Dankbaar

Ik ben dankbaar

Vraag me niet waarom. Ik ben het gewoon. Voor jou, voor mij, voor alles en iedereen.

Ook de lastige dingen. Alles komt goed.

 

 

 

 

Trouwens: Griet heeft een nieuw boek en dat is prachtig!

 

Lezen is ontdekken dat anderen al hebben opgeschreven wat jij denkt.

-Kees Stip-

 

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,

Els

 

 

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!   

Bloot zijn en beginnen

Naakt zijn.

Bloot zijn, naakt zijn. Uzelf bloot geven. Letterlijk of figuurlijk. Dit weekend was het van beide wat. We gingen naar de geweldige tentoonstelling Bloot zijn en beginnen te Waasmunster. Echt een aanrader. 5 super vrouwen geven zichzelf aan ons en dat is mooi om te zien.

Ik zag ook de aangrijpende film 52 Tuesdays. En las, eindelijk, Let op mijn woorden.

Het was dus een weekend vol vrouwen die zich bloot geven, kwetsbaar opstellen.
En daardoor net enorm krachtig zijn.

Dat kwetsbaar opstellen doe ik ook, hier. Oordeel zelf maar of het ook krachtig is.



''Het leven bestaat uit fouten maken én deze jezelf kunnen vergeven.''
-Maya Angelou-

Nog een fijne, dankbare dinsdag,
Els

Het boekenweekgeschenk

Gezien de feiten

Zoals beloofd mijn mening over Gezien de feiten.
Was het mijn favoriete Griet boek? Verre van. Mijn favoriete boekenweekgeschenk? Ja, toch zeker van de laatste jaren.
Het is me al meermaals overkomen dat ik niet door een boekenweekgeschenk door geraak. En dat zegt wel wat aangezien het heel dunne boekjes zijn :)
Ik ben geen kortverhalenlezer. Zelfs niet van mijn favoriete schrijvers. Ik probeer het geregeld maar het is mijn ding niet.

Hebben jullie iets opgevangen van de kritiek over Griet haar boekenweekgeschenk? Sommigen deden alsof het complete bagger was. Dat is het zeker niet! Weet je wat ik denk? Dat Griet 'haters' en 'lovers' heeft, er is blijkbaar geen tussenweg.
Ik denk dat dat komt omdat Griet lastige thema's aanhaalt, de mensen oproept om onder hun eigen tapijt te kijken...
Veel mensen steken hun kop in het zand en willen die daar houden. Omdat ze bang zijn. Bang om eens echt naar zichzelf te kijken. Want dat doet pijn.
Maar enkel dan kan je groeien...

''Hoe dichter je bij jezelf staat, hoe verder je komt.''
-?-

Ik wens alle bange mensen een portie moed toe!
Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
Els

Hyperventilatie en de boekenweek

Met de billen bloot

Mijn 'afwijkingen' met jullie delen met het idee jullie daar mee te helpen. Een opwijking van mij.

De griep is bijna uit mijn lichaam, ik ben nog steeds snel moe maar voor de rest gaat het wel. Wat een beest was dat seg...
Maar ik sukkel nog steeds. Naweeën van de ptss aanvallen die ik laats weer had.
En dat in combinatie met de griep en de lente die op zich laat wachten.

Vlak na de overval had ik last van paniekaanvallen met hyperventilatie. Op aanraden van mijn huisarts ging ik naar de kinesist om 'anti-hypervantilatie' te leren ademen. Dat hielp enorm. Ik zit op yoga en ook daar doen we vaak ademhalingsoefeningen dus ik 'weet' hoe ik moet ademen.

Vorig jaar sukkelde ik enorm met spierpijnen. Ik ging naar een geweldige homeopate (ik ga nog steeds trouwens) en zij vertelde me dat ik door mijn ptss al jaren hyperventileer op celniveau. Heel onbewust dus. Heeeel slecht voor de spieren natuurlijk. Dankzij haar hulp gaat het al veel en veel beter.
Maar begin dit jaar had ik veel last van druk op mijn borst (een soort van band) en duizeligheid. Toen ik weer op controle ging bij mijn geweldige arts stelde ze me gerust. Ik heb geen enge ziekte, ik hyperventileer gewoon heel de tijd. Dankzij haar korreltjes ging het direct veel beter.
Het stelde me gerust maar ook niet, ik voelde dit aan als achteruit gaan aangezien het al bewuster is. Lees: meer mijn schuld.

