Frida Kahlo

Frida en ik

Ik was er nog niet helemaal uit maar ik zit nu weer volop in een Frida periode. Ik zag een geweldige film over haar, vond haar biografie op een boekenmarkt en las over een tentoonstelling over haar in de krant. Jammer genoeg in Londen, veel te duur :)

Ik las dat ze tegenwoordig vooral populair is bij vrouwen tussen 25 en 40 jaar. Ik val nog net in die categorie. Ik zal proberen uitleggen waarom ik nu weer een Frida periode heb.

Eerst en vooral is het ook een vrouw met opwijkingen. Ten tweede is het een vrouw die volledig zichzelf was, zichzelf zonder schaamte durfde uiten, alle kanten van haar lichaam en geest durfde benutten. Een voorbeeld voor mij dus.

Want ik heb het een beetje moeilijk de laatste tijd. Ik ben geen groepsmens, nooit geweest. Daar tegenover staat dat ik graag ergens bij wil horen. Lastige combinatie :)
Nu ik bijna 40 jaar op deze aardbol rond huppel besef ik ondertussen wel al dat erbij horen en mijzelf zijn niet te combineren valt. Meestal niet. Dat maakt dat ik vaak alleen sta maar als hsp'er met een ptss is dat ook vaak beter.
Ik wil in mijn pauze op het werk graag alleen eten en een boek lezen. Na mijn werk wil ik niet samen met de buren op straat zitten en pintjes drinken, ik wil mij terugtrekken in mijn cocon.

Dat maakt mij soms eenzaam maar meestal wel gelukkig. In 1 op 1 contacten ben ik wel goed, dus dat compenseert :) Dat liep allemaal best goed tot ik op korte tijd mijn collega's én mijn buren 'betrapte' (ik hoorde ze terwijl ze niet doorhadden dat ik ze kon horen) op negatief praten over mij. Beide keren was dat een stomp in mijn maag.
Hoewel ik het mij niet wil aantrekken ben ik er toch nog steeds niet goed van.

Maar zo gaat het vaak bij groepen hé? Samen zijn ze sterk, praten ze over diegene die anders is en niet mee doet. Mensen moeten iets hebben om over te praten, roddelen. Ze zien ook vaak afkeuring in een afwijzing. Terwijl het niet gaat om nee zeggen tegen hen maar wel om ja zeggen tegen jezelf (en je behoefte aan rust en stilte).

Dus nu zit ik even in een fase dat ik niet zo blij ben met mijn anders zijn. En dan weer wel. Want ik wil niemand anders zijn. Ik ben blij met wat en wie ik ben.

Frida was ook anders en net daarom houden we (nog steeds) van haar.
Daar trek ik me aan op als het lastig gaat :)

En ik draag mijn Dare to be Different button met trots. Nog mensen die lid willen worden van dat team ;)?

''Vertrouwen is de vogel die zingt als de dageraad nog donker is.''
-Rabindranath Tagore-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Liefs Els

Ik geloof...

Winnen en verliezen.

Allereerst een dikke proficiat aan de winnares van mijn give away: Mieke!!!
Veel puzzelplezier met de kleindochter!

Ten tweede: ik kan niet zo goed tegen verliezers, daarom krijgen alle deelnemende dames (die willen) een troostprijsje van mij. Er waren niet zo veel deelnemers, vandaar ;)

Ten derde 'de op-wijking' van de week natuurlijk:
Ik geloof.

Ik geloof in wat ik zie
 bvb het moois in de natuur, haar veerkracht, haar schoonheid...
Ik geloof in wat ik niet zie maar wel voel
 bvb liefde, blogvriendschap, de kracht van broches...
Ik geloof in wat ik niet zie, niet voel maar wel weet
 bvb de kracht van mijn geluksvissen ( door de mailtjes van de vinders)...
Ik geloof ook in wat ik niet zie maar wel ergens voel en gewoon ook wil geloven
 bvb de kracht van samen dingen doen, positief denken, mediteren, bidden,...

Het 'echte' soort van geloven dus. In een God, een kracht, een ziel,...
Lang dacht ik dat het dan 'volgens het boekje' moest. Maar dat is mijn ding niet en daarom dacht ik dat ik niet geloofde. Maar ik geloof dus wel en in veel.
Ik ben een van die 'mengelmoes'-mensen, volgens velen niet echt en flauw maar volgens mij net wel echt en heel intens!
Het is van mij, het zit in mijn hoofd en hart en ziel, wat moet dat nog meer zijn?
Het maakt dat ik liefheb, Geluksvissen hang, geen vlees eet, liefde probeer na te leven,...

Het is geen dogma, geen theorie, geen leer, ... Gewoon zo goed en lief mogelijk proberen leven.
En het helpt soms, als troost. Of het geeft kracht en moed. Het geeft zin aan zinloze dingen. Het opent nieuwe deuren en soms alleen maar vensters ;)

Het maakt mij meer mij. Een betere mij.

Ik heb een roze Jezus en ook een roze Boeddha, een Maria in de tuin. Een gouden Ganesh en een 'bewegend plaatje' Bernadette (ik weet niet hoe je dat beter uitlegt...). Ik heb ook een mala en belletjestouwen. Een Heilige Antonius en een kruisje van ons huwelijk. En dat leeft allemaal vredig naast elkaar hoor :)

Ik geloof ook dat velen meer kunnen dan 1. En daarom wil ik het volgende vragen. De reacties op mijn give away hebben mij ferm aangegrepen. Het zijn stuk voor stuk lieve dames, jullie kennen ze ook wel, die enkel rozengeur en maneschijn verdienen. Maar zo loopt het leven niet he.
Dus daarom: wil ieder van jullie die dit leest aub een 'gebedje' doen voor de familieleden van deze dames?
Doe het hoe je wil, wanneer je wil maar doe het even. Dat kan een kaarsje zijn, een echt gebed, een meditatieoefening, een gedicht, een... Kies maar.
Als we het allemaal doen dan gaat dat een positief effect hebben, dat voel én weet ik!
Kleine beetjes maken samen iets groot!!!
Fijn he!?


