Lente

Ik voel het komen....

Ik voel haar stillekesaan dichterbij sluipen, de lente! Jullie ook?
Fijn hé!
Het blijft al wat langer licht, er verschijnen al groene sprietjes en hier en daar wat kleur...
Leve de lente!

 ''Als je spreekt zeg je dingen die je al weet. Als je luistert kun je dingen horen die je nog niet weet.''
-Oosterse wijsheid-

Maak er nog een fijne Dankbare Dinsdag van,
liefs Els

Mijn strijd

Mijn woord van januari

Vorig jaar had ik een woord van het jaar: groei. Ik was benieuwd wat mijn woord van 2018 zou worden: lichaam, aanvaarding, water,...
Voor deze maand heb ik alvast een woord: strijd.

Misschien gaat het dit jaar wel zo zijn: elke maand een woord. Of strijd blijft ook komende maanden nog mijn woord, we zullen zien.

Eerlijkheid, totdat het pijn doet, dat is ook één van mijn opwijkingen.
Dus ga ik weer maar eens met de billen bloot;)

Ik zag Three billboards, ik begon aan de Mijn strijd reeks en las stukje per stukje Trauma en herstel (op aanraden van Griet Op de Beeck), ik las ook vanalles over #timesup. Dat allemaal samen maakte me bewust van mijn woord 'Strijd'.
Ik dacht na over Lotte die naar Zweden verhuisde, Prentje die een cursus gaat volgen in Kopenhagen,... Els die nog in haar geboortedorp woont en droomt van Zweden en pottenbakken én schrijfcursussen en... Sommige dingen (cursussen) vallen uit de boot wegens niet te combineren met mijn werkuren, sommige dingen vallen uit de boot wegens...
Wegens angsten, onzekerheden, een laag zelfbeeld, nood aan structuur en dingen die vertrouwd zijn.
PTSS en een lastig verleden...

Ik wil op de barricaden staan, ik wil de wijde wereld intrekken, ik wil leren en ontdekken en groeien. Groots, breed, ruim, ver, diep,...
Maar ik blijf dichtbij, vertrouwd, klein, veilig,...

Niet omdat ik bang ben (of misschien wel) maar omdat ik voel dat ik dat nu nodig heb. Nog steeds, nog lang, wie weet. Voor altijd, misschien.
En dat is dan Mijn strijd: klein en dichtbij.
Of misschien is mijn grootste strijd wel de strijd om tevreden te zijn met mijn kleine strijd en niet constant te denken dat een grote strijd beter is.
Ik moet hier best wel een beetje van huilen.
Had het soms graag anders gezien.
Maar het is wat het is.
Punt.

Het is wat het is en het is goed zo. Wat het ook is.
Ik ga klein strijden en groeien, bloeien op mijn manier.
En jij?

''Wil je de gevangene zijn van je verleden of de pionier van jouw toekomst?''
-Deepak Choprak-

Liefs Els

Three billboards outside Ebbing Missouri

Dank u

Dankbare dinsdag en ik bedank Martin McDonagh voor zijn geweldige film!
Ik weet dat iedereen dat zegt maar in dit geval is het omdat het echt een wow film is! Ik wil hem zelfs graag nog eens terug zien. Ik zet hier bewust geen link naar de trailer omdat ik die wat misleidend vind. De trailer is zo hard en donker dat je schrik zou krijgen om te gaan (had ik) maar dat is nergens voor nodig.
Ok, het is een harde film maar daarnaast is het ook een slimme, ontroerende, grappige, hoopgevende film. Een film vol prachtige beelden, spitsvondige dialogen, geweldige acteurs (Frances!) en dingen om over na te denken. Ok, het wringt en schuurt, het gaat er soms over, het lijkt soms hopeloos en een echt happy end is er niet. Maar dat is er in het leven ook niet hé.
Prachtige film die lang nazindert en je doet inzien dat iedereen wel zijn eigen strijd voert en dat het belangrijk is om 'iets' te doen. Iets doen geeft hoop en maakt dat je aan een nieuwe dag kan beginnen.

Wanneer je een goed boek uitleest, is het alsof je afscheid neemt van een vriend.
-Voltaire-

Fijne Dankbare Dinsdag lieverds,
Els

Stink ik?

Geen wasverzachter meer voor mij...

Mijn huid is sinds de laatste overval veel gevoeliger geworden. Noem het gerust ferm lastig  geworden ;) Daar probeer ik op allerlei manieren iets aan te doen. Dat in combinatie met mijn pogingen om milieuvriendelijker te leven maakt dat wij sinds een half jaar geen gekochte wasverzachter meer gebruiken. Eén van mijn groene opwijkingen :)

Ik gebruik nu een mengeling van bicarbonaat, azijn, water en een paar druppels lavendelolie. Onze was is niet super zacht meer en ruikt ook niet meer super lekker maar voelt en ruikt toch best ok. En we besparen véél geld!
Dit is nog maar een eerste stap, ik denk dat ik mij in het kort dit boek  ga aanschaffen en nog meer zelf ga maken.

Maaaar, ik voel me er ook wel onzeker bij. Ben ik nog wel schoon genoeg, ruik ik nog wel fris genoeg, stink ik niet? Ik voel mij al heel mijn leven super onzeker, over vanalles en nog wat. Waaronder mijn uiterlijk verschijnen. Zeker omdat ik in een winkel werk...
Grappig hé, dat ik mij gesterkt kon voelen door een wolk van wasverzachter-geur om mij heen? Terwijl dat in feite een artificiële manier is om je ware geur te verhullen? Maar toen kon ik toch aan 'de mensen' laten zien (ruiken) dat ik een proper meisje was, een goede huisvrouw. Nu ruik ik gewoon naar niets :)

#timesup in 2018 maar voor mij is er op therapie-vlak nog wat werk aan de winkel ;) Herkenbaar?
Maken jullie ook zelf verzorgingsproducten? Tips?