Tijdens mijn zware griep kreeg ik nog eens een echte hyperventilatie-aanval: met niet kunnen ademen, in een zakje ademen en alles. Zeer bewust dus.
Dat voelde dus als heel erg achteruitgaan, als heel erg mijn schuld/fout.
Want ik wéét hoe het moet en toch doe ik het niet goed.

Ferm lastige dagen dus.
Mijn therapeut zegt dat ik mijn lichaam moet leren aanvoelen, er naar luisteren.
Maar dat werkt niet door er tegen te roepen: wat scheelt er nu en waarom nu en waarom is het weer erger en wat is er dan en wat moet ik doen???

Ik moet lief, zacht en geduldig zijn. Met mijzelf, voor mijzelf.
Zeeeeer moeilijk.
En dan is daar de boekenweek en ga ik met mijn bonnen (gespaard van de feestdagen) shoppen:

Brené Brown, Marieke Lucas Rijneveld en Griet. (Over Griet heb ik het dinsdag nog.)

En ik denk, weet dat dit me gaat helpen. Want lezen is rustgevend, uiteraard. Maar boeken helpen me ook om mijzelf beter te begrijpen en milder te zijn voor mijzelf. Ik lees dingen van personages en begrijp hen, leef met hen mee. Om daarna te beseffen dat ik in hetzelfde schuitje zit. En als ik met hen kan meeleven wil dat zeggen dat ik hetzelfde medeleven ook voor mijzelf moet kunnen opbrengen. Begrijp je wat ik bedoel?

Halen jullie ook 'genezing' uit boeken? Hebben jullie ervaringen met ptss of hyperventilatie die jullie willen delen? Je weet wat Brené zegt: schaamte verdwijnt enkel door er over te praten, bij deze dus.



...dat geluk niet zozeer gaat over krijgen wat je wilt, maar over aanvaarden en loslaten wat je niet en nooit meer wilt,...
-Gezien de feiten, Griet op de Beeck-

Met de billen bloot, het is niet altijd makkelijk. Maar moeilijk gaat ook, lees ze!
Els

Trauma & herstel

Stoppen met vergeven

De 'Jezus in mij', ik koester(de) die. Ik probeerde die tevreden te stellen en trots te maken. An sich is dat goed, maar het mag niet ten koste van jezelf gaan natuurlijk...
Ik zit vol opwijkingen, maar dus ook afwijkingen. En soms is iets een op- én een afwijking. Zoals mijn Jezus.

Ik ben dat beter beginnen begrijpen door het boek Trauma & Herstel. De gevolgen van geweld -van mishandeling thuis tot politiek geweld. 
Griet raadde dit boek aan op tv, de ochtend er na was het overal uitverkocht en moest het herdrukt worden! Dat zegt iets over Griet maar ook over de wereld waarin wij leven. Wij weten zo weinig van elkaar...

Van mij weten jullie al dat ik na 2 gewapende overvallen PTSS heb. Ik heb ondertussen al heel wat over trauma gelezen maar dit boek steekt er met kop en schouders boven uit. Ik heb, net als Griet, veel onderlijnd. En veel geleerd.
Wie ook maar het kleinste trauma heeft: lees dit boek! Je gaat je in de eerste plaats al minder alleen voelen. En dat helpt.
Ik las het hoofdstuk per hoofstuk, met wat dagen er tussen om te bekomen, het is maar een tip.

Wat voor mij heel belangrijk was, en wat naar ik denk voor vele mensen nuttig is, is dit: stop met te proberen vergeven.
Gek hé!? Elk zelfhulp-, spiritueel, meditatie-,...boek zegt het tegenovergestelde.
Maar hier spreekt iemand met ervaring en wetenschappelijk bewijzen en kennis en de juiste diploma's dus je mag haar geloven. Nee, moet haar geloven!
Gewone stervelingen zijn niet in staat om oprechte vergiffenis te schenken, want dat kan pas nadat een dader bekend heeft en berouw heeft getoond. En hoeveel daders ken jij die dat hebben gedaan? Juist.

