Back to work

Vandaag vlieg ik er terug in

Altijd even wennen om na een maand weer te gaan werken. Ik probeer dan ook altijd het vakantiegevoel en de rust in mijn hoofd lang vast te houden maar meestal is die op dag 1 weeral verdwenen. Normaal zeker? Benieuwd hoe lang het vandaag duurt...

Na Engeland was ik nog niet echt rustig. Dat we afgelopen weekend nog 3 dagen naar Zwitserland gingen speelde wel een rol. Weeral iets engs ;) Weeral 'voorangst'...

Maar ik heb mijn best gedaan in verband met 'voorpret'.

Onze Engeland vakantie was al betaald in 2019, we hebben ze 2 jaar mogen opschuiven. Dus was er nog vakantiebudget. Vroeger reden we door het prachtige Zwitserland richting Italië, we droomden er al jaren van om er nog eens eventjes te zijn. Toen bleek dat Nahko er zaterdag optrad (zijn muziek sleurde me door de pandemie) en zeiden we voor de grap: we gaan er gewoon naartoe. Dat was in juni en leek veel te wild voor ons. Maar we deden het toch. En het was magisch mooi!

 

 

Een klein, alternatief festival. 1 weitje. 1 voorprogramma, dan het hoofdprogramma. 2 tentjes met eten, 2 met drankjes. Allemaal lokaal en vegan. Ieder zat op zijn eigen dekentje. Voor ons het kleine podium, versierd met bloemen en dromenvangers. Achter ons de ondergaande zon, daarna boven ons de sterren. Magie!

En nu ben ik nog steeds rustig én ook wat hyper. Van geluk, stressy omdat ik terug aan het werk moet én... we zijn bezig met de adoptie van een nieuwe man voor onze kattin Caries!

Veel om dankbaar voor te zijn op deze Dankbare Dinsdag!

Ondertussen lees ik het prachtige Tot in de hemel.

 

I believe in the good things comin', comin', comin', comin'.

-Nahko-

 

Tot donderdag, tot dE LeeSclub,

Els

 

 

 

Luikjes die opengaan

Heb jij dat ook?

Heb jij dat ook, dat je iemand iets hoort zeggen en denkt: Ja, zo is het, waarom dacht ik dat zelf nooit!? Wel, dat had ik een paar maal bij Lieke Marsman in Zomergasten. 

Ik ben een angstige doemdenker. Mijn ptss heeft daar niet zo positief aan bij gedragen. Toen we begin augustus 5 dagen naar Engeland gingen deed ik dan ook bijna in mijn broek. Het was 3 jaar geleden dat we 'echt' op reis gingen. Ondertussen was er Brexit, hadden we een reispas nodig, is er nog steeds een pandemie,... Maar, zoals Karel al voorspelde was het een zeer fijne (niet enge) reis. 

Laatst las ik dat elke reis uit 3 delen bestaat: de voorpret, de reis zelf en de napret (mooie herinneringen). Deel één heb ik dus nooit. Bij mij is het 'voorangst' :) Wat maakt dat ik dus een derde van mijn reis 'mis'.

Het is ook niet enkel voorangst. Ik heb ook een beetje de schrik om te hoge verwachtingen te hebben, zodat het alleen maar kan tegenslagen.

Aan die angst werk ik, in therapie en door dingen waar ik bang voor ben toch te doen.

Lieke leerde me dat hoge verwachtingen hebben goed is. Ja, het kan tegenvallen, maar wat dan nog. Leg de lat gewoon hoog, qua verwachtingen. (Dan is je deel één alvast wél fijn.) Ik hoorde het haar zeggen en het klikte in mijn hoofd: Oh ja, zo kan het ook! Geen idee of ik zo kan omdenken maar ik ga het in ieder geval proberen. 

Herken jij dit? Die voorangst?

Heeft er wel eens een uitspraak van iemand geklikt in jouw hoofd? En volgde er toen een omslag?

 

Deze week lees ik in spoedtempo Traumasporen.  Die heb ik al maanden liggen en wil ik uit hebben voor Bessel zondag in Zomergasten aanschuift. Als dat lezen te zwaar wordt geniet ik verder van het derde (jammer genoeg laatste) deel van de Montagues; geweldig!

Wat lees jij nu?

 

dE LeeSclub stellen we een weekje uit wegens Karel zijn extra vakantie.  

 

 

The thing you fear the most, has no power. Your fear of it is what has the power. Facing the truth, really will set you free. -Oprah Winfrey-

Een fijne week gewenst,

Els

 

 

Hier ben ik weer

Een tussendoortje.

Goedemiddag allemaal! Wat was me dat afgelopen weken!? Warm, warm, warm! Karel en ik zijn het gelukkig gewoon van mijn werk om vroeg op te staan dus dat deden we tijdens onze vakantie samen ook. Met vroeg bedoel ik 4 uur :) Dan hadden we tijd genoeg om leuke dingen te doen voor de grootste hitte, was het nog kalm op de weg en waren we overal als eerste of alleen. 

