet alleen het recht heeft om die keuze te maken maar ook het recht heeft om die keuze te laten zien.
En dat geldt ook voor elke man, trans of queer of...
Make your own rules!


It saddens me to realize that as we grow up, we are mostly unlearning. We forget how to be honest.
-Murielle Scherre-

Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els

Opwijkende donderdag in pink

Niet makkelijk...

Het is niet altijd makkelijk om mij te zijn... Ik zit nog steeds met mijn enkel die nog niet volledig genezen is, ik kamp nog met lichamelijke klachten na een ferme ptss aanval vorige week én ik heb nog steeds mijn Jezus-complex :) Noem het een opwijking.

Met Trump aan de macht, de Womensmarch, pussyhats,... wil ik mijn steentje bijdragen. Dit doe ik met mijn blog, door Madammen te steunen, te nomineren, aandacht te geven,... En daar had ik jullie hulp bij nodig. Het begon allemaal met aandacht vagen voor mijn bundel.

En vorige week deed ik een oproep, om Madammen te nomineren die wat meer aandacht verdienen.
Anita en Nicole gaven aan mijn oproep gehoor, dikke merci!!!

Anita van Anita's Dagboek nomineert:
- Schrijfster Geertrude Verweij
(Kende ik nog niet, ik neem zeker eens een kijkje tussen haar boeken.)
-Blogster Mirjam van 50 tinten Mirjam
(Kende ik ook nog niet, ik ga zeker nog eens op haar blog lezen.)
- Blogster Emilie van Atelier Eem
(Die inderdaad geweldig mooi kan tekenen, dat wist ik al!)

Nicole van Priepraat nomineert:
- Blogster Ageeth van Ogenzalf
(Die inderdaad geweldig veel moois maakt, Nicole en Ageeth zijn elkaar waard qua talent!)

Neem zeker een kijkje op bovenstaande links!

En ikzelf nomineer de Nederlandse minister Lilianne Ploumen. 
Met haar project She Decides, You Can Help!
Omdat zij niet bij de pakken blijft zitten als Trump de geldkraan dichtdraait voor abortus en gezinsplanning. Dan start zij een wereldwijde campagne om het geld in te zamelen dat Trump weigert. Dat is toch super!? Als de president  zijn job niet uitoefent zoals het moet nemen we zelf wel het heft in handen! Geweldig!

Ploumen toont ons hoe de wereld kan zijn: samen kunnen wij met kleine gebaren grootse dromen realiseren.
Blijven geloven, dromen, hopen! Blijf elkaar steunen, helpen, in het zonnetje zetten!
Zoals Adele deed met Beyoncé.
Adele bewees weer eens hoe geweldig ze is, laten we allemaal een voorbeeld nemen aan haar!
#girlpower #pussypower #letloverule

Vernieuwers zijn nooit imitators.
-Kjell Nördetromm-

Nog een fijne opwijkende donderdag lieverds,
Els

Seksueel geweld

Verkrachting

Ik weet niet in wat voor een wereld we volgend jaar gaan leven…

En soms maakt dat mij bang.

Maar het maakt mij ook strijdvaardig.

Het maakt dat ik dit met jullie wil delen bijvoorbeeld.

Mijn Jezuscomplex hé….Noem het een opwijking.

Verkrachting, seksueel geweld, geweld tegen vrouwen….

Vaker en vaker komt het mijn wereld binnen. Tijdens de verkiezingen in Amerika, in een Europese enquête, in de weekendkranten, in de Opzij,... En nee, het is niet enkel een probleem aan de andere kant van de wereld (India ofzo) het is ook een dik probleem dichter bij huis.

Ik heb hier geen verstand van, ken geen cijfers en statistieken. Maar ik weet wel dat het een taboe-onderwerp is, waar schaamte rond heerst. Taboes verdwijnen pas als we ze aan het licht brengen. En ik wil graag dat geen enkel slachtoffer, van wat voor geweld ook, van welk geslacht of ras dan ook, zich schaamt. 

Dus enkele gedachtenflarden:

 

-'Poging tot' aanranding bestaat niet in het strafwetboek. Zodra er iets gebeurt is het gewoon aanranding Punt. (Ik deed Criminologie, weet je nog wel ;))

-Nee is nee.

-Kleedkamerpraat is niet ok, niet alle mannen praten zo/denken zo. De grote meerderheid van de mannen is niet zo/denkt niet zo. Jammer genoeg hebben de domste mannen de grootste mond dus horen we hen. En niet de brave meerderheid die op deze manier mede beledigd wordt.

-We moeten onze zonen, broers, neefjes,... tonen dat het niet ok is, niet stoer is, niet grappig is.

