donderdag 27 augustus 2020

dE LeeSclub las:

De jongen, de mol, de vos en het paard.

Goedemorgen Leesclubbers, hier gaan we weer. Thee en koekjes klaar? In mijn geval: zelfgebakken amandel-pindakoeken van Yvette en Earl Grey van de Waterstones in Brussel, hoera!

Hebben jullie meegelezen? Indien nee, (jammer, jammer, jammer) misschien kan je volgende keer wel mee doen? Dan lezen we Bart. Een super goed, dun en makkelijk leesbaar, vlot, zomers, nostalgisch boek. Ideaal om de zomer af te sluiten. We bespreken het hier samen op donderdag 8 oktober. 
 

 
Maar vandaag hebben we het dus over het magisch mooie boek van Charlie Mackesy. Met niets te vergelijken, wondermooi. Dat vind ik niet alleen, iedereen die het boek aanraakt is betoverd. Jij ook?

Mijn recensie:
 

Ik zag dit boek al vaak voorbij komen, iedereen bleek laaiend enthousiast. Ook Elizabeth Gilbert en nog veel andere vrouwen waren fan, vrouwen van wie ik dan weer fan ben. Ik kwam het boek zo vaak tegen dat ik het ‘uit eeuwige armoede’ ook maar eens ter hand nam.

 

Wow.

 

Wow. Punt.

Meer kan ik eigenlijk bijna niet zeggen, om dit pareltje niet te kort te doen. Hoe een paar slordige (maar oneindig ontroerende) tekeningen en wat eenvoudige (maar liefdevolle wijze) woorden zo iemand kunnen raken. Indrukwekkend. Je moet huilen, lachen, voelt je warm worden, omarmd worden. Eenzaamheid verdwijnt, net als verdriet en angst. Vleugels verschijnen.

 

Je leest. Je komt aan de laatste pagina en je begint opnieuw.

Misschien vooraan, misschien zo maar ergens in het midden. Want elke pagina is raak. Spaar ze op als dure pralines. Dien ze jezelf met mondjesmaat toe, als een medicijn. Geniet. Wees lief voor jezelf en lees De jongen, de mol, de vos en het paard!

 

Punt.




Bedankt om weer samen met mij te lezen, ik hoop jullie over 6 weken weer te mogen begroeten!
 

''De enige obstakels in het leven zijn de beperkingen die we onszelf opleggen.''
-Akong Tulku Rinpoche-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
lees ze,
Els


Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!  

dinsdag 25 augustus 2020

Thanks

 #dankbaredinsdag

Hier zijn we weer, op dinsdag, beter bekend als Dankbare Dinsdag.
Mijn laatste week vakantie. Gisteren was Karel ook weer een dagje thuis. Economisch werkloos. Ja, de crisis blijft er in hakken. Jammer genoeg. En niet enkel op gezondheidsvlak. We zijn er nog lang niet. En waar dat 'er' mag zijn weet ik ook niet. Geen zieken meer, dat natuurlijk bovenal. Maar voor de rest... Ik wil graag dat de goede dingen blijven maar dat er ook wel het één en ander verandert. De wereld moet groener, veiliger, liever, evenwaardiger, eenvoudiger,...

Ik ontdek graag nieuwe dingen (Kartonnen Dozen bijvoorbeeld; aanrader) maar veel nieuwe dingen na elkaar geven me ook iets te veel prikkels. Daarom was onze vakantie ook zo goed: een beetje nieuwe dingen, veel oude fijne dingen én veel ruimte voor groen en boeken. Het eenvoudige, snelle, genezende effect dat dat op mij heeft, wel daar ben ik dankbaar voor. 

Daarom lees ik af en toe één van mijn favoriete boeken opnieuw. Nu ben ik opnieuw bezig in Het hart van alle dingen.
 
 
Zo maar wat lezen onder een boom, op een bankje, in een café, aan het water, ... Ik lees overal :)

Over lezen gesproken: donderdag doen we hier weer een dE LeeSclub-sessie, ben jij er dan ook bij? 