Al klinkt dat klein en onnozel, mij heeft dit inzicht enorm geholpen. De Jezus in mij oefende en oefende zich te pletter maar het lukte me niet, dat vergeven. Wraakfantasieën koesteren is ook geen goed idee hé. Maar niet alles kan en moet worden vergeven. Het enige dat moet is goed zijn voor jezelf en je richten op je eigen herstel en daar maakt vergiffenis schenken geen deel van uit. Al wordt het nog zo vaak zo mooi verkondigd: 'een ander vergeven is een geschenk aan jezelf geven'...
We hebben het hier tussen haakjes over een trauma hé, niet over je man die het licht heeft laten branden of zo... Dus vergeef de mensen om je heen gerust hun kleine foutjes en opwijkingen/afwijkingen. Maar iemand die je door en door pijn heeft gedaan, je een trauma heeft bezorgd die hoef je dus niet eens te proberen vergeven.

Mij hielp dit, jullie ook?
En lees vooral dit boek. Lees gewoon veel boeken over dit onderwerp. Je gaat er wijzer en sterker uitkomen. En praat over je pijn/verdriet/angsten. Met anderen, hier, via mail,...
Samen kunnen we elkaars wereld mooier maken!

#wolkenclub

''Vier elk stapje vooruit. Wacht niet tot je perfect bent.''
-Ann McGee-

Liefs Els

Mijn strijd

Mijn woord van januari

Vorig jaar had ik een woord van het jaar: groei. Ik was benieuwd wat mijn woord van 2018 zou worden: lichaam, aanvaarding, water,...
Voor deze maand heb ik alvast een woord: strijd.

Misschien gaat het dit jaar wel zo zijn: elke maand een woord. Of strijd blijft ook komende maanden nog mijn woord, we zullen zien.

Eerlijkheid, totdat het pijn doet, dat is ook één van mijn opwijkingen.
Dus ga ik weer maar eens met de billen bloot;)

Ik zag Three billboards, ik begon aan de Mijn strijd reeks en las stukje per stukje Trauma en herstel (op aanraden van Griet Op de Beeck), ik las ook vanalles over #timesup. Dat allemaal samen maakte me bewust van mijn woord 'Strijd'.
Ik dacht na over Lotte die naar Zweden verhuisde, Prentje die een cursus gaat volgen in Kopenhagen,... Els die nog in haar geboortedorp woont en droomt van Zweden en pottenbakken én schrijfcursussen en... Sommige dingen (cursussen) vallen uit de boot wegens niet te combineren met mijn werkuren, sommige dingen vallen uit de boot wegens...
Wegens angsten, onzekerheden, een laag zelfbeeld, nood aan structuur en dingen die vertrouwd zijn.
PTSS en een lastig verleden...

Ik wil op de barricaden staan, ik wil de wijde wereld intrekken, ik wil leren en ontdekken en groeien. Groots, breed, ruim, ver, diep,...
Maar ik blijf dichtbij, vertrouwd, klein, veilig,...

Niet omdat ik bang ben (of misschien wel) maar omdat ik voel dat ik dat nu nodig heb. Nog steeds, nog lang, wie weet. Voor altijd, misschien.
En dat is dan Mijn strijd: klein en dichtbij.
Of misschien is mijn grootste strijd wel de strijd om tevreden te zijn met mijn kleine strijd en niet constant te denken dat een grote strijd beter is.
Ik moet hier best wel een beetje van huilen.
Had het soms graag anders gezien.
Maar het is wat het is.
Punt.

Het is wat het is en het is goed zo. Wat het ook is.
Ik ga klein strijden en groeien, bloeien op mijn manier.
En jij?

''Wil je de gevangene zijn van je verleden of de pionier van jouw toekomst?''
-Deepak Choprak-

Liefs Els

Vele hemels

Druk, druk, druk

Soms is het druk, druk, druk. Al weet je nog zo goed dat dat voor jou niet ideaal is... Maar je hebt niet alles in de hand. Druk op het werk dus. Veel extra uren, dagen, andere shiften,... (Vandaar dat ik nu thuis ben ipv deze ochtend.)

Dan doet een uitje extra veel deugd. Afgelopen zondag was zo een dag. We gingen 's ochtends naar de Cartoons: gezellig! Met 9 mensen in een zaal (waaronder Els Dottermans, tof!), buiten sneeuwde het...

...en binnen huilde ik. En 's avonds gingen we spaghetti eten met ons tweetjes.

Wat een geweldig mooie film is Vele Hemels! Dank u wel aan alle mensen die voor en achter de schermen aan dit pareltje hebben meegewerkt!

