...vroeg in de ochtend...
...gingen wij op pad met een geheime missie. Het hangen van Geluksvis nummer 318! Noem het een gezamenlijke opwijking ;)Het was fris maar de lucht was blauw en de zon scheen fel: #dingendiefijnzijn :)
 |
| Hier namen we ook een deel van onze huwelijksfoto's... |
 |
| ...lang geleden, in 2004 alweer... |
 |
| ...we worden oud :) |
 |
| Zoek de Geluksvis :) |
 |
| 19 juni 2004 scheen de zon... |
 |
| ...en regende het... |
 |
| ...dus het andere deel van de foto's namen we in de bib! |
19 juni 2004 is ook de dag dat mijn grootmoeder begon te sterven (uiteindelijk stierf ze echt tijdens onze huwelijksreis), na onze huwelijksmis maar voor het feest. Het is dus een dag met mooie maar vooral trieste herinneringen. Als er maar genoeg tijd overheen gaat komen blijkbaar soms de mooie herinneringen weer volop boven. Zoals vandaag. En dat was fijn.
Ooit moeten we alles maar eens overdoen. Of toch weer niet, niet hetzelfde, dat kan niet meer. Maar anders. Anders en beter.
Of misschien zit het opnieuw vieren gewoon in de dagen als vandaag?
Nog steeds gelukkig samen en vele mooie herinneringen verder.
In de bib hebben we die dag met ons tweetjes gepicknickt, tussen de leners, op een dekentje op de grond. Mooie momenten.
Ik hang vandaag slingers op in mijn hoofd en geef Karel een extra dikke knuffel.
En als ik de zon zie aan die stralende hemel dan geloof ik dat mijn Pit (grootmoeder) tevreden op ons neerkijkt...
Wat een blog, nooit gedacht dat het mij hierheen zou leiden toen ik begon te schrijven. Zo zie je maar, de kracht van woorden...
Ik ga straks nog maar even een kaars branden.
Maak er nog een mooie avond van!
En als ik dood ga, treur maar niet
ik ben niet echt weg moet je weten
het is de heimwee die ik achterliet,
dood ben ik pas als jij dat bent vergeten.
-Bram Vermeulen-
Liefs Els
