De sterren en ik
Sinds een 20-tal jaar heb ik mijn 'eigen' 3 sterren aan de hemel. Ooit heb ik die eens gekozen als 'de mijne' en ondertussen blijf ik ze steeds zoeken als ik 's nacht naar boven kijk. Het geeft telkens een fijn gevoel om te zien dat ze er nog staan ;)Net als bij wolken weet ik er niet veel van, ook wel bewust. Ik heb soms het idee dat hoe meer je van iets weet, hoe groter de kans is dat de magie verdwijnt....
In mijn trouwring zijn die 3 sterren verwerkt, net als in mijn trouwboeket (dat was een verrassing van Karel). En als ik oooooit het lef heb wil ik een tattoo met 'mijn sterren'.
Je kan je wel voorstellen dat ik een pons met 3 sterren niet kon laten liggen:
De huisjes van Marloes kregen ook een plaatsje:
En ik weet het voelt niet zo, maar de lente komt er aan. Want ik zag al een baby ezel!
Voor de rest is alles hier in 'het hospitaal' onder controle. Traag maar gestaag komt alles goed.
Liefde is de bril waardoor het leven goed wordt om te zien.
-Louis Paul Boon-
Fijne week,
met hopelijk wat meer mooie wolken!
Liefs Els
