Boeken

Nooit genoeg

Oh wat is het fijn om in een toffe-boeken-Flow te zijn. Noem het een opwijking ;) Het komt niet zo veel voor, en dat zeg ik als veellezer, dat je boek na boek leest waar je helemaal lyrisch van wordt. Vaak zit er toch eentje tussen dat net iets minder goed is. Of echt helemaal je ding niet. Als ik me heb opgegeven om dat boek te recenseren moet ik het wel uitlezen maar dan hoor je er mij hier (of op mijn Instagram) niet over. Nu is boek na boek er 'boenk' op: genieten. Dan lees ik ook nog meer: elk vrij minuutje. Zelfs tijdens het eten, sorry Karel ;)

 

Gisteren ging ik nog 6 boeken afhalen die ik had besteld bij mijn favoriete winkel: De Groene Waterman. Ik had nog een bon van mijn verjaardag dus dat is extra fijn shoppen.

 

Zaterdag 8 juni is het weer een yardsale van Uitgeverij Orlando bij Cosimo. Misschien zie ik je daar? 

 

Of zondag op de boekpresentatie van Fleur Pierets?  

En tekende je al de petitie tegen de BTW-verhoging in Nederland?  

 

Boeken zijn belangrijk: ze bieden plezier, kennis, wijsheid, empathie, troost, een springsplank, vleugels, roots, een stem,... 

 

 

Momenteel ben ik bezig in het meer dan geweldige All fours!

 

We are here to connect deeply, and to feel everything together. Trusting that, believing in it, and spreading love and compassion: That’s our solemn duty, today and every day. -Ask Polly-

Lees ze,

Els

 

 

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 

 

 

 
 

Een woordenvloed

De op-wijking van vandaag is:

Mijn liefde voor/verslaving aan taal, letters. Ik moet kunnen lezen, altijd en overal. Ik lees alle lettertjes die mij passeren: op het melkpak, op affiches, graffiti, magazines, dichtbundels, boeken,...
Ik lees op toilet, aan tafel, in de zetel, in bed, op reis,...
Ik ben een echte 'letterfretter'. Geen dag kan ik zonder. Ik zou 'verslensen' zoals ze bij ons zeggen (net als bloemen die al lang in een vaas staan).

Soms recenseer ik ook boeken. Laatst was dat het geweldige boek:

Toffe cover ook, vind ik
Al wat 'goesting' gekregen? Lees dan even mijn recensie. (Geen goesting in letters maar wel in een beestje, kijk dan even onderaan.)

Gedane zaken door Amanda Hodgkinson

Gedane zaken vertelt het verhaal van de drie zussen Rose, Nellie en Vivian Marsh.

Het verhaal begint in 1919 en eindigt ongeveer 45 jaar later. Dat maakt dit boek ook zo boeiend, we volgen de zussen bijna van hun geboorte tot hun dood. We groeien mee in de karakters en leven mee hun leven.

En die levens lopen niet altijd van een leien dakje.

De zussen groeiden op in een afgelegen armoedig huisje aan de rivier. Rondom hen komt de moderne wereld tot stand maar in het huisje aan de rivier blijft alles lang hetzelfde. Tot de komst van Joe en de grote overstroming. Zij zetten een stortvloed van gebeurtenissen op gang. Te veel om hier te beschrijven, dat zou trouwens ook het leesplezier kunnen vergallen. Want de levens van de zussen nemen onverwachte wendingen. Je ziet ze opgroeien, fouten maken, geheimen creëren en onthullen.

Sommige zaken komen alsnog uit maar andere blijven voor altijd geheim en dat is goed, volgens de zussen.

Net als het vorige boek van Amanda (Britannia Road 22) draait het in dit boek ook om familiegeheimen, moederschap en de liefde in al haar facetten.

Het mooie aan dit verhaal is, voor mij, de rol van de rivier die meer is dan een decorstuk. De rivier wordt meer en meer een soort van personage en ze speelt een belangrijke rol.

Het boek begint aan de rivier en eindigt er ook. 

Gedane zaken is dus een boek over het echte leven. En net als onze levens verlopen de levens van de zussen soms rommelig. Er zijn ups en downs, geboortes en sterftes. Mensen komen en gaan. Er blijven wroegingen, er rest spijt. Geheimen drijven net onder de oppervlakte.

Je krijgt ook een boeiende inkijk in het leven van vrouwen op het Engelse platteland in de vorige eeuw.

De ‘Marsh levens’ hangen aan elkaar vol tornige rafels en losse eindjes. Hoewel het verhaal een open einde heeft, blijkt aan het einde van het boek de cirkel rond te zijn.

Aan het einde -dat eigenlijk geen einde is maar een nieuw begin- komt veel, dan niet alles, goed.

Dat maakt dit boek troost- en hoopgevend.

Het is een pareltje van genot om te lezen.

In deze tijden van crisis, waarin iedereen het druk-druk heeft is het goed om even stil te staan.

Of zitten, met een goed boek. Een boek dat je aan het denken zet, dat je een lach en een traan bezorgt en achterlaat met een fijn gevoel.

‘Mensen nemen elkaar soms de maat maar dat geeft niet als je maar familie hebt die je steunt.’

Dat is, voor mij, de belangrijkste boodschap uit dit boek. Familie, gekozen of gemaakt,  is het allerbelangrijkste.

Voor de niet lezers onder jullie, een duif die niet geteld wilde worden. Maar wel komt eten :)

Ook fijn.

