Klein Elske

#nevergrowup

Bovenstaande hashtag is een opwijking van mij.
Volwassen worden, het is mij nog niet overkomen, en dat hoeft ook niet.
Dat is iets waar ik ondertussen al zeker van ben, naast al mijn getwijfel over vanalles en niets ;)

Je kan dat breed zien, je kan dat heel specifiek zien. Ik zie dat vooral als het speelse in mijzelf niet verliezen, mijn 'beginners-blik' proberen houden of herinneren. Momenteel, als onderdeel van mijn zoektocht naar antwoorden en genezing zie ik het vooral als lief zijn voor mijn klein Elske, en voor de grote.
Door wat minder streng te zijn, dingen te doen die ik leuk vind (al zijn ze niet nuttig ofzo) en toe te geven aan opkomende verlangens en impulsen.
Zoals deze:

Rainbow Brite en Winnie The Pooh!

Kei kinderlijk shoppen in de kringwinkel :) Rainbow Brite, kent iemand haar nog?


Ik had er briefpapier van en een witte knuffel, maar nooit de echte pop! Nu, 30 jaar later wel, al is het op puzzel. Online zag ik dat er mensen zijn die er tshirts enzo van hebben, dat lijkt me ook wel cool:))

Jeugdsentiment, het is een dag om daar wat in te zwelgen...
Nog een fijne opwijkende donderdag lieverds!

''Blijf trouw aan de dromen van jouw jeugd.''
-Friedrich von Schiller-

Liefs Els

Growing up and staying young

Groot worden en klein blijven

Deze week was een week van kleine, grote dingen:

Ik ging voor het eerst in mijn leven alleen naar een begrafenis, zonder ouders of Karel. Klinkt raar maar voor mij was het een grote stap. Normaal volg ik Karel en doe wat hij doet, ik ken de gepaste gebaren en woorden niet echt... Dit keer deed ik het alleen en het ging goed. Ik kwam thuis en besefte dat dit voor mij een mijlpaal is geweest. Ik was een zelfstandige, volwassen vrouw, die deed wat ze moest doen en ze deed dat goed. Een fijn gevoel.

Ik werd helemaal kinderlijk happy omdat er al marsepeinen patatjes in de winkel lagen.

Ik werd door een collega betrapt met mijn tong uit mijn mond. Dat doe ik om beter te kunnen mikken, al heel mijn leven. Noodzakelijk bij het mooi in partjes verdelen van een kaastaart :)
Zij vond het grappig en ik schaamde me niet. Dat niet-schamen gaf me ook een volwassen gevoel, hoewel ik weet dat mijn tong eerder kinderlijk is.

Vandaag schilde ik 6 appelen, voor het eerst in mijn leven. Ik schil geen fruit, eet dat zo op. Uit onhandigheid en luiheid. Dus mijn appel-schil-score ging op één dag van 0 naar 6. Knap gedaan dus, ook weer heel volwassen.

Dat de eerste appels best rond bleven en de laatste quasi vierkant is dan weer heel kinderlijk :)

Ik maak dus op dit eigenste moment mijn eerste appeltaart, ze staat nu in de oven heerlijk zoet te geuren. Ook iets voor een volwassen Madam.
Dat ik een pakje gebruik van De Rit is dan weer best kinderlijk. Of wijst op mijn bak-onzekerheid...

Twee jaar geleden bakte ik voor het eerst zelf pannenkoeken (met kunstig omhoog gooien en al, blijkt een specialiteit van mij te zijn waarvan ik het bestaan niet vermoede). Ook weer uit een pakje natuurlijk. Tot ik een jaar geleden ongeveer een geweldig lekker pannenkoekenrecept tegenkwam in de Flow Weekly. Heel lekker én heel makkelijk. Blijkt dat het bijna nog minder werk is dan uit een pakje (want ja, ook daar moet je nog allerlei dingen aan toe voegen!).

Wat zegt dit alles mij? Dat ik een kind-blijvende-volwassen-wordende-Madam ben :) Een opwijking!
En dat ik vaak meer kan dan ik denk, vreesde, vermoede.
En dat dingen soms eenvoudiger lijken maar het dan eigenlijk niet zijn.
Wat je zelf doet, doe je beter ;)
Ik moet meer durven, loslaten, trots zijn, geloven in mijzelf.
Ik kan best veel, als ik het maar zelf geloof.
Fijn!

Iemand een lekker, eenvoudig appeltaart recept voor mij?

Groei begint met je huidige situatie
als een nieuw startpunt te zien.
-Robert Tew-

Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van!
Liefs Els

Ps: Na een half jaar zijn de niet-verkochte DingenDieFijnZijn terug thuis, na hun avontuur bij Tsé Tsé. Daarom vanaf nu tot 3 oktober: 2+1 gratis. En er is nog maar 1 setje EchteElskaarten....