Lees zeker eerst het boek van Griet want dat is ook echt een super aangrijpend, mooi boek. Helemaal zoals de film eigenlijk. Dat is ook zo tof, beide op zich zijn geweldig en ze zijn ook quasi hetzelfde (ik heb een probleem met films die niet op het boek lijken...).

Dus snel, snel, snel het boek bestellen daarna u verschansen onder een dekentje en lezen, lezen, lezen. Zakdoeken niet vergeten! En dan gezellig naar de cinema.
Het is er weer voor!


''Ik leer de reis te vertrouwen, zelfs als ik haar niet begrijp.''
-Mila Bron-


Nog een fijne Dankbare Dinsdag
Els

#teamGriet

Griet Op de Beeck en de wereld

Na mijn bericht van afgelopen week heb ik een week van woede, teleurstelling, verdriet en plaatsvervangende schaamte achter de rug. Dat alles heeft geresulteerd in een button:

Merci Karel voor het ontwerp van de button! (Krantenfoto's uit NRC, door Wouter van Vooren)

#TeamGriet.
Griet heeft niemand nodig die voor haar opkomt, dat kan ze zelf veel beter dan ik, en toch. Toch kan ik niet zwijgen, noem het een opwijking...

Nadat Griet haar verhaal deed volgde er een mediastorm, dat was ook te verwachten. Wat ik niet had verwacht is al de kritiek, twijfel, zwartmakerij.
Dat maakte me enorm triest én boos. Vandaar #teamGriet.

Wat Griet deed was enorm moeilijk, pijnlijk en moedig. Haar waarom was mooi, zo mooi. Griet deed het niet voor de aandacht maar wel om andere mensen te helpen. Mensen die niet durven/kunnen/mogen spreken. Mensen die elke dag verdriet/angst/pijn met zich meedragen en desondanks toch dapper proberen verder te doen.

Meemaken wat Griet heeft meegemaakt, omgaan met de gevolgen daarvan, in therapie gaan en blijven gaan. Telkens weer dat 'tapijt opheffen', alle zwartheid recht in de ogen kijken en een manier zoeken om daar mee om te gaan én daarna nog anderen willen helpen dat is geweldig "knap". Een juist woord bestaat daar niet eens voor.

Dat er dan mensen zijn die daar in de pers de spot met drijven dat begrijp ik echt niet. Je kan argumenteren dat Griet het zelf gezocht heeft omdat ze bekend is. (Vind ik niet waar maar alla.) Maar dat je dan en passant ook de moed en kracht van alle slachtoffers wegneemt die overwogen om hun verhaal ook eindelijk te vertellen dat is immens triest en pijnlijk en jammer.

Ik lees verschillende kranten, niet alle. Ik heb dus niet alle negatieve dingen gelezen. Wat ik wel las, daar viel me iets bij op. Die stukken werden allemaal geschreven door mannen...
Zijn zij (onbewust) jaloers op het talent van Griet om mensen te raken? Jaloers op haar moed, haar echtheid, haar schrijftalent?
Voelen zij zich (onbewust) aangevallen omdat, jammer genoeg, de meeste daders van dergelijke feiten man zijn en de meeste slachtoffers vrouw? (Dat ze zich dan eens van dat soort mannen distantiëren hé.) 
Het waren dan ook nog eens mannen zonder therapeutische achtergrond. Op welke basis achten zij zich bekwaam om over zulke complexe problemen uitspraken te doen?


(Openbare) kritiek hebben op je ouders, nog zoiets dat blijkbaar taboe is. En waarom? Iedereen kan kinderen maken. Maar er gelukkige volwassenen van maken behoort ook tot het takenpakket en dat wordt vaak vergeten. Ze eten geven en niet misbruiken of mishandelen is niet genoeg hoor.
Als je als kind dingen bent tekort gekomen of er zijn je dingen aangedaan, dan draag je dat je ganse leven me je mee. Er niet over (mogen) praten maakt alles erger. Het zorgt soms zelfs voor families waar je generatie na generatie dezelfde fout ziet gemaakt worden.

Ik las ook veel positieven dingen. Therapeuten allerhande die blij waren met de voorbeeldfunctie van Griet. En daar waren ook mannen bij. Dank aan die mannen :)

We leven in tijden waarin er veel slachtoffers zijn. Van allerlei wandaden, klein en groot. Slachtoffers die hun verhaal doen niet geloven of hen bespotten maakt alles veel erger. Voor het slachtoffer dat een tweede keer slachtoffer wordt maar ook voor de wereld an sich. Al klinkt dat pathetisch.
We kunnen niet langer zwijgen. Niets doen is ook zwijgen. Niets doen is een dader helpen. Net zoals kritiek hebben op een slachtoffer een dader helpen is.

