Vlaanderens Mooiste 2018

Een echte coureur ;)

Vandaag op Dankbare Dinsdag een dikke merci aan mijn Karel. Want hij was diegene die in mij geloofde en mij overtuigde dat ik een 'echte koers' kan rijden.
Door mijn ptss sukkel ik al wat jaren met mijn lichaam, daardoor ga ik soms ook twijfelen aan mijn eigen kunnen, mijn kracht. Karel niet.

We gaan regelmatig samen zwemmen en fietsen, we fietsen ook al eens samen op de koersfiets maar een koers rijden dat was iets voor Karel. Tot afgelopen zondag, toen reden we samen een rit in Vlaanderens Mooiste. 
Ik voel het nog aan mijn poep en schaamstreek ;) Maar voor de rest was het super tof. Beetje afzien, veel mooie natuur, een echte bevoorrading (met rozijnen en chocolade en bananen en appelsienen en kracht-peperkoek) en gewoon gaan en blijven gaan.

Weeral een grens overgestoken, woehoe! Ondanks al mijn pijnen en lastige dingen kan mijn lichaam wel geweldig dingen bereiken. -Misschien een reden om dat lichaam wat meer graag te zien, Els!?-

Deze benen deden het :)
Het was zeker niet de langste rit, het was misschien wel de traagste rit die dag maar ik reed ze uit. Ik deed zelfs 8 km meer omdat we de bevoorrading eerst misten, door toedoen van een niet zo snuggere seingever :(

Blijven dromen, niet opgeven, je kan meer dan je denkt!
Ge ziet wel...


''Gedachten worden dingen; kies voor de goede gedachten.''
-Mike Dooley in Thoughts from the Universe-

Nog een fijne Dankbare Dinsdag!
Liefs Els

In therapie

Mijn traject

Wij mensen hebben meer gemeen dan we verschillen. Dat besef ik meer en meer. Bijvoorbeeld door een boeiende documentaire die ik vorige maand op BBC zag over Sylvia Plath. Wat resulteerde in de aankoop van De dagboeken, hoewel ik verzuip in het aantal nog te lezen boeken ;) Maar ook door de verhalen van Esther Perel en mijn jarenlange therapie.

Vlak na de overval kregen wij bijstand van een traumapsycholoog. Die man was aangesteld door de keten van benzinestations waar ik uitbater voor was. Bleek al heel snel dat zijn hoofddoel was om me weer in mijn station te krijgen, ipv me echt te helpen...
Daarna gingen we zelf op zoek. De eerste was een EMDR therapeut waar we pas mochten beginnen als we eerst een giga dik boek over de werking van EMDR lazen. Eén van de raarste dingen vlak na de overval was dat ik, letterfretter, toen geen letter kon lezen... Die therapeut viel dus ook af.
Bij geen enkele therapeut gespecialiseerd in trauma kon ik binnen het half jaar terecht (Karel was al afgehaakt), wat me vijgen na Pasen leek dus zij vielen ook af.
Daarna contacteerde ik nog een lijst van 'gewone' psychologen. Waarvan geen enkele me wou aannemen omdat ik een té specifiek probleem had, dat niet hun domein was.

Toen raadde een inspecteur bij de politie, die met onze zaak bezig was, me energiecoach Griet aan. Iedereen verklaarde me voor gek. Maar ik heb daar veel aan gehad. Griet kon goed luisteren en haar handen gaven me een goed gevoel. Dat was meer dan ieder ander me toen kon of wou geven. Dus noem het hoe je het wil, denk er over wat je wil, maar mij heeft het toen geholpen.
Na verloop van tijd werd het te moeilijk om te blijven gaan (te duur, te ver weg,...).

In die periode was er net een nieuwe psycholoog in ons dorp begonnen. Ik kon er zelf met de fiets heen, hij was niet zo duur (beginner) en hij wou me aannemen.
Daarbij vergat ik maar even mijn bezwaren: jonger dan ik, een beginner, niet gespecialiseerd in trauma,...).

Bij hem ga ik nog steeds, niet meer zo frequent als toen. Een soort van onderhouds-werken. Ik heb het me nog geen dag beklaagd. Hoewel, dat is gelogen. Therapie is echt afzien, nog steeds. Elke keer opnieuw vertrek ik met tegenzin en begrijp ik niet wat ik mijzelf blijf aandoen :) Maar echt beklagen!? Nooit! Beste beslissing van mijn leven.
De weg er naar toe was niet makkelijk maar het is dat het zo moest zijn. Ik ben blij dat het zo gelopen is.

