dE LeeSclub las:

De jongen, de mol, de vos en het paard.

Goedemorgen Leesclubbers, hier gaan we weer. Thee en koekjes klaar? In mijn geval: zelfgebakken amandel-pindakoeken van Yvette en Earl Grey van de Waterstones in Brussel, hoera!

Hebben jullie meegelezen? Indien nee, (jammer, jammer, jammer) misschien kan je volgende keer wel mee doen? Dan lezen we Bart. Een super goed, dun en makkelijk leesbaar, vlot, zomers, nostalgisch boek. Ideaal om de zomer af te sluiten. We bespreken het hier samen op donderdag 8 oktober. 

 

 

Maar vandaag hebben we het dus over het magisch mooie boek van Charlie Mackesy. Met niets te vergelijken, wondermooi. Dat vind ik niet alleen, iedereen die het boek aanraakt is betoverd. Jij ook?

Mijn recensie:

 

Ik zag dit boek al vaak voorbij komen, iedereen bleek laaiend enthousiast. Ook Elizabeth Gilbert en nog veel andere vrouwen waren fan, vrouwen van wie ik dan weer fan ben. Ik kwam het boek zo vaak tegen dat ik het ‘uit eeuwige armoede’ ook maar eens ter hand nam.

 

Wow.

 

Wow. Punt.

Meer kan ik eigenlijk bijna niet zeggen, om dit pareltje niet te kort te doen. Hoe een paar slordige (maar oneindig ontroerende) tekeningen en wat eenvoudige (maar liefdevolle wijze) woorden zo iemand kunnen raken. Indrukwekkend. Je moet huilen, lachen, voelt je warm worden, omarmd worden. Eenzaamheid verdwijnt, net als verdriet en angst. Vleugels verschijnen.

 

Je leest. Je komt aan de laatste pagina en je begint opnieuw.

Misschien vooraan, misschien zo maar ergens in het midden. Want elke pagina is raak. Spaar ze op als dure pralines. Dien ze jezelf met mondjesmaat toe, als een medicijn. Geniet. Wees lief voor jezelf en lees De jongen, de mol, de vos en het paard!

 

Punt.

Bedankt om weer samen met mij te lezen, ik hoop jullie over 6 weken weer te mogen begroeten!

 

''De enige obstakels in het leven zijn de beperkingen die we onszelf opleggen.''
-Akong Tulku Rinpoche-

Nog een fijne opwijkende donderdag,

lees ze,

Els

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!  

dE LeeSclub las: Handboek voor mindere dagen.

Goedemorgen leesclubbers,

Hier gaan we weer! Handjes in de lucht: wie heeft er allemaal meegelezen?
En wie heeft er, net als ik, veel aan gehad?
Blij zo vele handen te zien ;)

We lazen dus het geweldige Handboek voor mindere dagen. Dat gaan we seffens samen bespreken, ik kan niet wachten, maar eerst:

Ons volgende boek: De sterrengever!  Ik heb al veel geweldigs gelezen van Jojo maar dit is toch echt een boek dat er uitspringt; haalt zeker mijn 2019 top 10 (met meer dan 100 boeken op de teller dit jaar zegt dat wel wat!) Het is net als het Handboek een ideaal boek voor op donkere koude dagen als deze. Het geeft je een warm hart, een glimlach om je lippen en goesting om vollenbak te gaan leven. Dat hebben beide boeken gemeen: een zachte schop onder je kont ;)
Ik heb dat wel nodig af en toe, jij?)
We lezen dat boek samen en bespreken het hier op donderdag 9 januari. (Je krijgt wat extra tijd in verband met de feestdagen.) 
Oh ja, de Sterrengever is redelijk recent dus misschien nog niet in de bib of tweedehands te vinden: koop het dan voor jezelf en leg het later onder de kerstboom voor een geliefde. Dubbel plezier! Kan je ook nog doen met het Handboek. Goed voor je budget én het milieu!