''In de dauw der kleine dingen vindt het hart zijn morgen en wordt verfrist.''
-Kahlil Gibran-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag,
Els 

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!  
 

donderdag 20 augustus 2020

Terug voor #opwijkendedonderdag

Dingen Die Fijn Zijn

Hier ben ik weer. Karel is sinds gisteren terug aan het werk, ik heb ons huis al eens onderhanden genomen. We kunnen er weer tegenaan :)

Het waren twee mooie weken. Al gingen we niet naar Engeland, al lagen we elke nacht in ons eigen bedje, het voelde toch als vakantie. Omdat we samen waren, omdat we niet moesten werken. We gingen elke dag wel ergens heen, meestal mét masker én heel vroeg. Omdat het anders te warm was én om iedereen voor te zijn. We zijn het gewoon van tijdens het werkjaar om super vroeg (lees: 4 uur) op te staan voor mijn werk. Dus dat deden we nu ook een paar keer, zodat we al om 7 uur tussen de bomen konden fietsen of tussen de dolmen en menhirs konden wandelen. 
Beide een ferme aanrader, zeker als je er alleen kan zijn (alleen met twee in ons geval maar je snapt wat ik bedoel).

We deden ook kleine dingen: onder een boom gaan liggen lezen, aan het water lezen, een frietjes-picknick...

We gingen een paar keer ontbijten, iets drinken, een ijsje halen,... Omdat de ondernemers in Antwerpen echt kei hard afzien en wij hen graag een hart onder de riem steken. We wonen naast de stad en werken beide in de stad. Het is zo zonde om al die toffe zaken te zien sluiten, tijdelijk of voorgoed.

Wat ook enorm tof was en wat we een paar keer deden: de Mariabingo van Silvia van Maria Toer. Super tof! De bingo kan je gratis downloaden en kan je ook makkelijk in je eigen stad doen. Een 'echte toer' met Silvia staat nog op ons verlanglijstje. Je leert er je eigen stad beter door kennen en 'de jacht' is lekker spannend. (Wij zoeken enkel nog een lege nis...)


Waarschuwing: je gaat er een opwijking aan over houden! Namelijk: overal Maria's zoeken :)

Wat ook heel fijn was: we lazen beide de twee boeken van Ane Riel! Ik lees veel, Karel iets minder, maar we lezen bijna nooit hetzelfde boek. En nu 2 boeken. Tof om na te praten. Hars en Beest zijn trouwens beide ferme aanraders. Benieuwd welke jij het leukste vindt! Wij Hars, alle twee. 

En jij, hoe gaat het met jou? Wat doe jij nu? Heb jij doe-tips, lees-tips?
Kijken jullie trouwens ook naar Zomergasten? Al een favoriete uitzending? 

''De enige obstakels in het leven zijn de beperkingen die we onszelf opleggen.''
-Akong Tulku Rinpoche-

Blij om hier terug te zijn, meer dat merkte je misschien al ;)?
Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els 


Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!  

donderdag 30 juli 2020

#FreeTheNipple

De voordelen van weer extra maatregelen


Het heeft even geduurd maar ik heb mijzelf teruggevonden, hoera. Dankzij jullie lieve berichtjes, dankzij een geduldige Karel, dankzij onze poezen die zienderogen vooruit gaan, dankzij de afleiding op mijn werk, dankzij...
Maar ik ben terug. Ik zie het weer helemaal zitten, er zitten terug liedjes in mijn hoofd en ik zie weer de voordelen van deze tijden.

Antwerpen is leger dus het is aangenamer fietsen naar mijn werk, als ik dan toch eens in een winkel moet zijn is het daar veel rustiger. Veel dingen gebeuren op afspraak en dat vind ik veel overzichtelijker en duidelijker. Zo gaan we sinds 2 weken weer zwemmen. Op afspraak. Er mogen maar 12 mensen tegelijk in het bad en iedereen komt ook om netjes te zwemmen en niet in de weg te hangen om te babbelen en van die dingen. Heel zen.

