Laat je hart bonken, je bloed stromen...

The art of guerrilla

Mijn opwijking van deze week is guerrilla! Oh wat hou ik er van om zelf guerrilla-gewijs allerlei acties te ondernemen. Positieve, lieve, 'wereldvermooiende' he. Over dat soort acties heb ik het.
Bijvoorbeeld mijn Geluksvissen en Geluksplanten maar ook krijtboodschappen, bibbriefjes, lapjes,...

Dat is allemaal begonnen met het 'lezen' van de boeken van Keri Smith. Lezen zeg ik, maar het zijn natuurlijk doe-boeken. Nog nooit een Wreck This Journal gehad? Hol dan maar snel naar de winkel. Je gaat niet weten wat u overkomt :) Comfortzones worden verlaten, perfectionisme-jassen afgegooid en controle heb je sowieso nooit gehad dus...

Als ik voel dat ik weer wat 'indommel', mijn bloed wat trager stroomt en mijn hoofd wat stilstaat in plaats van te bruisen dan duik ik nog eens in mijn verzameling boeken van Keri. Er zijn altijd opdrachten die ik nog niet gedaan heb, of nog eens opnieuw wil doen. En gisteren was het weer zo ver.

En uit al dat gebruis en geborrel is een give awayke geboren! Als dat geen goed nieuws is.
Hier komt het:

Ondertussen bestaan al haar boeken ook al in het Nederlands hoor.

Wat moet je doen?

-Maak een guerrilla-kunstwerk, laat je fantasie de vrije loop.
-Zoek een openbare plaats om het tentoon te stellen
-Zet er een bordje bij met: 'Limited edition art piece: free'!
-Als je echt stoer bent ga je er naast staan met een badge op waarop 'artiest' staat.
(Ik ben zo stoer niet hoor)

-Als je wil kan je er ook een mailadres of blogadres opzetten, zo kunnen de mensen je een mercike sturen als ze je werk leuk vinden...
-Ga een paar dagen later eens kijken of het weg is.

-Belangrijk voor de give away: neem een foto en bezorg die mij.
(plaats hem op je blog of instagram of mail mij)
-Zondag kies ik dan samen met Mijnheer de Gerechtsdeurwaarder een winnares!

-Heel belangrijke regels:
* Hou het positief en lief.
*Denk dus aan krijt ipv verf en aan washitape ipv aan lijm.
*Bevestig niets aan persoonlijke eigendommen van mensen (ook al kan het nog los, mensen hebben dat niet graag).
*Kwets geen dieren, planten, bomen,...
*Zorg dat je werk weggehaald kan worden zonder sporen na te laten.
*Amuseer u: voel je hart bonken, je bloed stromen, geniet.
*Besef dat je een wereldverbeteraar bent!

Mijn eigen bijdrage, gisteren gedropt:

Maar iets als dit kan ook:

Alles kan, alles mag. Maar onthoud de 'regels' he. We willen tegen zondag een vrolijkere, kleurrijkere wereld en veel mensen met een smile op hun gezicht dankzij u! Hou dat in gedachten en wees trots op jezelf!

-Ahja, je wint niet alleen omdat je u kostelijk gaat amuseren maar je krijgt ook nog eens een 'echte prijs van mij! Een envelopke vol 'palullekes' waar je nog meer streetart met kan maken.
Als dat niet cool is. Ik steek er ook een 'Echte Els' bij!

Have fun zou ik zeggen! En hou je niet in. Wie weet heb je er na zondag wel een nieuwe hobby bij :)

Ahja, nog even reclame voor mijzelf:

Ik heb nog een setje of 5 liggen en dan zijn ze op. Ik zou zeggen: haast je en het zou zonde zijn dat er een paar in mijn schuif moeten blijven liggen ;)


Het leven antwoordt wanneer wij de stap wagen.
-Rodney Smith-

Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van en laat je gaan :)
Liefs Els

Koning Liefde

Tourist Lemc

Dol op mooie woorden, dol op mooie muziek.
Neiging om dolverliefd te worden, grijs te draaien, onderdeel van mij ziel te laten worden.