 

Sinds gisteren is hij terug aan het werk, 3 dagen deze week en 3 dagen volgende week. Daarna zijn we  weer samen thuis, tot we beide weer beginnen werken op dinsdag 30 augustus. We hebben nog wat om naar uit te kijken! Maar ook al veel moois om op terug te kijken.

 

Enkele hoogtepunten:

-in de river Derwent zwemmen, met grazende schapen die naast ons water komen drinken 

-een hert zien in Wéris

-een half uur lang een hond hebben

-lezen onder ontelbaar veel bomen

-om 7 uur 's ochtends pootjebaden in de Zoutelande zee

-Lieke Marsman in Zomergasten

-na uren wandelen zelf gesmeerde boterhammen eten op een bankje

-gelukkige mensen tijdens de Pride Parade in Antwerpen 

-voor het eerst Eggs Benedict eten (zonder spek!)

-op de stappenteller zien dat we meer dan 16 000 stappen hebben gezet

-...

 

We waren samen, vaak alleen met ons twee.

We lazen, wandelden, babbelden, zwommen, aten, dronken, luierden,...

 

Het was goed.

Genoeg.

 

En hoe was jouw warme periode?

 

Momenteel lees ik: Portret van de zomer.

En jij?  

 

 

Op het moment dat je je verbonden voelt met de natuur, voel je je niet verdwaald of eenzaam.

-Angélique Heijligers-

Tot binnenkort,

Els

 

Een lach en een traan

Opwijkende donderdag

Bedankt voor jullie lieve vakantiewensen. Zaterdag nog 1 dag werken en dan begin ik er aan...

 

Gisteren was ik én heel blij én heel triest.

Ik kwam thuis na mijn werk, ging buiten de was ophangen en zag toen dit:

 

 

Eerst was ik kei blij: eindelijk een zonnebloem! Yes! De vorige werden allemaal kapot gebeten door de duiven. Ik dacht: ik kan het toch. En toen kwamen de tranen, massa's. Want ik besefte dat niet ik het gedaan had, maar wel Sieriel. Hier ligt hij begraven en we zaaiden veel bloemen op zijn graf en dit is de eerste in bloei. Ik moet weer huilen nu ik het schrijf.

Zo mooi én zo triest.

 

Maar zo is het leven vaak hé. En-en. Soms moeilijk te begrijpen voor een zwart-wit denker als ik. Die dankzij 24 jaar samen met Karel al veel geleerd heeft over grijs-denken, maar toch. Merci goeroe Karel :)

 

Ik wens jullie, en mijzelf een augustus vol en-en. Met veel tijd en aandacht voor opwijkingen allerhande. Met het grootse zien in kleine dingen. Veel bomen, bloemen en boeken. 

 

Momenteel ben ik nog bezig in Liefdeloos en dat verwarmt mijn hart, fijn! 

Tot op Instagram (dat ik graag terug zou zien zoals het vroeger was, jullie ook?) of tot binnen een paar weken.

 

Let your faith be taller than your fears.

-?-

 

Liefs, Els

 

 

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!    

 

 

Lees ze, leef het,

Els

Hier ben ik weer

De hitte overleefd?

Iedereen de hitte goed overleefd? Het was de moeite hé... Ik heb liters water gedronken en liep rond met een nat sjaaltje in mijn nek. Zo heb ik de 34 graden op mijn werk net overleefd.

 

Gelukkig had ik iets fijns om naar uit te kijken: 4 dagen vrij, samen met Karel. Niet alleen een echt weekend (normaal werk ik op zaterdag) maar ook 2 dagen er voor. We gingen naar het Wildpark in Han. We maken altijd dat we daar als eerste aan de poort staan, dan is het de hele dag lekker rustig op het wandelpad en zijn de dieren nog niet gevlucht door de drukte. Eerst zagen we geen wolven maar toen zagen we er uiteindelijk 3! Yes! Ik ben een wolvenfan en omdat ik net dit prachtige wolvenboek uit had wou ik ze nu echt wel zien!

 

Op vrijdag gingen we even iets drinken in de Zoomerbar. Ook heel fijn. 

 

Zaterdag bezochten we Brugge, omdat het hoofdkantoor van Karel zijn werk daar is en hij daar om de twee weken een dag werkt. We waren daar ook vroeg, gelukkig. We bezochten 3 Confituur Boekhandels (ik wil ze ooit allemaal gedaan hebben), keken nog wat rond, aten een soepje in de Wasbar en gingen terug naar huis. Veel te druk. 

 

Op zondag gingen we zwemmen en lazen we even mee met Slow Reading in het Stadspark.  

 

Dat lijkt allemaal niet veel maar voor mij was het meer dan genoeg. Ik ben elke avond om 20-21 uur gaan slapen :) Ik heb het het liefste zo: heel vroeg ergens naar toe, rond de middag naar huis zodat ik nog tijd genoeg heb om te ontladen voor ik moet gaan slapen. Heb jij dat ook?