Nog een giga voordeel: mensen worden wat losser, qua uiterlijk. Niet-geschoren oksels, een warrig kapsel, een joggingvestje, geen beha,... Het wordt meer en meer het nieuwe normaal. Hoera! F*ck al die standaarden en latten en vakjes. Laat mensen zijn wie ze zijn, er uit zien zoals ze er willen uitzien, zonder daar een oordeel aan vast te knopen.

Zondag las ik in onze krant een artikel van Jolien De Bouw: 'Françaises doen het zonder beha'. 1 op 5 Franse vrouwen onder 25 jaar gaat daar zonder beha de straat op (voor de lockdown was dat maar 1 op 25). Ik vind dat geweldig nieuws.
Sinds ik mijn rugtattoo liet zetten en toen een tijdje geen beha mocht dragen draag ik thuis alvast geen beha meer. En buitenshuis draag ik er één zonder beugels. Mijn borsten wiebelen meer maar doen veel minder pijn dan vroeger. De reden dat ik er toch nog één draag ligt jammer genoeg buiten mijzelf: uit angst voor anderen. Wat wel binnen in mij ligt maar je begrijpt wat ik bedoel. Borsten (van vrouwen) worden nog steeds al seksuele objecten gezien, wat maakt dat ik schrik heb voor foute reacties. Van mannen én vrouwen. Ik heb dan ook een enorme bewondering voor vrouwen die hun beha bewust thuis laten om zo 'tegen de seksualisering van de vrouwelijke boezem te vechten.'

Want laten we eerlijk zijn: er zijn ook mannen met borsten. Vaak zijn het ook die mannen die er graag met bloot lopen. Daar zouden van mij strenge boetes op mogen staan. Geen blote borsten voor vrouwen is geen blote borsten voor mannen. Of transpersonen. Want ik heb het nu wel over mannen en vrouwen, omdat dat makkelijk klinkt, maar in weze zijn we allemaal gelijk en doet geslacht of gender er geen f*ck toe.

Draag jij graag een beha, met of zonder beugels? Ook fijn. Maar als je dat niet draagt zou er geen reden moeten zijn om er wel één te dragen.

Een mondmasker kunnen ze verplichten, en maar goed ook. Maar een beha?



Even een foto van mijn favoriete plek in Engeland: de Tor in Glastonbury.
Waar we dus dit jaar niet heen gaan. Wat we wel gaan (mogen) doen zien we nog wel. Morgen is Karel zijn laatste werkdag, zaterdag die van mij. Daarna zijn we dik 2 weken samen, thuis. Ik denk dat het ook een blog-vakantie zal worden. Als je me hier mist kan je me altijd daar vinden.

Nog een fijne leestip voor jong én oud: De mooiste Jubelientjes.

''De wereld is als een spiegel. Kijk je boos, dan kijkt hij boos terug. Glimlach je, dan glimlacht hij terug.''
-Engels spreekwoord-

Maak er mooie weken van, zorg goed voor jezelf en elkaar,
nog een fijne opwijkende donderdag, Els


Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!  

dinsdag 28 juli 2020

Af en op en af en toch...

...dankbaar.

Na donderdag ging het nog meer bergaf.
Caries verdween donderdagochtend, ze was haar oog-behandeling beu, denk ik.
Onze wasmachine ging kapot. 
Ik ging naar de dokter voor mijn schouder, ze zei dat dat nog maanden pijn kan doen en ik geduld moet hebben. Pff. Nog minder tof was het feit dat ik van haar een bloedtest moest ondergaan op covid-antistoffen. Omdat ik in een Antwerpse winkel werk, zonder plexi. Gelukkig bleek de test negatief (maar dat was best eng, het afwachten). Ik bracht mijn baas op de hoogte en die heeft direct de plexi, die er al weken lag, opgehangen. Oef oef.
Vrijdagavond vonden we Caries super ziek terug.