-Vrouwen moeten dit niet tolereren of afdoen als onschuldig gegrap of iets in die trant.

-Het kan iedereen overkomen, niet alleen ‘dat soort meisje/vrouw’, dus vrouwen die in een enquête zeggen dat seks zonder toestemming soms ok is (als bvb de vrouw dronken is) jullie zijn fout! Zo fout! Het kan jullie ook gebeuren!

-Slachtoffers die zich schuldig voelen moeten weten dat ze geen schuld hebben, niets en nooit. Het enige dat ze fout doen is zich achteraf schuldig voelen.

-Het is ok om nee te zeggen. Altijd, in welke situatie ook, tegen wie dan ook (eerste date, na 20 jaar huwelijk, tegen je baas op een feestje, dronken op een fuif,….).

-Praat er over. Over de grote dingen, maar ook over de kleine. Die  dingen die we maar al te vaak voor lief nemen omdat we het ondertussen al gewoon zijn, er bij nemen.

Zwaar onderwerp zo vroeg op de ochtend maar het moest me van mijn hart. (En seffens ga ik weer werken dus vandaar zo vroeg ;)) Ik heb geen remedie, geen middel, geen medicijn. Ik heb enkel een hart dat bloedt en een buik die schreeuwt om iets te doen. Bij deze...

Ik hoor en lees meer en meer over intolerantie, (seksueel) geweld, discriminatie, bedreiging,… In Amerika maar ook hier. Onverdraagzaamheid ten opzichte van vrouwen, zwarten, intellectuelen, LBGTQ's, Joden, ... Laten wij, blogmadammen, verder doen met het goede voorbeeld stellen. Ik weet dat jullie allemaal al vol liefde zitten maar we gaan die liefde echt moeten gaan bundelen, tonen, verspreiden…. Ik wil niet bang zijn, in angst leven. Dus daarom wil ik niet zwijgen, wil ik niet doen alsof er niets aan de hand is. Ik praat, deel, verspreid. De wereld is mooi, laten we hem samen nog mooier maken.

Dit liedje 'Ritual van Downset' is het bewijs dat er wel goede, moedige mannen bestaan. En dat al in 1994 ! (Het bewijst ook wat ik al eens zei over mijn muzieksmaak ;))

Niets vermindert angst sneller dan actie.
-Walter Anderson-

Nog een fijne opwijkende donderdag Lieverds, laat jullie moedige hart spreken! 

Els

Trump, Jezus en Jende

Poging tot bekering

Zij die me al langer kennen weten dat ik een Jezus-opwijking heb.
Als in: de wereld vol liefde willen proppen, niet in de kerk steken.
Dus hier ga ik weer. Als je dit jaar maar één boek leest laat het dan Zie de dromers van Imbolo Mbue zijn!
Ik zal jullie eerst even mijn recensie laten lezen:

Zie de dromers van Imbolo Mbue

‘The one novel Donald Trump should read now’ volgens The Washington Post.

En deze krant heeft helemaal gelijk.

Met Zie de dromers levert Mbue een boek af dat pijnlijk, verontrustend, hoopgevend, triest, mooi en ontroerend in één is.

In dit boek wordt het verhaal verteld van Jende Jonga, die uit Kameroen is vertrokken met in zijn hoofd een beeld van de Amerikaanse Droom. Jende laat zijn vrouw Neni en zoontje Liomi overkomen en samen werken ze enorm hard om deze Droom te verwezenlijken. Jende als chauffeur van de Lehman Brothers topman Clark Edwards en Neni als studente apotheker.

Gaandeweg verweven de levens van de familie Jonga en Edwards zich meer en meer. Hoewel ze beide in totaal verschillende werelden leven vertonen hun levens toch bepaalde overeenkomsten en vallen beide families in een diep gat als Lehman Brothers totaal onverwacht valt.

Ondertussen lezen we dat het nergens echt goed gaat, dat iedereen moet knokken om hogerop te komen én te blijven. Geld maakt niet gelukkig. 

Naast De familie Jonga leren we ook de vrouw van Clark (Cindy) en zijn beide zoons (Mighty en Vince) beter kennen.

Quasi iedereen in dit boek komt voor ingrijpende keuzes te staan. Ze maken beslissingen die soms amper te begrijpen zijn maar door het empatische vermogen van Mbue toch begrijpbaar worden, een mooi staaltje vakwerk.

De vraag rijst of de Amerikaanse Droom wel echt een droom is? En tot welke prijs?

Het boek doet je nadenken over de keuze die je maakt, voor jezelf, je familie, je kinderen. Moet jouw droom ook hun droom zijn?

