Het vonnis

Jawel, het is er, het vonnis...

Dus deze week geen op-wijking maar wel weer een afwijking van.
Hou u vast, het ratelen gaat beginnen ;)

Het vonnis dus, we hebben het. Sinds dinsdagavond...
Ik was er niet blij mee, zacht uitgedrukt. Tranen, boos, in de war,...
Details ga ik niet geven omdat het niet enkel ons aan belangt: er zijn meerdere (toen minderjarige) daders en dus ook hun ouders en ook meerdere daden dus ook meerder slachtoffers en...

Voor mij was niet enkel de overval traumatiserend maar ook de rechtszaak en al wat er bij kwam kijken. Meerdere keuringen door een gerechtsdeskundige, testen allerhande bij een psycholoog, analyses van mijn ganse leven, ... Dat was vernederend en beledigend en op het einde had ik 0,0 privacy meer over... Vandaar mijn terughoudendheid qua details, ik wil niemand zijn privacy schenden.

Hoewel een vonnis om meer draait dan om centen zijn de centen natuurlijk heel belangrijk. Zelfs belangrijker dan ik had verwacht...
We krijgen dus minder centen dan verwacht, dat is het slechte nieuws. Het goede nieuws is dat we wel uit de kosten zullen zijn (moeten we nog eens goed berekenen maar zal wel kloppen). Heel goed nieuws dus.

Waarom dan niet blij? Ben ik dan toch zo op geld belust?
Dat voelde raar en verkeerd en ik begreep het niet. Zo ben ik toch niet!? En wat ik ondertussen geleerd heb: als ik het niet begrijp, dan 'kan' ik er niets mee. En dan voel ik me slecht (beleefd gezegd). Ik moet het in theorie snappen, dan volgt de praktijk wel (soms duurt dat dan nog kei lang maar ik ben dan wel al op weg).

Ondertussen fietste ik, babbelde veel met Karel, dacht veel na, maakte pudding...

en granola

troost-eten, alleen die geuren in huis al: mmm!
Ik werkte ook gewoon, deed wat ik moest doen. Ondertussen 'rijpte' er iets.
De theorie.
Geen hoge verwachtingen hebben hoor, hier komt ie:

Ik ben niet beledigd om de centen op zich maar de hoeveelheid centen zijn een symbool voor hoe ernstig ons leed door de officiële instanties wordt genomen!
Dat is em ;)

Een schadevergoeding bestaat uit allerlei aparte onderdelen: centen voor het materiële, voor lichamelijke schade, werkonbekwaamheid,... Je kent dat wel.
In het vonnis staat wat elk puntje 'waard' is. Dus dan zie je dingen staan die voor jou echt heel erg waren en waar je dan geen centen voor krijgt...En dat doet pijn. Al jaren worden de feiten en de impact van de overval door de tegenpartij geminimaliseerd en nu deed de rechter dat ook...
Dat is pijnlijk.

Maar nu ken ik mijn theorie en kan ik aan de slag ;)
Eer alle papieren en overdrachten rond zijn zullen we wel al dik in november zijn ofzo. Maar dit jaar, 4 jaar na de feiten, kunnen we uitkijken naar een leven zonder proces: woehoe!
In januari niet meer bidden dat het dit jaar toch maar eens gedaan mag zijn, Yes!!!
En wat mijnheer de rechter of wie dan ook van ons mag denken doet er niet meer toe! Geen oordelen meer over ons!

En was het ferm kut? Ja dat was het. Heb ik spijt, wil ik de tijd terugdraaien? Nee!
Want ik (wij) heb zooo veel geleerd! Zonder overval, zonder proces stond ik niet waar ik nu sta.
We zijn er veel rijker uitgekomen. Rijker op een veel belangrijkere manier dan centen.
We hebben zo veel gewonnen, nadat we eerst zo veel verloren.
Ik denk dat dat soms nodig is, verliezen eer je kan beginnen winnen.

Verliezen hoef niet altijd zo drastisch denk ik, misschien werkt het ook met gewoon het oude loslaten.
Maar voor mij heeft het goed gewerkt: alles verliezen, de bodem raken en dan weer omhoog naar het licht (het regende net en nu schijnt de zon!).
De Els 2.0 staat er nog niet helemaal maar ze groeit. En ja, misschien is het nu wel al een 3.0.
Maar ik (wij) groei en in de richting die ik wil, die goed voelt.
Ik leerde veel, hoe het wel moet en vooral niet.

