Dankbaar...

...in vele vormen en maten:

Dankbaar dat jullie mijn hang naar sleur begrijpen. En ook begrijpen dat dit sleur in een fijne zin van het woord is...en dat dat gezellig kan zijn.
Dankbaar dat mijn Karel dezelfde visie heeft, op wat leuk is.

Dankbaar dat ik zo een goede hulp in de tuin heb ;)

Met name Sieriel ;) En dankbaar dat er nog steeds wat te 'rapen' valt in onze potten.

Dankbaar ook voor lieve post in onze brievenbus:

Boerderijbeestjes van Nadia!

Zelfgemaakte geluksbrengers van Ingrid!

Dikke dikke merci aan beide schatjespatatjes! De beestjes komen in de visualistaie en de engel in de boom :) Dikke kus maal 2!!!

Ik ben content! En dankbaar! Merci Oma Marloes voor de Dankbare Dinsdag!!!
Want je beseft pas wat je hebt als je er bewust naar kijkt he...anders loop je er zo maar aan voorbij.

De angst om te verliezen wat we hebben,
verhindert ons te worden wie we zijn.
-Hanna Arendt-

Nog een fijne dinsdag!
Liefs Els

Feestweekend!

Sleur met jou...

Dit weekend was het feest ten huize Dingen Die Fijn Zijn want... Karel was jarig!
Dus deden we dit weekend vanalles dat Karel gekozen heeft, sjans komt onze goesting overeen ;)
Gisteren stonden we midden in de nacht op (ongeveer) en gingen we over de Pontonbrug over de Schelde. Indrukwekkend, vooral met 100 jaar geleden in het achterhoofd...

Ondanks alle drukte en gedoe ben ik heel blij dat we het gedaan hebben!

Echt een unieke ervaring...

dicht bij het water...

de zon kwam op...

zo hangt het 'maar' aan elkaar...

mooi Antwerpen...

om nooit te vergeten!!!

Hier mocht iedereen een vredeswens hangen, mooi initiatief van ATV.

Bij ons verliep alles nog vlot...En ik was net op tijd terug om te gaan werken :)

In de namiddag hielden we nog een feestje met ons tweetjes in café Het Vedronken Land, alé eigenlijk niet 'in' maar wel op het terras ;)

In Nederland een Nederlands likeurtje, fijn!

En toen was onze (vooral mijn) grens bereikt... De fuif van mijn nicht hebben we niet meer gehaald, waarvoor sorry! Warm bad en bed werd het...
De drukte 's ochtends en de tol van een week in spanning ivm het vonnis...energie slopend...

Vanochtend konden we er weer tegen en gingen we samen ontbijten. Weeral feestje :)
En daarna gingen we naar onze favoriete zee, Heist, schelpjes rapen en uitwaaien!

Lekker samen...

daar scheen de zon, hier regent het...

er waren reuze veel schelpen...

en wolken voor de Wolkenclub!

En nu is het koers op tv! Karel content, ik ook want ik kan bloggen ;)
Voor sommigen  klinkt dit misschien eerder als sleur dan als feest maar voor ons was het lekker fijn samen zijn, echt feest! (Vandaar de titel van mijn bericht, ik kan mij helemaal in Claudia vinden.)

Stel je bent gelukkig,
maar weet het niet...
-Loesje-

Nog een dikke proficiat aan mijn jarig ventje en een fijne zondag aan jullie allemaal!
Liefs Els

Met de billen bloot en fietsen...

Hier gaan we weer...

De op-wijking van deze week is: fietsen! Klinkt niet special he!? Awel, voor mij is het wel speciaal.

Even een kleine voorgeschiedenis:
net na de feiten had ik vele angsten, serieuze: niet alleen in een kamer durven zijn, laat staan alleen thuis.  Bang voor het donker. Ons huis was een ramp maar de straat nog een grotere, laat staan drukke plaatsen ofzo. Ik was overal bang punt. Dat betert, stapje voor stapje, met veel geduld en oefenen.
Weg is het nog niet helemaal en echt weg zal het nooit zijn...
Het feit dat Karel en ik zo veel samen doen is niet omdat het zo fijn is maar omdat ik het niet alleen durf. Grapje, het is wel altijd fijner samen. Maar niet alleen durven is geen grapje.
Veel gaat enkel als ik mijn ventje zijn hand vast heb.

Ondertussen gaat het bij sommige dingen ook niet echt meer om durven, eerder om willen.
Dingen die 'te moeilijk'  zijn kosten mij tonnen energie, lichamelijk én geestelijk.
Door mijzelf beter te leren kennen weet/voel ik ook beter wat mij iets 'kost' en wat mij iets 'oplevert'.
Ik probeer dus dingen te mijden die meer kosten dan opleveren...

