Ik geloof

Kapelletjes, eendjes, koeien, groene blaadjes, witte bloempjes

Mijn opwijking van vandaag is geloven.
Ik moest vorige week naar een begrafenis en ik werd immens ontroerd door de eerlijke, pijnlijke woorden van een zoon aan zijn overleden vader. In schril contrast daar mee was de rest van dienst. Ik ergerde me rot aan de kilheid en onpersoonlijkheid, aan het opdreunen van vaste riedeltjes.

Ik begrijp het belang van structuur, ik ken de kracht van herhaling, maar toch...
Het stoorde me.
En dan ging ik twijfelen. Kan ik wel zeggen dat ik geloof? Want ik heb wél een Jezus en een Maria in huis (meer dan één) maar ook een Boeddha.
Ik ga bijna nooit naar de kerk, ik lees niet in de Bijbel, ik bid niet.
En toch geloof ik. In iets. Op mijn manier.

Die manier houdt onder andere in dat ik vanop mijn koersfiets (want dat deden we gisteren) wuif naar eendjes in de sloot, koeien in de wei en vogels op de draad.
Ik buig mijn hoofd voor kapelletjes en glimlach naar groene  blaadjes en witte bloempjes. Ik neem het moois in mij op, laaf mijn ziel en ben dankbaar.

En als we aan een lege kerk of kapelletje komen en je kan er een kaars branden dan doe ik dat. Voor jou, voor mij, voor ons allemaal.

Dus ja, ik geloof. Maar op mijn manier.
Het is fijn om daar even bij stil te staan.
Over na te denken.
Grote gedachten heeft me doen nadenken, ook over geloven. Fijn boek.

Waar geloof jij in?
En wil je dat delen?


Why else
are we here if not
to live with unreasonable
passion for things
- butterflies rising-

Maak er een fijne denk-dag van.
Liefs Els

Blijven geloven

Geloof als houvast

Mijn geloof helpt me er door...
Een op-wijking denk ik, zeker met mijn manier van geloven.

Eerst even iets anders. Ontslagen worden is niet plezant. Maar het biedt wel kansen.
Om even stil te staan, te evalueren. Waar sta ik, waar wil ik naar toe.
Wat is mijn droom.
En dat was een moeilijke voor mij. Heel moeilijk. Dromen is fijn en makkelijk. Tot het voor 'echt' is.
Ik raakte er niet uit.

Tot ik bedacht: tijd voor mijn alter ego :)
Alter ego is misschien al lang niet meer de juiste term voor dit 'Dingen Die Fijn Zijn- hulpmiddel' maar ik denk wel dat jullie me begrijpen.
Els is soms te onzeker, heeft te weinig zelfvertrouwen en vooral een te klein ego om groots te dromen. Dingen Die Fijn Zijn daarentegen ;)
DDFZ is Els maar dan beter. DDFZ is misschien wel meer Els dan Els zelf. Klinkt raar maar is waar.
DDFZ is geen vrouw van, dochter van, tante van, buurvrouw van, ...
DDFZ is wat ze is en wat ze wil zijn. Een goede basis om een droom op te baseren.

Dus begon ik te dromen. En eens de droom er staat kan je beginnen kiezen, kiezen wat bij je past en bij je droom past. Op je pad past.
Dan heb je gekozen en blijkt dat kiezen niet altijd werkt :(
Jij kan niet altijd kiezen, de werkgevers kiezen. Er moet een vacature zijn, banen worden niet geschapen omdat er een ideale werknemer opduikt he.

Dat is even jammer. Even neer in de rollercoaster genaamd het leven.
Maar daar komt het geloven.
Ik blijf geloven in een pad dat bij mij past en dat ik moet volgen. Ook al blijken de stappen die ik wou zetten niet mogelijk. Nog niet...
En misschien is er iets of iemand hierboven die weet wat mijn pad moet zijn en denk ik alleen maar dat ik het weet. Misschien is het pad dat ik voor mij zag niet mijn pad, of nog niet.
De laatste tijd kwam ik vaak mensen tegen die (door er voor open te staan) plots de job van hun dromen vonden. Ik dacht dat dat mij ook zou gebeuren, hoopte dat vooral...
Blijkbaar werkt het zo voor mij niet.
Maar toch blijf ik koppig geloven :)
En hopen.
Dat houdt me recht en stuwt me verder, we zien wel waarheen.

