dE LeeSclub las:

Anders dan wij.

Goedemorgen Leesclubbers! Hier gaan we weer. Iedereen klaar?
Thee en koekjes bij de hand? (De Kerstmarkt van Beveren en een speltwafel).
Eerst even praktisch: we lazen het geweldige Anders dan wij en ons volgende boek wordt weer een young adult boek: Het vuur in mij.
Ik lees graag en veel young adult boeken, vaak gaan ze over onderwerpen waar romans voor volwassen niet over gaan. Ze zijn veelal inclusiever en diverser en daar hou ik van. Jij ook? Het vuur in mij bespreken we hier op donderdag 9 april.

En dan nu Anders dan wij. Een boek vol mensen met opwijkingen, hoera! Ik had wel graag deel uitgemaakt van de Bloomsbury Groep... Ik heb dan ook de 3 delen in deze reeks verslonden. (Tip voor de fans van Anders dan wij: er zijn nog 2 delen om van te smullen.)

Mijn recensie:

In het voorjaar van ’41 verdwijnt Virginia Woolf, alleen haar wandelstok wordt aan de oever van de rivier gevonden. Angelica en haar oudere broer Quentin zijn verdrietig en in de war door het verdwijnen van hun tante. Dus doen ze wat kinderen van schrijvers en schilders doen: ze graven in hun herinneringen en schrijven een boek over hun leven en dat van hun tante.

Al snel blijkt dat wat Angelica zich herinnert niet altijd in overeenstemming is met wat Quentin nog weet, maar samen komen ze wel tot een sluitend verhaal. Terwijl Angelica vertelt en Quentin aanvult en opschrijft komen zij én wij meer te weten over de bekende volwassenen rondom hen. Opgroeien bij kunstenaars, vol vrijheid en artistieke stimulatie klinkt paradijselijk maar is niet altijd even makkelijk blijkt. Vooral Angelica heeft het moeilijk, met haar moeder Vanessa. Gelukkig is daar (was daar) de heks Wixerina (Virginia) die wel tijd voor haar maakt.

Tussen de hoofdstukken van het boek, dat de kinderen schrijven en wij lezen, komen hoofdstukken met de zoektocht naar Virginia. Het mooie is dat dit boek, doordat het een kinderboek is, een ongedwongen kijk geeft op kleurrijke levens die aan de lopende band buiten de lijntjes kleuren. Buitenechtelijke liefdes, liefde tussen gelijke geslachten, vrije opvoeding, leven zonder elektriciteit,… dat zijn allemaal dingen die voor de dorpelingen choquerend zijn maar voor de kinderen tot op zekere hoogte doodgewoon. Het zijn ook die dingen die de Bloomsbury groep voor ons extra boeiend maken, nu na al die jaren, nog steeds.

Onderwerpen als geestelijke gezondheid, feminisme, vaderschap, homoseksualiteit,… komen allemaal aan bod. Toch blijft dit een boek bijzonder geschikt voor kinderen. Daarnaast is het ook gewoon een prachtboek, een aanrader voor elke Virginia-fan. Een must read. Er zijn nog twee andere delen in deze reeks dus die ga ik nu gauw lezen…

Benieuwd of jullie er ook zo van genoten hebben. Bedankt voor het meelezen en hopelijk lezen jullie weer mee. Het vuur in mij is echt een aanrader!


''Geef jezelf elke dag een compliment. Niemand weet beter hoe hard jij je best doet.''
-Olaf Hoenson- 

Lees ze,
Els


Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!   

ASMR...

Oftwel een breinorgasme.

ASMR oftwel een breinorgasme. Breinorgasme is een woord met een foute bijklank maar het zegt wel goed wat het is. Voor wie niet weet wat het is, lees even hier.
Vorige week had ik het al over mijn 'lastige letters': ptss en hsp. Iemand wees me er op dat ik ook de letters e l s heb en dat is waar :)
Maar ik heb ook de letters ASMR, alé hebben, ik ben er ontvankelijk voor. Karel bijvoorbeeld niet. Jij wel?

Als kind heb ik dat al ervaren, vooral als iemand mijn haar knipte. (Jammer genoeg is mijn huidige kapper nogal bruut en heb ik het bij hem nooit.) Het fijne aan de technologie is dat je alles online kan vinden. Dus ook ASMR-filmpjes. Mijn favoriete artiest op dit vlak is ASMRAurette. Zij is er jammer genoeg met gestopt en heeft alles online weggehaald. (De connectie met 'orgasme' maakt dat sommigen mensen de makers van die filmpjes uitschelden enzo, vandaar...) Maar iemand heeft de filmpjes op zijn eigen kanaal mogen plaatsen, dus we kunnen ze nog zien, oef!