Genieten, bewonderen, graag zien:

Het begon met Koning Liefde op de radio, op vertrouwen van dat stemmetje diep in mij de cd gekocht.

Bewonderd, geluisterd, herbeluisterd.

Ondertussen onderdeel van mij geworden, fijn.

'Mensen krijgen wat hun toekomt. Ik wil alleen maar u.'
'Beperk mij tot de kracht van 't nu dwingend zeg ik, tot hiertoe alles goe.'
'Het is lang, verleden tijd, dat ik als kind dacht dat ik kon toveren.'
'Allez en route zo riep het leven, ik keek in haar ogen en ik greep ze.'

Zo maar een paar zinnen...


Johannes Faes, ik probeer u nog live te zien deze zomer...als het eens niet is uitverkocht :)


Johannes/Tourist zou zo maar een blogmadam kunnen zijn....


Vandaag ben ik dankbaar voor oude zielen in jonge lichamen.
En route....



Waar mensen echt in elkaar geloven,
daar wordt alles mogelijk.
-bond zonder naam-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
liefs Els

Zonnige zondag

Verwend door het leven...

Zaterdag is mijn zwaarste werkdag: van 11-19 uur en loei druk.Om dan bij thuiskomst niet alleen door een dampend bord zalige pasta te worden opgewacht maar ook door dit is zalig:

Beide zelfgemaakt door mijn Karel, dat is hemels he! Verwend :)

Onze enige (niet door slakken opgevreten wegens op de vensterbank gezet) overblijvende zonnebloem staat sinds vanmorgen in bloem. Verwend :)

Vandaag gingen we eerst naar de bib.
Daarna dronken we een limonade in het zonnetje op het terras aan de bib.
Verwend :)

Daarna gingen we naar ons favoriete park:

Ons park alwaar het licht magisch was, ik een witte vogel op mijn ring zag én er overal Geluksvissen werden gehangen.
Verwend :)

Voedsel voor de ziel getankt...

Het leven is mooi op deze zalige zonnige zondag!
Dank dank dank.

Niets is zo verkwikkend als op een mooie dag
in de schaduw zitten en naar het groen kijken.
-Jane Austen-

Nog een fijne dag!
Liefs Els

Ps: Niet vergeten vlinders te tellen!

Gelukkig.

Ik ben dus ik denk 

Zo werkt dat bij mij: ik ben dus ik denk. In deze volgorde. Deze week zag ik Joris Luyendijk in Alleen Elvis blijft bestaan (onze Zomergasten-versie) en dat was boeiend!
(Tussen haakjes: ik kijk weinig tv en neem alles op, deze aflevering stond al lang te wachten...)

Waarschuwing: hierna volgt een blik in mijn hoofd. Het kan ferm vermoeiend worden ;)

Ik vond Joris al langer een enorm interessante man. Als schrijver, antropoloog en interviewer en nu blijkt dat wij 'van dezelfde soort' zijn. De denkende mens.
Klinkt arrogant maar zo is het niet bedoeld hoor.
Ik hoorde al vaker in mijn leven dat ik niet altijd zo veel moet nadenken over alles maar ik kan niet anders. Mijn hoofd staat nooit stil. Pas door Joris besefte ik dat dat niet bij iedereen zo is. Sommige mensen hebben de gave om hun hoofd uit of op stil te zetten. Of dat gaat vanzelf, geen idee...

Wij, Joris en ik (hij moest het horen) delen dus een opwijking, hoera!
Soms is die opwijking fijn, je bedenkt wel eens iets boeiends. Maar vaak is het gewoon enorm vermoeiend... Dus als jij een hoofd hebt dat geregeld stil is: ik ben jaloers :) Ik moet daar in alle rust en stilte voor op mijn mat gaan zitten mediteren (proberen) en dan nog...