Moeilijk is dat (meestal) niet. Mijn/onze goestingen zijn zo veranderd, onze prioriteiten verlegd dat vele oude dingen niet meer aan de orde zijn, ons niets meer zeggen. Een geluk bij een ongeluk.
Dat is makkelijk als het alleen ons betreft, moeilijker wordt het als er sociale/familiale situaties bij komen kijken...Niet iedereen heeft begrip voor mijn/onze 'beperkingen'.

Soms doe ik dingen die mij wel wat kosten maar ook veel opleveren. Omdat dat fijn is en omdat je grenzen verleggen belangrijk is.
Zo is fietsen er een van. Sinds enkele weken ga ik op donderdagochtend, als Karel met zijn fiets naar het werk vertrekt, ook de fiets op. En dan doe ik een ritje van een kleine 10 kilometer. All by myself :)
De eerste keer was dat echt een ferme overwinning op mijzelf. Het leverde me wat op maar er waren ook kosten aan. Nu is het elke keer energie scheppen. Want net als dat lichamelijke inspanning energie kan leveren, kan mentale dat ook.
Zo een ritje in de ochtendfriste pept mij lekker op voor een dag vol goesting!

Hier enkele foto's van afgelopen weken:

Haakjuffie is er altijd bij :)

Het is niet elke week feest hoor! Soms ben ik moe, is het koud, bewolkt,... En toch ga ik. Totdat het echt te donker gaat zijn of te koud. Sommigen verklaren mij nu al voor gek (blijf in je bed, dat is te gevaarlijk als vrouw alleen, ..) maar ik voel mij er goed bij, dus.
En ik zie mooie wolken, zonsopgangen, eenden, konijntjes,...
Voedsel voor lichaam, geest en ziel.
En ik voel me dan ook best wel flink :)
Fietsen dus.


Nog enkele praktische dingen, omdat er mensen vragen hadden:
-qua vonnis is er nog geen nieuws...
-recepten geef ik niet gauw omdat ik gewoon maar wat doe in de keuken
-ik werk in een buurtwinkel die charcuterie, brood, groenten en fruit, belegde broodjes, frisdrank,...verkoopt (bij mijn ouders)

Pff, toch altijd weer even eng, zo met de billen bloot...

Voila, we zijn weer bij :)
Maak er nog een opwijkende donderdag van!

Soms leren we meer van het zoeken naar antwoorden
zonder deze te vinden, dan van de antwoorden zelf.
-Lloyd Alexander-

Liefs Els

Dag van de klant

Dankbaar

Zaterdag deden wij (in de winkel waar ik werk) naar jaarlijkse gewoonte weer mee aan de dag van de klant. Ik vind dat een fijne dag: geschenkjes uitdelen en extra blije gezichten is leuk he!
Ik hou ook wel van het contact met klanten, dat is het fijnste aan mijn job.
Een babbeltje slaan over het weer, een luisterend oor zijn, grapjes maken,.. en vooral proberen ontdekken wat iemand fijn vindt en dat dan ook 'geven'.
Want niet iedereen is hetzelfde he...

Zaterdag was het om nog een reden extra fijn: in de ochtend kwam er een Nederlands koppeltje om belegde broodjes. Altijd fijn, Nederlanders over de vloer :) Gebeurt niet elke dag, maar die dag wel 3 keer (waarom waren jullie allemaal op pad?)...
Dat koppeltje waren fijne mensen en ik had een leuke babbel met hen. Ik heb niet durven vragen wat ze bij ons in de buurt deden ;)
In de namiddag was ik vrij en ging ik met Karel naar de Permekebib in Antwerpen en daar voor de deur zag ik dat koppeltje weer! Ik zag ze, zij zag mij, ik wuifde, zij wuifde terug. Toen riep ze haar vriend en die zag mij ook en wuifde ook! Zo stonden wij 4 daar even te wuiven (ondertussen Karel ook) en heel breed te glimlachen. Moet een raar zicht zijn geweest :)

Wel, ik heb nog uren met een big smile gelopen! Omdat toeval zo fijn kan zijn én omdat het ook fijn was dat ze mij nog herkenden. Zo zonder schort en mét zonnebril.

Dat is het fijne aan 'de verkoop', je kan op kleine en soms ook grotere manieren een fijn deeltje worden in iemands leven. Voor even of voor langere tijd.
Daar doe ik het voor :)

Nog een tip aan jullie 'als klant': ge je op reis of verhuizen vertel het dan even aan de mensen van 'jouw winkel' , dan weten zij waarom ze je (een tijdje) niet gaan zien.

Fijn toeval verhaal he!? Het leven kan zo mooi zijn!

Daarom nog een symbolisch bloemetje voor al 'mijn' fijne klanten!

We zien de dingen niet zoals zij zijn;
we zien ze zoals wij zijn.
-Anaïs Nin-

Nog een fijne dankbare dinsdag!
Liefs Els

Hoogtepunten

De hoogtepunten van afgelopen week:

Het was geen speciale week hoor. Maar als je goed kijkt zitten er toch wel in elke week wat hoogtepuntjes he. Dit zijn er een paar van onze afgelopen week:

Samen op de fiets.

