Blijven geloven

Geloof als houvast

Mijn geloof helpt me er door...
Een op-wijking denk ik, zeker met mijn manier van geloven.

Eerst even iets anders. Ontslagen worden is niet plezant. Maar het biedt wel kansen.
Om even stil te staan, te evalueren. Waar sta ik, waar wil ik naar toe.
Wat is mijn droom.
En dat was een moeilijke voor mij. Heel moeilijk. Dromen is fijn en makkelijk. Tot het voor 'echt' is.
Ik raakte er niet uit.

Tot ik bedacht: tijd voor mijn alter ego :)
Alter ego is misschien al lang niet meer de juiste term voor dit 'Dingen Die Fijn Zijn- hulpmiddel' maar ik denk wel dat jullie me begrijpen.
Els is soms te onzeker, heeft te weinig zelfvertrouwen en vooral een te klein ego om groots te dromen. Dingen Die Fijn Zijn daarentegen ;)
DDFZ is Els maar dan beter. DDFZ is misschien wel meer Els dan Els zelf. Klinkt raar maar is waar.
DDFZ is geen vrouw van, dochter van, tante van, buurvrouw van, ...
DDFZ is wat ze is en wat ze wil zijn. Een goede basis om een droom op te baseren.

Dus begon ik te dromen. En eens de droom er staat kan je beginnen kiezen, kiezen wat bij je past en bij je droom past. Op je pad past.
Dan heb je gekozen en blijkt dat kiezen niet altijd werkt :(
Jij kan niet altijd kiezen, de werkgevers kiezen. Er moet een vacature zijn, banen worden niet geschapen omdat er een ideale werknemer opduikt he.

Dat is even jammer. Even neer in de rollercoaster genaamd het leven.
Maar daar komt het geloven.
Ik blijf geloven in een pad dat bij mij past en dat ik moet volgen. Ook al blijken de stappen die ik wou zetten niet mogelijk. Nog niet...
En misschien is er iets of iemand hierboven die weet wat mijn pad moet zijn en denk ik alleen maar dat ik het weet. Misschien is het pad dat ik voor mij zag niet mijn pad, of nog niet.
De laatste tijd kwam ik vaak mensen tegen die (door er voor open te staan) plots de job van hun dromen vonden. Ik dacht dat dat mij ook zou gebeuren, hoopte dat vooral...
Blijkbaar werkt het zo voor mij niet.
Maar toch blijf ik koppig geloven :)
En hopen.
Dat houdt me recht en stuwt me verder, we zien wel waarheen.

DDFZ zit in mij, groeit en bloeit meer.
De oude onzekere Els verdwijnt meer en meer...
Alles komt goed, ooit.

Ik had gisteren zelfs de moed om een echt recept uit een echt kookboek te maken :)
Hoewel het in feite geen kookboek is maar wel een geweldig boek! Aanrader hoor.

Pasta met asperges (zijn wij dol op)! Kei lekker, merci Mme Zsazsa en Dorien Knockaert , ook vanwege Karel.
En het toetje mocht er ook zijn:

Vanillepudding (alla moemoe) met sojamelk en niet zo goed verstopte speculoos :)
Ik voelde me even een Godin in de keuken :) Yes!

And keep on dreaming....

	Het mooiste tijdverdrijf: dansen op toekomstmuziek.

-?-

Fijne opwijkende donderdag nog,
liefs Els

Het vonnis

Jawel, het is er, het vonnis...

Dus deze week geen op-wijking maar wel weer een afwijking van.
Hou u vast, het ratelen gaat beginnen ;)

Het vonnis dus, we hebben het. Sinds dinsdagavond...
Ik was er niet blij mee, zacht uitgedrukt. Tranen, boos, in de war,...
Details ga ik niet geven omdat het niet enkel ons aan belangt: er zijn meerdere (toen minderjarige) daders en dus ook hun ouders en ook meerdere daden dus ook meerder slachtoffers en...