Waarom dit lange verhaal? Om te tonen dat we elkaar wat meer graag moeten zien, wat liever en begripvoller zijn. Voor elkaar maar ook voor onszelf. Soms hebben mensen professionele hulp nodig maar we kunnen ook zo veel zelf doen. Voor elkaar, voor onszelf. Soms zijn kleine dingen (luisteren, aandacht, lichamelijk contact) de kleine dingen die grootse doelen bereiken.

We worden om de oren geslagen met ronkende titels en diploma's maar vaak blijkt de beste dokter/therapeut diegene die niet te koop loopt met die dingen maar gewoon graag en vol goesting zijn/haar werk doet.
Iemand die met jou een tocht wil aangaan, die je de weg een beetje wijst maar je je pad zelf laat bewandelen. Met vallen en opstaan.
Ondertussen kwam op dat pad ook mijn homeopate meewandelen. En ook zij legt veel verantwoordelijkheid bij mij.

Ik groei, met helpende handen om me heen.
Ik hoop dat jij ook mag groeien. Dat is mijn opwijking: mijn lastige dingen, dingen waar ik me soms over schaam, met jullie delen opdat jullie ook mogen groeien!

Kunstenfestival Watou.

Jullie verhalen zijn altijd welkom, hier of via mijn mail.

Try something you think you might fail at. You'll be prepared to fail. You cannnot lose.
-?-

Liefs Els

De laatste...

...Zomergasten

Wow, zondag was het weer een geweldige aflevering van Zomergasten, deze keer met Esther Perel. Wat een super boeiende Madam!
Naar haar kijken is een beetje in therapie gaan, ze zegt zo veel dat je doet nadenken over jezelf. Het fijne is ook dat je je minder alleen voelt met je gedachten en gevoelens. Een ferme aanrader!

Net als Esther ben ik fan van de Before trilogie (waar ik graag een vervolg van zie over 2 jaar!). Haar boeken staan ook al op mijn lijstje.
Voor mij is dat goede televisie: programma's die je aan het denken zetten, je dingen doen opzoeken, je boeken op je lijstje opleveren,...

Dus op deze Dankbare Dinsdag zeg ik: "Dank u Esther, dank u Jeanine en dank u aan het ganse Zomergasten-team!"

''Verontschuldig je nooit voor het tonen van je gevoelens want dat is hetzelfde als je verontschuldigen voor de waarheid.''
-Benjamin Disraeli -

Nog een fijne dag,
Els

Grote laarzen, kleine pasjes

Ik ben een dromer...

noem het een opwijking :)
Elk jaar, voor mijn maand vakantie, droom ik dat ik tijdens die bewuste maand anders en beter ga worden. Klaar voor de dagelijkse strijd die leven met ptss en hsp soms best wel is. De vakantie is dan ook elk jaar een teleurstelling, op dat vlak.

Jaren therapie hebben me geleerd dat veranderingen traag maar gestaag gebeuren, vaak zelfs zonder dat je het merkt. Je ziet het pas als je even stilstaat en achterom kijkt. En toch... Jawel, dit jaar waren de verwachtingen weer hoog gespannen. En ja, ik (wij) heb(ben) grenzen verlegd. Kleine en best wel grote (bvb een andere vakantiebestemming gekozen, wél centerparcs UK maar een ander park). Maar een ander mens voel ik me niet.

Hoewel. Ik ben me er dit jaar meer van bewust dat grenzen worden verlegd door te doen. Door nieuwe ervaringen leg je nieuwe verbindingen in je hersenen en zo worden moeilijke dingen keer per keer makkelijker. Dus al voel ik me niet anders, ik ben het wél! Dat beseffen geeft me een goed, gegroeid, gevoel.
Trouwens, ik verander elke dag. Stap voor stap. Jij ook. En nee, dat is niet eng, je krijgt gewoon telkens een nieuwe kans!

"I can't go back to yesterday because I was a different person then."
-Lewis Carroll-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els

Ps: Ivm hsp: Leven zonder filter is een geweldig boek daar over.