Allemaal samen kunnen wij de wereld mooier, veiliger en rechtvaardiger maken.
Laten we dat samen doen.
Luister, voel mee, troost, bied hulp, rapporteer, geloof, steun.
Spreek, zwijg niet. Open je hart, doe iets.

Het is tijd om een kant te kiezen en 'voor uw en onze veiligheid' , kies de kant van het slachtoffer!
#teamGriet

Griet schreef ook nog eens een geweldig mooi boek, daar gaat het intussen te weinig over. Net als in haar vorige boeken sleept ze je mee langs wegen vol tranen, afslagjes met een glimlach en personages die in je hart gaan wonen. Ik heb zo veel moois en waars en herkenbaars onderlijnd. Ik kijk nu al uit naar deel 2 en 3!



"De titel 'moeder' zou een ereteken moeten zijn dat kinderen in jaren van volwassenheid wel of niet toekennen..."
-Griet Op de Beeck-

Nog een fijne dag enne, moest jij ergens nog iemand weten die negatieve kritiek had op Griet en haar verhaal, stuur hem dan gerust een linkje naar dit blogbericht.
Niet dat ik mijzelf zo hoog acht maar misschien kan ik hen toch een beetje anders naar de dingen laten kijken? Het kan maar helpen...

Liefs Els

Griet Op de Beeck

Dank u Griet

Al weken kijk ik uit naar het nieuwe boek van Griet, mijn favoriete schrijfster.
Gisteren zat ze in DWDD. Als fan zat ik op het puntje van mijn stoel (zetel) klaar, het begon en ik kreeg een mokerslag. Ik moet er vandaag nog bijna van huilen, ben er echt niet goed van.
Ik wist dat Griet moedig en sterk was maar deze woorden lijken nu te klein voor een vrouw die zo GROOTS is.
Bedankt Griet, om jouw pijn en verdriet om te zetten in troost en kracht en moed voor anderen. Jij maakt de wereld mooier.

Seffens voor mijn werk spring ik de boekenwinkel binnen. Jullie ook?

“Ik denk: ik wil begrijpen wat de liefde is, onthouden dat dat alles is, of toch bijna. Ik wil redden wat er te redden valt, mijzelf bijvoorbeeld, ik wil weten wat ik waard ben, kiezen voor wat klopt en goed is, geloven dat dat mag. Ik denk: dat is het, ik wil durven, eindelijk. Ja.”
-Griet Op de Beeck, Kom hier dat ik u kus-

Fijne Dankbare Dinsdag,
liefs Els

Opwijkende donderdag...

Afwijken, opwijken, liefhebben.

Ik ben niet bang.

Tuurlijk ben ik bang.

Net als jij...

Vooral gisteren op de tram, toen er plots een bommelding was en we in allerijl van de tram moesten. En toch zeg ik: ik ben niet bang.

Ik ben bang geweest, heel vaak en heel lang. Na 2 gewapende overvallen, een inbraak en wat kleinere dingen. Ik stopte met mijn zaak (benzinestation) maar het kwaad was geschied. Ik zat diep.

En toen las ik dat er maar 1 keuze is: angst of liefde.

Angst bracht me nergens (een ptss daargelaten), ik koos vol hoop voor liefde.

Ik maakte die keuze en nu kan (wil) ik niet meer terug. Liefde is mijn antwoord.

En soms, zoals afgelopen dagen is dat heel moeilijk. En dan doe ik wat ik in het begin vaak deed: fake it ‘till you make it.

Want dat werkt.

Soms mag je jezelf iets wijsmaken, noem het oefenen. Tot het vanzelf gaat. Meestal… 

Maar dus niet altijd.

Ik blijf een leerling, net als wij allemaal. Enthousiaste amateurs. Blijf het vuur in jezelf aanwakkeren, wakker het aan in iedereen die je passeert. IEDEREEN.

Al is dat moeilijk…

Soms zal je jezelf betrappen op extra blikken naar bepaalde personen. Herken dat, erken dat, maar geef er niet aan toe. Wees je bewust dat het overgrote deel van de mensen die je ziet, echt bijna alle mensen, net als jij het goed bedoelen. Misschien net als jij bang zijn. Angst is besmettelijk.