Maar vandaag hebben we het dus over het prachtige handboek van de inspirerende Eveline Helmink. Thee en koekjes klaar? Lindebloesem van Piramide en zelfgemaakte speculoos (met een pakje van Aveve, maar toch).
Hier gaan we:

Dit boek ziet er langs alle kanten als een plaatje uit; helemaal mijn goesting. Dus eerst even een applausje voor vormgeefster Annelinde Tempelman.

Daarna een groot applaus voor Eveline. Wat een prachtboek! Dit handboek is een bijbel; een boek om op je nachtkastje te leggen om het altijd dicht bij je te hebben. Mijn onderlijn-potlood heeft overuren gemaakt. Ik sleepte het boek (en het weegt best wel wat) met me mee op de fiets naar het werk, op de tram naar de dokter, in bed… Ik kon het niet naast me neerleggen.

Dit is geen klassiek, positief zelfhulpboek. Dit is een no-nonsens boek vol praktische tips, quotes en wijsheden van mensen van allerlei aard. Helmink tackelt ook een paar wijdverspreide ‘wijsheden’ zoals #regretnothing en #afscheidnemenbestaatniet. Met tips uit haar eigen leven (het roze pluisvest), tips die ze las (Pema Chödrön komt veel aan bod bijvoorbeeld) en haar jarenlange ervaring door haar werk voor Happinez magazine komt zij tot een gigantisch hoge stapel wijsheid die ze met de nodige humor, knipogen en Instagram-waardig vormgeven, voor jou en mij gebundeld heeft.

Ik heb gelachen, gehuild, gegrinnikt (checken of je likes afnemen, de Disneyfilm Coco kijken in de plaats van  ingewikkelde boeken over familieopstellingen lezen,…) en super veel herkend of erkend.

Dit is een boek dat je een hart onder de riem steekt, een schop onder je kont geeft, een troostende arm om je heen legt en ondertussen zacht en lief is voor je ziel. Het lijkt echt alsof Eveline dit boek speciaal voor mij heeft geschreven. Dankzij haar talent en ervaring als bladenmaakster geldt dit ongetwijfeld ook voor jou. Dus gun jezelf dit geschenk en kruip met een dekentje op de bank en verslind dit boek van cover tot cover. Elke pagina is mooi én boeiend en vol wijsheid. Je mobiel hou je binnen handbereik om foto’s te nemen van al die prachtig geïllustreerde quotes; levert je ongetwijfeld meer likes op ;)

Eveline is nog lang niet oud genoeg om zo wijs te zijn maar ze is het toch, dat bewijst ze met haar shortcuts. Ik denk dat het haar nieuwsgierigheid, eerlijkheid, moed en beginners-mind zijn die haar tot deze wijze, inspirerende vrouw hebben gemaakt. Een vrouw die weet hoe ze een pracht van een boek moet afleveren. Dank, dank, dank.

En, wat denk jij? Hou jij ook zo van die no-nonsense stijl? Ik krijg hier pep en goesting van. Ik hoop jij ook.
Lees je weer mee de volgende keer?

En in verband met Sint- en Kerst-pakjes: er zijn nog een paar bundels van mij te koop. Ergens tussen vaalwit en flessengroen is een klein warm lichtje, voedsel voor de ziel, voor iemand die je écht graag ziet. Voor amper 5 euro maak je mij en iemand anders héél blij! Alvast dikke merci!


''Iemand werkelijk helpen is iemand helpen zichzelf te helpen.''
-Paul van den Berg-


Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!  

dE LeeSclub las:

Een ALMA winnaar!

Goedemorgen Leesclubbers, wij lezen niet zo maar boeken hé: wij lezen het beste van het beste. Dat wisten u en ik natuurlijk al maar nu is het ook eens bevestigd door de buitenwereld:) Proficiat Bart!

Zijn jullie allemaal klaar? Thee en koekjes klaar? Hier gaan we dan!

We lazen Tegenwoordig heet iedereen Sorry en we gaan Westwaarts met de nacht lezen. Een Moerasmeisjes-achtig verhaal maar dan waargebeurd. Een boek waar je een beetje moeite voor moed doen maar het is de moeite meer dan waard! We bespreken het hier op donderdag 23 mei. Enne, misschien leest Bart wel mee.

