Opwijkende donderdag

Proberen.

Ik heb 2 dagen gewerkt. Ben nu 2 dagen thuis. Zaterdag terug werken. Ik mag blij zijn dat ik nog werk heb. En collega's zien doet ook deugd. Sommige klanten doen ook deugd. Een best grote groep mensen doen geen deugd: mensen die zich niet aan de regels houden, die ons flauw vinden als we hen niet willen aanraken, die dan eens extra in onze richting blazen, mensen die beweren dat corona niet bestaat en dat het gewoon een complot van de overheid is. Vele mensen zijn kort, grof, onbeleefd. (Ik werk trouwens in een bakkerij.) De lieverds doen dan extra deugd.

Mijn ptss is terug in volle glorie: veel huilen, amper slapen, gespannen zijn, niet kunnen lezen, veel fouten schrijven,... Maar ik doe mijn best om vriendelijk en beleefd te blijven. Tegen klanten, tegen de postbode, tegen Karel. (Want die ziet af met mij;)).

Ik heb het lastig maar voor veel mensen is het veel en veel erger. Daarom wou ik iets doen afgelopen weekend.

Ik heb alle lege flesjes verzameld die we in huis hadden (bewaard om zelf limonade te maken), de etiketten er af geweekt en er stekjes van mijn graslelie in gestoken. Alternatieve geluksplanten. Ik schreef ook een berg kaartjes.
Plan was om ze naar het bejaardentehuis te brengen waar 2 van mijn grootouders verbleven toen ze nog leefden. Ik heb ze gemaild maar kreeg geen antwoord. Ik weet trouwens niet eens of het nu nog mag, me daar voor verplaatsen.

Ze staan hier nu te wachten. Tot ik meer weet. Tot het beter gaat.
Noem het een opwijking maar ik wil iets doen als het lastig gaat. Omdat ik wil helpen. Wat mij dan weer helpt. Telt proberen ook?

Samen applaudisseren deed gisteren ook deugd. Al moest ik er van huilen en nu ik het schrijf weer.

Dikke merci aan de mensen die een bundel bestelden. Ik hoop dat het wat afleiding kan bieden. 

Als ik, zoals nu, amper kan lezen helpt het om een boek te herlezen dat ik al ken. Samen ben je minder alleen heeft me al door veel gesleurd. Ahja, Splinter staat nog op mijn lijstje. Ik lees momenteel, nog steeds, De Levende berg. Echt een boek voor nu. Over stil staan, in het moment leven. Prachtig.

Ik probeer komende weken een lichtpuntje voor jullie te zijn. Zonder te verbergen dat dat niet altijd evident is. Maar we gaan ons samen richten op Dingen Die Fijn Zijn hé! Nu is het moment om mijn naam waar te maken ;)


''Hoe kunnen wij de rijkdom van het leven zien als wij er buiten adem doorheen rennen?''
-David Gunston-

Hou jullie gezond, op afstand,
alle goeds,
Els


Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

Gedichtendag 2020

Moois.

Een kleine greep uit een grote stapel moois. Met de mooiste in het midden ;)
Koop, lees, deel, verslind, laaf je aan poëzie!
#voedselvoordeziel

We maakten liefde op de tafel

tot het water ons aan de lippen stond

en onze oren onder water een buffer bleken

voor de waan van de dag die ons telkens achtervolgt.

-Els-

Nog een fijne opwijkende donderdag!


Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!   

Woman up!

Boeken kopen

Ondertussen ben ik alweer 2 dagen aan het werk en de vakantie is al een beetje vergeten ;) Om mijzelf te 'troosten' kocht ik 2 boeken: De derde persoon en Woman up. Het eerste, daar had ik het eergisteren al over. Een boek dat zo hard bij mij past, op dit moment en ook wel altijd. Over jezelf willen zijn, niet goed weten wat en hoe, eenzaam zijn, er niet bij horen, een pad zoeken, therapie,...
Thema's die ik iets meer terug lees in Young adult boeken. Vandaar mijn liefde voor dat soort boeken. Het gaat om thema's die blijven, ook al ben je 'ouder en wijzer', denk ik. Bij mij toch, bij jou ook? Of ben ik de enige die niet opgroeit op dat vlak ;) Het zijn ook thema's die ik minder vaak in 'volwassen boeken' tegenkom en dat vind ik wel jammer.