Ik lag weer even op de grond afgelopen dagen. Maar veel neergegooid worden betekent ook al veel weer opgekrabbeld zijn. Dat leer je ook. Dat dat wel weer zal lukken. Dat je jezelf tijd moet geven en vooral niet veroordelen. Dat doen andere al genoeg ;)

In de loop der jaren werden wij meermaals opnieuw geslachtofferiseerd  maar ook dat is nu voorbij.
We blijven voor eeuwig en altijd het slachtoffer van de feiten, maar we 'zijn' geen slachtoffer meer.
Het litteken blijft, maar op puin kunnen mooie bloemen groeien he!
Wij zijn er klaar voor!

Om samen verder te gaan op ons pad.
Het verdriet is nog niet voorbij, het trauma niet verwerkt, maar dat geeft niet. Brengt tijd, brengt raad.
Alles komt goed!
Soms duurt het gewoon heeel lang...

Dikke dank jullie wel, voor jullie lieve woorden en het geduim en de kaarsjes en...
Dank jullie wel dat jullie deel willen uitmaken van ons pad. In goede en kwade dagen ;)

De zon begint almaar harder te schijnen, dat met een goed teken zijn ;)
Merci voor het 'luisteren'!

Bij tragedies zijn er twee manieren om te reageren:
De hoop verliezen en jezelf langzaam verwoesten,
of de uitdaging aangaan om je innerlijke kracht te vinden.
-Dalai Lama-

Fijne donderdag!
Liefs Els

Dikke dank u wel!

Dank u wel:

*Postbode, voor het vele werk afgelopen dagen ;)

*Aletha voor de geweldige boerderij-doos!!! Echt een feestje. Ik heb ze nog altijd niet uitgeladen, ik blijf het fijn vinden om er in te 'rommelen' :) Dikke, dikke merci!!!

*Jeanne, die ook al boerderij-post stuurde én een beschermengel! Lief!!! Merci merci!!!

*Lien , dikke merci voor je herfstige post-post :) En merci om elk jaar aan de dag van de post te denken!

Jullie zijn alle 3 schatjes patatjes, dikke kus!!!

Enne, nog steeds  geen vonnis maar het jankerige gevoel is er zondag uit gekomen als fikse huilbui en dat luchtte ferm op. Merci voor jullie steun!
Ik kan er weer tegen ;)

My childhood may be over, but that doesn't mean playtime is.
-Ron Olson-

Nog een fijne Dankbare DinsDag,
liefs Els

Loslaten...

Herfst, tijd om los te laten...

De bomen slagen er in om hun blaadjes los te laten maar ik ben daar niet zo goed in, in loslaten, blijkbaar...
Nog steeds geen vonnis...en dat begint te wegen...Al weken hoofdpijn en een grieperig gevoel, jankerige momenten.. Je kent dat wel.
Maar desondanks blijft er veel ruimte voor dingen die fijn zijn hoor :) Het kost alleen iets meer moeite om ze te zien en ten volle te beleven. Maar we doen ons best.
En Moeder Natuur ook! Zo veel moois én lekkers deze dagen, echt genieten!

Gevonden kunstwerkje in het bos: merci aan de geweldige 'dader'! Dit moet een trend worden!!!

Geweldige zonsondergangen en wolken.

Een Geluksvis aan een paddenstoel ;)

Zelfgemaakt geschenkje voor 30 jaar bibliotheekweek, hoera!

Nog een Geluksvis.

Poffertjes met honing, Ecodroom (Rivierenhof).

Een zonnige zondag.

Met mijn ventje op pad.

En er komen nieuwe afleverleningen! Hopelijk me even geweldige muziek!

Als dat geen fijne dingen zijn, het was dus weer een fijne week. Ik ben content.
Zorgen en content zijn gaan samen hoor. Dat heb ik afgelopen jaren wel geleerd ;)
In moeilijke tijden is het fijne moeilijker zichtbaar, maar net dan moetje bewust op zoek gaan. De kleine, fijne dingen maken het net minder moeilijk. En mooier en fijner en... Alles komt goed, ooit. Blijven geloven!

Angst maakt de wolf groter dan hij is.
-Brad Meltzer-

Een fijn, zonnige week gewenst!
Liefs Els

Beestenbende

10 jaar...

Binnenkort wonen wij hier 10 jaar en wonen we dus ook 10 jaar samen! Waar ik er eerst schrik voor had (een huishouden runnen enzo) bleek het vanaf dag 1 een feestje :) Nooit heimwee gehad naar huis.

Ondertussen is er hier al vanalles veranderd: rode muren werden wit, de bruine zetel is een rode geworden en vooral veel meer beestjes ;)
Echt overal zie je beestjes bij ons. Waar ik dat vroeger niet durfde (wat gaan de mensen denken) doe ik nu gewoon mijn goesting, mits Karel akkoord is natuurlijk.

