Klein Elske
Donderdag dus hier gaan we weer! Een op-wijking delen. Sommige deel ik makkelijk, andere zijn dan weer iets lastiger.Deze is beide ;)
Mijn opwijking van deze week is: het kind in mij dat groeit en groeit! Oei, klinkt raar ;)
Geen baby he, gewoon mij eigen klein Elske :)
Dat kind dat groeit en groeit, koopt kleren op de kinderafdeling, verslindt kinder- en jeugdboeken, huppelt in het bos, wil boerderijbeestjes krijgen van de Sint,...
Dat kind wil ook geen kranten meer lezen, noch journaals zien.
Ik wil vrolijkheid en fantasie. Ik wil kijken met de ogen van een kind en genieten van alle mooie kleine dingen die fijn zijn. Zoals bladeren rapen, beestjes verzamelen, kleurprenten kleuren,...
Soms is dat wel een beetje op het gênante af. Of ik schaam mij snel, kan ook :)
Maar dat kleintje naar buiten laten komen maakt mij gelukkiger en voelt goed. Dan kan dat toch geen kwaad he!?
Ik ben nog steeds de organisator en planner hier in huis. Ik werk en daar hoor ik het nieuws op de radio. En elke dag kijken we De wereld Draait Door. Dus ik ben nog mee hoor, op allerlei vlakken.
Maar ik kies er wel bewust voor om niet meer hélemaal mee te zijn. Zeker niet qua beelden.
Ik kijk liever prentjes op Instagram. Klinkt ferm oppervlakkig he.
Maar het is gewoon een feit dat al die nieuwsbeelden mij veel te hard raken, ik word daar echt ziek van. En boeken vol ellende maken mij ook niet vrolijker, noch ontspannen.
Ik wil groen zien, aarde ruiken, kleur om mij heen. Rust en stilte. Cd's die ik grijs draai.
Films die mijn hart raken (Moonrise Kingdom bvb) en boeken die mijn ziel voeden.
En dat kan ook met een kinderboek, geloof me!
In bed lees ik momenteel Iep voor, van Joke Van Leeuwen. Wat een mooi en wijs en lief boek! Echt een aanrader.
En zaterdag lag ik in bad te huilen omdat dit boek uit was:
Spannend en vol wijsheden en mooie ideeën. Hoewel ik ergens las dat het vol schoolmeesterachtige zedenpreken staat. Smaken verschillen he, u weze gewaarschuwd!
Als prijs voor mijn gedicht kreeg ik een boekenbon. Ik ben al weken bezig aan een lijstje. Er gaan boeken op en af alsof het niets is. De enige 2 die al zeker vaststaan zijn kinderboeken...
Er zijn vast wel mensen die dit raar vinden, of kinderachtig of gewoon fout.
Maar zolang ik niemand kwaad doe en zelf gelukkiger word blijf ik lekker verder doen met het vrijlaten van klein Elske :)
En ik probeer mij er niet over te schamen, wat ik toch wel soms nog doe hoor.
Zoals nu, na dit blogje bijvoorbeeld :)
Ach, ook daar groei ik nog wel in zeker!?
Ben ik alleen hierin? Komt dit misschien ook omdat wij geen kinderen hebben?
Ik weet het niet, maar dat hoeft ook niet he?
Leef alsof elke dag je laatste is.
Leer alsof het leven oneindig is.
-Mahatma Gandhi -
Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van,
liefs Els