Nog even voor alle duidelijkheid: het heeft NIETS met seks te maken. Het is een tintelende sensatie in je hoofd. Meer niet. Hoewel, dat klinkt ook weer zo negatief. Ik las er net een boeiend boek over: Het geheim van ASMR. En dat toont aan dat het ook meer is dan dat.
Er is dringend meer wetenschappelijk onderzoek nodig want het zou onder andere ook ontspannend werken op de spieren. Net wat ik nodig heb. Ik ga dus wat vaker filmpjes kijken. In het boek staan trouwens veel tips om zelf aan de slag te gaan om die prikkels op te wekken en misschien zelf wel YouTube-artiest te worden. Als iemand een filmpje maakt hoor ik het graag!
En wie is er allemaal ASMR-ontvankelijk? Zou het iets met hsp te maken hebben? Super boeiend, ik hou mijn ogen en oren open voor verdere ontwikkelingen.

Life is not about finding yourself,
it's about creating yourself.
-Nieuwsbrief Eva Daeleman-

Hou jullie fris en denk aan medemens en dier.
Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

Boeken en bomen

Lezen, liefst in het groen

Ik heb net twee geweldige boeken uit; meeslepende verslavende boeken.
De laatste sleepte me zelfs door een kleine medische ingreep. Boeken zijn mijn voedsel, mijn medicijn, mijn adem. #dankbaredinsdag
Het mooiste is lezen onder een boom. Maar daar is het tegenwoordig niet echt weer voor :)

Dus las ik binnen en gingen we daarna nog even wandelen in het park, dat is in de zomermaanden langer open: hoera!

Ohja, ik las: De favoriete zus, mijn recensie kan je daar (link aanklikken) ook lezen. En daarna Koningin van lucht en duisternis. Bijna 900 pagina's en het derde deel in deze reeks. Super aanrader (alles van Clare) maar je moet best wel eerst de andere delen lezen. Het is zo fijn om even weg van de wereld te zijn!


Ik verfriste ook nog eens mijn top 25 aller tijden op Hebban.
Als je graag leest, in de zomer, volg mij dan hier of op mijn Instagram. Ik blijf jullie voeden ;)

Je kan ook nog steeds mijn tweede bundel kopen, en er zijn nog buttons!


''Acceptatie lijkt op niets doen maar in werkelijkheid is het de eerste stap op een nieuwe weg.''
-Olaf Hoenson-

Een fijne (werk-)dag!
Liefs Els 

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

dE Leesclub las

Het Moerasmeisje

Goedemorgen, vaste 'klanten' weten het al langer: dE LeeSclub leest geen slechte boeken. Maar je hebt goede boeken en héle goede boeken. Voor mij steekt Het Moerasmeisje er met kop en schouders bovenuit. Voor Reese Witherspoon ook, en voor jullie?

Maar eerst wat afspraken voor volgende keer:
Ons volgende boek wordt wederom een pareltje, van Bart Moeyaert in dit geval. Tegenwoordig heet iedereen Sorry gaat u ferm raken, hou u maar vast... We bespreken het hier samen op donderdag 11/4.

Thee en koekjes klaar (fairtrade mango en wafeltje in mijn geval)? Hier gaan we:

De beste boeken worden niet door schrijvers geschreven, wel door mensen die een boodschap hebben. Mensen die een verhaal in zich dragen dat naar buiten moét.

Owens kennen we al als non-fictie bestseller schrijfster (over haar leven als wildlife biologe in Afrika), dit is haar fictiedebuut. En wat voor een debuut. Een debuut dat schreeuwt om meer: meer boeken, een film (Reese, aub!?); gewoon meer Delia.

Het verhaal gaat over Kya, het moerasmeisje, een meisje dat helemaal alleen opgroeit in het moeras. Je kan je de roddels en verhalen in het dorp wel voorstellen… Als er een jongeman dood wordt aangetroffen, een man die op Kya valt, komt zij direct onder verdenking.

Het boek begint als Kya nog klein is en omspant quasi haar volledige leven, wat maakt dat je helemaal kan opgaan in haar wereld. Een wereld die hard is maar ook buitengewoon mooi. Door de afwisseling van perspectief tussen de hoofdstukken krijg je een volledig beeld van Kya en de wereld om haar heen. (Er is een constante afwisseling van hoofdstukken over Kya, met af en toe een hoofdstuk over de moordzaak. Dat maakt het niet alleen extra boeiend maar ook extra spannend.) Eens je begint kan/wil je niet meer stoppen met lezen. Tot het aantal pagina’s begint te slinken, dan ga je trager en trager lezen omdat je niet wilt dat dit moois ooit eindigt.