Stress, klassenstrijd, schaamte, de financiële crisis, asiel en migratie, het huwelijk, ouderschap, geloof en liefde, het komt allemaal aan bod in dit gelaagde boek.

Het leven is een emotionele strijd en dat toont Zie de dromers enorm goed. Het is een vinger aan de pols van een enorm ingewikkelde maatschappij.

Door dit boek krijg je begrip en inzicht in de wereld van vandaag.

Trump moet dit boek lezen, iedereen moet dit boek lezen.

Want lezen doet voelen en begrijpen en begrip leidt tot medeleven en bovenal verdraagzaamheid.

Koop dit boek. Lees dit boek. Deel dit boek.

Laat het onze wereld veranderen.

Voor mij is dit een geweldig boek omdat het mensen kan veranderen. Met Trump op het wereldtoneel kunnen we alleen maar hopen dat genoeg mensen (op korte termijn) willen veranderen.
Dit weekend las ik in De Standaard dat wij mensen denken dat we met ons hoofd denken maar dat we eigenlijk met onze buik 'denken'. Dat we met ons hoofd argumenten bedenken die passen bij wat ons buikgevoel ons 'opdringt'. En niet andersom. Wij denken rationeel te zijn maar zijn meer gevoelsmensen dan we beseffen.

Daarom zijn boeken als Zie de dromers zo belangrijk. Een boek laat ons niet enkel werken met ons hoofd maar speelt vooral in op wat we voelen. We laten ons meeslepen door het verhaal (dat kan ook met een goede film) en ongemerkt veranderen we, ten goede.
Dus daarom kan de Jezus in mij niet zwijgen. Ik moet dit met jullie delen.

Omdat niet alle mannen 'kleedkamer-praat' verkopen, niet alle vrouwen dom zijn, niet alle Mexicanen crimineel, niet alle immigranten profiteurs,...

Ik ben blij getrouwd te zijn met een 'vrouwelijke' man. Hij ziet er super mannelijk uit hoor (echt waar Karel; als je meeleest..) maar hij is ook gevoelig en empathisch en feministisch. Ik heb zelf een universitair diploma (waar ik niets met doe maar dat terzijde) en luister naar muziek die vaker met jongens wordt geassocieerd. Zo zijn we allemaal anders en uniek.
En iedereen heeft zijn verhaal. De verhalen van sommigen staan dichter bij ons dan anderen. (We wonen bijvoorbeeld niet in Amerika.) Daarom helpen boeken en films. Ze helpen ons andere verhalen te horen, andere mensen of dieren of planten te leren kennen.
En wat je beter kent, wiens naam je kent, komt dichterbij en daar ga je automatisch meer van houden.
Dus laten we allemaal meer boeken gaan lezen, films gaan zien, praatjes maken op straat,... om onze blik te verruimen en ons hart te openen.

Bedankt Imbolo voor je oh zo mooie, oh zo belangrijke boek!
Bedankt Overamstel Uitgevers voor dit vooruitexemplaar!
Bedankt aan iedereen die straks niet op Trump stemt!
Bedankt aan jullie om dit te lezen en misschien al een klein beetje te veranderen....!


Degenen die het meest dromen, zijn
vaak degenen die het meest bereiken.
-Stephen Butler Leacock-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els

Dingen Die Fijn Zijn Helpt

Mijn Jezus-complex, noem het een opwijking

Zij die mij al wat langer kennen weten het, er schuilt een kleine meisjes-Jezus in mij. Ik wil niets liever dan dat de wereld mooi en vol liefde is en daar probeer ik mijn steentje toe bij te dragen.
Combineer dat met mijn liefde voor Cheryl Strayed en dan krijg je Dingen Die Fijn Zijn Helpt.
Ik ben een wannabe Cheryl, in het klein. Zoals ook mijn voettocht totaal niet aan de hare kon tippen ga ik nu weer in kleine mate een Cherylke (proberen) doen, met jullie hulp!
Eindelijk vertel ik jullie over mijn langverwachte brievenrubriek:) Mijn idee is gebaseerd op volgend geweldig boek:

En dit boek is dan weer gebaseerd op een echte rubriek (Dear Sugar) waarin Cheryl als Sugar vragen beantwoorde van lezers. Vragen over het leven, problemen, angsten, dromen, plannen, concrete vragen,... Je kent het wel.
Vanaf nu mogen jullie (anoniem) jullie brieven aan mij sturen (via mail of post of reageer hieronder)!
En ik ga jullie proberen helpen: #DingenDieFijnZijn :)

Maar aangezien ik niet 'bijna alles heb meegemaakt' vraag ik jullie hulp. Samen kunnen we meer dan alleen. Als ik een brief toe krijg zal ik die op mijn blog zetten (anoniem als je dat wil) en kunnen we samen een oplossing of hulp proberen bedenken.