Hoewel, er zijn meer en meer uitzonderingen. Vooral in memoires (van vrouwen) en zelfhulpboeken, niet het soort boeken dat je zegt hoe het moet maar wel hoe de schrijfster zelf heeft geworsteld. Zoals de boeken van Eva. Ik las haar eerste boeken pas lang na het verschijnen, ik zag ze in de bib. Haar op één na laatste kocht ik direct na verschijnen en haar laatste (Woman up) kocht ik dus gisteren ook. (Het was gesigneerd, wat wel tof is want ze komt zaterdag signeren maar dan ben ik aan het werk.) Eva is eerlijk, moedig, wijs en openhartig. Ze valt en staat weer op en deelt dat met ons. Ze laat je voelen niet alleen te staan en dat alleen al is magisch.

Ik kocht deze boeken trouwens van boekenbonnen die ik nog liggen had; voor elk geschenk dat ik krijg vraag ik boekenbonnen, die ik dan laat liggen tot er een boek verschijnt dat ik écht wil hebben (gebeurt vaak) en dan kan ik het zonder schuldgevoel kopen. Noem het een opwijking ;)

Na mijn blog van vorige week bedacht ik nog dit: ik zou nooit zo veel kunnen lezen, schrijven en recenseren als ik kinderen zou hebben. Ik ben dan wel geen Connie of Hanna die haar leven aan haar schrijverschap 'geeft' maar ik ben wel even bezeten van boeken. Ook dat is een deel van mijn pad.

Een stukje van mijn pad is zelfs te koop, hier. Letters die rechtstreeks uit mijn ziel zijn gevloeid.


''Ik kom zelden terecht waar ik naar toe wilde, maar ik eindig bijna altijd waar ik zijn moet.''
-Douglas Adams-

Boekentips zijn altijd welkom. Levens-tips trouwens ook :)
Nog een fijne dag,
Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 

dE LeeSclub las:

Nooit meer een zelfhulpboek

Goedemorgen Leesclubbers! Daar zijn we weer; blij jullie te zien! Ik heb mijn thee (Lentethee van Dille & Kamille) en koekjes (sterrenkoekjes van Prince) bij de hand, jullie ook? Daar gaan we!

Eerst ons volgende boek, wie een beetje into boeken is kon er niet om heen: Stad van meisjes was overal en wordt ons volgende boek. Een dikke pil die vlot leest en je helemaal weg van de wereld laat zijn. Een geweldige wereld vol opwijkende vrouwen om verliefd op te worden. Omdat het per slot van rekening vakantie is spreken we terug af op donderdag 22 augustus.

Over opwijkende vrouwen om verliefd op te worden gesproken: die komen ook in mijn bundel voor. Mijn bundel waar er nog bijlange niet genoeg van verkocht zijn...Ik heb amper een derde van mijn stock verkocht, niet goed voor mijn ego en mijn bankrekening :) Wie mij een hart onder de riem wil steken weet wat te doen ;) Te koop voor amper 5 euro.

En nu is het echt tijd voor Dominique. Wat een vrouw hé! Ook al een Madam vol geweldige opwijkingen. Ik ben benieuwd naar jullie mening.
Mijn recensie:

Dominique leeft tegen 100 per uur, ze doet yoga en slikt voedingssupplementen, ze interviewt goeroes voor Happinez en ze las al honderden zelfhulpboeken.

