Ik ga uit de kast komen, alé een soort van. En niet hier en niet vandaag maar wel in de Margriet 42.
Ik weet het al een tijdje maar wist niet goed hoe ik het jullie ging vertellen, nu nog niet eigenlijk :)
In die Margriet kan je Mijn verhaal lezen.
Wat begon als het verhaal van de
Geluksvis eindigde als het verhaal van Els. Want de Els die jullie kennen van Dingen die fijn zijn was ik niet altijd. Of eigenlijk wel, heel diep weggestopt.
Maar die mocht dus niet veel naar buiten komen want ik wou zijn zoals 'de anderen'. Ik wou er bij horen en veel vrienden hebben. Is nooit gelukt ;) En toch bleef ik proberen. Conformeren.
Tot op een dag, 23 oktober is het 3 jaar geleden, alles anders werd. Vanaf toen is er een voor en een na.
En in die na is de echte Els meer en meer naar buiten gekomen.
Ook dankzij mijn blog en jullie. Hier heb ik al veel gelijkgestemde zielen ontmoet, lieve en warme Madammen. Waarvoor dank. Jullie zijn een echte steun en voorbeeld!
Jullie kunnen wel raden dat het niet onder de noemer 'Dingen die fijn zijn' valt...
Maar ik geloof in het motto dat ik onderaan zal schrijven, dus.
Ik ben er nog niet, wij zijn er nog niet. Niet qua afhandeling, niet qua verwerking, niet qua 'groei'.
Maar we komen er wel.
Dikke dank je wel ook aan Laura Kraeger, van de Margriet. Want zij heeft mij geholpen Mijn verhaal op papier te krijgen. En dankzij haar zie ik nu ook het positieve aan het verhaal an sich. Ik heb er een beter gevoel over gekregen en durf er daardoor nu ook met naar buiten komen. En dat Laura betekent heel veel voor mij!!!
Voor mij is dit een lastig bericht om te schrijven. Voor jullie misschien ook om te lezen, waarvoor sorry.
Wie meer wil weten, de Margriet lezen :)
Later zal ik het hier nog wel eens over hebben, denk ik. Ik ga nu vooral even bekomen van deze 'coming out'...
 |
| Toch nog een op-wijking: naïef blijven dromen ;) |
Merci voor al het moois dat jullie mij al brachten!!!
My strength comes from my pain.
-Agnostic Front-
Fijne donderdag,
liefs Els