In therapie leerde ik veel, wat ik met jullie wil delen. Daar leerde ik ook dat ik meestal het antwoord wel zelf weet maar dat nog niet besef of wil inzien of durf toegeven of... Soms helpt het dus om het ook eens van iemand anders te horen. Soms zie ik het zelf niet omdat ik er te dicht bovenop zit, ook dan helpt het als iemand anders je even afstand doet nemen.
Dat alles kunnen wij hier samen doen. Soms zullen we het niet eens zijn, ook goed. Voor diegene die een antwoord zoekt zijn meerder antwoorden des te boeiender.
Hebben jullie er zin in? Ik alvast wel! Doorheen de jaren leerde ik jullie kennen als wijze, empathische, lieve Madammen dus dat zit alvast goed.

Laat jullie brieven maar komen, brieven van vrienden/familie/buren/...zijn ook welkom. Geen vraag te groot of te klein, noch te raar of te gewoon. Dingen Die Fijn Zijn Helpt staat open voor iedereen. Wees welkom!

Probeer! Proberen leidt altijd tot iets.
-David Viscott-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els

Prentjes

De schoonheid van het delen

Een op-wijking van mij is dat ik een soort van 'Jezus-complex' heb.
Ik wil goed doen, goed zijn, helpen, geluk verspreiden.

Ik deel ook graag: dingen, wijze woorden, tips, blogs,...
Vandaag deel ik 2 dingen met jullie. Eerst het makkelijke:
de blog van Prentje! Ik ken haar niet persoonlijk maar het lijkt ergens alsof ik haar al jaren ken.
Wij delen veel gevoelens, gedachten, strubbelingen en ideeën.
En oh wat doet het deugd om te merken dat je niet alleen bent.

Over niet alleen zijn gesproken, gisteren deelde Prentje een filmpje.  Black Dog van Matthew Johnstone. Een prentjes-filmpje :) Dit filmpje gaat over depressie maar ook over zo veel meer.
Ik, met mijn PTSS en vele angsten (al minder dan vroeger, maar toch) herkende er veel in.
En dat deed een beetje pijn maar vooral veel deugd!

Pas als je iets herkent, erkent, kan je het een plaats geven he.
Ik werk er aan. En 'er' is dan mijzelf :)

Bekijk dit filmpje, deel dit filmpje en praat er over. Omdat je jezelf herkent of omdat je er je naasten in herkent. Schaamte maakt alles groter en de grootste vijand van schaamte is er over praten.
Zet je schaamte in het licht en ze zal verschrompelen.
Taboes zouden taboe moeten worden.

Dank u wel Prentje, dank u wel Matthew!


Succes is hoe hoog je stuitert
nadat je bent gevallen.
-George S. Patton-

Nog een fijne opwijkende donderdag!

Ik geloof...

Winnen en verliezen.

Allereerst een dikke proficiat aan de winnares van mijn give away: Mieke!!!
Veel puzzelplezier met de kleindochter!

Ten tweede: ik kan niet zo goed tegen verliezers, daarom krijgen alle deelnemende dames (die willen) een troostprijsje van mij. Er waren niet zo veel deelnemers, vandaar ;)

Ten derde 'de op-wijking' van de week natuurlijk:
Ik geloof.

Ik geloof in wat ik zie
 bvb het moois in de natuur, haar veerkracht, haar schoonheid...
Ik geloof in wat ik niet zie maar wel voel
 bvb liefde, blogvriendschap, de kracht van broches...
Ik geloof in wat ik niet zie, niet voel maar wel weet
 bvb de kracht van mijn geluksvissen ( door de mailtjes van de vinders)...
Ik geloof ook in wat ik niet zie maar wel ergens voel en gewoon ook wil geloven
 bvb de kracht van samen dingen doen, positief denken, mediteren, bidden,...

Het 'echte' soort van geloven dus. In een God, een kracht, een ziel,...
Lang dacht ik dat het dan 'volgens het boekje' moest. Maar dat is mijn ding niet en daarom dacht ik dat ik niet geloofde. Maar ik geloof dus wel en in veel.
Ik ben een van die 'mengelmoes'-mensen, volgens velen niet echt en flauw maar volgens mij net wel echt en heel intens!
Het is van mij, het zit in mijn hoofd en hart en ziel, wat moet dat nog meer zijn?
Het maakt dat ik liefheb, Geluksvissen hang, geen vlees eet, liefde probeer na te leven,...

