Posts tonen met het label diepdiepblauw. Alle posts tonen
Posts tonen met het label diepdiepblauw. Alle posts tonen

donderdag 5 januari 2023

dE LeeSclub las:

Omdat ze leven.

Goedemorgen Leesclubbers! Zijn jullie hier uit gewoonte? Als fan van dE LeeSclub? Of is jullie goede voornemen om meer boeken te lezen? Maakt niet uit; allemaal welkom!
 
Eerst en vooral, omdat er wat vragen rond Unravellen waren: vorig jaar vertelde ik er iets meer over. Kan je hier teruglezen. 
 
Thee en koekjes klaar? Ik drink momenteel: appel, kaneel, vanille. Helemaal uit het verre Zweden dankzij de geweldige Lotte!
 
De boeken, want daarvoor zijn we hier natuurlijk :)
 
 
We lazen het geweldige, boeiende, ontroerende Omdat ze leven. En ons volgende boek past daar helemaal bij (opwijkende schrijvers, queer en je leert veel bij): Diepdiepblauw van Nikki Dekker. Mensen die mij een beetje volgen vroegen zich ongetwijfeld af wanneer dat het LeeSclub boek ging worden ;) Ik heb gewacht omdat ik het nieuwe jaar met een knal wou inzetten! Nikki bespreken we hier samen op donderdag 16/02!
 
Mijn recensie van Omdat ze leven:
 

Wow.

Op pagina 13 was ik (bewust kindvrij) al aan het huilen. Dat komt natuurlijk omdat de keuze voor wel (of geen) kinderen niet enkel rationeel gekleurd maar ook emotioneel geladen is. Dus ook mijn ‘niet-keuze’. De Backer wist me meerdere malen ferm te raken, ik onderlijnde zo veel in dit boek.

 

In haar geval (queer, solo-moeder-in-spe) was de keuze redelijk makkelijk maar de realisatie immens moeilijk. Niet (enkel) op lichamelijk vlak maar vooral op maatschappelijk vlak. Adoptiebureau’s, Big Sister-projecten, spermabanken,… alles en iedereen blijkt lesbische vrouwen te discrimineren en/of uit te sluiten. Dat verbaast me, maakt me triest én boos. Heterostellen ‘kweken er maar op los’ en queer singles/stellen worden gescreend, gekeurd, op de rooster gelegd, terwijl zij, door het feit dat ze hulp moeten zoeken voor de uitvoering van hun droom, toch al tonen dat ze een bewuste keuze hebben gemaakt!?

 

De Backer vulde 204 pagina’s met woorden over moeder (willen) worden én zijn. Een onderwerp dat mijlenver van mij afstaat en toch boeide ze me met elk woord, raakte ze me op elke pagina. Ik heb dit boek gretig verslonden en koester het, vol onderlijningen; ferme aanrader!

 

Een ontroerend, wijs, activistisch, mooi geschreven debuut!


 
 
Greep het boek jou ook zo aan? Heb je wat bijgeleerd? Kreeg je een andere kijk op de dingen? Heb je moeten huilen? Ik hoor het graag, laat jullie gaan in de commentaren. Zo benieuwd!
 
There is hope, even when your brain tells you there isn't.
-John Green-
 
Bedankt voor het, wederom, mee lezen,
Els
 

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!   

 
 
 


 

dinsdag 13 december 2022

Helden

Goedemiddag!

Wegens een zieke collega deed ik vandaag de ochtend in de plaats van de namiddag. Een extra dag om 4 uur opstaan maar wel thuis nu het nog licht is! Olé!
 
Zaterdag was het de uitreiking van de Bronzen Uil. En je weet wat ze zeggen: ontmoet nooit je helden. Wel, dat is geen goed advies. Op de uitreiking leerde ik Nikki kennen, van Diepdiepblauw, mijn favoriete boek. Zij won niet maar lees zeker haar immens prachtige boek! En ik kan het nu met zekerheid zeggen: het is in het echt ook een lieve, toffe, boeiende vrouw! Blij dat ik haar ontmoet heb!
 

Dit jaar had ik wel vaker de kans om helden van mij te ontmoeten en die bleken allemaal ook super fijn in het echt! Merci Nikki, Fleur en Nahko voor de fijne babbel! Ook merci aan Karel om mij eerst een schop onder mijn kont te geven want ik vond het telkens wel héééél spannend ;)
 
Ontmoet jij graag je helden? En viel dat mee?  
#dankbaredinsdag
 
 
 
When you read a book as a child, it becomes a part of your identity in a way that no other reading in your Whole lief does.
-Nora Ephron-
 
Tot binnenkort,
Els