Het moerasmeisje leest als een thriller, een liefdesverhaal, een dagboek, een natuurboek, een activistisch pamflet, een biologiecursus... Het gaat over de jaren 50-60-70 maar is ook brandend actueel. Zonder het ooit echt te benoemen komen er thema’s zoals #metoo, racisme, milieuproblemen, eenzaamheid, natuurbehoud, vrouwenemancipatie en zo veel meer aan bod. Dat alles gebeurt vloeiend tussen de regels door; met zachte hand een harde boodschap brengen dus.

Kya is een hoofdpersoon die je nooit meer vergeet; je wil haar zijn of je wil samen met haar zijn (of beide). Maar hoe innemend, moedig of intelligent Kya ook is als hoofdpersoon, het moeras zelf is een duchtige concurrent qua de hoofdtoon voeren. Ik had nooit gedacht dat de natuur daar zo mooi kon zijn. Elke zin zindert, bruist, borrelt, spat van het papier. De natuur wordt zo geweldig mooi omschreven, dat kan enkel iemand die er echt van houdt en haar door en door kent zo op papier krijgen.

Met oog voor detail weet Owens een wereld te scheppen die je tot diep in je ziel raakt. Ik hou van Kya, ik hou van het moeras, ik hou van Delia. Het moerasmeisje blijft aan je kleven, is onvergetelijk mooi.

Laat maar horen hoe hard jullie genoten hebben van dit prachtboek.
Bedankt voor het meelezen en tot de volgende Leesclub!


''Zoek naar schoonheid in iedereen die je tegenkomt en je zult het vinden. Iedereen draagt goddelijkheid in zich.''
-Richard Paul Evans-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 

Schrijven vanuit je hart

Graag zien is graag delen

Ik lees graag, ik deel graag tips, noem het een opwijking. 
Tussen haakjes: volgende week is het weer dELeeSclub! Wie snel is kan nog meedoen.

Ik las, herlas, net een geweldig boek. Dat me nog meer goesting geeft om te schrijven. Schrijven kan iedereen, je hebt niet veel nodig en het is helend voor je ziel. Waar wachten jullie nog op? Elke dag één pagina is zo gedaan.
Een schriftje uit de Action (gepimpt met een Echte Els) en wat Bicpennen, meer heb je niet nodig.

Schrijfwijf buttons nog te koop :)

Goesting? Mijn recensie:

Schrijven vanuit je hart door Natalie Goldberg

Een bijbel voor iedereen die van Creatief schrijven houdt. Dit boek is voor het eerst (in het Engels) verschenen in 1986 en het is nog super actueel.

Ooit las ik het al eens, een exemplaar uit de bibliotheek. Maar deze uitgave is zo veel mooier: met roze, goud is het helemaal mijn ding. Dat is ineens ook mijn enige minpuntje: ik weet niet of deze cover iedereen aanspreekt.

Natalie is een icoon, een schrijf-Godin, een goeroe voor velen. De grootste Nederlandstalige fan moet Geertje Couwenberg zijn, die trouwens een eigen versie van dit boek schreef: Zin, lust in je leven door schrijven. Ook een geweldig boek, ook in mijn bezit.

Schrijven vanuit je hart is een boek dat je moet kopen. Leen het zoals ik eens uit de bib als je nog twijfelt, daarna koop je het zeker. Omdat je duizend dingen gaat willen onderlijnen. Omdat je het een keer van voor naar achter gaat lezen (en misschien nog wel een paar keer) maar ook omdat je elke oefening nog wel eens opnieuw gaat willen maken. Of je slaat het nog eens open om te voelen wat je voelt als je dit boek openslaat: pure goesting! Niet alleen om te schrijven maar ook gewoon al om te leven.

Het is een boek vol schrijfoefeningen al staat er nergens echt een klassieke oefening in. Verwacht geen saai schoolachtig werkboek. Dit boek sprankelt en spettert en knettert van het papier af. Goesting, ik zei het al.

Volledig vanuit haar hart en ziel, heel puur en eerlijk neemt Natalie je mee op je eerst stapjes in het schrijven. Vol enthousiasme sleept ze je mee ook al schrijf je al jaren. Ze inspireert en dat op een hele vlotte manier. No nonsense.

