Rollercoaster

Hét weekend

Dit ging hét weekend worden: na 3,5 jaar afzien door een afmattende rechtszaak ging vrijdag eindelijk een vonnis worden geveld. Tevens hadden Karel en ik een paar dagen vrij. Dus gingen we dit weekend mijn verjaardag al lekker vieren (volgend weekend moet ik werken)....Een droom-weekend dus.

Vorig jaar in september ging het vonnis al geveld worden. Uitstel was niet meer mogelijk. En toch kwam het uitstel er wel, naar vrijdag dus. (De zaak gaat al lang niet meer over de daders en de feiten. De schuld staat vast. De enige vraag die nog is gaande is, is of ik wel morele/psychische schade heb ondervonden van die gewapende overval. Zo ja, hoeveel schade en hoeveel daar voor moet betaald worden.)
Ondertussen lopen onze advocaatkosten maar door. Dit weegt zeer zwaar op ons, op allerlei vlakken.
Jullie begrijpen dat wij erg naar die 28ste toe leefden. Ik heb mijn hoofd en ziel en lichaam (zonder volledig succes) naar die datum gesleept. Er telde maar één vraag: gaan we genoeg schadevergoeding krijgen om onze kosten te dekken. En toen kwam daar het nieuws: de zaak is weer uitgesteld, naar 5 september!
Pffffff.....

Vrijdag ging het nog goed. Shock denk ik :)
Zaterdag, na het al lang geplande ontbijt, kwam de crash. Huilen, huilen, huilen.
En nog wat huilen.
En nog....

Wat nu!? Alles leek in duigen te vallen. Het feest-weekend, de week, de maand, het jaar...
Je kent dat wel he, crescendo....

Toen waren de tranen op.
En kwam daar het enige antwoord: naar buiten, nu!
Sjans was het zonnebril-weer, ik zag er niet uit :)

En toen was daar dit:

Een vis van mij, maar daar niet door mij gehangen! Een fan?

Wel zelf gedaan.

We gooiden onze plannen om.
En zagen dat het goed was.
Ik zei het al, echt genezen doet de natuur niet. Positief en dankbaar zijn ook niet. Maar het helpt! Het heelt
En hoe.
Al dat moois om ons heen, gratis en voor niets. Je moet er gewoon even je ogen voor open doen.

Lost dat alles op? Nee. Kan ik er nu weer even tegen? Zeker!

Vandaag stond er weer een portie voedsel voor de ziel op het programma:

Vogels spotten in Damme.

Van jullie geleerd: Canadese ganzen.

Hoe heten deze bruine ganzen?

Heist: wandelen, ijs eten, schelpen rapen.

En Indah was er bij!

Lekker in het zonnetje!

Ik hing daar ook Geluksvissen!

En we lazen lekker lui in de duinen (bloemetjeslegging voor Brigitte en Susan!).

En nu, nu ben ik klaar om scrabble- revanche te nemen ;)
Is nu alles 'in de sjakosh'? Bah nee...
Kunnen we er weer tegen: JA!

We hebben elkaar.
Onze liefde voor elkaar.
Onze liefde voor de mooie wereld om ons heen.
En het besef, weer maar eens, dat het de kleine dingen zijn die het leven mooi maken. Die alles dragelijk maken. Als alles tegen zit besef je dat des te meer.

Wij zijn weer klaar voor een nieuwe week! En jullie?
Maak er iets moois van!

Om een toekomst te hebben, moet je de hoop opgeven
ooit je verleden te kunnen veranderen.
-M.L. Stedman, uit 'Het licht van de zee' -

Liefs Els

Kleurendief

Ik ben een dief...een dief van kleur

Als op-wijking kan dat tellen, niet!?
Gisteren deed ik het weer:

Ik kan het niet laten. Ik vind ze zo mooi! En deze keer hebben we echt wel plannen om 'teen en tander' geel te schilderen dus...
Het is ook voor het goede doel he:

Zo worden ze en dan gaan ze in bib-boeken of brievenbussen, fietstassen,....
Lekker guerrilla-gewijs :)
Dus zo heel erg is mijn diefstal dan niet, denk ik dan maar....

Ik ben ook verliefd op alles met veel kleurtjes. En sinds gisteren ben ik ook verliefd op een popje, Indah!
Indah betekent kostbaar!  En dat is ze al voor mij, net als haar geweldige maakster!!!

Hier heb je haar, even haar schoen kwijt van het wilde post-avontuur. Maar haar tasje heeft ze nog.
Zou daar iets inzitten?

Jawel, een Heppie-bird! Ook al zo braaf geweest tijdens de verre reis. Dankzij de lieve boodschap op de envelop vond de postbode het helemaal geen probleem om deze kostbare schat op zijn bestemming te brengen!

Ondertussen heeft Indah haar beide schoentjes al weer aan en is ze al welkom geheten door Jojanneke.
Dat komt dus wel goed!
Weet je wat ook zo speciaal is: net gisteren scheurde mijn eigen bolletjes-legging open (ik had een zwarte met witte bolletjes). Nu ga ik op zoek naar ook zo een rode! Zou dat bestaan in mijn maat?
Lieve Haakjuffie: eigenlijk wil ik zeggen dat je het niet had moeten doen, mij zo verwennen. Maar ik ben er ook zooo blij mee dat ik dat niet ga doen. Wel nogmaals een hele dikke merci!!!!

Hoe mooi blogland kan zijn he....
En een op-wijking meer of minder, daar kijken wij al lang niet meer van op!
Hier, bij mij, mag iedereen zijn wie hij is! Met 'nen hoek er af ' of juist lekker saai, nem!
Ik vind het ook altijd geweldig om van jullie op-wijkingen te horen dus: kom maar op! :D

We worden niet ouder met de jaren,
maar nieuwer met de dag.
-Emily Dickinson- 

Maak er nog een kleurrijke donderdag van,
liefs Els