Voor mij was niet enkel de overval traumatiserend maar ook de rechtszaak en al wat er bij kwam kijken. Meerdere keuringen door een gerechtsdeskundige, testen allerhande bij een psycholoog, analyses van mijn ganse leven, ... Dat was vernederend en beledigend en op het einde had ik 0,0 privacy meer over... Vandaar mijn terughoudendheid qua details, ik wil niemand zijn privacy schenden.

Hoewel een vonnis om meer draait dan om centen zijn de centen natuurlijk heel belangrijk. Zelfs belangrijker dan ik had verwacht...
We krijgen dus minder centen dan verwacht, dat is het slechte nieuws. Het goede nieuws is dat we wel uit de kosten zullen zijn (moeten we nog eens goed berekenen maar zal wel kloppen). Heel goed nieuws dus.

Waarom dan niet blij? Ben ik dan toch zo op geld belust?
Dat voelde raar en verkeerd en ik begreep het niet. Zo ben ik toch niet!? En wat ik ondertussen geleerd heb: als ik het niet begrijp, dan 'kan' ik er niets mee. En dan voel ik me slecht (beleefd gezegd). Ik moet het in theorie snappen, dan volgt de praktijk wel (soms duurt dat dan nog kei lang maar ik ben dan wel al op weg).

Ondertussen fietste ik, babbelde veel met Karel, dacht veel na, maakte pudding...

en granola

troost-eten, alleen die geuren in huis al: mmm!
Ik werkte ook gewoon, deed wat ik moest doen. Ondertussen 'rijpte' er iets.
De theorie.
Geen hoge verwachtingen hebben hoor, hier komt ie:

Ik ben niet beledigd om de centen op zich maar de hoeveelheid centen zijn een symbool voor hoe ernstig ons leed door de officiële instanties wordt genomen!
Dat is em ;)

Een schadevergoeding bestaat uit allerlei aparte onderdelen: centen voor het materiële, voor lichamelijke schade, werkonbekwaamheid,... Je kent dat wel.
In het vonnis staat wat elk puntje 'waard' is. Dus dan zie je dingen staan die voor jou echt heel erg waren en waar je dan geen centen voor krijgt...En dat doet pijn. Al jaren worden de feiten en de impact van de overval door de tegenpartij geminimaliseerd en nu deed de rechter dat ook...
Dat is pijnlijk.

Maar nu ken ik mijn theorie en kan ik aan de slag ;)
Eer alle papieren en overdrachten rond zijn zullen we wel al dik in november zijn ofzo. Maar dit jaar, 4 jaar na de feiten, kunnen we uitkijken naar een leven zonder proces: woehoe!
In januari niet meer bidden dat het dit jaar toch maar eens gedaan mag zijn, Yes!!!
En wat mijnheer de rechter of wie dan ook van ons mag denken doet er niet meer toe! Geen oordelen meer over ons!

En was het ferm kut? Ja dat was het. Heb ik spijt, wil ik de tijd terugdraaien? Nee!
Want ik (wij) heb zooo veel geleerd! Zonder overval, zonder proces stond ik niet waar ik nu sta.
We zijn er veel rijker uitgekomen. Rijker op een veel belangrijkere manier dan centen.
We hebben zo veel gewonnen, nadat we eerst zo veel verloren.
Ik denk dat dat soms nodig is, verliezen eer je kan beginnen winnen.

Verliezen hoef niet altijd zo drastisch denk ik, misschien werkt het ook met gewoon het oude loslaten.
Maar voor mij heeft het goed gewerkt: alles verliezen, de bodem raken en dan weer omhoog naar het licht (het regende net en nu schijnt de zon!).
De Els 2.0 staat er nog niet helemaal maar ze groeit. En ja, misschien is het nu wel al een 3.0.
Maar ik (wij) groei en in de richting die ik wil, die goed voelt.
Ik leerde veel, hoe het wel moet en vooral niet.