Ze vertelt vanuit haar eigen ervaring, geeft voorbeelden uit haar leven, uit de lessen die ze geeft en ze vertelt hoe haar studenten aan de slag gaan.

Dit boek is een soort van dagboek, een lesboek, een inspiratieboek, een aanmoedigende gids en een bron van inspiratie in één.

Schrijven is iets dat van binnenuit moet komen, Natalie heeft de gave om mensen te raken, diep vanbinnen. En zo begint je pen vol goesting vanzelf te vloeien…

Voor de twijfelaars: leen het boek eerst even uit de bib, daarna kan je het voor jezelf kopen. Dat is handig om in aan te duiden enzo.
Enne, schrijven is gratis therapie voor jezelf, geloof me!

''Aan elke verandering, ook een goede, kleeft wel iets ongemakkelijks.''
-Arnold Bennett -

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els

Lezen met rode oortjes: #Dingendiefijnzijn

DingenDieFijnZijnLeest

Wie mij al een beetje kent weet dat ik graag mijn enthousiasme deel, noem het een opwijking. Hou zeker mijn blog in de gaten want binnenkort komen mijn befaamde lijstjes van het jaar er weer aan...

Afgelopen week las ik een geweldig boek, ik denk echt het beste van 2017!
De meisjeskleedkamer van Karen Connelly.
Ik las hier en daar kritiek op de expliciete seksscenes (man-vrouw, vrouw-vrouw) maar dat is flauw. Het boek is veel meer dan dat en de seks is ook geweldig mooi beschreven dus...(maar bij deze bent u gewaarschuwd).
Het boek gaat over het soort vrouw dat ik wil zijn: zelfzeker, zelfbewust, vol goesting, bruisend van energie, vol verlangen, zinnelijk, gelukkig in mijn lichaam,... Er is nog werk aan de winkel :) En lees dit niet als een pleidooi voor overspel, wel als een aansporing tot liefhebben.

Mijn recensie:

De meisjeskleedkamer door Karen Connelly

Beste boek van afgelopen jaar, zonder twijfel. Zelfs één van de beste boeken die ik ooit las.

Alles aan dit boek is goed. De cover is enorm mooi en voelt zacht aan. Het lettertype nodigt uit tot dieper in het verhaal duiken. En het verhaal is af. (Hoewel er een vervolg mag komen én een verfilming door Reese Whiterspoon.)

Het verhaal begint als Eliza, moeder van 2 kleine zoontjes, gelukkig getrouwd met Andrew (hoogleraar wiskunde) én mede-eigenaar van een goed draaiende bloemenzaak, ‘de Amazone’ bespiedt onder de douche van het zwembad. Eliza beseft dat seks het enige is dat ontbreekt in haar drukke, bevredigende leven. Ze houdt van haar man en haar gezin maar de passie die Shar (de Amazone) in haar losmaakt valt niet te negeren. 

Hoofdstuk per hoofdstuk (allemaal van een perfecte lengte) word je dieper in het verhaal meegezogen, en afwisselend verblijf je in het hoofd van Eliza, Shar en Andrew. Die afwisseling van perspectief maakt dat je het verhaal langs alle kanten kan bekijken. Je ziet de schitterende façade maar ook de rommelige achterkant, het voelt alsof je een vlieg bent die alles vanop de eerste rij meemaakt.

Connelly schrijft beeldend zonder beschrijvend te zijn. Een gave. Elke scène, elke dialoog spat van het papier. Het verhaal zindert, de pen van Connelly maakt dat dit een zinnelijk verhaal is dat je nog lang zal bijblijven. En niet enkel om de mooie liefdevolle expliciete seksscènes.

Dit is een boek dat alles heeft: een goed verhaal en een meeslepend ritme. Het bevat een juiste dosis politiek (Griekenland), actuele problematiek (Iran, moslim extremisme) en maatschappelijke relevantie (sekswerkers, anders geaard zijn).

Bovenal is dit een boek dat grenzen verlegt, inspireert en ontroert. Dit is het verhaal van een vrouw die een groter libido heeft dan haar man en die niet bang is om zich te laten leiden door haar gevoelens en verlangens. Een sterke vrouw die zonder egoïstisch te zijn kiest om toe te geven aan haar drang naar geluk en genot. Een vrouw die beseft dat de enige manier om echt te leven bestaat uit volledig jezelf zijn.

(Het boek doet me denken aan een ander geweldig boek: De komst van de wolven van Sarah Hall, qua zinnelijke beschrijvingen even geweldig.)