Maar liefde ook. Besmet elkaar vol enthousiasme.

Lach, glimlach, open je hart.

Wij hebben pijn, allemaal. De slachtoffers, de nabestaanden, familie, vrienden,… En er zijn nog zo veel slachtoffers die de naam slachtoffer niet dragen maar toch delen in de pijn, de schaamte, het verdriet.

Laten we samen lief hebben. Omdat liefde het antwoord is en op die manier misschien ooit de oplossing.

Liefde is altijd het antwoord.

Huil, praat, hou vast, troost, deel. Maar geloof, blijf geloven in het mooiste en meest krachtige wapen dat wij allemaal bezitten: liefde.

Heb elkander lief.

 

Dit is mijn kleine bijdrage van hoop/troost/geloof.
Deze week was ik sterk onder de indruk van Tourist LeMC en Griet Op De Beeck. 2 van mijn favoriete mensen in één van mijn favoriete programma's.
Zij zeggen het mooier dan ik maar onze boodschappen komen overeen.
LIEFDE!

Als je gelooft dat het zal lukken,
zal je kansen zien.
Als je gelooft dat het niet zal lukken,
zal je obstakels zien.
-Wayne Dyer-

Dikke kus lieverds,
Els

Dingen Die Fijn Zijn LEeSt again

Joepie, een opwijkende leesclub-dag!

Het is zo ver, vandaag bespreken we hét boek (de boeken). Eerst even voor zij die hun boek nog niet uit hebben: seffens niet verder lezen. Spoiler alert :)*
Na veel wikken en wegen koos ik als volgende boek:

Dit boek is de debuutroman van Brooke. De vertaalrechten werden al aan 25 landen verkocht en het kwam direct op 1 binnen in de Australische bestsellerlijst.
Kan niet slecht zijn hé!? Benieuwd...Spreken we hier over 3 weken weer af? 17 maart is het dan.

*En dan nu Het leven, maar dan beter.
Ik heb hier en daar wat horen zuchten en blazen ;) Ik weet, Anna leest niet altijd even vlot. Zeker in het eerste deel van dit boek niet. Ze schrijft anders en daar moet je wat aan wennen.

Ik ben ooit begonnen met Samen ben je minder alleen (mijn favo boek ever), dat leest iets vlotter en is echt geweldig. Helemaal gelukkig is ook geweldig maar leest ook weer iets minder vlot.

Anna schrijft, net als Griet een beetje (vind ik), zoals het leven is. Met heel levensechte personages, herkenbare dialogen en taal, niet afgemaakte zinnen, warrige gedachten,...
Voor mij maakt dit dat ik me dieper in de personages in kan leven. Mathilde en Yann zijn zoals vele van ons tegenwoordig, eenzaam in een wereld die aan elkaar hangt van de digitale mogelijkheden tot contact. Beide horen ze er op de één of andere manier niet bij en dat hebben wel meer personages van Anna (ik ook, vandaar...). Het zijn geen masker-mensen (meer).

In het verhaal van Mathilde komt het al een beetje naar boven maar in dat van Yann nog meer. Fijngevoelige mensen hebben het niet makkelijk in deze hedendaagse, soms oppervlakkige, wereld. Veel mensen werden klein gehouden en gaan daarop zichzelf klein houden. En dan komt er een punt dat je dat beseft, dat je er iets aan wil veranderen, maar hoe? Er is je zo ingeprent dat je niet egoïstisch mag zijn, is kiezen voor/werken aan je eigen geluk dan niet egoïstisch? De eerste zinnen bovenaan pagina 150 grepen me naar de keel en raakten mijn hart. En wat je in het hart raakt... (p154).
Ook zo rakend: Je kunt uit beleefdheid je leven vergooien. (p185)
Bescherm je nest. (p186)

Het gaat voor mij ook over het besef dat je jezelf mag zijn, hoe moeilijk dat ook is.
De boodschap dat je mag groeien, gelukkig mag zijn.

Voor velen zal dit doodnormaal zijn, evident zijn, dagelijkse kost zijn. Maar voor sommigen onder ons is het dat niet. Voor mij bijvoorbeeld. En dan doet het enorm deugd om te lezen wat mijn hart en hoofd nodig hebben om te voelen en te horen.
Ik voel me begrepen en verbonden. Zeker omdat ik dit boek samen met jullie las.