En dan nu Bianca en Bart. Ik ben fan van Bart sinds Duet met valse noten. Dat boek kocht ik op de boekenbeurs én liet ik ineens signeren. waar ik toen de moed vandaan heb gehaald weet ik nog niet ;) Maar ik ben er nog steeds dolblij met. Ondertussen heb ik al een tweede versie van Duet, die zou ik ook nog eens moeten laten signeren :)

Mijn recensie:

Wat maakt een boek een kinderboek? Als het over kinderen gaat? De boeken van Bart Moeyaert zijn geen kinderboeken, het zijn Moeyaert-boeken; voor mensen die hem eens gelezen hebben, gegrepen werden en nu voor eeuwig in zijn universum zweven.

De boeken van Bart voel je in je buik. Zijn woorden kruipen onder je huid, niet als wriemelbeestjes maar als dikke vette pieren. Dat klinkt eng en dat is het ook, soms. Maar naast eng is het ook van een bovenaardse schoonheid.

Tegenwoordig heet iedereen Sorry is net als alle andere Bart-boeken een donker boek. Hoewel donker niet het juiste woord is: het gaat om ‘slim bezig zijn met wit en geel en daarna met een donker potlood schaduwen toevoegen’.

Op een klein oppervlak, met niet al te veel woorden en in een kort tijdsbestek brengt Bart Bianca en haar omgeving gigantisch vibrerend tot leven. Zestig hoofdstukjes die zich in je hoofd, hart en ziel nestelen, als wormen.

Bart zei in een interview dat hij Bianca is, ik ook. Tegenwoordig heet iedereen Bianca…en dat is mooi, dat is goed. Bianca is hier welkom, in haar heelheid en handelbaarheid; Bart trouwens ook.

Hij heeft het weer gedaan; ons rest niets anders dan wachten op de volgende Moeyaert-parel.

En, wat denken jullie? Over Bart, over Bianca, over het boek?
Ik hoor het graag!



Self love is the greatest middle finger of all time.
-Eva Daeleman-

Dikke merci om weeral gezellig mee te lezen, en nog een fijne opwijkende donderdag!
Els

dE LeeSclub las:

De dagboeken van Cassandra Mortmain

Goedemiddag, allereerst een Fijne Sint gewenst! Lekker druk bij ons op het werk (bakkerij) vandaar dat ik wat later ben. Thee en pepernoten klaar? Daar gaan we.

Dikke merci voor het meelezen! Ons volgende boek wordt Een klein gebaar en dat bespreken we hier op donderdag 17/1. Het is de laatste van Lucy Dillon, haar vorige boek lazen we een jaar geleden en iedereen was toen dol enthousiast dus dat komt weer goed. Het is een dekentje-chocomelk-pepernoten-boek, ideaal voor op grijze dagen als vandaag.

En dan nu De dagboeken... Voor mij echt wel één van de boeken van het jaar, voor jullie ook?

Mijn recensie:  

De naam Dodie Smith doet misschien geen belletje rinkelen maar als ik zeg dat het de schrijfster van 101 Dalmatiërs is weet iedereen waarover ik het heb. Smith schreef dit geweldige boek in 1949 maar de taal van Cassandra doet geen moment ouderwets aan, het verhaal spat van het papier.

J.K. Rowling zegt dat het één van haar lievelingsboeken is en ik kan me daar volledig bij aansluiten! Zo blij dat uitgeverij Karmijn deze Engelse klassieker in het Nederlands heeft uitgebracht.

In 3 dagboeken, verspreid over 8 maanden houdt Cassandra ons op de hoogte van het reilen en zeilen van haar originele familie die zonder inkomen probeert te overleven in een vervallen kasteel midden in het overweldigende Engelse platteland. In het begin moet je even wennen aan de zeer beschrijvende schrijfstijl die het meisje hanteert maar al snel zal het juist die stijl zijn die dit boek onweerstaanbaar maakt.