Een goede voorbereiding is alles. Tot ze een hersenbloeding krijgt en een paar jaar later de diagnose epilepsie. Dan blijk dat al die ‘voorbereiding’ voor niets is geweest. Ze voelt zich diep ellendig en krijgt het op haar heupen van goed advies, wijze raad en zelfhulpboeken die dé oplossing beloven.

Dit boekje is het verslag van haar zoektocht. Een heel eerlijk verslag (doet me soms denken aan Eva Daeleman), vol vallen (vaak letterlijk) en weer opstaan. Doorheen het boekje komen citaten, interviews en stukken tekst van wijze, inspirerende mensen als kleine ‘Food for thought’ tussendoortjes voorbij. (Jammer genoeg niet vertaald en Duits is toch echt mijn ding niet.)

Dingen die ik leerde zijn: angst bestaat altijd uit het gevoel van geen controle hebben en er is niets mis met ons mensen, we moeten niet altijd alles willen repareren en alle lijden bannen. Triestig zijn is niet hetzelfde als depressief zijn.

Hoewel Haijtema pretendeert geen zelfhulpboek te hebben geschreven helpt dit boek meer dan de meeste zelfhulpboeken bij elkaar. Ik heb super veel onderlijnd. Dingen die de wijze mensen zeiden maar ook dingen die ik herkende in Dominique. Haar grootste geschenk aan ons is zeggen dat ze niets overwonnen heeft. Dat ze ons enkel ‘nadenkers’ schenkt.

Door haar wijsheid, humor en eerlijkheid is dit een boek geworden dat zo veel meer is dan een verhaal van een zoektocht naar houvast. Dit boek zelf is een houvast.

Merci om weer mee te lezen, samen lezen is leuker lezen!


''Was de dag niet je vriend dan is hij je leraar geweest.''
-Bond zonder naam-

Nog een fijne leesdag,
Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

Giveaway Partij voor de Poëzie

Ik ben lid, jij ook?

Sinds dit ben ik fan van De Partij voor de Poëzie. Ik werd ook lid. Lid worden kost maar 10 euro en ik kreeg daarna dit pakket in de bus:

Véél meer dan alleen een lidkaart. Joepie!
Als geëngageerd lid wil ik graag ook mee hun boodschappen verspreiden. Daarom geef ik hier én op mijn Instagram iets weg. Wat? Dat kies jij zelf.

Ik heb grote affiches en kleinere. De kleintjes en 1 A4 zijn stickers. Er zijn Franstalige en Nederlandstalige. Je mailt me wat je graag wilt en waar je het met of zonder toestemming gaat ophangen. Ik heb bijvoorbeeld 2 kleintjes aan ons raam aan de straatkant gehangen. Ik verwacht naderhand ook een foto.
Omdat het belangrijk is om samen de Poëzie weer groot te maken!

Je mag natuurlijk ook gewoon lid worden, dan ontvang je het ganse pakket en kan je zelf een giveaway doen :)

Ik ben zo blij deel uit te maken van een partij vol opwijkenden.

Over poëzie gesproken: er moeten nog een berg van mijn bundels verkocht worden, dus laat jullie gaan. Dat kost maar 5 euro!
Poëzie is gewoon kei goedkoop zoals ge ziet. En ge krijgt er zo veel voor terug!


Een fatsoenlijke familie is trouwens ook een aanrader. Geen poëzie maar wel van een poëtische schoonheid. (Als je op de link klikt kan je ook mijn recensie lezen.)




Geef jezelf de toelating om te veranderen.
Als persoon, van job, van eetpatroon, qua interesses...
-Eva Daeleman-

Hou jullie fris en lees ze,
Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

De Zonnegloed

Blije beestjes

Zondag gingen we eindelijk naar De Zonnegloed. Dat is een sanctuary waar (verwaarloosde) wilde dieren die niet terug de natuur in kunnen een thuis krijgen voor de rest van hun leven. Dat wist ik. Mijn verwachtingen waren daarom niet zo hoog qua park. Ik dacht eerder aan nood-opvang, zoiets. Maar De Zonnegloed is een prachtig, modern, dier- en bezoekersvriendelijk park.

