De op-wijking van deze week...
is een neerwijking. Pff...Ik geloof in positief denken, dankbaarheid, het geluk zien in kleine dingen. Dat weten jullie. En dat heeft me al heel ver gebracht.
Maar uiteindelijk is het geen magisch wondermiddel he. En lichamelijke kwalen (al dan niet stress-gerelateerd) los je er niet met op. Ergens wist ik dat wel en toch...Je hoopt dat toch alles goed komt, dat je positieve ingesteldheid machtig genoeg zal zijn. Niet dus...
Deze 'positivist ' moet de 25ste een gastroscopie ondergaan. Dus nu ben ik een beetje bang (voor het onderzoek én het resultaat) en een beetje triest (allemaal niet zo fijn) en ook wel een beetje teleurgesteld (in mij en in mijn lichaam).
Ik sta momenteel niet zo graag in mijn eigen (wandel-) schoenen ;)
Maar ach, er zijn ergere dingen. De zon schijnt, het is tuin-werk-weer, het is mijn vrije dag,...
Ik blijf dus toch positief denken. Want ook al lost het niet alles op, het helpt toch. En veel.
Kop op, Els! Hoofd in de nek en naar de wolken staren, de vogels zien vliegen en de zon zien schijnen.
Handen in de aarde, verstand op nul, diep ademen,...
Dit is geen 'dingen die fijn zijn' blogje. En toch...je kwetsbaarheid delen is goed. En eerlijk duurt het langst.
Als het minder gaat mag dat ook gezegd worden he.
Want bovenal wil ik dat mijn blog echt en oprecht is, dus...
Niemand is in staat de mens zo grondig om de tuin
te leiden als hijzelf.
-Seneca-
Nog een fijne donderdag,
geniet van het geweldige lenteweer!
Liefs Els
