Ik hoop dat het jullie op de één of andere manier ook heeft helpen groeien...

Net als het boek van Griet. Ik heb me kapot gejankt aan het einde gekomen. Ik had dit niet zien aankomen. Of niet willen zien... Maar ook in dit boek schitteren de mooie woorden en wijze boodschappen volop. Zoals Eva haar afscheidsbrief, zo mooi en wijs en wat een lessen!

Dus dank u Anna, dank u Griet en dank u Madammen van DDFZLEest!
Wat is deze rit, dit pad vol leeservaringen met jullie zo veel mooier dan alleen. Ik hoor jullie graag, hier en op Instagram.
Dank om weer zo ijverig mee te lezen en nu is het aan jullie!


Zie jezelf als een wonder.
Want dat ben je.
-Olaf Hoenson-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els

...But friends, those I wanted to please? There are so few, so few... and you're one of them. You... because you have such a gift for life. You grab hold of it with both hands. You move, you dance, you know how to make the rain and the sunshine in a home. You have this incredible gift for making people around you happy. You're so at ease, so at ease on this little planet...
Read more at: http://www.azquotes.com/author/18394-Anna_Gavalda

...But friends, those I wanted to please? There are so few, so few... and you're one of them. You... because you have such a gift for life. You grab hold of it with both hands. You move, you dance, you know how to make the rain and the sunshine in a home. You have this incredible gift for making people around you happy. You're so at ease, so at ease on this little planet...
Read more at: http://www.azquotes.com/author/18394-Anna_Gavalda

...But friends, those I wanted to please? There are so few, so few... and you're one of them. You... because you have such a gift for life. You grab hold of it with both hands. You move, you dance, you know how to make the rain and the sunshine in a home. You have this incredible gift for making people around you happy. You're so at ease, so at ease on this little planet...
Read more at: http://www.azquotes.com/author/18394-Anna_Gavalda

Go East

Zalige filosofische zondag

Vanochtend ontbeten wij in The School of Life. Het was een filosofieontbijt met erna een lezing van Stine Jensen. Beide zijn we fan van haar programma's en beide doen we yoga. Net daar ging de lezing (en het nieuwe boek) van Stine over. Super boeiend dus. Stine kan het geweldig goed uitleggen, dat kan je ook zien in 'Dus ik ben' (loopt trouwens momenteel weer op tv, aanrader!). Ik ben zo blij dat zij 'naar het Oosten ' is geweest. Altijd fijn om iemand te 'ontmoeten' die met hetzelfde bezig is als jijzelf. Lieve, toffe Madam ook, trouwens.

Ons gesigneerd exemplaar!

Ben zo blij dat we geweest zijn! Ge kent mij, ik durfde eerst niet. Daar eten (tussen al die 'geleerde mensen') en dan die lezing (van een echte filosofe)...
Blij dat ik uit mijn comfortzone ben gestapt, again. Het was gezellig, lekker, leerrijk, verrijkend en voedsel voor mijn ziel. Met een heel gevarieerd en gezellig publiek. Happy me.

Nog meer happy (en bloos):

Ik sta in DS Weekblad, althans een deel van mij. Goede reclame voor mijn zelfgemaakte konijnenring ;) De foto is genomen op de lezing van Griet laatst.
Er was toen een dame van de Standaard aanwezig, ik heb zelfs nog wat vragen beantwoord. Heb nog geen tijd gehad om het artikel te lezen, ben benieuwd.
Grappige herinnering op deze manier...

Later vandaag gingen we nog wat uitwaaien en seffens is het eten, lezen, scrabble, bedje. Als dat geen zalige zondag is :)

Natuurlijk hing ik een Geluksvis :)

Pas als we met hart en ziel kunnen ontvangen,
kunnen we met hart en ziel geven.
-Brené Brown-

Alvast een liefdevolle, rustige, zonnige week gewenst!
Liefs Els

Gij nu

Dank u Griet

Vandaag ben ik Griet Op De Beeck dankbaar.
Voor haar geweldig mooie, ontroerende, pijnlijke, mooie, levensechte boeken vol pareltjes van zinnen die er om vagen om onderlijnd te worden. In potlood, dat dan weer wel. Haar boeken zijn me te dierbaar.

