De pijn van het zijn verdwijnt...

...in het bos laat ik los.

Het Heidebos op zondagochtend.

De zwaarte van de werkweek.
De zwaarte van de wereldpolitiek.
De teleurstelling, ongerustheid, hoop, verwachtingen, dromen...
Het denken over, het werken aan mijzelf.
3 stappen vooruit, 2 stappen achteruit. En soms even omgekeerd.
Maar blijven gaan: overal, altijd.

Het bos deed zijn werk. Moeder natuur helpt.
Ik stapte en stapte en alles zakte en zakte.
Klaar voor verwerking.
Van mijn hoofd naar mijn buik en dan langs mijn voeten er uit.
Ik laat los.
Herfst noemen ze dat.

Klaar om opnieuw te gaan groeien en bloeien, dartel te stoeien.
Maar eerst even bezinning,rust en tot mijzelf komen.

Ik, jij, wij, de wereld.
Even alles laten bezinken.
Aan het einde van de tunnel schijnt het licht.
Samen kunnen wij de wereld mooier maken; hou je klaar!


Wat je krijgt door het bereiken van je doelen
is niet zo belangrijk als wat je wordt
door het bereiken van je doelen.
-Henry David Thoreau-

Nog een fijne zalige zondag lieverds,
Els

Wolken, zon, regen,....

Maartse buien en aprilse grillen...

Zo waren de afgelopen dagen voor mij... Ups en downs. Lachen en huilen. Vooral heel druk.
Samen met mijn Karel...

Plots kwam alles samen: mijn laatste werkdag passeerde en van de rustige dagen samen daarna kwam niet veel in huis. Misschien wel goed ook, afleiding noemen ze dat. Plots waren er dringende dingen waar we dus nu volop de tijd voor hadden.

Caries haar laatste nacht met staart... Het leek alsof ze het wist, zo sliep ze toen. Woensdag verliep alles goed. Donderdag zijn we al terug naar de dierenarts gemoeten omdat de wonde wat was opengegaan... Ze is te wild :) Ondertussen heeft ze ook al 2 muizen gevangen, dus alles in orde nu!

Onze nieuwe wagen arriveerde ook plots, een maand te vroeg. Wat fijn was maar ook raar omdat we hem nog voor mijn ontslag hebben besteld...

We maakten onze tuin al wat lenteklaar, in de regen maar alla :)

Voor mijn verjaardag (gisteren) gingen we naar de kringwinkel en picknickten we in het bos!

Voordeel van de nieuwe wagen: we kunnen in de koffer zitten! Net iets warmer (het was maar 7,5 graden...) Babybel : feest!

Lekker laarzen aan om door de modder te gaan! Onze picknick er wat afwandelen, want we aten meer dan vorige foto doet vermoeden :)

De zon begon voor mij te schijnen, merci Moeder Natuur! Die bult op mijn buik is mijn handtas ;)

's Avonds gingen we samen uit eten en ik ging nog eens all the way. Het is niet omdat ik nu 36 ben dat dat niet meer mag he ;)

Vanochtend bleken de klokken te zijn geweest! Chocolade = feest!!!

Ons poezekes kregen feest-ontbijt en gingen daarna samen zonnen. Ne staart meer of minder, Sieriel ziet Caries nog even graag!

We gingen lekker vroeg op pad en zagen een eerste citroenvlinder én de eerste magnolia's.

Thuisgekomen was er verjaardagstaart: pruimenvlaai! Mijn favorietje. Merci Karel, voor de fijne verrassing!

Nu is het, natuurlijk, Ronde Van Vlaanderen-tijd. En veel blogtijd voor mij :)

Naast al deze vrolijke dingen huilde ik elke avond een paar liter, onderdrukte ik ettelijke paniekaanvallen en had ik een paar nachtmerries per nacht...
Eerlijk is eerlijk. Ik moet daar niet over liegen...
Maar dat is niet abnormaal, gegeven de omstandigheden, denk ik.
Ik laat het maar gebeuren en probeer mij op te trekken aan het moois en fijns dat er wel is.
En zoals jullie kunnen zien is er veel moois, veel #dingendiefijnzijn .

Dikke merci voor alle lieve, mooie verjaardagswensen!

Ik wens jullie nog fijne Paasdagen! Vol zon, chocolade en veel liefde!

Je hebt geen macht over wat je overkomt.
Je hebt wel de macht over je reactie.
-Brian Tracy-

Liefs Els