Tijdens het lezen ga je nadenken over trouw-ontrouw, seksualiteit, identiteit, trouw zijn aan jezelf, eerlijk zijn, jezelf zijn en wat heeft een mens nodig om echt gelukkig te zijn.

Met Eliza heeft Connelly een vrouw geschapen die een voorbeeld is. Een vrouw die echt seksueel bevrijd is (het soort vrouw dat Maartje Laterveer in Vrouwen & seks bedoelt).

Een vrouw die de rol opneemt die meestal aan de man wordt toegeschreven, zonder ook maar één moment aan vrouwelijkheid in te boeten. Integendeel.

Dit boek kon op geen gepaster moment verschijnen (#metoo).

''Leven is het meervoud van lef.''
-Loesje-

Het is dekentjes-boek-weer, geniet er van en lees ze!
Liefs Els

Dankbaar lezen

Een berg te gaan

Deze berg heb ik nog te gaan in oktober (Boektober):

Allemaal nog te lezen, te bespreken en te recenseren deze maand. Ik kijk er al naar uit! 'k Heb zin om seffens ipv naar mijn werk naar de zetel te vertrekken met een dekentje :)
Het bovenste boek lezen we met dE LeeSclub deze maand, u hebt nog tijd tot 3 november om mee te doen. Hoe meer zielen, hoe meer vreugde!
Enne, deze of volgende keer komt er nog eens een give away aan bij dE Leesclub, u weze gewaarschuwd :)
Ik deel zo graag mijn enthousiasme met jullie!

Wat je wilt ontvangen moet je eerst geven.
-?-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
lees ze,
liefs Els

Trump, Jezus en Jende

Poging tot bekering

Zij die me al langer kennen weten dat ik een Jezus-opwijking heb.
Als in: de wereld vol liefde willen proppen, niet in de kerk steken.
Dus hier ga ik weer. Als je dit jaar maar één boek leest laat het dan Zie de dromers van Imbolo Mbue zijn!
Ik zal jullie eerst even mijn recensie laten lezen:

Zie de dromers van Imbolo Mbue

‘The one novel Donald Trump should read now’ volgens The Washington Post.

En deze krant heeft helemaal gelijk.

Met Zie de dromers levert Mbue een boek af dat pijnlijk, verontrustend, hoopgevend, triest, mooi en ontroerend in één is.

In dit boek wordt het verhaal verteld van Jende Jonga, die uit Kameroen is vertrokken met in zijn hoofd een beeld van de Amerikaanse Droom. Jende laat zijn vrouw Neni en zoontje Liomi overkomen en samen werken ze enorm hard om deze Droom te verwezenlijken. Jende als chauffeur van de Lehman Brothers topman Clark Edwards en Neni als studente apotheker.

Gaandeweg verweven de levens van de familie Jonga en Edwards zich meer en meer. Hoewel ze beide in totaal verschillende werelden leven vertonen hun levens toch bepaalde overeenkomsten en vallen beide families in een diep gat als Lehman Brothers totaal onverwacht valt.

Ondertussen lezen we dat het nergens echt goed gaat, dat iedereen moet knokken om hogerop te komen én te blijven. Geld maakt niet gelukkig. 

Naast De familie Jonga leren we ook de vrouw van Clark (Cindy) en zijn beide zoons (Mighty en Vince) beter kennen.

Quasi iedereen in dit boek komt voor ingrijpende keuzes te staan. Ze maken beslissingen die soms amper te begrijpen zijn maar door het empatische vermogen van Mbue toch begrijpbaar worden, een mooi staaltje vakwerk.

De vraag rijst of de Amerikaanse Droom wel echt een droom is? En tot welke prijs?

Het boek doet je nadenken over de keuze die je maakt, voor jezelf, je familie, je kinderen. Moet jouw droom ook hun droom zijn?

Stress, klassenstrijd, schaamte, de financiële crisis, asiel en migratie, het huwelijk, ouderschap, geloof en liefde, het komt allemaal aan bod in dit gelaagde boek.

Het leven is een emotionele strijd en dat toont Zie de dromers enorm goed. Het is een vinger aan de pols van een enorm ingewikkelde maatschappij.

Door dit boek krijg je begrip en inzicht in de wereld van vandaag.

Trump moet dit boek lezen, iedereen moet dit boek lezen.

Want lezen doet voelen en begrijpen en begrip leidt tot medeleven en bovenal verdraagzaamheid.

Koop dit boek. Lees dit boek. Deel dit boek.