Vele Hemels las ik al 2 maal. Een geweldig wijs, tot nadenken stemmend boek. Maar ook best een heavy boek. Vandaar dat ik het koos als extra boek voor onze Dingen Die Fijn Zijn LEeSclub. De thematiek is ernstig en soms pijnlijk. Het boek is ook vaak luchtig en grappig. Dat maakt het lezen een fijne ervaring maar het er over praten misschien iets moeilijker. Vandaar het extra.
Maar lees het, je gaat er een wijzer mens door worden, je gaat lachen en huilen. Je gaat het niet weg kunnen leggen, uitlezen en terug opnieuw beginnen. Net als ik.

Kom hier dat ik u kus is misschien zelfs nog beter. Met 2 zo een goede boeken is het vergelijken moeilijk. Mona en ik, we hebben veel gemeen...
Kom hier las ik nog maar 1 keer maar ik kan bijna niet wachten om opnieuw te beginnen (Is voor een volgende leesclub ofzo).

Vorige week gingen we naar een lezing van Griet en ik ging er met een 'opgeheven tapijt' buiten. Wie wil weten wat ik bedoel moet maar eens een lezing van Griet bijwonen. Ze geeft er in België én Nederland dus...
Ze kan geweldig goed voorlezen en vertellen. Ze is schaamteloos eerlijk, enorm kwetsbaar, geweldig stoer en ferm ontroerend. En lief (dank u Griet voor de babbel en lieve woorden in mijn boek, ik koester ze)!

Haar boeken brachten me inzichten en haar lezing nog meer. Griet lezen is genieten, wijzer worden, in therapie gaan.
Veel meer kan je van een boek niet verwachten he!?

19 februari komt haar derde boek uit, Gij Nu:

"Gij nu gaat over wurgende eenzaamheid. Over vluchten en ontsnappen, wat geenszins hetzelfde is. Over verledens die je blijven achtervolgen, tot je beter leert te weten. Over de liefde die kan helpen, als je dat durft toe te laten. Over het verlangen om gezien te worden, de verschroeiende dwang om het goed te doen, de angst voor het geluk, vaak groter dan die voor het verdriet, de opmerkelijke veerkracht van wie weigert op te geven. En over de heftige wereld die het soms zelfs de dappersten onmogelijk maakt."

Ik heb dit stukje even overgenomen van haar site. Zo mooi had ik het zelf nooit kunnen zeggen, vandaar. Het geeft ook een goed beeld van hoe al Griet haar boeken zijn.

Merci Griet, om jezelf te helpen zodat je nu ons kan helpen. Merci dat jij de moed hebt gehad om voor je droom te gaan, te blijven geloven en in het diepe bent gesprongen. Ik vind je een geweldige Madam!

Leesclubbers, het gaat een geweldige week worden om te lezen. Het weer vraagt er om;) Geniet er van!
Enne: Karel heeft een nummertje getrokken voor de give away. Onliemie hou je brievenbus maar al in de gaten. Proficiat en veel leesplezier!



“Leef hard en goed en schoon en wild. Kijk goed, voel beter. Wees niet bang. Kies voor wat u blij maakt, wat het ook moge zijn. Durf proberen wat te lastig lijkt. Leg de lat hoog genoeg. Koester en laat u koesteren. Geef anderen wat ze verdienen, en uzelf minstens ook. Blijf hopen, willen, dromen, wensen.”
-Griet Op De Beeck, Vele hemels boven de zevende-

Nog een fijne dankbare dinsdag lieverds!
Els

Groei

Dankbare Dinsdag

Vandaag ben ik dankbaar voor de kracht van de natuur:

Dat worden veel Geluksplanten!

En ik ben dankbaar voor de kracht van de literatuur! Op het eerste boek van Griet heb ik jaren moeten wachten, eer het eens niet uitgeleend was in de bib. Ik was er direct dol op. Ik had toen ook veel goesting in het tweede maar bereide mij al voor op nog een paar jaar wachten. En toen lag het plots naar mij te lonken op de rommelmarkt, hoera!
Ik ben er nog volop in bezig maar ben op dit boek ook al verliefd. Wat kan het deugd doen, fijn zijn of pijnlijk om zo veel van jezelf te herkennen in een boek. Aanrader!

Boeken hebben mij al heel mijn leven door vergezeld. Er gaat geen dag voorbij zonder dat ik iets lees. Boeken zijn voedsel voor mijn ziel.

Dank, dank, dank!

Wat je in je hart bewaart,
raak je nooit kwijt.
-Ineke Tol-

Nog een fijne, dankbare dinsdag!
Liefs Els