Ondertussen zijn onze poezen een derde keer bij de dierenarts geweest en gaat het al wat beter. We hebben ook al een nieuwe wasmachine.
#dankbaar

De cijfers in België, en Antwerpen vooral, zijn super slecht. Ik ga seffens weer met een bang hartje werken. Er komen ook extra maatregelen. Die nodig zijn, daar niet van, maar die ook best kut zijn. Zeker omdat vanaf volgende week Karel en ik 2 weken samen thuis zijn (ik 4, hij 2). We besloten al zelf om niet naar Engeland te gaan, we hielden ons al die maanden aan elke regel, zelfs strenger dan nodig.
We lopen echt op ons tandvlees. We zijn lichamelijk en vooral geestelijk moe. We willen fijne dingen doen, samen. Geen wilde dingen maar gewoon ontspannende dingen. Zonder angst, zorgen, stress. Als ik zelfs in het bos een mondmasker moet opzetten ga ik niet echt kunnen ontspannen hoor...


Maar als dit moois op wandelafstand is dan zal het wel goed komen zeker? Water ontspant me.


Weet iemand wat deze bolletjes aan een eik zijn?

De natuur is er, altijd, zelfs als je een masker draagt ;)
En ze blijft verbazen, rust schenken, inspireren, moed geven.

Dus ga ik me maar weer richten op wat er wél is. En blij zijn dat we aan de beterhand zijn. En nog niet ziek zijn.
Wat toch het allerbelangrijkste is hé? #dankbaar

En ik blijf lezen, super veilig en dat mag nog zonder masker (binnenshuis)!
Ik heb net Ongetemd leven uit. Super aanrader! En nu ben ik bezig in Beest, iets helemaal anders. Spannend...

Hou jullie veilig, wees lief voor jezelf.
En nog een fijne #dankbaredinsdag.

''Soms daagt het leven je uit voor iets waarvoor je zelf nog niet zou kiezen.''
-Riane Malfait-

Liefs Els

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!  

donderdag 23 juli 2020

Tranen, bang zijn, alles loslaten, vakantiegevoel...

#opwijkendedonderdag

Het is nu echt: wij gaan dit jaar niet op vakantie. We hebben het (gelukkig) kunnen verzetten naar volgend jaar. We zijn ons geld niet kwijt en dat is goed. Maar wat we wel kwijt zijn is iets om naar uit te kijken, om energie uit te halen, om tot rust te komen. Ik heb tranen met tuiten gehuild. Ik huil trouwens al een week of twee elke dag wel een paar keer. Mijn wonden die maar niet genezen (schaafwonden die in feite brandwonden zijn, dat kan lang duren blijkbaar), twee zieke poezen die maar niet genezen (ooginfecties duren lang, dat is normaal, maar toch), de stijgende slechte cijfers (vooral in Antwerpen waar ik, zonder plexi, bij een bakker werk) en het vooruitzicht op geen Engeland-vakantie,...

Maar, er is ook goed nieuws. Want, hoewel er geen echt Kunstenfestival is in Watou (ook om gehuild), is er wel een bundel. Die ik al had gekocht in De Groene Waterman. En, er is een fietsroute van 34 km, met over het traject verspreid 15 gedichten. En die route reden we dinsdag. Zo hard de moeite! Zeker een aanrader!


Het is er open en ruim. Met weidse vergezichten. Poëzie op zich. Het is ook tof om op zoek te gaan naar de Watou-palen die een gedicht flankeren. De meeste zijn gewoon zo te lezen maar sommige gedichten kan je ook beluisteren. Mét elleboog aan te tikken, je loopt dus geen enkel risico.
Een vakantie-gevoel in eigen land.
Super fijn hé!

Daarna waren we van plan om een ijsje te eten op één van de terrassen aan de kerk van Watou, wegens de drukte hebben we dat niet gedaan. Maar hé, een Cornetto aan een tankstation, dat is ook vakantie-gevoel :)

Waar je wél aan moet denken: neem eten en drinken mee, je kan onderweg niet naar een toilet én het gaat wat op en af. Maar het is zo hard genieten van kunst én natuur dat je die minpuntjes er bij neemt.

Om toch een beetje Engeland te hebben lees ik momenteel: Een ander leven.

