Het huwelijksleven.
Na meer dan 17 jaar samen en meer dan 10 jaar huwelijk kan mijn man mij nog verrassen. Vanochtend zei hij plots: ik weet nog een op-wijking van u, hoewel het is eerder een afwijking ;)Ik had geen idee...
Weet je wat hij bedoelde: mijn Knuffelrock cd's!?
Alé jong, is dat nu een opwijking? Is niet iedereen hier fan van ;)?
Even duiden, mijn eerste Knuffelrock cd kocht ik in 1990, ik was toen 11! En ik was een continue verliefd, zwijmelend tienermeisje. Die cd's pasten toen gewoon kei hard bij mij:
Nummer 1, 2, 4 en 5 kocht ik zelf in mijn jonge jaren. Mijn nichtje (hartsvriendin toen) kocht nummer 3 en die nam ik dan weer over op cassette. Zij nam die van mij over en zo hadden we elk een 'volledige collectie'. Oh, cassettebandjes, waar is de tijd... Heel in het begin van onze relatie heb ik zelfs nog eens een verzamelbandje gemaakt voor Karel. Geen idee meer wat er op stond...
Ik draaide die cd's grijs... Sommige liedjes zijn zelfs letterlijk kapot gespeeld :)
Nu zet ik ze bijna nooit meer op. Soms nog eens uit nostalgie...
Zeker die eerste cd's stonden vol hits en klassiekers. Doordat ik die zo van buiten ken kan het nog wel eens gebeuren dat ik begin mee te zingen met de radio, met een liedje dat Karel nog nooit heeft gehoord. Ik zeg dan : "alé, ken jij die klassieker niet!?" En hij zegt dan: "dat is geen klassieker, zal wel weer een Knuffelrocker zijn ;)."
Nothing compares 2U, tranen met tuiten en meebrullen. Elk gebroken hart opnieuw :)
Kayleigh vond ik toen ook geweldig. Voor mij een klassieker, maar voor jullie?
Of zijn er hier ook Knuffelrock fans?
Mr. Big, kapot, niet meer te spelen. Sindsdien hield ik mijn hart vast voor andere favorietjes.
Oh en Poison...
4 Non Blondes, Hello, Soul Asylum,... De laatste Knuffelrock die ik toen kocht, 1993. Daarna is het verkeerd beginnen gaan:) De grunge en hardcore kwamen er aan..
Toen hadden mijn ouders echt een reden om te klagen ;)
Deze kocht ik een paar jaar geleden in de kringwinkel, uit nostalgie. Hij is van 1998. Niet meer wat het geweest is he, niet qua uitzicht en niet qua muziekkeuze...
Want vroeger stonden er alleen maar goede liedjes op :)
En de foto's waren meer om te zwijmelen:)
Jaja, waar is de tijd... toen had ik nooit kunnen denken dat ik op mijn 36 jaar alweer 17 jaar samen zou zijn met de liefde van mijn leven. En dat die liefde mijn goede muzieksmaak een opwijking zou noemen :)
Het wordt tijd voor een trip down memory lane ...
Tegenwoordig noemen ze zoiets een guilty pleasure zeker?
Zijn jullie ook fan (geweest) van de cd's of bepaalde liedjes?
and when we shoot for the stars
what a giant step
have we got what it takes
to carry the weight of this concept
or pass it by like a shot in the dark
miss the mark with a sense of adventure
-Tasmin Archer-
Fijne donderdag nog, liefs
Els