Opwijkende donderdag:
Een baarmoeder-update! Want u weet nog wel dat mijn nieuwste opwijking het taboe ivm baarmoeders doorbreken is hé!?
Ik kreeg gisteren goed nieuws van mijn gynaecoloog! De verwijderde poliep was goedaardig, hoera! Wat een opluchting!
Ik ga nu (in mijn taal, met kans op medische fouten) proberen uitleggen wat er mis was.
Ik ging op jaarlijkse controle bij mijn gynaecoloog. Trouwens: doe dit aub ook!
Bij het nemen van een inwendige echo (doet ze vanaf mijn 40ste om de 2 jaar, met een moeder én een tante met borstkanker sta ik onder 'verhoogd toezicht') zag ze vocht in mijn baarmoeder. Vocht is niet erg an sich maar wijst er wel op dat er iets mis is, iets anders. Het vocht kon in mijn slijmvlieswand zitten (is goed: valt weg te halen) of in mijn spierwand (niet goed: niet weg te halen). Dat kon ze pas zien tijdens een hysteroscopie (camera in baarmoeder). Die kon pas 5 weken later (5 spannende weken). Ze zouden dan ook ineens een curettage doen en biopsies nemen. Dat was vorige week dinsdag. Een dag ziekenhuis, volledige narcose.
Wat bleek : in mijn slijmvlies zat een poliep, die kon goedaardig of kwaadaardig zijn (bleek goedaardig: hoera!). Die poliep, en wat slijmvlies zijn weg. Het vocht zagen ze niet tijdens de ingreep, dus zit het in mijn spierwand. Daar is blijkbaar iets niet oké (geweest). Over 6 weken krijg ik weer een echo en dan zullen we zien of het vocht er nog is, of het groeit, ... Als dat op termijn erger wordt moet mijn baarmoeder er uit.
Maar voor nu is alles oké. Ik heb geen kanker.
Het is best raar om een ochtend de vroege te doen op het werk, doodmoe naar huis te fietsen en dan de telefoon te nemen om dé vraag te stellen. Maar, zoals Karel al zei: "Het is nooit het juiste moment om te moeten vragen of je kanker hebt hé." Het overvalt je, zet je wereld op zijn kop. Ik heb geluk gehad. Maar niet iedereen heeft evenveel 'sjans'. Laten we hier gewoon over praten, zelfs al zit het in borsten, piemels, baarmoeders,... Ziek zijn is geen taboe!
 | ||||
| Ook dit hoort er bij: 2 dagen met vierkantjes lopen van de hartmonitor. |
De pijn en het bloedverlies vielen al bij al wel mee. Ik was vooral enorm moe. Door de narcose dacht ik. Toen ik dat gisteren aan mijn dokter vertelde zei zij dat het gewoon een teken van mijn lichaam was dat ik voor de operatie al op was. Dat ik de rust hard nodig had. Dat klopt wel. Ik was al wat aan het einde van mijn Latijn, toen kwam het verdict, het aftellen naar de operatie,...
Nu kan ik terug opladen. Met boeken en chocolade en vogels in de tuin en lentebloemen en...
Ahja: Naar het paradijs viel toch tegen.
Nu ben ik bezig in Het atelier en dat lijkt echt heel goed!
Nog even herhalen: ik kan bijna op geen enkel blog nog een reactie achterlaten, diegene die nog reacties van mij krijgen zijn de grote uitzondering. Maar ik lees jullie blogs nog allemaal!
Nog steeds geen idee wat er technisch gezien mis is...
Merci voor al jullie lieve woorden!!!
Literatuur is de krachtigste en meest noodzakelijke van de kunsten.
-Charlotte Perkins Gilman-
Geniet van de lente,
liefs Els
