Blijven geloven

Geloof als houvast

Mijn geloof helpt me er door...
Een op-wijking denk ik, zeker met mijn manier van geloven.

Eerst even iets anders. Ontslagen worden is niet plezant. Maar het biedt wel kansen.
Om even stil te staan, te evalueren. Waar sta ik, waar wil ik naar toe.
Wat is mijn droom.
En dat was een moeilijke voor mij. Heel moeilijk. Dromen is fijn en makkelijk. Tot het voor 'echt' is.
Ik raakte er niet uit.

Tot ik bedacht: tijd voor mijn alter ego :)
Alter ego is misschien al lang niet meer de juiste term voor dit 'Dingen Die Fijn Zijn- hulpmiddel' maar ik denk wel dat jullie me begrijpen.
Els is soms te onzeker, heeft te weinig zelfvertrouwen en vooral een te klein ego om groots te dromen. Dingen Die Fijn Zijn daarentegen ;)
DDFZ is Els maar dan beter. DDFZ is misschien wel meer Els dan Els zelf. Klinkt raar maar is waar.
DDFZ is geen vrouw van, dochter van, tante van, buurvrouw van, ...
DDFZ is wat ze is en wat ze wil zijn. Een goede basis om een droom op te baseren.

Dus begon ik te dromen. En eens de droom er staat kan je beginnen kiezen, kiezen wat bij je past en bij je droom past. Op je pad past.
Dan heb je gekozen en blijkt dat kiezen niet altijd werkt :(
Jij kan niet altijd kiezen, de werkgevers kiezen. Er moet een vacature zijn, banen worden niet geschapen omdat er een ideale werknemer opduikt he.

Dat is even jammer. Even neer in de rollercoaster genaamd het leven.
Maar daar komt het geloven.
Ik blijf geloven in een pad dat bij mij past en dat ik moet volgen. Ook al blijken de stappen die ik wou zetten niet mogelijk. Nog niet...
En misschien is er iets of iemand hierboven die weet wat mijn pad moet zijn en denk ik alleen maar dat ik het weet. Misschien is het pad dat ik voor mij zag niet mijn pad, of nog niet.
De laatste tijd kwam ik vaak mensen tegen die (door er voor open te staan) plots de job van hun dromen vonden. Ik dacht dat dat mij ook zou gebeuren, hoopte dat vooral...
Blijkbaar werkt het zo voor mij niet.
Maar toch blijf ik koppig geloven :)
En hopen.
Dat houdt me recht en stuwt me verder, we zien wel waarheen.

DDFZ zit in mij, groeit en bloeit meer.
De oude onzekere Els verdwijnt meer en meer...
Alles komt goed, ooit.

Ik had gisteren zelfs de moed om een echt recept uit een echt kookboek te maken :)
Hoewel het in feite geen kookboek is maar wel een geweldig boek! Aanrader hoor.

Pasta met asperges (zijn wij dol op)! Kei lekker, merci Mme Zsazsa en Dorien Knockaert , ook vanwege Karel.
En het toetje mocht er ook zijn:

Vanillepudding (alla moemoe) met sojamelk en niet zo goed verstopte speculoos :)
Ik voelde me even een Godin in de keuken :) Yes!

And keep on dreaming....

	Het mooiste tijdverdrijf: dansen op toekomstmuziek.

-?-

Fijne opwijkende donderdag nog,
liefs Els

Freedom

De vrijheid lokt...

Of de grote leegte, het grote niets, het grote afscheid...

Niet enkel valt mijn werk weg, er vallen ook heel veel mensen weg.
11 jaar geleden begon ik met mijn benzinestation, over de zaak van mijn ouders gelegen.
Na de overval begon ik bij mijn ouders te werken.
Voor dat alles woonde ik nog thuis.

Dus... voor het eerst in mijn 36 jarig bestaan ga ik mijn ouders niet meer dagelijks zien. Het moest er eens van komen ;)
Heel veel klanten die ik in het benzinestation had nam ik mee naar de de zaak van mijn ouders, of ze kwamen er al. Allemaal toffe mensen die ik hard ga missen. 
Met enkelen bouwde ik een relatie op die verder gaat dan 'klant'. Hen ga ik enorm missen.

Ik zocht naar een manier om van de 'intiemste' afscheid te nemen en vond ze:

'Dingen Die Fijn Zijn' op pad ;)

Een zelfgemaakt magneetje met daaraan mijn blog-gegevens. Als ze willen, weten ze me dus nog te vinden :) Best eng, Els die in de echte wereld zegt dat ze Dingen Die Fijn Zijn is.
Ik kreeg wel al de reactie dat mijn blog is zoals ik in het echt ben. En dat was een fijn compliment, dat is ook mijn bedoeling namelijk.