Laat het onze wereld veranderen.

Voor mij is dit een geweldig boek omdat het mensen kan veranderen. Met Trump op het wereldtoneel kunnen we alleen maar hopen dat genoeg mensen (op korte termijn) willen veranderen.
Dit weekend las ik in De Standaard dat wij mensen denken dat we met ons hoofd denken maar dat we eigenlijk met onze buik 'denken'. Dat we met ons hoofd argumenten bedenken die passen bij wat ons buikgevoel ons 'opdringt'. En niet andersom. Wij denken rationeel te zijn maar zijn meer gevoelsmensen dan we beseffen.

Daarom zijn boeken als Zie de dromers zo belangrijk. Een boek laat ons niet enkel werken met ons hoofd maar speelt vooral in op wat we voelen. We laten ons meeslepen door het verhaal (dat kan ook met een goede film) en ongemerkt veranderen we, ten goede.
Dus daarom kan de Jezus in mij niet zwijgen. Ik moet dit met jullie delen.

Omdat niet alle mannen 'kleedkamer-praat' verkopen, niet alle vrouwen dom zijn, niet alle Mexicanen crimineel, niet alle immigranten profiteurs,...

Ik ben blij getrouwd te zijn met een 'vrouwelijke' man. Hij ziet er super mannelijk uit hoor (echt waar Karel; als je meeleest..) maar hij is ook gevoelig en empathisch en feministisch. Ik heb zelf een universitair diploma (waar ik niets met doe maar dat terzijde) en luister naar muziek die vaker met jongens wordt geassocieerd. Zo zijn we allemaal anders en uniek.
En iedereen heeft zijn verhaal. De verhalen van sommigen staan dichter bij ons dan anderen. (We wonen bijvoorbeeld niet in Amerika.) Daarom helpen boeken en films. Ze helpen ons andere verhalen te horen, andere mensen of dieren of planten te leren kennen.
En wat je beter kent, wiens naam je kent, komt dichterbij en daar ga je automatisch meer van houden.
Dus laten we allemaal meer boeken gaan lezen, films gaan zien, praatjes maken op straat,... om onze blik te verruimen en ons hart te openen.

Bedankt Imbolo voor je oh zo mooie, oh zo belangrijke boek!
Bedankt Overamstel Uitgevers voor dit vooruitexemplaar!
Bedankt aan iedereen die straks niet op Trump stemt!
Bedankt aan jullie om dit te lezen en misschien al een klein beetje te veranderen....!


Degenen die het meest dromen, zijn
vaak degenen die het meest bereiken.
-Stephen Butler Leacock-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els

Dingen Die Fijn Zijn LEeSt

Het geheim van mijn man

Woehoe, het is zo ver, het is 4 februari! We gaan samen opwijken!
En dat gaan we doen door hier samen, eindelijk, hét boek te bespreken.

Mijn doel van onze LEesclub is mijn liefde voor boeken (de gekozen boeken in het bijzonder) met jullie delen, een plaats bieden om gezellig over deze boeken na te praten en op die manier het boek nog fijner te maken.
Niets moeilijks, hoogdravends of ernstig dus. Elke mening, vraag, tip, opmerking is welkom en even belangrijk. Het is opwijkende donderdag dus laat jullie gaan ;)
Iedereen mag meedoen en meelezen. Pas wel op: als je het boek nog niet gelezen hebt en dat nog wel van plan bent lees je best niet verder.
Voor wie graag een volgende keer meedoet, lees even onderaan dit bericht!

Neem een tasje thee of koffie, leg iets lekkers klaar en hier gaan we dan.
Om het voor de eerste keer iets makkelijker te maken zal ik beginnen met mijn recensie van het boek:

"Een goed boek bevat levensechte personages. Bij een heel goed boek kruip je direct in het hoofd van de personages.

Bij een geweldig boek krijg je het idee dat de schrijfster tijdens het schrijven in jouw hoofd is gekropen. De schrijfster die in je hoofd is gekropen, de personages in je hart dat noem ik een super geweldig boek. En dat noemt de rest van de wereld dus terecht een bestseller.

Het geheim van mijn man vertelt wat er gebeurt als Cecilia Fitzpatrick een brief vindt die haar man aan haar geschreven heeft, jaren geleden. Deze brief bevat zijn grootste geheim en mag pas gelezen worden na zijn dood… John-Paul is niet dood, enkel op zakenreis.