Nog een fijne, opwijkende donderdag!

Haat eindigt niet door haat.
Haat eindigt door liefde.
Dit is een eeuwige wet
-Boeddha-

Liefs Els

Ps: Morgen is het weer een belangrijke rechtzaak-dag voor ons. Moest er nog een gebedje afkunnen ...  Stel u voor dat het na morgen echt gedaan zou zijn... Ik kan het mij in ieder geval totaal niet voorstellen. Maar hoop doet leven dus...

De zon!

Woehoe: de zon schijnt!

En de zon die schijnt dat geeft energie! En dat is fijn en doet deugd.
Zo begon deze dag:

Met mijn kniekes op ons buro :)

Ik maakte vega macaroni meet veel groenten, voor een heel leger. Alé, voor de diepvries bedoel ik.

Ik maakte een regenboog, want daar is het wel een dag voor:

Mag Karel strijken :)

Ik ging even een blokje rond op mijn fiets, had het nodig én het mooie weer lonkte zo hard.

Yes, eindelijk nog eens mooie wolken!

Ik ruimde ook al de helft van de kerstversiering op. Deel per deel maakt het wat minder triest. Ben dan ook maar al direct beginnen lente-versieren. Anders is het zo kaal in huis.

Maria mag bijna buiten, ze zal content zijn.

Ik haakte ook nog wat Ingrid -bloemekes, die inderdaad heel makkelijk zijn.

In het midden baby Jezus en Maria, uit de driekoningentaart! (Ik dacht eerst dat Jezus een boon was, foei!)

En ik kreeg een geweldige envelop van Merula:

En dat zat allemaal in die kleine-roze-wolken-envelop! Geweldig he, dat is al een kunst op zich, dat in die envelop krijgen. Zoveel moois in 1 keer, te veel om op te noemen eigenlijk. Het meisje, huisje, egeltje en bloempje staan al in onze letterkast!
Merula: hier is maar 1 woord voor: WOW!
De bloemen en steen en verflabeltjes inspireren me, ik ben dol op de wolken en de poesjes. Ik krijg zin om te stempelen en te kleuren en...
Dikke merci lieverd!




Een mooie dag weeral. En nee, die voelde niet vanzelf zo. Ondanks het zonnige weer kan een dag toch grijs voelen. En dan ga ik in 'therapie' bij mijzelf, kijk wat rond, ga naar buiten, doe wat in huis en deel wat moois met jullie. En dan is de dag plots echt fijn geworden, vanzelf.
FIJN!

Quote van de dag, toegestuurd door mijn ventje (ja, die krijgt het ook al):
Pain is weakness leaving the body
-van een of ander retro fietsenmerk-

Nog een zonnige donderdag
liefs Els

Lente gevoel...

Nat en grijs

Buiten is het nat en grijs, zo krijgt een mens nog meer zin in de lente. Ik kan het niet meer verbergen:

 Ik haakte een bloem, uit dit kerstgeschenk van mijn ouders.

En toen punnikte ik er nog een steel voor, haakte ook nog een blaadje en nu is de lente al wat in huis :)

Daarna had ik nog even tijd om mijn Sintkralen boven te halen:

En toen was het zeker: ik verlang naar de lente :D

Ik hoop dat jullie het allemaal droog kunnen houden!

Niet wat je oppakt, maar wat je loslaat, maakt je rijker.
-Henry Ward Beecher-

Fijn weekend,
liefs Els

Feeling French

Wel meer dan 1 steek los :D

Bij mij is er wel meer dan 1 steek los, vandaag voel ik me bijvoorbeeld lekker Frans, terwijl ik niet eens iets met Frankrijk heb.

Is het mijn streepkeslegging, mijn short, of de combinatie?
Nu ik er over nadenk, over Frankrijk, ik drink wel graag rosékes en Ricard, ik heb Eifeltorenoorbellen én ik vind 'L'été Indien' een super schoon liedje...
Best wel iets Fransigs ;)

Wie daar zeker iets mee heeft is:

Tante Jannie ,die mij een zeer schoon kerstkaartje stuurde. Dikke merci Tante Jannie én lieve Ibbeltje!

Zondag was onze puzzel eindelijkkkkkk af! Je zou het niet zeggen maar het was een ferm moeilijke!

De volgende staat al klaar (die van de Sint), maar we gaan wachten tot na 'het Grote Feest ten huize Dingen die fijn zijn'. Het is hier al zo mini en ik heb zo veel spulletjes overal, er moet toch nog iets van plaats zijn voor het bezoek he!


Hier alvast een sneak peek, van de puzzel:

Ja, zelfs de sint shopt in 'den Aldi'. Heb al zin om Miss Piggy te puzzelen...


En bij deze nog een sneak peek, mijn kerskaarten:

Wat een werk :) Het zijn er begot niet genoeg maar echt voor iedereen een zelfgemaakte zag ik niet zitten hoor.



Ahja, ik heb ook nog een vraagske aan de strijkparel-madammen: is dat bij jullie ook zo slap-wiebelig nadat het gestreken is? Moet ik misschien wat meer strijken? Ik zou mijn wolk bijvoorbeeld wel als sleutelhanger willen gebruiken maar die overleeft geen 5 minuten zoals ze nu is.

Het leven is als een bos, rechtdoor kan nooit.
-Oleg Popov-

Nog een frem fijne dinsdag
liefs Els