Ik denk dus ook veel na over mijn Geluksvissen...
Ik ben daar ondertussen bijna 2 jaar met bezig, er kwamen ook al Geluksplanten bij. Al bij al een drukke bedoening waar ik vaak veel tijd en wat centen in steek. Maar dankzij jullie geweldige restjes-bijdragen kan ik er maanden tegen: dank, dank, dank!!!

Wie herkent er zijn bijdrage?

Ik heb het al eens gezegd, ik krijg gemiddeld 1 op 10 keer een reactie. Niet veel dus. En toch. Die reacties zijn telkens zo ontroerend. En daar doe ik het voor.
Voor mensen die geluk nodig hebben omdat ze gaan trouwen, een moeilijk examen hebben of een stervende papa, een gestorven kleinkind, een hulpbehoevende papa,...

Allemaal goed dus. En toch, dan denk ik...
Als ik die mensen hun mail lees, hun leed hoor, is een Geluksvis dan wel genoeg? Moet ik dan niet nog meer doen?
En waarom wil ik persé een reactie? Omdat ik toch stiekem graag een 'dank u wel hoor'? En is dat dan niet eerder egoïstisch ipv altruïstisch?
Als het geven me gelukkig maakt, doe ik het dan voor mijzelf of voor de anderen?
Waarom wil ik toch zo fanatiek graag de wereld mooier maken? Heb ik een Jezus-complex?

Herkent iemand dit soort vragen?
Als ik ze nu zwart op wit zie staan schuilt in elke vraag wel de diepere vraag 'ben ik goed bezig, ben ik genoeg'? Denk ik.
Ja, die onzekerheid, die zit er nog ferm in... Soms.
Vroeger altijd. Dus dat is al vooruitgang he.

Ik doe mijn Geluksprojecten nog altijd enorm graag. En als ik de reacties van de mensen terug lees bereik ik er wel degelijk iets met. Ik heb al mensen gelukkig gemaakt, hoop gegeven.
En dat lichtje, dat vonkje daar doe ik het voor.

Ik maak mensen gelukkig en zij mij.
 (Ook heel moeilijk (voor mij) om te zeggen, klinkt zo 'stoeferig')

En mijn hoofd en denken maken mij ook vaak gelukkig. Niet altijd, maar dat is het leven.
Vanaf nu kan ik dan toch maar denken dat ik niet alleen ben met mijn opwijking, hé Joris ;)
Karel mag ook lid worden van de club, nog kandidaten?


Verdwaald zijn in de bossen, is niet echt verdwaald zijn.
Echt verdwaald ben je pas als je vergeet wie je bent.
-Ajahn Chah-

Nog een fijne opwijkende donderdag gewenst!
Liefs Els

Welkom Elin

Dankbaar

Vorige week belde de postbode aan, hij bracht me een mooie groene doos. En wat zat er in die doos?

Knap he! Een echte Haakjuffie pop. Zij is enorm getalenteerd én heel lief. Kijk maar eens op haar poppenblog!
Jammer genoeg is ze ook al heel lang ziek, maar ondanks het ziek zijn is zij een enorm positieve, Heppie Madam. En dat kan je hier zien.

Ik ben haar enorm dankbaar voor het vele moois dat ik in de loop der jaren al van haar mocht ontvangen.
Nu ben ik vooral verliefd op Elin :)

Vol mooie, schattige details. Alles even mooi en perfect afgewerkt. Echt indrukwekkend!
En Elin kwam niet alleen, ze had nog een hele doos bij zich:

Wolletjes voor mijn Geluksvissen! Ik kan wel er wel even tegen nu :)


Tussen haakjes, de teller staat al op 290 gehangen Geluksvissen!

Dikke, dikke merci lieve Haakjuffie!
Voor al je moois, je liefs, je steun en het geweldige voorbeeld dat je bent!
Dikke kus!