Het boek begint met een hoofdstuk over Cecilia, dan een hoofdstuk over Tess en dan nog een hoofdstuk over Rachel. Klinkt ingewikkeld maar even doorbijten en dan ben je vertrokken en wil je voor de laatste pagina niet meer stoppen met lezen. De levens van Cecilia, Tess en Rachel raken meer en meer in elkaar vervlochten en wij volgen het verhaal en de ontwikkelingen vanuit elk van hun standpunten.

Al heel snel had ik het gevoel dat elk van deze vrouwen een vriendin van me kon zijn. Ze spatten heel levensecht van het papier. Ze zijn geschreven zoals echte vrouwen zijn, niet zwart/wit maar grijs. En soms vandaag wit en morgen zwart. Ze twijfelen, falen, maken fouten, scoren, lachen, hebben seks. Het echte leven dus.

Het boek staat vol realistische gesprekken en de gedachtegangen van deze dames zijn even kronkelig en soms tegenstrijdig als die van jou en mij (“Ik wil drama!” Nee, dat wil je niet…).

Het geheim van mijn man is vlot geschreven, het is soms pijnlijk, vaak grappig, meeslepend en ontroerend. Tijdens het lezen van dit boek begint het al: het doet je nadenken, je kan er niet over zwijgen en het raakt je diep.

Een Griekse tragedie in een modern, heel mooi, jasje.

Lezen!

Nog een boodschap aan Liane: De epiloog had van mij niet gemoeten maar een vervolg mag wel.

En aan mensen in de business: dit boek schreeuwt om een verfilming."

Ik heb het boek echt met veel plezier en spanning gelezen. Ik kon het niet wegleggen en heb heel wat 'minuutjes gestolen' omdat ik per sé wou weten hoe het verder zou gaan. Het begin vond ik even lastig. Eerst een hoofdstuk Cecilia, dan Tess en dan Rachel, ik kon echt niet volgen. Maar al snel kwam de naam van de school, St. Angela, een paar keer voorbij en kon ik raden dat daar een link lag. Jaja, deze ongedurige kreeg het al wat op haar zenuwen. Om daarna weer zenuwen te krijgen omdat het zo spannend  werd ;)

Wel openen, niet openen, wel openen,... Wat zou jij doen? Ik weet het niet. Ik denk van niet maar dan zou ik wel gek worden dus....

En van mij mocht Tess bij Connor blijven, wat denken jullie daar over?

En hoe kan Cecilia bij John-Paul blijven? En oh, ik herken me in haar georganiseerdheid, als houvast en zekerheid in een wiebelig leven. En raar hoe een beeld van iemand alles kan blijven bepalen hé? Connor heeft het beeld tegen en John-Paul voor en dat blijft zo. Hoe kan John-Paul met zichzelf leven?

Moet je moeder zijn om Cecilia te begrijpen? Of is het als moeder net onbegrijpelijk omdat ze zich dan in de plaats van Rachel kan stellen?

Kon jij de afloop voorspellen? Ik vond het echt geweldig, een echte Griekse tragedie maar dan compleet in deze tijd.

Oh en ik vind de cover zo mooi én toepasselijk.

Maar de epiloog was dan weer niet mijn ding ;) 

...

Alé, ik ben benieuwd wat jullie er van denken!

Nog even wat praktische dingen: zoals jullie al weten verloot ik onder de deelnemers aan de Dingen Die Fijn Zijn LEeSclub een boek (het onderste).

 

Omdat niet iedereen direct vandaag kan reageren wacht ik nog even met het kiezen van een winnaar, ok? Je hoort nog van me ;)

En omdat jullie zo enthousiast zijn wil ik alvast graag een tweede boek voorstellen! 

Geweldig slechte foto maar het is dan ook geweldig slecht weer ;)

Ik ben dol op Anna Gavalda, alles van haar is geweldig. Ik koos dit boek omdat het haar meest recente is. Amper 221 pagina's maar een pareltje. Waar Het geheim eerder vlot en Amerikaans was is dit eerder poëtisch en Frans :) Zoiets.

"Wat je in het hart raakt springt nooit in het oog, dat ontdek je pas door goed te kijken, en de rest... De rest doet er niet toe."

Diegene die mee willen doen: afspraak hier op 25/2!

Voor de heel enthousiasten, wie wil mag 2 boeken lezen! Het extra boek is: Vele hemels boven de zevende.