 

 

Ik heb ook veel gelezen. Momenteel lees ik Liefdeloos. Van de auteur van Heartstopper (nog niet gelezen, jij wel?)!

Deze week werk ik nog. Vanaf volgende week heb ik mijn jaarlijkse maand vakantie. Karel heeft de eerste 2 weken en half ook vakantie. Ik vrees dat ik dus niet veel ga bloggen... Maar je kan me altijd volgen op mijn Instagram. 

 

Time spent with a cat is never wasted.

-Colette-

 

Liefs,

Els

 

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!    

Warm

Beetje schrik.

Ik  heb een beetje schrik om te gaan werken seffens. Ik vertrek met de fiets om 11 uur, op mijn route is geen schaduw. Ik werk tot 19 uur, in een kleine bakkerij zonder airco en met de oven onder onze voeten in de kelder. Dat wordt afzien...

 

Soms zijn enge dingen wel fijn. Vrijdag gingen we naar Kae Tempest op Gent Jazz. En dat was magisch mooi! Dank u Karel om mij er naar toe te slepen! In theorie wou ik heel graag gaan maar in de praktijk durfde ik niet: sinds C zijn we nooit meer uit geweest, ik wou niet besmet raken, mijn comfortzone is door die lockdowns super klein geworden (veel kleiner dan een festival) en ik moest de dag erna om 4 uur opstaan voor mijn werk. 

We gingen toch en ik heb nog steeds een glimlach als ik er aan terugdenk. Hoera! 

 

Vandaag overleef ik ook wel weer. Lastig of niet. 

Hou jullie fris!

Een boek is altijd een goed idee, ik lees momenteel: Ooit waren er wolven. Prachtig boek. 

 

Ons leven gaat verloren aan ruis. Versimpel. Versimpel.

-Henry David Thoreau- 

 

Sterkte vandaag,

Els

 

 

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!      

dE LeeSclub las:

Ik zal je nooit meer.

Goedemorgen LeeSclubbers! Thee en koekjes klaar? In dit geval misschien ijsthee ;) 

Daar gaan we! We lazen het prachtige Ik zal je nooit meer van de geweldige Tatjana Almuli. Ons volgende boek wordt een graphic novel! Ideaal vakantie-leesvoer. Ik las er zo veel indrukwekkend goede de laatste tijd maar het is me gelukt er eentje uit te kiezen. Met name: Zwanendrifters! Dat bespreken we hier samen op donderdag 25 augustus. Dan zit de zomer er alweer bijna op en mijn maand vakantie tegen dan ook bijna... Het ideale moment om samen te lezen. 

 

 

 

Maar eerst Ik zal je nooit meer! Waren jullie ook zo onder de indruk van Almuli haar moed, kracht en schrijfpen? Een indrukwekkende vrouw hé!

Mijn recensie:

 

 

Sinds Knap voor een dik meisje ben ik fan van Almuli. Ik ben fan van haar schrijven, haar foto’s (de naaktkalender van Damn Honey!) én haar Instagramaccount (ik wil ook gaan wildzwemmen!).

 

Tatjana lijkt me op al die plaatsen te zijn wie ze is: zonder filter, kwetsbaar én sterk, moedig en bang, uitbundig én triest. Ik vind haar een prachtvrouw. In Ik zal je nooit meer speelde ze het weer klaar om me gigantisch te ontroeren, me pijn in mijn buik te bezorgen en me bovenal een half boek te laten onderlijnen. Wederom schreef ze over een onderwerp waar ik niets mee heb (mijn moeder leeft nog, die van haar stierf toen ze 16 was) maar waar ik zo veel in herkende.

 

Zonder ooit sentimenteel te worden schrijft ze heel open en eerlijk over haar gevoelens van rouw, verdriet, boosheid, angst, twijfel en verwarring. Over haar uitgestelde rouw, het intergenerationele trauma, de zoektocht naar haar veel te vroeg overleden moeder schrijft ze immens rauw en meeslepend. Soms moest ik het boek even wegleggen, omdat de brok in mijn keel of de bal in mijn buik te hoog kwam te zitten. En toch las ik dit boek heel graag. Het raakte me diep en zindert nog na in mijn hoofd én lichaam.

 

Ik wens Tatjana een rustig, vredevol leven toe. En toch, sorry, hoop ik dat ze nog een beetje blijft worstelen. Ik zou haar wijsheid en sprankeling op papier niet kunnen missen!

 

 

 

Bedankt voor het meelezen, laat hieronder gerust weten wat jullie er van vonden. Ik ben benieuwd! 

 

Ohja, er is een nieuw boekenplatform: The Storygraph.  Ik zit er nog maar 1 dag op en moet alles nog een beetje leren kennen. Zit jij er al op? Tips? Vrienden worden (ik ben daar Els04)?

Als het iets met boeken is wil ik er bij zijn hé :) Noem het een opwijking ;) 

Momenteel ben ik bezig in De buitenkant!

 

The power of finding beaty in the humblest things makes home happy and life lovely. 

-Louisa May Alcott-

 

Lees ze,

Els

 

 

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!