Ik ga na 1 april in een gat vallen, groter dan ik kan bevroeden...vrees ik.
Maar, nu komt het goede nieuws: dat gat gaat zo veel ruimte voor nieuwe dingen, mensen, wegen...geven.
En op die hoop, die mooie vooruitzichten teer ik.

Merci voor deze wijsheid Mirjam!

Ik ben, jammer genoeg nog steeds, heel ontvankelijk voor wat mensen van mij vinden en over mij denken. Maar als het overgrote deel van de mensen rondom mij wegvalt kan ik nog meer worden wie ik ben. Zonder dat ik op voorhand al in een hokje ben geduwd. Goed he!?

De nieuwe Els past niet in een hokje. Heb ik eigenlijk nooit gedaan.
Ik ben en/en. Er huizen zo veel tegenstellingen in mij en dat kan geen kwaad. Dat is goed (geleerd in therapie). Ik ben een open meisje, gevoelig en ontvankelijk, creatief en oprecht.
Allemaal dingen die je niet kan zijn als je een een-duidig persoon bent. Ik leef met ups en downs, met kronkels en zijwegen én vooral veel opwijkingen ;)

Alles kan, alles mag. Ik denk dat ik gewoon een eenhoorn word :) Als dat geen mooie op-wijking is.

Ik ga zo veel verliezen, maar ga daarna weer veel krijgen. Dat nog beter bij mij past.
Dat gaat eng zijn, doodeng. De laatste traan is nog niet gevloeid...

Maar ik val meer en meer samen met mijn alter ego Dingen Die Fijn Zijn. En zij met Els.
En dat voelt goed. Een alter ego, zoals ik het bedoel, moet een beetje de Pippi Langkous in jezelf naar boven halen.
Niet naast je eigen persoon staan maar de dingen die jij meer wilt zijn/denken/doen naar boven halen.
Zij mag je de deur helpen uitgaan, maar als het goed is kom jij terug thuis.

Als je nooit bang bent, kun je ook nooit dapper zijn.
-Astrid Lindgren-
En oh wat ga ik dapper kunnen zijn ;)

Ik ga vallen en weer opstaan. En dat alles heeft tijd nodig. Tijd die ik van Karel krijg, waarvoor dank!
En als ik weer recht sta komt er een job die bij mij past, bij Els-Dingen-die-Fijn-Zijn :)
Ik kijk er al naar uit.


Freedom is just another word for nothing left to lose
-Janis Joplin-
 (mijn motto deze dagen)

Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els

Verdwalen...

...en mijzelf verliezen.

Een nieuwe op-wijking: ik streef ernaar mijzelf te verliezen. Niet mijn ik maar wel mijn ideeën over mijzelf.
Want zelfkennis is het begin van alle wijsheid zeggen ze, maar soms is het ook het begin van beperktheid.

Jullie weten dat ik op zoek moet naar een nieuwe baan, na mijn ontslag. Wel, als ik uit ga van het beeld dat ik heb van mijzelf kom ik nergens...
Dus probeer ik dat beeld opzij te zetten en volop te dromen. Die droom visualiseer ik door alles wat er in mijn hoofd komt op te schrijven.
Ik vertrek vanuit wat ik wil, niet vanuit wat ik al dan niet kan.

De lente is daar een goede tijd voor...

Iedereen heeft een beeld van zichzelf, al dan niet realistisch. Mijn beeld is heel hard gekleurd door wat anderen over mij gezegd hebben. Dat is bij de meeste mensen zo, denk ik.
Maar klopt dat beeld wel? Ik heb een lijst aan foute ideeën, waarvan ik in mijn hoofd weet dat ze fout zijn en toch handel ik er nog vaak (instinctmatig) naar.

Ik ben (volgens mijn beeld): niet creatief, niet sociaal, kan niet zingen, kan niet tekenen, kan niet koken noch bakken,...
En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Dat is niet (meer) waar.

Ik wil groeien, net als mijn plukslaatje.

Waarom denk ik dat dan nog steeds? Omdat een beeld houvast biedt. Jammer genoeg is houvast iets wat vast ligt en een persoon ligt niet vast. Een mens evolueert dag per dag, jaar na jaar.
Niet door vast te houden, maar door los te laten.
Angst trotseren, er toch voor gaan. Durven falen. Beetje bij beetje grenzen open rekken.
Niet over grenzen gaan, dat moet je blijven aanvoelen. Niet over grenzen gaan die goed voor je zijn.
Maar wel je fijne ruimte vergroten.
Je zelfbeeld kritisch blijven bekijken, klopt het nog wel?