En zo komt alles, op de één of andere manier wel weer wat goed.


''Laat komen wat komt. Laat gaan wat gaat. En ervaar wat overblijft.''
-Ramana Maharshi-

Zorg goed voor jezelf,
Els

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!  

donderdag 16 juli 2020

dE LeeSclub leest

Hamnet.

Goedemorgen Leesclubbers. Wat een triest weer, lees-weer dus :)
Een ideale dag voor dE leeSclub! Thee en koekjes klaar? Daar gaan we!
We lazen, met veel plezier, Hamnet en ons volgende boek wordt De jongen, de mol, de vos en het paard. Geen lees-boek, wel een troost-boek. En troost heb ik nodig. Waar we in de lente nog dachten de zomer te kunnen redden blijkt dat toch niet helemaal waar te zijn. Ik heb best een zwaar voorjaar gehad (wie niet?) en onze vakantie valt in duigen. Ik ben nog niet genezen en onze 2 poezen zijn ziek. Dan helpen boeken. Dan helpt De jongen, de mol, de vos en het paard. Heel hard. Het is een boek dat je er telkens opnieuw bij kunt pakken. We bespreken het hier samen op donderdag 27/8.



Maar eerst Hamnet. Ik las het in volle lockdown en het nam me helemaal mee naar een andere wereld. Dat deed zo veel deugd! Een boek vol opwijkende mensen! Mijn recensie:


Na het lezen van Ik ben ik ben ik ben, was ik weergaloos verliefd op Maggie. Nu houd ik van haar. Intens diep. Hamnet is een meesterwerk, een gouden kroon bezet met diamanten op 20 jaar schrijverschap.

Qua bezieling, zinderende taal, zinnelijke beschrijvingen doet Hamnet denken aan het Moerasmeisje van Owens, aan Hall’s De komst van de wolven en Connely’s De meisjeskleedkamer. Qua verhaal lijkt het op niets dat ik ooit gelezen heb maar heeft het de blauwdruk van elk klassiek verhaal in zich.

We lezen het verhaal van Hamnet, de zoon van Shakespeare, die de inspiratie vormde voor het beroemde stuk Hamlet. Daarnaast is het ook het verhaal van Shakespeare zelf, Hamnet’s tweelingzus Judith, zus Susanna, de ganse familie, Stratford-upon-Avon in 1596. En bovenal is het de magistrale moeder Agnes die op magische wijze betovert.

Soms cirkelen we boven hun levens, als haviken in de vlucht. We zien de natuur met al haar prachtige details en bewoners, we nemen een kijkje in de hoofden van personages die levensecht worstelen, we ruiken en voelen de vuile drukte van Londen, we zien het onderbed dat niet meer wordt uitgeschoven, de eenzame schoenen die wanhopig wachten op hun eigenaar.
Soms duikelen we pardoes een wormgat in en volgen zo een vlo vanop een speels aapje tot in een kistje handgeblazen kralen gewikkeld in vuile doeken.

De pest die rondwaart is herkenbaar als vijand deze dagen. En toch voelt het lezen van dit boek bijna nooit beklemmend aan, eens je het zenuwslopende begin achter je gelaten hebt.

Agnes ziet dingen, hoort stemmen, voelt wat anderen (nog) niet weten. Ze geneest met kruiden die ze zelf kweekt. Maar niet alles valt te herstellen… Maggie heeft de kracht die Agnes bezit overgenomen. Ze heeft, nog meer dan in haar vorige boeken, de gave om je hart en ziel te beroeren, vast te grijpen, en je zo het verhaal in te sleuren.

Dit boek lees je in stapjes, omdat je de Hamnet-wereld niet meer wilt verlaten. Niet omdat die zo mooi, menslievend of meegaand is. Wel omdat hij intens is, zinnelijk, gelaagd en verslavend. Je huilt als het uit is, omdat het uit is.

Boek van het jaar, nu al.



''Huil niet omdat het voorbij is, glimlach omdat het er was.''
-Dr. Seuss-


Bedankt om weer mee te lezen!
Liefs Els


Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!