DDFZ zit in mij, groeit en bloeit meer.
De oude onzekere Els verdwijnt meer en meer...
Alles komt goed, ooit.

Ik had gisteren zelfs de moed om een echt recept uit een echt kookboek te maken :)
Hoewel het in feite geen kookboek is maar wel een geweldig boek! Aanrader hoor.

Pasta met asperges (zijn wij dol op)! Kei lekker, merci Mme Zsazsa en Dorien Knockaert , ook vanwege Karel.
En het toetje mocht er ook zijn:

Vanillepudding (alla moemoe) met sojamelk en niet zo goed verstopte speculoos :)
Ik voelde me even een Godin in de keuken :) Yes!

And keep on dreaming....

	Het mooiste tijdverdrijf: dansen op toekomstmuziek.

-?-

Fijne opwijkende donderdag nog,
liefs Els

Mystiek Engeland

Een magisch vervolg...

Naar Engeland gaan wij niet alleen voor de wolken en de beestjes, maar ook om te wandelen.
Wandelen op en rond en naar bijzondere plaatsen.
Zeker in het Zuidwesten zijn er enorm veel plaatsen met mystieken verhalen zoals oude steencirkels, krijttekeningen in heuvels, bronnen, ... Stonehenge is wel eens de moeite maar het is daar zo druk dat je al een zen boeddhist moet zijn om iets van die eeuwenoude magie en rust te voelen.

Wij bezochten dit jaar enkele fantastisch mooie, rustige, indrukwekkende dingen. Soms op een wei van een boer, soms in een verlaten veld, soms volledig afgelegen. Dankzij het goede opzoekwerk van Karel hebben we alles gevonden (Google Maps en Earth zijn hierbij handige hulpmiddelen). Veel avontuurlijker en spannender. Botten waren wel geen overbodige luxe ;) Op de meeste dingen mag je gewoon opklimmen of inkruipen of rond wandelen, heel spannend!

Een paar voorbeeldjes:

West Kennet Long Barrow. Grafheuvel van 3600 voor Christus.

 (mag je gewoon in)

Swallowhead spring.

Silbury Hill. Grafheuvel van 2500 voor Christus. (mag je niet op)

Tor, Glastonbury. (mag je op en in)

Stanton Drew, 2 kleine steencirckels in een wei tussen de koekes!

De mossen op die oude stenen zijn ook zo mooi.

Mijn favoriet bij uitstek, een oude (11de eeuw) kerk Knowlton Church.

Lapjesboom aan Knwolton Church.

Mooi hé! En je hoeft echt niet in magie te geloven om de energie te voelen die al eeuwen op deze plaatsen hangt. Je gewoon al voorstellen hoeveel mensen hier doorheen de jaren hebben geleefd, gefeest, rituelen opgevoerd, gehuild, gewerkt, gebeden,...dat doet iets met je.

Op veel van deze plaatsen staan oeroude bomen. Soms vlakbij, soms wat verder weg. Maar bijna altijd zal je in deze bomen lapjes, linten, gebeden, stenen, foto's,..terugvinden. Deze 'lapjesbomen' zouden de eigenschap hebben dat ze na het 'offeren' van een lapje ziektes overnemen. Dit is een oeroud gebruik en het wordt nog steeds volop gedaan. Eigenlijk zijn het een soort van wens-/ gebedsbomen geworden.
Heel mooi en ontroerend. Soms ook vreemd: je moet heel hard zoeken om deze plaatsen te vinden, je komt er bijna nooit iemand tegen en toch hangen die bomen vol!
Vorig jaar was ik niet voorbereid, dit jaar haakte ik op voorhand lintjes voor alle plaatsen op ons lijstje!

Daar in Engeland ben ik een gelovig mens. Ik geloof in de natuur, in de kracht van de natuur, in de rust die wolken brengen en bomen en bloemen en...Ik geloof dat alles ergens vandaan komt en ergens naar toe gaat, dat alles een plaats en een tijd heeft. Ik geloof in de liefde en in de schoonheid van delen...Ik geloof in veel, vooral in goeds en moois en fijns.

 Daar in Engeland gaan steencirkels en kerken én elfen én engelen én boeddhistische mantra's én wicca én druïden én....hand in hand. Alles staat daar naast en door elkaar, mooi vind ik dat!
Een voorbeeld voor de wereld.

Maak van elk moment een moNUment.
-Bond zonder naam-

Fijn weekend verder, liefs Els