Mijn hart wijd open

Een spons...

Vandaag ben ik, mijn hart, een spons. Soms is dat niet zo goed, leidt dat tot met je hoofd tegen de muur lopen en blutsen en builen opdoen. Maar soms is dat fijn, zoals vandaag.
Tijdens mijn werk had ik kleine, fijne momentjes met lieve mensen. Daarna gingen we naar een rommelmarkt in Koewacht en daar bleef dat fijn gevoel duren. Er waren daar allemaal lieve mensen, ik kreeg een complimentje en we vonden geweldig mooie dingen:

Allemaal lief en mooi...
Nederland hé :)

En onderweg was de natuur ook zo mooi, en de boeren waren ijverig bezig en de lente hangt echt in de lucht en alles was zo groen en zo blauw en...

Alles en iedereen is er klaar voor. Ik ook :)
Terwijl ik dit schrijf luister ik naar een cd uit de bib: Ik ga op een berg wonen, van Jackobond. Ook al zo mooi en vrolijk en recht uit het hart.

En dan ben ik naïef; bewust. En ik weet dat en ik ben het graag :)
Ik voel het, ik ervaar het: de wereld is mooi en de mensen zijn lief. En het is zo fijn om hier te zijn!!!
En ja, dat denk ik niet elke dag en dat is zeker niet altijd en overal het geval. Ook niet voor mij.
MAAR NU WEL! Nu is het leven mooi en zoals het moet zijn.
Merci merci!
Ik geniet.

Ik ben blij dat wij hier zijn, wat een mooie dag.
-Jackobond-

Fijn weekend
allerliefste lieverds
maak er een wonder van!
Els