Zo ben ik langzaamaan onze kussens aan het veranderen. Nieuwe kost wat veel maar de oude een ander hoeske geven is (bijna) gratis. Ik kocht een lap stof in de kringwinkel en begon er aan. Sjanske, ik kocht een kinderdekbedhoes: zo moet ik per kussen maar 2 kanten naaien! Goed gezien he ;) Ik naai niet zo graag en niet zo netjes én ik moet het met de hand doen dus...

Ondertussen vond ik al een tweede overtrek en het bleek weer Ikea kindercollectie, ik ben blijkbaar fan :) Al 3 gedaan, nog 3 te gaan!

Mijn boerderij-visualisaties blijven ook niet meer tot 1 plaats beperkt :)
 

En op en rond onze tv wonen ook al wat beestjes (vogeltje van Oma Marloes). Hoe doen mensen met een platte tv dat ;)? Ik hoop dat onze 'dikke' nog lang mag meegaan :)

En dit deed ik ook nog: een kringwinkel bloempot pimpen alla Flying Tiger (sorry voor het stelen)!
Het azaleake van Kom op tegen Kanker doet het goed he!

Met recht en rede een op-wijking te noemen ;) ?

Ach, het doet geen pijn en maakt ons vrolijk! Ik vraag mij wel af waar dat gaat eindigen...Ik ben nog altijd bezig met meer en meer Els te worden en die Els is nogal afwijkend, alé opwijkend ;)
Dat gaat hier nog een gekke bende worden :)))
Ik hou jullie op de hoogte hoor!

Als je je met niemand vergelijkt,
word je wie je bent.
-Jiddu Krishnamurti-

Fijne opwijkende donderdag nog!
Liefs Els

Ps: Nog steeds geen vonnis...

Dankbaar...

...in vele vormen en maten:

Dankbaar dat jullie mijn hang naar sleur begrijpen. En ook begrijpen dat dit sleur in een fijne zin van het woord is...en dat dat gezellig kan zijn.
Dankbaar dat mijn Karel dezelfde visie heeft, op wat leuk is.

Dankbaar dat ik zo een goede hulp in de tuin heb ;)

Met name Sieriel ;) En dankbaar dat er nog steeds wat te 'rapen' valt in onze potten.

Dankbaar ook voor lieve post in onze brievenbus:

Boerderijbeestjes van Nadia!

Zelfgemaakte geluksbrengers van Ingrid!

Dikke dikke merci aan beide schatjespatatjes! De beestjes komen in de visualistaie en de engel in de boom :) Dikke kus maal 2!!!

Ik ben content! En dankbaar! Merci Oma Marloes voor de Dankbare Dinsdag!!!
Want je beseft pas wat je hebt als je er bewust naar kijkt he...anders loop je er zo maar aan voorbij.

De angst om te verliezen wat we hebben,
verhindert ons te worden wie we zijn.
-Hanna Arendt-

Nog een fijne dinsdag!
Liefs Els

Feestweekend!

Sleur met jou...

Dit weekend was het feest ten huize Dingen Die Fijn Zijn want... Karel was jarig!
Dus deden we dit weekend vanalles dat Karel gekozen heeft, sjans komt onze goesting overeen ;)
Gisteren stonden we midden in de nacht op (ongeveer) en gingen we over de Pontonbrug over de Schelde. Indrukwekkend, vooral met 100 jaar geleden in het achterhoofd...

Ondanks alle drukte en gedoe ben ik heel blij dat we het gedaan hebben!

Echt een unieke ervaring...

dicht bij het water...

de zon kwam op...

zo hangt het 'maar' aan elkaar...

mooi Antwerpen...

om nooit te vergeten!!!

Hier mocht iedereen een vredeswens hangen, mooi initiatief van ATV.

Bij ons verliep alles nog vlot...En ik was net op tijd terug om te gaan werken :)

In de namiddag hielden we nog een feestje met ons tweetjes in café Het Vedronken Land, alé eigenlijk niet 'in' maar wel op het terras ;)

In Nederland een Nederlands likeurtje, fijn!

En toen was onze (vooral mijn) grens bereikt... De fuif van mijn nicht hebben we niet meer gehaald, waarvoor sorry! Warm bad en bed werd het...
De drukte 's ochtends en de tol van een week in spanning ivm het vonnis...energie slopend...