De familie Mortmain probeert te overleven op niets, ze hopen allemaal dat vader nog eens een bestseller zal schrijven of dat de oudste dochter kan worden uitgehuwelijkt aan een rijke man. Elke dag bidden Cassandra en haar zus Rose hiervoor, tot op een dag…

Leven in armoede, in een vervallen kasteel, op het verlaten platteland klinkt niet fijn om te lezen maar dat is het wel. Je beleeft alles door de ogen van Cassandra en haar originele kijk op de wereld, samen met haar humor en intelligentie maken dit boek tot een verslavend pareltje. Pagina na pagina, dagboek na dagboek gaat ze steeds mooier schrijven, worden haar beschrijvingen van de natuur steeds levendiger en wordt haar aanstekelijkheid steeds aantrekkelijker. Met elke pagina die je omslaat heb je een glimlach op je gezicht en krijg je een beetje kramp om je hart want je wilt niet dat dit boek ooit uit is. (Je gaat je zo thuis voelen in het boek, het verhaal, dat je denkt dat je je ontheemd gaat voelen als het boek uit zou zijn.) Ondertussen gebeurt dat toch en dan ga je op zoek naar de film en troost je jezelf met het idee dat je gewoon van vooraf aan kan beginnen met lezen. De familie Mortmain is vanaf nu deel van mij. Dit boek ga ik blijven koesteren.

''Streef naar innerlijke rust, niet door stilstand in werkzaamheden, maar door evenwicht.''
-Friedrich von Schiller-

Dikke merci voor jullie enthousiasme, en we gaan er weer tegenaan in het komende jaar hé!
Veel leesplezier en nog een fijne opwijkende donderdag,
Els

 

dE LeeSclub las weer eens een goed boek

Het boek van Joe 

Hier zijn we weer, goedemorgen aan dE LeeSclub! Ook zo genoten van Het boek van Joe?
Nog eerst even wat praktische dingen, ons volgende boek wordt:

Alles behalve oké van Laura Steven. Terug een boek van een vrouw, terug young adult. Waarom? Omdat het boek gaat over super actuele onderwerpen zoals slutshaming, dickpicks, fuckboys,...maar bovenal omdat het een boek is over opgroeien als meisje. Hoe lastig dat is, ongeacht de tijd waarin je geboren wordt.
Ongetwijfeld heb jij een mening over bovenstaande onderwerpen, hou je vast, die mening gaat wankelen... We bespreken het boek hier samen op donderdag 25/10.

En dan nu, theetje klaar? Koekjes binnen handbereik? Hier gaan we, mijn recensie over Het boek van Joe:

Een verhaal dat begint met 2 stukken songtekst van The Boss (Bruce Springsteen), dan ben ik al verkocht. Toch even. En dan weer even niet meer. En dan heel hard en kon ik het boek niet meer wegleggen.

Het boek gaat over Joe, die na 17 jaar terugkeert naar zijn geboortedorp Bush Falls. Zijn vader ligt in coma en hij voelt zich moreel verplicht om op bezoek te gaan. Die terugkeer ligt nogal gevoelig omdat Joe na het verlaten van zijn dorp een (fictie-) boek over zijn verleden heeft geschreven. Dat boek werd een hit, het werd zelfs verfilmd. Joe is daar best rijk door geworden maar heeft zich ook de woede van alle dorpsgenoten en zijn familieleden op de hals gehaald omdat zij er allemaal nogal bekaaid vanaf kwamen.

Joe komt in het begin van het verhaal over als een enorme macho hufter (vandaar mijn korte afkeer). Maar al snel blijkt het verhaal van Joe en Joe zelf niet zo zwart-wit te zijn. Naast een geweldig verhaal is het boek ook immens mooi en vlot geschreven. Ik ben er in begonnen en heb het in één dag uitgelezen. ‘Binge lezen’ ;) Ik was verslaafd (en ben nu een beetje in een zwart gat gevallen) en kijk al enorm uit naar de verfilming.