Mijn wasverzachter recept:
10 gram natriumbicarbonaat
200 ml warm water
800 ml azijn
20 druppels etherische olie naar keuze
Alles mengen in een afsluitbare fles, pas op want het gaat giga schuimen!
Traag en voorzichtig mensen dus en voor gebruik altijd schudden.

''We zijn niet het product van onze omstandigheden; we zijn het product van onze beslissingen.''
-Stephen Covey-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els

#oprahforpresident

Time's up

Vandaag een dikke merci aan Oprah en haar magnifieke dames!
Wat een vrouw, wat een speech, wat een boodschap!
Om te kijken en te herbekijken met tranen in de ogen en een glimlach om je mond!
Oh ja, er komen mooie tijden aan! Olé, olé!

Vorige week zagen wij Big little lies, zij vielen terecht ook in de prijzen! Aanrader hoor, naar een boek van Liane Moriarty (de die hard leesclubbers kennen haar wel).

Al die geweldige Madammen, de prijzen die ze krijgen, de aandacht die ze verkrijgen... Ik voel het ook: #timesup !

Oh mooie dagen...

''Sta elke ochtend op met de gedachte dat er iets wonderbaarlijks gaat gebeuren.''
-Louise Hay -

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
Els

dE LeeSclub leest:

Op mijn schouders

Goedemorgen!
Jawel, ons volgende boek wordt er weer eentje van Jennifer Niven! Weten jullie nog dat we Waar het licht is lazen? Wel, Op mijn schouders is weer zo een geweldig YA boek van haar. Weer een must-read. Minder triest maar even aangrijpend! Dat boek bespreken we hier op donderdag 15 februari.

Maar vandaag gaat het om Honderd stukjes van mij. Tasje thee en koekje bij de hand? Hier gaan we:
Hebben jullie er ook zo van genoten? Ik vond het beste aan dit boek dat het zo levensecht was, met rommelige verwikkelingen én geen happy end (al had Gina van mij een mooi einde (eigenlijk niet-einde mogen hebben)!

Bij deze mijn recensie:

Honderd stukjes wordt op de cover aangeprezen door Jojo Moyes en dat begrijp ik wel. Dit boek past helemaal in de stijl van Moyes eigen boeken; en dat is een compliment. Die stijl zou je oneerbiedig kunnen omschrijven als chicklit maar dat etiket dekt de lading van deze 2 schrijfsters niet, hun boeken zijn zo veel meer.

In dit boek volgen we Gina die na haar scheiding van Stuart haar leven weer op de rails probeert te krijgen. Haar eerste stap is haar enorme hoeveelheid spullen te reduceren tot 100 dingen. Ze wil enkel de dingen houden die haar gelukkig maken. Dat betekent dat ze stuk voor stuk elk voorwerp in haar handen moet nemen en bedenken of ze het wil houden of wegdoen. Dit proces maakt heel wat fijne en minder fijne herinneringen los, die wij via flashbacks aan het begin van elk hoofdstuk kunnen lezen. In 25 hoofdstukken komen wij zo stap voor stap te weten wat en wie Gina gemaakt hebben tot de geweldige Madam die ze nu is.

Al heel snel ga je van Gina houden en leef je mee in haar zoektocht naar wat haar wel en niet (meer) past. Naast Gina komen er nog een rits personages voor die je zelf als vrienden zou willen hebben: Rachel, Naomi, Nick en natuurlijk de hond Buzz. Alle personen zijn zo gedetailleerd beschreven (net als de huizen, de dieren, de natuur) dat je tijdens het lezen het verhaal, als een film, voor je ogen tot leven ziet komen.

Ik kreeg enorm veel zin om een huis te kopen in een Brits plattelandsdorp, of er alvast eens eentje te huren.

En ok, soms is het verhaal wat voorspelbaar maar dat is het echte leven vaak ook, als je er maar met wat afstand naar kijkt.

“Leef je leven want je weet niet wat morgen brengt.” staat er op de achterflap en dat is echt wat dit boek met je doet: je goesting geven om volle bak te leven. Er nu van te genieten, wat het je ook moge brengen.

Mooie boodschap, mooi boek.

Ik zou zeggen: bestel of leen vlug het volgende boek en nestel je op de zetel onder een dekentje want het is geen weer om buiten te komen :) En nog eens bedankt om weer mee te lezen, super gezellig dat je mee doet!

''Interesse voor de wisselende seizoenen maakt je gelukkiger dan hopeloos verliefd zijn op de lente.''
-George Santayana-

Lees ze,
liefs Els

Dank u wel 2017!

#Dankbare Dinsdag

Ik ben dankbaar voor de lessen die 2017 me bracht en ik ben klaar voor de lessen van 2018!
Ik ben ook dankbaar dat de drukste dagen er weer op zitten, hoe mooi ze ook kunnen zijn.

Mijn woord van 2017 is groei. En met dat woord en die intentie stap ik dit nieuwe jaar ook weer in. Benieuwd wat 2018 me qua woord zal brengen.
Welk woord past bij jouw 2017?
En heb je wilde plannen voor 2018?

Maak er in ieder geval iets moois van, op jouw manier!

''Innerlijke vrede is pas mogelijk wanneer we de illusie van controle loslaten.''
-Jack Kornfield-

Liefs Els