Een immens mooi boek van de Vlaamse schrijfster Griet Op De Beeck. Zeker een aanrader. En ik heb lang getwijfeld om het als 2de boek te nemen maar heb beslist het niet te doen. Omdat het een heel mooi maar ook heel pijnlijk boek is. Dat je enkel moet lezen als je heel goed in je vel zit. Het hier bespreken zou misschien ook te pijnlijk zijn voor sommigen, vandaar dus dat ik het als extra optie neem. Mag maar moet dus niet. Voor wie wil kunnen we het er de 25ste ook over hebben.

Over de keuze van een boek twijfelde ik nog meer dan over de naam van onze LEeSclub, en dat was al zo veel ;) Maar ik ben er dus uit. Het wordt Dingen De Fijn Zijn LEeSt en we lezen Het leven maar dan beter.

Mijn komende keuzes van boeken (want ja, ik wil hier nog laaaaang met doorgaan) baseer ik op het volgende: ik moet er dol op zijn én je moet ze makkelijk in de bib en boekhandel kunnen vinden. Ik wil jullie niet op kosten of op een onmogelijke zoektocht jagen. 

We zullen zien waar het ons toe brengt... Je mag keer per keer beslissen of je meedoet of niet. Je mag eens overslaan, je mag later aanhaken, alles kan...

Geniet van het lezen én van het delen!

En nu is het aan jullie....

Sommige mensen zien de dingen zoals ze zijn
en vragen: waarom?
Ik zie de dingen zoals ze nooit zijn geweest
en zeg: waarom niet?
-George Bernard Shaw-

Nog een fijne opwijkende donderdag!

Liefs Els

 

De kracht van mooie dingen

Dankbaar in verwondering

Ik ben dol op lezen, dat weten jullie. Ik deel ook graag de mooie dingen die ik lees, kijk maar rechts bij aanraders. Daar zet ik niet alles wat ik lees maar wel de dingen die me op de een of andere manier geraakt hebben. In mijn hart, ziel, ogen of hoofd.

Het laatste boek dat ik las was het volgende:

Wat een geweldige leeservaring, uren verslaafd zitten lezen ;)
In dit geval was het een boek dat ik mocht recenseren dankzij Gemma Groen van A.W. Bruna Uitgevers. Merci Gemma voor de uren leesplezier!

Voor wie zin zou hebben, dit is mijn recensie:

Beetje buiten adem, een vol hoofd en een triest gevoel…

Dit allemaal omdat ik net met ingehouden adem de laatste pagina’s van Bitterzoet omsloeg.

Na bijna een week op Winloch te hebben vertoefd, omringd door Winslows is het raar om dit boek te sluiten.

Bitterzoet vertelt het verhaal van Mabel Dagmar, een studiebeursmeisje dat een studentenkamer moet delen met Ev Winslow.

Niet zo maar Ev, maar wel Genevra Katherine Winslow, telg van de aristocratische familie Winslow.

Mabel’s zwakke plek is een goed verhaal en dat zal blijken ook… Als ze wordt uitgenodigd om de zomer door te brengen op het familielandgoed Winloch is ze verheugd. Want het enige ander alternatief is de zomer doorbrengen met haar familie.

Snel wordt duidelijk dat niet alles glitter en glamour is in de familie(geschiedenis). Als Ev’s tante Indo Mabel dan ook nog vraagt om de waarheid over de familie aan het licht te brengen begint het verhaal als een thriller te lezen.

Het boek is spannend, indrukwekkend, meeslepend, verslavend…

Je ziet de idyllische zwempartijen, de grendels op bijna alle binnendeuren, de indrukwekkende natuur. Je hoort de roddels, de ruzies en de arrogante toon van familieleden allerhande.

Het is een ratjetoe van familie, stambomen, honden, bedienden en in het begin loop je een beetje verloren in het verhaal (net als Mabel). Maar langzaamaan sluipt het verhaal in je hoofd en onder je huid. En dan ben je verkocht…

Mabel moet kiezen: de waarheid aan het licht brengen en van Winloch verstoten worden of toegeven aan haar diepste wens en één van hen worden. Een hartverscheurende keuze.

Jij zal niet moeten kiezen, eens je verkocht ben kan je gewoon niet anders dan verder lezen tot je met spijt in het hart de laatste bladzijde omslaat!

Al  gezien op wat voor moois het boek ligt!? Een geweldig mooie gevilte sjaal van Jeanne, gebracht door de postbode. Dikke merci lieve Jeanne!!!

Als dat geen #dingendiefijnzijn zijn, op deze Dankbare Dinsdag!
Ik ben een tevreden meisje.

In elke dag is een cadeautje verstopt.
-Olaf Hoenson-

Maak er nog iets moois van vandaag!
Liefs Els