Een zonsopgang én ondergang bewonderen.

Bezoek in de tuin!

Het bezoek wordt streng in het oog gehouden ;) Door Caries toch...

De paprika's blijven maar groeien in mijn potten!

En onze roze postbode kreeg nieuwe erica's!

Allemaal geen grootse dingen maar wel stuk voor stuk dingen die fijn zijn :)
En daar ben ik dan bewust dankbaar voor. Want als je dit niet opmerkt is het leven soms 'gene vetten' he ;)
Door de spanning ivm 'hét vonnis' heb ik al dagen hoofdpijn... Me richten op de kleine fijnen dingen is dan een goed medicijn! Straks nog een frisse avondwandeling en ik kan er weer tegen :)

Ik wil niet als een alternatieve dokter klinken hoor, ik heb de wijsheid niet in pacht. Maar ik deel graag wat bij mij helpt. Omdat jullie schatjespatatjes zijn natuurlijk :))

Vertrouw op je instinct
tot het einde,
ook al heb je er geen reden voor.
-Ralph Waldo Emerson-

Fijne zondag nog!
Liefs Els

Daily doodlen...

We gaan weer op-wijken ;)

En we blijven een beetje in de sfeer van vorige week.
En we gaan een beetje in jouw richting José!

Want we gaan:

Doodlen (?) met Taro Gomi. Leuk vind ik dat! Ik hou van tekenen, al 'kan' ik het niet. Met 'kan' bedoel ik dat ik het nooit geleerd heb en dat het mij ook wel eens is gezegd dat ik het niet kan.
Maar net zoals bij Carla Sonheim draait het hier om de fun en het stimuleren van mijn creativiteit. Plots blijkt dan dat ik het wel 'kan'. Iedereen kan het! Probeer maar.
En soms is het gene vette maar soms ben ik echt content van wat ik getekend heb. En meestal was het fun om te doen, dus wat wil een mens nog meer!

Er staat al 'teen en tander' en jij vult het aan naar eigen 'goesting'.

Het is al mijn 2de keer dat ik de kalender doe en moest ik meer tijd (en geld) hebben dan deed ik ook de placemats en kocht ik mij wat kleurboeken voor volwassenen.

De tijden zijn aan het veranderen hoor, in mijn richting nog wel, hoera! Deze week viel het mij meerdere keren op: kleurboeken voor volwassenen, mannen op naai-cursus, een pluktuin bij ons in de buurt, iedereen maakt confituur enzo,...
Waar ik vroeger (buiten blogland) meestal rare 'goestingen' had, begin ik meer en meer initiatieven te ontdekken die mijn goesting zijn: geweldig! En niet omdat het mijn goesting is maar omdat ik denk dat het goede dingen zijn. Niet omdat ze in mijn lijn liggen maar wel omdat ze in de lijn liggen van lief zijn: voor de aarde, de dieren, de mensen om je heen, jezelf, ...
Kan niet slecht zijn he!?

Ondanks het alarmerende wereldnieuws dagelijks blijf ik hopen en geloven.
De liefde overwint.
Nem!
Ik heb gezegd.

Hebben jullie ook al van die 'veranderende-tijd-dingen' opgemerkt?
Zo ja, wat?
Als tegenwicht voor al het slechte nieuws hoor ik graag wat hoopgevends, dus laat maar horen...

With the new day comes new strenght and new thoughts.
-Eleanor Roosevelt-

Doodle ze,
liefs Els

Dankbaar

Dankbaar zijn is niet zo maar iets...

Dankbaar ben je niet zo maar, dankbaar daar moet je je best voor doen en er aan werken.
Het is een oefening.
Net zoals met alles: in het begin niet makkelijk maar op de duur gaat het steeds beter en beter.
Makkelijker.

Dankbaar moet je niet zijn om de grote dingen (mag ook hoor) maar vooral om de kleine dingen.
Dus hou je ogen open en sprokkel maar veel dankbaarheid, geloof me dat is fijn!

Boerderij post van Aletha.

Oogst uit ons tuintje.

Merci post van Mieke.

Nog meer lekkers uit de tuin.

Moed post van Jeanne.

De liefde op pad ;)

Herfstschatten in het bos.

En een vlinder in de tuin.

Daar ben ik dankbaar voor. En voor nog zo veel meer...
Merci aan alle lieve mensen, dieren en Moeder Natuur die mij dingen die fijn zijn gaven :)

Blijven zoeken is mijn raad aan jullie. Je ogen altijd open houden, net als jullie hartje...

Verander je meningen, houd vast aan je principes;
vernieuw je bladeren, laat je wortels intact.
-Victor Hugo-

Fijne dankbare dinsdag,
liefs Els