Ik heb enorm veel onderlijnd: zinnen maar ook halve pagina’s. Omdat ze me ontroerden, aan het denken zetten, herkenbaar waren, vol wijsheden stonden,… De verwijzingen naar teksten en liedjes vind ik ook geweldig. Omdat ik van Springsteen hou, omdat ze bij het verhaal passen maar ook omdat ik die song-bezetenheid herken van mijn eigen jeugd.

Het boek van Joe leest als een van de pagina’s afspattende coming-of-age biografie. Want wie zegt er dat volwassen worden op je 18^de moet gebeuren? Alle personages, alle dialogen, elke beschrijving is er knal op. Levensecht en bruisend. Je ziet het boek voor je ogen tot leven komen. Dat is een gave die Tropper deelt met Springsteen. In feite is Het boek van Joe één lange songtekst die Bruce dringend op plaat moet zetten.

Neem een paar uurtjes vrij en laat je onderdompelen in de wereld van Joe en zijn vrienden. Al heel snel zullen het ook jouw vrienden zijn…

Ik hou van mensen vol opwijkingen, maar dat wisten jullie al zeker ;)?
Wat vonden jullie van het boek?
Hebben jullie nog boekentips voor mij, voor ons?

Maak er alvast nog een fijne opwijkende lees-donderdag van en dikke merci voor het meelezen en meedenken!

''Zekerheid is kunnen leven met onzekerheid.''
-Frits Winter in 'De angst de baas'-

Lees ze,
Els

dE Leesclub las:

Tegen de haat

Goedemorgen, daar gaan we weer: boekbespreking! Iedereen klaar? Thee en koekjes klaar? Ik heb nog veel overschot van mijn verjaardag gisteren, ik kan mij dus nog eens goed laten gaan :)

Deze maand lazen we Tegen de haat van Carolin Emcke, wat vonden jullie er van? Aangezien dit best wel hevige non-fictie is houd ik het voor volgende keer wat luchtiger:

Voor mij van Jojo Moyes. Het derde deel in de Louisa Clark reeks maar zeker ook apart te lezen. Het eerste deel is trouwens al verfilmd (zag ik nog niet, ik durf niet goed). Dat boek bespreken we hier op donderdag 17 mei.

En dan nu Tegen de haat. Geen vlotte-ontspan-lectuur maar wel super boeiend en actueel. Horend tot het soort van boeken dat je moet lezen om een beetje te begrijpen in wat voor een wereld we momenteel leven, niet? Mijn recensie:

Wat een boek. Geweldig actueel, relevant en immens boeiend.

Een boek dat verplichte kost zou moeten worden, op zijn minst voor iedereen die een functie met (maatschappelijke) macht bekleedt.

Emcke begint met het fileren van de ‘haat’, wat houdt dit begrip in, wat betekent het, waar komt het vandaan, hoe zag het er vroeger uit? Heel gedegen onderzoekt zij het begrip op taalkundig vlak en op het vlak van maatschappelijke impact.

Dat maakt dat de eerste hoofdstukken wat droog en afstandelijk zijn maar zeker niet minder boeiend hoor. Verder in het boek komen er meer praktijkgerichte voorbeelden aan bod.

Langzaam aan wordt het boek persoonlijker. Emcke vertelt ons dat ze lesbisch is en ze gebruikt dat ‘anders zijn’ ook om onderwerpen duidelijker aan te kaarten. Want ‘haat’ wordt hier breed besproken. Niet enkel de onverdraagzaamheid tegen vluchtelingen maar ook hoe IS te werk gaat én hoe wij als maatschappij omgaan met iedereen die anders is. Anders qua geloof, uiterlijk, politieke opvatting of geaardheid.

Hoewel er geen pasklare oplossing is om alle haat in de wereld om te buigen naar liefde zijn dit boek en de ideeën van Emcke een geweldige stap in de goede richting. Ze laat ons inzien hoe wij als ruimdenkende personen ook meewerken aan de verspreiding van haat. Door langs de kant te staan en toe te kijken, door niet genoeg na te denken, niet genoeg te analyseren, doordat we niet genoeg beseffen hoe belangrijk het ‘onzuivere’ is. We moeten niet bang zijn voor diversiteit maar deze net omarmen. Alles en iedereen die afwijken van de norm zijn een positieve bijdrage aan een betere wereld. Ik zou het opwijken willen noemen. Waarheidsspreken in al zijn vormen, dat moeten we meer doen. Niet bang zijn, dissidente successen vieren en delen, en mensen beoordelen naar hun daden in plaats van hun afkomst.