Als iemand zegt 'dat is onmogelijk',
dan weet je wat je te doen staat.
-John Cage-

En jullie ook allemaal een dikke kus en nog een fijne Dankbare DinsDag,
liefs Els

Vroeg uit de veren

Zalige zondag

Vroeg uit de veren om de regen voor te zijn loont!
Kijk maar even mee naar onze zalige zondag, deze ochtend:

Ik liet een Geluksplant en 2 Geluksvissen achter.

Veel moois voor de Wolkenclub!

2 Rare vogels :)

Mooi he! Echt zomers weer. Nu is daar niets meer van te merken, we waren dus net op tijd terug thuis.
We deden een lange wandeling in het Mechels Broek, een aanrader. Ik ben helemaal terug opgeladen. Terug aan het werk zijn is fijn maar ook super vermoeiend.

Ik werk maar part time maar toch... Alles is nieuw, het is druk op mijn werk én ik moet met de tram.
Voor mij, met mijn PTSS, een hele opgave, elke dag opnieuw.
Ik doe het graag hoor en het zal ook wel makkelijker worden, denk ik. Maar nu kon ik mijn portie rust en voedsel voor de ziel heeel goed gebruiken.

We sloten deze ochtend af met een coupeke ijs én warme chocomelk (het begon al frisser te worden) op een Mechels terras. Geweldig gezellige stad lijkt me. Ik zag allerlei toffe winkels en wil dus graag nog eens terug gaan als deze open zijn. Iemand Mechelen-kenner?

En  nu is het blogtijd én er is ook een of ander koerske op tv ;)
Karel moest het horen :))


Tijd is geen snelweg tussen wieg en graf,
maar ruimte om te parkeren in de zon.
-Phil Bosmans-
 
Geniet nog van deze zondag! Met of zonder Tour op tv...
Liefs Els

Nood aan avontuur

Klein Elsje

Ik ben en blijf een klein meisje. Ik draag niet alleen jurken met poesjes op, ik ben ook dol op kinderboeken én op kleine avonturen. Met de nadruk op kleine, grote daar ben ik te 'huiselijk' voor.
Laat mij maar op verkenning gaan, dingen doen, beleven,...
Een opwijking zeker ;)

Daarom viel het Kunstenfestivalt te Watou dit jaar wat tegen...
Voor ons is dat bijna 2 uur rijden, de inkom was 15 euro,... Wel, dan heb ik hoge verwachtingen.
Noem mij gerust een cultuurbarbaar. Naar zo iets moet je niet gaan voor het avontuur maar voor de kunst, weet ik.
Maar ik ga voor beide.

Er was wel veel moois maar een topjaar kan ik het niet noemen. We zijn daar al meer dan 10 keer geweest dus dan mag ik dat zeggen he.

Moois met woorden, dat zie ik graag.

Met een andere tekst wil ik dit thuis.

Indrukwekkend he, heel de ruimte rook ook naar aarde, mmm!

Karel, ik wil thuis ook lichtjes!

Watou an sich is altijd al kunst.

Kunst, gemaakt door Karel.

Bart stelt nooit teleur!

Geuren ruiken!

Het laatste was het fijnste. Je kon per tafeltje twee geuren ruiken (uit die 'microfoontjes') en je idee daarover in het boek schrijven. Tof!
Dan komt het klein meisje in mij volop aan zijn trekken :)

Dus al bij al was het mooi hoor. En je moet gewoon elk jaar gaan, het is een geweldig initiatief.
Maar ik hoop voor volgend jaar op iets meer doe-dingen...
Hint, hint,...
Iets meer opwijkingen, maakt het leven fijner :))


Soms betekent overgave dat je jouw pogingen om dingen
te begrijpen opgeeft en je er vrede mee hebt
dat je het niet weet.
-Eckhardt Tolle-

Nog een opwijkende donderdag!
liefs Els