Het is een groene oase die geurt naar dieren en vlierbloesem, de zon scheen stralend en de dieren straalden mee. Dat klinkt melig maar het was wel zo. De beestjes lagen te soezen tussen de boterbloemen, vlogen rond in gigantisch grote rennen en speelden als kleine kinderen in het water. Ik zag echt nog nooit zo veel happy dieren bij elkaar.

En dat maakte mij happy. Hoewel ik ook wat heb moeten huilen... De redenen waarom elk dier daar terecht gekomen is hangen namelijk, naast veel info over het dier, ook aan hun verblijf; hartverscheurend. Een beer die in een hotel moet dansen ter vermaak van de toeristen, en dat op een plaat waar elektriciteit op staat!?

En nu dolt die met een vriendje in het water. Hartverwarmend hé!
Dus komende vakantie weet u waarheen.
Steun deze lieverds en heb zelf een fijn dagje uit. Win-win.

Mij steunen mag ook nog altijd ;) Er zijn nog bundels en de buttons van reeks 1-2 en 3 zijn nog verkrijgbaar. Per reeks maar ook los, per stuk. Mail me maar. 

Momenteel ben ik bezig in Handboek voor mindere dagen, ook een aanrader!

#dankbaredinsdag
Dankbaar voor al dit moois. En jij?


''Als morgen de wereld vergaat dan zou ik vandaag nog een boom planten''.
-Maarten Luther-

Fijne dag nog,
Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 

Dank u wel

#DankbareDinsdag

Dankbaar zijn is een goed antigif. Kunnen we wel gebruiken na zwarte zondag...

*Dikke merci aan iedereen die mijn bundel al kocht! Warm hartje.
*Ik ben de Standaard Uitgeverij dankbaar dat ik Stad van meisjes al mocht lezen! Aanrader!!! Zeker al een boek dat mijn top tien van 2019 gaat halen. Wat een wervelwind, zo jammer dat het uit is.
*Dikke merci aan de vlier die overal in bloei staat (uw siroop is zoooo lekker).
*Dank u alle bloemen in onze tuin, de gezaaide en ook de vanzelf aangewaaide.
*Merci Fnac voor jullie 100 uitzonderlijke vrouwengids (voor 2 euro te koop in de winkel).
*Dank u aan de 1/2 niet-rechts stemmers!

 Waar ben jij dankbaar voor?

''De waarheid van wat men zegt, schuilt in wat men doet''.
-Bernard Schlink-

Fijne dag nog,
Els

dE LeeSclub las:

Westwaarts met de nacht

Goedemorgen Leesclubbers! Fijn dat jullie weer massaal hebben meegelezen.
Genoten? Ik wel!
Thee en koekjes klaar? Ik wel (Gevulde koek van de Marqt en Earl Grey van Zonnatura).

Allereerst iets afspreken:

Ons volgende boek wordt: Nooit meer een zelfhulpboek. Een zelfhulpboek dat er geen is maar dat je toch helpt. Klinkt tegenstrijdig? Lees mee en ontdek zelf hoe het zit... Bespreking donderdag 4 juli.

En dan nu Beryl. Wat een vrouw! Dit boek lezen gaf me echt vleugels (flauwe woordspeling).
Hier mijn recensie:

Weergaloos boek. Wow. Gigantisch onder de indruk: van Beryl, haar avonturen, haar schrijfstijl; alles. Een boek voor het eerst verschenen in 1942, voor het eerst vertaald in 1988 en nu, in 2018 verscheen een herziene editie. Eindelijk, zou ik zeggen. Dit is een pareltje.