Dit boek gaat van heel theoretisch naar heel gepassioneerd, zonder ooit aan deskundigheid in te boeten. Emcke weet een verhaal te vertellen dat je leven zal veranderen en nog lang blijft nazinderen.

Dikke merci aan alle lieverds die weer hebben meegelezen!
Achtereen doen we nog eens een give-away hoor. Ik ben een graag-gever, gaat me beter af dan krijgen (lastig als je jarig bent) :) Noem het een opwijking :)
Karel en ik werken trouwens aan een nieuwe lijn buttons, en het gaan schoontjes worden, hou u vast!

''Een bos is geen verzameling van losse exemplaren maar één groot complex van onderlinge relaties.''
-George Haskell-

Lees ze,
Els

dE LeeSclub leest:

Op mijn schouders

Goedemorgen!
Jawel, ons volgende boek wordt er weer eentje van Jennifer Niven! Weten jullie nog dat we Waar het licht is lazen? Wel, Op mijn schouders is weer zo een geweldig YA boek van haar. Weer een must-read. Minder triest maar even aangrijpend! Dat boek bespreken we hier op donderdag 15 februari.

Maar vandaag gaat het om Honderd stukjes van mij. Tasje thee en koekje bij de hand? Hier gaan we:
Hebben jullie er ook zo van genoten? Ik vond het beste aan dit boek dat het zo levensecht was, met rommelige verwikkelingen én geen happy end (al had Gina van mij een mooi einde (eigenlijk niet-einde mogen hebben)!

Bij deze mijn recensie:

Honderd stukjes wordt op de cover aangeprezen door Jojo Moyes en dat begrijp ik wel. Dit boek past helemaal in de stijl van Moyes eigen boeken; en dat is een compliment. Die stijl zou je oneerbiedig kunnen omschrijven als chicklit maar dat etiket dekt de lading van deze 2 schrijfsters niet, hun boeken zijn zo veel meer.

In dit boek volgen we Gina die na haar scheiding van Stuart haar leven weer op de rails probeert te krijgen. Haar eerste stap is haar enorme hoeveelheid spullen te reduceren tot 100 dingen. Ze wil enkel de dingen houden die haar gelukkig maken. Dat betekent dat ze stuk voor stuk elk voorwerp in haar handen moet nemen en bedenken of ze het wil houden of wegdoen. Dit proces maakt heel wat fijne en minder fijne herinneringen los, die wij via flashbacks aan het begin van elk hoofdstuk kunnen lezen. In 25 hoofdstukken komen wij zo stap voor stap te weten wat en wie Gina gemaakt hebben tot de geweldige Madam die ze nu is.

Al heel snel ga je van Gina houden en leef je mee in haar zoektocht naar wat haar wel en niet (meer) past. Naast Gina komen er nog een rits personages voor die je zelf als vrienden zou willen hebben: Rachel, Naomi, Nick en natuurlijk de hond Buzz. Alle personen zijn zo gedetailleerd beschreven (net als de huizen, de dieren, de natuur) dat je tijdens het lezen het verhaal, als een film, voor je ogen tot leven ziet komen.

Ik kreeg enorm veel zin om een huis te kopen in een Brits plattelandsdorp, of er alvast eens eentje te huren.

En ok, soms is het verhaal wat voorspelbaar maar dat is het echte leven vaak ook, als je er maar met wat afstand naar kijkt.

“Leef je leven want je weet niet wat morgen brengt.” staat er op de achterflap en dat is echt wat dit boek met je doet: je goesting geven om volle bak te leven. Er nu van te genieten, wat het je ook moge brengen.

Mooie boodschap, mooi boek.