Vanochtend konden we er weer tegen en gingen we samen ontbijten. Weeral feestje :)
En daarna gingen we naar onze favoriete zee, Heist, schelpjes rapen en uitwaaien!

Lekker samen...

daar scheen de zon, hier regent het...

er waren reuze veel schelpen...

en wolken voor de Wolkenclub!

En nu is het koers op tv! Karel content, ik ook want ik kan bloggen ;)
Voor sommigen  klinkt dit misschien eerder als sleur dan als feest maar voor ons was het lekker fijn samen zijn, echt feest! (Vandaar de titel van mijn bericht, ik kan mij helemaal in Claudia vinden.)

Stel je bent gelukkig,
maar weet het niet...
-Loesje-

Nog een dikke proficiat aan mijn jarig ventje en een fijne zondag aan jullie allemaal!
Liefs Els

Met de billen bloot en fietsen...

Hier gaan we weer...

De op-wijking van deze week is: fietsen! Klinkt niet special he!? Awel, voor mij is het wel speciaal.

Even een kleine voorgeschiedenis:
net na de feiten had ik vele angsten, serieuze: niet alleen in een kamer durven zijn, laat staan alleen thuis.  Bang voor het donker. Ons huis was een ramp maar de straat nog een grotere, laat staan drukke plaatsen ofzo. Ik was overal bang punt. Dat betert, stapje voor stapje, met veel geduld en oefenen.
Weg is het nog niet helemaal en echt weg zal het nooit zijn...
Het feit dat Karel en ik zo veel samen doen is niet omdat het zo fijn is maar omdat ik het niet alleen durf. Grapje, het is wel altijd fijner samen. Maar niet alleen durven is geen grapje.
Veel gaat enkel als ik mijn ventje zijn hand vast heb.

Ondertussen gaat het bij sommige dingen ook niet echt meer om durven, eerder om willen.
Dingen die 'te moeilijk'  zijn kosten mij tonnen energie, lichamelijk én geestelijk.
Door mijzelf beter te leren kennen weet/voel ik ook beter wat mij iets 'kost' en wat mij iets 'oplevert'.
Ik probeer dus dingen te mijden die meer kosten dan opleveren...

Moeilijk is dat (meestal) niet. Mijn/onze goestingen zijn zo veranderd, onze prioriteiten verlegd dat vele oude dingen niet meer aan de orde zijn, ons niets meer zeggen. Een geluk bij een ongeluk.
Dat is makkelijk als het alleen ons betreft, moeilijker wordt het als er sociale/familiale situaties bij komen kijken...Niet iedereen heeft begrip voor mijn/onze 'beperkingen'.

Soms doe ik dingen die mij wel wat kosten maar ook veel opleveren. Omdat dat fijn is en omdat je grenzen verleggen belangrijk is.
Zo is fietsen er een van. Sinds enkele weken ga ik op donderdagochtend, als Karel met zijn fiets naar het werk vertrekt, ook de fiets op. En dan doe ik een ritje van een kleine 10 kilometer. All by myself :)
De eerste keer was dat echt een ferme overwinning op mijzelf. Het leverde me wat op maar er waren ook kosten aan. Nu is het elke keer energie scheppen. Want net als dat lichamelijke inspanning energie kan leveren, kan mentale dat ook.
Zo een ritje in de ochtendfriste pept mij lekker op voor een dag vol goesting!

Hier enkele foto's van afgelopen weken:

Haakjuffie is er altijd bij :)

Het is niet elke week feest hoor! Soms ben ik moe, is het koud, bewolkt,... En toch ga ik. Totdat het echt te donker gaat zijn of te koud. Sommigen verklaren mij nu al voor gek (blijf in je bed, dat is te gevaarlijk als vrouw alleen, ..) maar ik voel mij er goed bij, dus.
En ik zie mooie wolken, zonsopgangen, eenden, konijntjes,...
Voedsel voor lichaam, geest en ziel.
En ik voel me dan ook best wel flink :)
Fietsen dus.


Nog enkele praktische dingen, omdat er mensen vragen hadden:
-qua vonnis is er nog geen nieuws...
-recepten geef ik niet gauw omdat ik gewoon maar wat doe in de keuken
-ik werk in een buurtwinkel die charcuterie, brood, groenten en fruit, belegde broodjes, frisdrank,...verkoopt (bij mijn ouders)

Pff, toch altijd weer even eng, zo met de billen bloot...

Voila, we zijn weer bij :)
Maak er nog een opwijkende donderdag van!

Soms leren we meer van het zoeken naar antwoorden
zonder deze te vinden, dan van de antwoorden zelf.
-Lloyd Alexander-

Liefs Els