In haar voorwoord heeft Martha Gellhorn het over het feit dat dit boek is geschreven door iemand die in feite geen schrijver is, maar daar merk je niets van. Beryl schrijft helder, meeslepend, soms poëtisch, dan weer filosofisch, vaak humoristisch en vooral verslavend goed. Gellhorn haalt ook het feit aan dat we niet veel duiding krijgen over bepaalde zaken (3 huwelijken, een zoon,…) maar dat stoort nergens. Het zou natuurlijk extra boeiend zijn om nog meer informatie te krijgen en een pagina of 200 meer te kunnen lezen, want je gaat merken dat elke letter, iedere zin je goesting in meer geeft, maar dit boek geeft al voldoende stof om je van je sokken te blazen.

Beryl is, zoals de achterflap zegt, echt één van de meest onconventionele, gepassioneerde, uitzonderlijke en moedigste vrouwen van de twintigste eeuw. (Van de vrouwen én mannen!)

Op 4-jarige leeftijd vertrekt ze vanuit Engeland met haar vader naar Brits-Oost-Afrika, later wordt ze één van de beste trainers van renpaarden, ze haalt daar als eerste vrouw een vliegbrevet en is ook de eerste vrouw die solo over de Atlantische Oceaan vliegt van oost naar west.

Westwaarts met de nacht is opgedeeld in verschillende boeken. Elk boek vertelt een eigen verhaal: over haar kindertijd, het trainen van de paarden, het vliegen boven Afrika en haar recordpoging. Na elk boek heb je spijt dat dat deel er op zit én heb je enorm veel zin om een volgend deel te starten.

Beryl heeft een heel eigen schrijfstijl, in navolging van haar kijk op de wereld en haar manier van leven. Ze praat even bevlogen over jagen, als over wat er in bijvoorbeeld een olifant zijn hoofd omgaat. Hoewel ze is opgegroeid in een uithoek van de wereld is ze meer werelds in haar denken dan de meeste stedelingen. Ze is ook heel belezen en is haar tijd ver vooruit in haar manier van denken, schrijven én leven. Ik heb hele passages onderlijnd omdat ze bewust/onbewust enorm grappig, zeer ontroerend of super boeiend waren.

Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik nog nooit van haar gehoord had, in tegenstelling tot Karen Blixen. Maar ik ben helemaal verkocht, ik ben verliefd op Beryl. Het maakt me vrolijk, gelukkig en hoopgevend te lezen dat een vrouw als zij honderd jaar geleden al zo een geëmancipeerd leven leidde.

Vrouwen als Beryl hebben er altijd al bestaan (al spant zij echt wel de kroon qua avonturendrang) en zullen er ook altijd blijven bestaan. Ik bedank de Arbeiderspers om haar verhaal weer onder de aandacht te brengen en ik hoop dat er nog meer van zulke verhalen gaan opduiken. Ik wil ook een verfilming van dit boek ten zeerste aanbevelen want Westwaarts met de nacht is een boek dat alles in zich heeft om een geweldige kaskraker te worden.

Lezen jullie weer mee? En laten jullie hieronder weten wat jullie van Westwaarts vinden?
En ik hoor graag wat jullie van mijn bundel vinden. Kopen maar (stuur maar een mailtje)!

''Passie schiet wortel op de vreemdste plekken''.
-Katherine Russell Rich-


Nog een fijne opwijkende donderdag,
lees ze,
Els

Ergens tussen vaalwit en flessengroen

Nieuwe bundel!

Hoera, feest! Mijn langverwachte tweede bundel is uit! Vol zelfgeschreven woorden en beelden.

Een beetje zoals nummer 1. Maar dan nog beter.


Ergens tussen vaalwit en flessengroen gaat over
meisjes die verlangen
meisjes die dromen
meisjes die zichzelf verliezen
meisjes die zichzelf tegenkomen.

Ergens tussen vaalwit en flessengroen gaat over liefde is liefde.
Punt.


Bestellen? Mail me! 5 euro per bundel, zonder verzendkosten.
(dingendiefijnzijn04@yahoo.com)
 

Jouw borsten hangen niet, ze huppelen, net als de kuiltjes in je billen...
-Els-

Nog een fijne liefdevolle woensdag,
Els