Het is geen dogma, geen theorie, geen leer, ... Gewoon zo goed en lief mogelijk proberen leven.
En het helpt soms, als troost. Of het geeft kracht en moed. Het geeft zin aan zinloze dingen. Het opent nieuwe deuren en soms alleen maar vensters ;)

Het maakt mij meer mij. Een betere mij.

Ik heb een roze Jezus en ook een roze Boeddha, een Maria in de tuin. Een gouden Ganesh en een 'bewegend plaatje' Bernadette (ik weet niet hoe je dat beter uitlegt...). Ik heb ook een mala en belletjestouwen. Een Heilige Antonius en een kruisje van ons huwelijk. En dat leeft allemaal vredig naast elkaar hoor :)

Ik geloof ook dat velen meer kunnen dan 1. En daarom wil ik het volgende vragen. De reacties op mijn give away hebben mij ferm aangegrepen. Het zijn stuk voor stuk lieve dames, jullie kennen ze ook wel, die enkel rozengeur en maneschijn verdienen. Maar zo loopt het leven niet he.
Dus daarom: wil ieder van jullie die dit leest aub een 'gebedje' doen voor de familieleden van deze dames?
Doe het hoe je wil, wanneer je wil maar doe het even. Dat kan een kaarsje zijn, een echt gebed, een meditatieoefening, een gedicht, een... Kies maar.
Als we het allemaal doen dan gaat dat een positief effect hebben, dat voel én weet ik!
Kleine beetjes maken samen iets groot!!!
Fijn he!?


Nog een fijne, opwijkende donderdag!

Haat eindigt niet door haat.
Haat eindigt door liefde.
Dit is een eeuwige wet
-Boeddha-

Liefs Els

Ps: Morgen is het weer een belangrijke rechtzaak-dag voor ons. Moest er nog een gebedje afkunnen ...  Stel u voor dat het na morgen echt gedaan zou zijn... Ik kan het mij in ieder geval totaal niet voorstellen. Maar hoop doet leven dus...

De Jezus in mij

Zaaien en krijtboodschappen enzo

Ik moet iets bekennen: er schuilt een Jezus in mij! Als dat geen op-wijking is :)
Dat zaaien van gisteren is daar een voorbeeld van. Maar ook mijn Geluksvissen en mijn blog zelf en....
Gisteren besefte ik het pas, ik wil constant een 'fijne boodschap' verspreiden. Op allerlei manieren. Als de mensen er maar blij van worden! Zij blij, ik blij.
Dus gisteren tijdens ons avondlijk blokje om haalde ik mijn krijt nog eens boven:

Mijn missie van gisteren was: mensen even  laten stilstaan en doen beseffen hoeveel kleine fijne dingen er vlak bij zijn. Zoals deze mooie knoppen aan de struiken.

Ik was ook even de stem van mijn vriendin Stella ;)

En hier is het punt waar je even moet stoppen en naar de vrachtwagens wuiven! Zo geweldig veel plezier geeft dat. En niet alleen voor ons maar ook voor de truckers, denk ik. Enne: de Nederlandse toeterden het hardst, jawel! Merci!

Ik leek gedurende deze wandeling wel terug 7 jaar, ipv bijna 35. Maar ik had plezier voor 10. En Karel laat mij lekker begaan, waar anderen al lang zouden zeggen: doe eens normaal. Dus merci Karel :)

Gaan jullie nog wat zaaien? In daden of in woorden?
Of echt 'groen' zaaien? Ook altijd fijn!
Of zijn er nog mensen met een Jezus in zich? Jullie kennende, denk ik van wel eigenlijk..
Geniet in ieder geval nog van deze mooie dag!

Speciaal voor jullie, omdat jullie zo een lieverds zijn!

Wie overstijgt wat hoort en wat niet hoort,
is op weg naar volmaakt handelen.
-Jetsun Milarep-

Liefs
Els

Ho ho ho...

Merry Christmas!!!

Van Karel en mij aan al jullie lieverds!!!

Dikke merci ook nog aan:

Haakjuffie en de ganse familie

én aan

Enny en haar oma. Mijn eerste borstplaat, zo lekker!!!

en dikke merci

Debby!

Merci aan al die lieve dames!

Speciaal voor de 'fans' ;)

onze Jezus! En mijn versleten 'huis-gilet' ;)

Mooi in het stalleke, sinds vannacht:

 En ja, speciaal voor Brigitte mét boerderijdieren :)

Ik ben al in stemming:

 

 

jullie ook?

Fijne Kerstdag!!!

For it is good to be children sometimes, and never better than at Christmas, when its mighty Founder was a child Himself.
-Charles Dickens-

Liefs Els