Ik lag weer even op de grond afgelopen dagen. Maar veel neergegooid worden betekent ook al veel weer opgekrabbeld zijn. Dat leer je ook. Dat dat wel weer zal lukken. Dat je jezelf tijd moet geven en vooral niet veroordelen. Dat doen andere al genoeg ;)

In de loop der jaren werden wij meermaals opnieuw geslachtofferiseerd  maar ook dat is nu voorbij.
We blijven voor eeuwig en altijd het slachtoffer van de feiten, maar we 'zijn' geen slachtoffer meer.
Het litteken blijft, maar op puin kunnen mooie bloemen groeien he!
Wij zijn er klaar voor!

Om samen verder te gaan op ons pad.
Het verdriet is nog niet voorbij, het trauma niet verwerkt, maar dat geeft niet. Brengt tijd, brengt raad.
Alles komt goed!
Soms duurt het gewoon heeel lang...

Dikke dank jullie wel, voor jullie lieve woorden en het geduim en de kaarsjes en...
Dank jullie wel dat jullie deel willen uitmaken van ons pad. In goede en kwade dagen ;)

De zon begint almaar harder te schijnen, dat met een goed teken zijn ;)
Merci voor het 'luisteren'!

Bij tragedies zijn er twee manieren om te reageren:
De hoop verliezen en jezelf langzaam verwoesten,
of de uitdaging aangaan om je innerlijke kracht te vinden.
-Dalai Lama-

Fijne donderdag!
Liefs Els

Troost en bijgeloof.

Te vroeg gejuicht

Gisteren te vroeg hoera gezegd. Ik was zo blij dat die achttiende voorbij was, tot vanmorgen. Karel was net op weg naar zijn werk, met de fiets, toen hij me belde...Hij is aangevallen door een loslopende hond en over de kop gegaan met de fiets! Man toch, griezelig toeval qua datums he.
Al bij al komt hij er vanaf met enkel wat schaafwonden en spierpijn, maar toch.
Pff....

Dus ben ik daarnet, na mijn werk, direct aan een portie troost begonnen:

Een restje Sint als bodem...

Warme melk...

Kan je het al raden?

Pudding!

Als dat geen echte oma-achtige troost is. Van mijn moemoe leerde ik om altijd iets lekkers op de bodem te leggen, als verrassing.

Zal blij zijn als ik hem straks zelf eens kan 'nakijken'.
Nu geniet ik nog een beetje na van de lekker geur die hier hangt en luister ik nog wat verder naar een kleinkunst cd (hier laat ik je los Tim...).
Het is dus weer een echte 'bomma-dag' :)

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder.
-Ramses Shaffy-

Fijne dag nog, liefs
Els

Ps: ja, we hebben net Ramses gezien; geweldige serie!

Napret :)

En het is nog niet gedaan, bijlange niet...

Want de geweldige post blijft maar binnen komen:

Stins

Juffrouw Waardvleugel

Sweet Sienna Hope

Lovely tough cookie

Wat een lieve schatjes zijn jullie! Mooie kaartjes, toffe extraatjes. Met wolken en koeien en vooral allemaal zo schattig en lief én mooi gemaakt!
Mijn mond heeft deze week al veel van verbazing open gehangen hoor! Wat jullie allemaal kunnen maken!
Voor diegene die hun eigen verjaardag zijn vergeten vermelden: nog gauw doen via mail ofzo, als je zin hebt!
Ik stuur dan heel graag iets terug, vol liefde en goesting  maar met iets minder talent ;)

Dikke dikke dank jullie wel!!!
Wat een verjaardag!

Vanavond is het wééral feest, want dan komen de neven en nichten. Gisteren zijn we al volop bezig geweest:

Moemoe pudding (met Rachellekes op de bodem).

Speculaas-banaan tiramisu "en chocolade-kruid cake.

Zal wel genoeg zijn voor 10 personen, denk ik?
Eerst Pasen en nu al dat verjaardags-snoepen, morgen gaan we dat er eens goed afwandelen :) Ze beloven toch al mooier weer, dat komt dus goed!

Het mooiste is niet te koop
dat krijg je cadeau!

Maak er nog een fijn weekend van,
liefs Els