Ik zou zeggen: bestel of leen vlug het volgende boek en nestel je op de zetel onder een dekentje want het is geen weer om buiten te komen :) En nog eens bedankt om weer mee te lezen, super gezellig dat je mee doet!

''Interesse voor de wisselende seizoenen maakt je gelukkiger dan hopeloos verliefd zijn op de lente.''
-George Santayana-

Lees ze,
liefs Els

dELeeSclub las opnieuw!

DingenDieFijnZijnLeest

Goedemorgen, hier zijn we weer. Klaar om een nieuw boek te bespreken. Mijn thee staat klaar, wafeltje is al op, ik ben er klaar voor. Jullie ook?

Deze maand lazen we De Consequenties van Nina Weijers.
Genoten? Ik wel!
Maar eerst nog even dit:
Ons volgende boek bespreken we hier pas op donderdag 30 maart, om de mensen die het uit de bib halen genoeg tijd te geven om mee te lezen.

Het volgende boek is er eentje om al een beetje in Valentijnsstemmig te komen: Het is de liefde die we niet begrijpen van Bart Moeyaert. Voor de mensen die geen tijd hebben om een boek te lezen, er is ook een luisterboek van (ingesproken door Carice van Houten). Ook supermooi!

Maar voor nu eerst De Consequenties:

“De consequenties waren verankerd in het ontwerp.”

Die zin zegt het voor mij helemaal. Het verloop van het leven van Minnie Panis, de problemen maar ook haar kunstenaarschap, alles ligt verankerd in ‘het ontwerp’.

Niet enkel wat er voor haar geboorte gebeurde en hoe haar moeder is, maar ook alles wat er in haar eerste levensjaren gebeurde of net niet, bepaalt haar.

Minnie is geen gewone kunstenaar, ze is kunstenaar tegen wil en dank, ze is haar kunst. De grens tussen haar leven als Minnie en haar leven als de kunstenares bestaat amper, of niet.

Ze wil verdwijnen maar ook gezien worden. Ze wil leven, niet enkel overleven en geleefd worden.

Vanaf haar geboorte, als piepkleine couveusebaby, tot aan het einde van dit verhaal is en blijft Minnie anders (opwijkend), een vreemde, vaak ook voor zichzelf.

De eenzaamheid die daar uit volgt is de prijs die ze betaalt om een gevierde kunstenaar te zijn. Of het gevierd zijn als kunstenaar is de beloning die ze krijgt voor de pijn van het levenslang anders zijn. Ze hoort er niet bij, is eenzaam en heeft nooit een echte thuis gehad.

Vaak gaan mensen levenslang op zoek naar iets dat ze nooit konden vinden of krijgen toen ze dat het hardst nodig hadden, als kind.

Minnie zoekt. Minnie zoekt zichzelf. Zoekt iemand die haar ziet.

Wij volgen haar in haar zoektocht, in haar vallen en opstaan. En gaandeweg leren we meer over kunst, biologie, psychologie, de vreemde kronkels in hoofden van mensen.

Ik lees, ik denk, ik overlees, ik onderstreep.

De consquenties is een vreemd boek, anders dan de meeste verhalen. Net als Minnie…

“Het enige wat de vis hoeft te doen, is zich verliezen in het water.”

Het boek zit nog altijd onder mijn vel, al kan ik niet helemaal uitleggen waarom. Misschien jullie wel?

Nog veel leesplezier.  Bedankt voor het meelezen en tot een volgende keer!

En vergeet niet tegen volgende donderdag jullie geweldige tips in te sturen.

Kennis spreekt, maar wijsheid luistert.
-Jimi Hendrix-

Lees ze,

liefs Els

Dankbaar

De leesclub leeft

Woehoe, wat een fijne reacties op mijn Dingen Die Fijn Zijn leesclub! (Voorlopige naam.)
Echt zo fijn, al dat enthousiasme! Daar ben ik jullie heel dankbaar voor op deze Dankbare Dinsdag.

Ondertussen heb ik zelf het boek al uit en ik kan verklappen dat het verslavend is. En de titel 'bestseller' heeft het niet voor niets gekregen...
Geweldig boek!