Met deze dingen zit ik in mijn hoofd. Ik denk na en voel na.
Ik probeer meer wat-vragen te stellen ipv waarom. Ik denk hoe ik iets wil en niet waar ik het wil.
Ik werk aan mijzelf en deel dat graag met jullie.
Want dat is waar ik in geloof: delen maakt mooier. Blogland, mijzelf, de wereld.

Abdijbrood mix met pompoenpitten van de AH!

Daarom bakte ik deze ochtend mijn eerste brood. Zonder machine, gewoon met de hand en een simpele Ikea oven. En ik ben er fier op!
Weer iets dat ik aan mijn nieuwe zelfbeeld kan toevoegen ;)

En wat helpt mij bij dit alles? Mijn alter ego Dingen Die Fijn Zijn !
Want DDFZ heeft geen (negatief) zelfbeeld, ze is nog jong en wil groeien. Dus steekt ze haar voelsprieten uit en gaat voorzichtig op pad... Wie weet waar eindigt de reis.

Herkenbaar?

Ondertussen ben ik ook hard aan het werk voor De Winkel Van Els , neem gerust een kijkje.
En wie vaker wil zien waar ik met bezig ben, breng mij eens een bezoekje op Instagram.


Dromen kunnen uitkomen als we de moed
hebben om ze te achtervolgen.
-Walt Disney-

Fijne opwijkende donderdag nog!
Liefs Els

Alter ego.

Superman, Catwoman, Roodkapje...

Vandaag krijgen jullie een geweldige 'tip des levens' van mij. Gratis en voor niets.

De tip is: kies een alter ego.
Klinkt raar? Kan best zijn, maar het werkt. Geloof me.
En verklaar me niet direct voor gek ;)

Ik heb allerlei angsten en een PTSS , dat weten jullie. Wat kan je dan doen: je leven door die beperkingen laten beheersen of... juist: een alter ego aanmaken.
Wat een geweldige op-wijking he!?

Onbewust deed ik dat al een hele tijd geleden. Maar pas recent besefte ik bewust wat ik heb gedaan.
Jullie kennen mij als Els maar eigenlijk toch voornamelijk als Dingen Die Fijn Zijn.
Els zou al die opwijkingen enzo niet durven delen, DDFZ wel.

Dus: Dingen Die Fijn Zijn is mijn alter ego :) Ik heb geen flashy pakje of coole gaven maar het helpt wel. Als Els niet durft dan stel ik me de vraag: is het iets voor Dingen Die Fijn Zijn?
Is het antwoord ja, dan doe ik het!

Dus ging ik gisteren naar de workshop: Planten in potten, een minimoestuin door Anita Exelmans van Velt. En het was naast enorm spannend ook fijn én leerrijk!
En ik wil (net als 45.000 anderen voor mij) lid worden.

Ik dacht dat ik best wel al groen bezig was maar amai, verkeerd gedacht. Heb jij al eens nagedacht over de herkomst van je potgrond of de zaadjes en plantjes die je later (als het meezit) in je mond stopt!? Ik nog nooit zoals na gisteren.

Fier als een gieter ging ik na de les met mijn zelf geplant plukslaatje naar huis, op de fiets, door de koude donkere nacht... Het plantje zag erg af in mijn fietsmand dus nam ik het maar onder de arm en zo kwamen we moe maar voldaan samen thuis.
Vandaag voelen we ons beide zalig in het zonnetje :)

Wat voor velen gisteren een fijne avond uit was, was voor mij een enorm spannend avontuur.
Ik vertrok als Dingen Die Fijn Zijn en kwam thuis als gewoon Els (klein Elske misschien, ik was nogal kinderlijk trots).

Allemaal dankzij mijn alter ego dus. Voor zij die zich misschien soms als PTSS-Els voelen: maak je eigen alter ego. En gebruik het wanneer het je past of je het nodig hebt. Al is het maar om ergens aan te kunnen beginnen. Clarck Kent houdt zijn pakje thuis ook niet aan he ;)

Ik wens jullie allemaal geweldige alter ego's toe en fijne, spannende avonturen én zaadjes die groeien als kool!

Enne, ik hoor graag wie of wat jullie alter ego's zijn!

Te veel mensen overschatten wat ze niet zijn
en onderschatten wat ze wel zijn.
-Malcolm Forbes-

Fijne opwijkende donderdag,
liefs Els