Nog meer fijns:

al jullie toffe reacties op mijn harten-delen-actie!

Merci merci merci! Vandaag hang ik nummertje 6 op...

Wanneer vertrouwde zekerheden wegvallen,
weet dan dat je op de goede weg bent.
-Dick Nijssen- 

Maak er nog een talige dag van,

liefs Els

De zoetheid van vergeten...

Fijns enzo...

Zoals sommigen onder jullie al wel weten, schrijf ik soms recensies van boeken. Laatst kreeg ik weer een pareltje in mijn brievenbus! Omdat de vakantie de periode bij uitstek is om extra veel te lezen deel ik mijn bevindingen hier met jullie:

*** Zolang er sterren aan de hemel staan van Kristin Harmel

Zolang er sterren staan lijkt een boek over de Tweede Wereldoorlog, het ziet er zelfs zo uit (de cover sprak me niet echt aan) maar het is veel meer dan dat.

Het is een verhaal over liefde, in al zijn vormen. Tussen moeders en dochters, tussen geliefden, voor je medemens en vooral ook voor God.

Het is vlot geschreven en leest echt als een trein. Door de opbouw van het verhaal wordt je echt meegezogen in het boek en kan je niet stoppen met lezen. Je moet echt weten hoe het verder gaat..

Het begint met de zesendertig jarige Hope die een leven leeft dat ze nooit zelf had kunnen voorspellen. Op korte tijd moet ze haar scheiding van Rob en de dood van haar moeder Josephine verwerken. Ondertussen heeft ze te kampen met zorgen over haar puberende dochter Annie en haar aan Alzheimer lijdende grootmoeder Rose. Nu Rose is opgenomen in een verzorgingstehuis en Josephine is overleden staat Hope er alleen voor in de familiebakkerij North Star. De bakkerij draait goed maar door de economische crisis en enkel foute beslissingen dreigt deze failliet te draaien, nog meer zorgen dus.

Hope probeert zich in deze chaos staande te houden wanneer haar Mamie Rose haar op een helder moment vraagt om naar Parijs te gaan. Ze geeft Hope een lijst met 7 namen. Op haar heldere dagen beseft Rose dat ze niet lang meer in  staat zal zijn om de geheimen van haar leven te onthullen, haar leven in Parijs voor de Tweede Wereldoorlog. Vandaar haar vraag aan Hope.

Hope wil in eerste instantie niet vertrekken (door de financiële problemen met de bakkerij) maar na lang aandringen van Annie en hulp van klusjesman Gavin besluit ze om toch te gaan.

Haar zoektocht in Parijs doet haar wereld op zijn grondvesten trillen. Ze gaat via Katholieke over Joodse naar Islamitische instanties. Ze komt in aanraking met traditioneel Pools gebak en met Islamitisch gebak. (Gebak dat ze kent van haar oma en dat ze nog steeds zelf maakt in haar bakkerij.) Gebak dat haar inzichten zal geven over haar verleden, inzichten die haar doen wankelen en doen beseffen dat het verleden van haar familie wel eens heel anders kan zijn verlopen dan ze altijd heeft geloofd.

Dit onderzoek leert Hope veel: ze leert dat liefde alles is en religie kan overstijgen. Ze leert dat er maar één God is en dat iedereen iemand nodig heeft. Dat oorlog mensen moeilijke keuzes laat maken, keuzes die verdriet veroorzaken dat nooit meer verdwijnt.

Ze leert vooral dat je je hart moet volgen want dat wijst je altijd de juiste weg…

Dus ja, dit is een boek over oorlog maar ook over zo veel meer. Het is een boek over families en hun geheimen. Het is een boek over bakken, vol heerlijke recepten. Het gaat over God die één is en de mensen op aarde die de verschillen veroorzaken. Het boek gaat ook over geloven in jezelf en in de mensen om je heen. Het is een verhaal over vertrouwen, in elkaar en in een goede afloop. Maar bovenal gaat het over Liefde, in al haar facetten.

Het thema oorlog in dit boek is ook heel boeiend: het laat stukken van de geschiedenis zien die nog niet veel mensen kennen. Het laat ook zien dat hoe lang de oorlog al voorbij is, hij nog steeds van groot belang is in de levensloop van vele mensen. Het is desondanks geen somber verhaal. Het is een verhaal van hoop, waarin het goede primeert en het nooit te laat is voor een nieuw begin. ***

Echt een geweldig boek om lekker in te verdwalen. 's Avonds onder een dekentje in de tuin of aan een vijver in de buurt of op het strand onder een parasol....Of gewoon, op een grijze dag als vandaag gezellig in bed onder de lakens...

Wat nog meer fijn is : onze Maria is eindelijk in haar kapelletje in de tuin geraakt:

Net echt he! Het past ook wel bij het boek hierboven. Want in onze tuin staat ook al een Boeddha en die gaat echt niet met Maria vechten hoor ;)

Nu we toch bezig zijn, dit staat/hangt er nog meer in onze tuin (alé koerke):

 

 Er is ook dierlijke aanwezigheid:

Maar niet samen hoor, dat had Caries niet toegestaan ;)

Vandaag is het een grijzere dag, dus misschien iets meer een lees-dag dan een tuin-dag. Maar je weet nu wat te lezen he :)
Geniet er van!

Geluk is een seconde die een eeuwigheid wil zijn.
-Gerrit Komrij-

Fijne donderdag,
liefs Els