Ondertussen ben ik al in een volgend boek bezig, het is veel-lees-weer :)

Nu nog niet in de winkel. Maar ook een aanrader!

Jammer dat er ook nog moet gewerkt worden ;) Hou jullie warm en blijf lekker lezen!

Wanneer een boom in de winter zijn bladeren niet verloor,
zou hij in de lente niet opnieuw kunnen ontluiken.
-Cees Buddingh-

Liefs Els

Meer opwijkingen en van die dingen

Wat brengt 2016 jullie?

Wat zijn mijn plannen voor 2016? En meer in het bijzonder: wat zijn mijn plannen met Dingen Die Fijn Zijn?

Ik heb een hele resem plannen, spannend he!?
We blijven dankbaar op dinsdag , we blijven opwijken op donderdag  en genieten op zalige zondag. De Geluksvissen en Geluksplanten blijven ook, ik geniet zo van het verspreiden van geluk.

Wat voor nieuws komt er dan aan? Ik wil graag een nieuwe Wensenboom maken en ik droom ook van een Wensenmuur. Beide zijn dingen waar de plaatselijke autoriteiten niet zo happig op zijn dus ik droom en plan nog even verder...
Ik heb ook 2 give-aways in de planning staan! Waarvan de eerste onderaan dit bericht woeha!!
Ik heb ook een nieuw brochekes-idee in mijn hoofd.
En ik wil ook graag een brievenrubriek starten én een boekenclub!

Spannend allemaal he! Ik heb er zin in en ik hoop jullie ook.
Ahja, nog een belangrijke missie waar ik jullie hulp voor nodig heb: 'opwijking' het 'Woord van het jaar 2016' maken. Geen idee hoe dat moet maar volgens mij is een eerste vereiste het woord zo veel mogelijk overal verspreiden dus daarvoor vraag ik jullie hulp! Go and spread the word :)

De boekenclub.
Ik ben dol op lezen, schrijven over boeken én praten over boeken. Dat 'praten' zou ik dit jaar met jullie willen doen. Een opwijking :)
Mijn voorstel: we beginnen samen een online-blog-boekenclub alla Dingen Die Fijn Zijn. Ik vind jullie zo een fijne Madammen dat het me gezellig lijkt om samen een boekenleesclub te beginnen.
We zullen wel zien hoe het loopt in de toekomst maar voor nu beginnen we zo (voor wie zin heeft):

Samen lezen we: Het geheim van mijn man (Liane Moriarty), uitgeverij: A. W. Bruna Uitgevers.
Dit boek is al even uit dus zou, als het goed is, in elke bib en winkel te vinden moeten zijn. Het is wereldwijd een bestseller dus ook de inhoud zou goed moeten zijn :)
We lezen dus samen dit boek en spreken terug af op donderdag 4 februari, hier op mijn blog. Onder het genot van een tasje thee en wat lekkers (zelf te voorzien ;) ) bespreken we dan, via de reactie-mogelijkheid onderaan, wat we van het boek denken. Alles kan en mag. Het hoeft niet intellectueel te zijn, als het maar gezellig is. Iedereen zijn mening is even belangrijk. Hoe meer we delen, hoe boeiender hé! Oh, ik heb er al zin in!!!

Enne, om jullie even extra zin te geven om deel te nemen verloot ik onder de deelnemers (op 4/2) een geweldig boek! Give-away nummer 1 van het jaar is begonnen!

Huis van eb en vloed, van Sarah Maine.

We lezen dus het bovenste boek (ziet er al goed uit he, mooie cover!) en je kan het onderste winnen, olé !
Bjorn en ik zijn er klaar voor :) Jullie ook? Het lekkers ligt al klaar...
Enne, het wordt kouder zeggen ze, ideaal weer dus om met een goed boek onder een dekentje te kruipen...

Moest het een succes worden, dan hebben we natuurlijk een naam nodig, suggesties?

Vergissen is menselijk, vergeven goddelijk.
-Alexander Pope-

Nog een fijne opwijkende donderdag en veel leesplezier,
liefs Els