I can't go back to yesterday - because I was a different person then.
Read more at: https://www.brainyquote.com/quotes/lewis_carroll_383866"I can't go back to yesterday because I was a different person then." - Lewis Carroll

I can't go back to yesterday - because I was a different person then.
Read more at: https://www.brainyquote.com/quotes/lewis_carroll_383866

Vooruitgang

Hop met de geit

Seffens vlieg ik er na een maand vakantie weer in. (Omdat onze bakkerij sluit zijn wij verplicht onze 4 weken vakantie in 1 keer op te nemen.) Het zal 'efkes pieken', zoals wij zeggen.
Het was een mooie maand en net als in de Zomergasten aflevering met minister Wiebes was het thema: vooruitgang. (Even tussen haakjes: ik zag nog maar een deeltje van de aflevering én ik ken niets van zijn politieke kleur/voorkeur dus daar associeer ik mij niet mee.)

Terwijl ik het Wiebes hoorde zeggen besefte ik dat het ook voor mij(n vakantie) geldt: je hebt optimisme nodig. Als je gaat voor 200 en je komt van 0 dan is het al heel wat als je op 150 strandt. Dat is een overwinning, geen falen!
Woehoe, fijn inzicht!
Dus dank u minister!

Ik las tijdens onze 5 dagen Engeland eindelijk Walden. Soms lastig, soms raar maar bovenal boeiend en inspirerend!

''Er is geen goed dansen of slecht dansen. Dansen is dansen.''
-Olaf Hoenson-

Fijne Dankbare Dinsdag,
liefs Els

Zomergasten

Tussen het mijmeren en verwijlen door....

even een dienstmededeling ;)

Ik heb nog een weekje vakantie, Karel ging vandaag terug aan het werk :(
We hebben 2 geweldige weken samen doorgebracht. 5 dagen in Engeland, de andere dagen zaten we hier en daar voor een dagje. Veelal in België maar ook geregeld in Nederland.

We wandelden, zwommen, lazen, lachten, verlegden grenzen en omzeilden beren op de weg. Later meer.

Heel af en toe keken we wat tv (uitgesteld) en werd ik een beetje verliefd op Marleen Stikker. 
Ik zag haar in Zomergasten en was 3 uur geboeid; wat een Madam! Ze is gigantisch slim, belezen, geëngageerd, breed geïnteresseerd, moedig, vooruitstrevend,... Dringend tijd dat ze meer aan bod komt in de media.
Je kan de podcast nog luisteren en zondag is er natuurlijk een nieuwe (ongetwijfeld boeiende) Zomergasten aflevering. Geniet er van!

''Jij bent de hemel; al het andere is slechts weer.''
-Pema Chödrön-

Ik kom langzaamaan weer in de echte wereld, u hoort nog van mij ;)
Liefs Els

dE LeeSclub las:

Mijn versie van jou

Goedemorgen, hier gaan we weer! Ook zo genoten van ons boek van dE Leesclub? (ijs)Thee en koekjes klaar?
Hier gaan we!

Eerst even dit: ons volgende boek wordt een 'echt jongensboek'. Omdat het niet altijd boeken door een vrouw geschreven moeten zijn. En als 'ze' een boek door of over een vrouw geschreven een vrouwenboek noemen dan noem ik een boek door en over een man geschreven een mannenboek. In dit geval best nog een jongen dus vandaar 'jongensboek.' Ik moest er even inkomen maar dan was ik ook echt vertrokken en kon ik niet meer stoppen. Benieuwd? Lees dan mee! Op donderdag 13 september komen we hier weer samen om Het boek van Joe te bespreken.

Ik deel zo graag mijn tips met jullie, mijn tips vol opwijkingen. Als ik merk dat die boeken jullie ook aanspreken voel ik mij minder alleen als opwijkeling ;)

Mijn versie van jou dus, in deze Pride-periode helemaal op zijn plaats.
Mijn recensie:

De sobere (maar mooie) cover staat in schril contrast met de regenboog-bladwijzer die je bij dit boek krijgt. Die regenboog maakt al direct duidelijk dat dit een LBGTQ+-boek is…

Mijn versie van jou begint als de biseksuele Tanner een boek moet schrijven voor een werkgroep op school. Om deze opdracht tot een goed einde te brengen krijgt de groep hulp van mentor Sebastian; oud leerling van de school én zoon van de bisschop. Waar Tanner eerst denkt dat dit makkelijk zal worden, wordt al snel duidelijk dat het niet eenvoudig gaat zijn. Vanaf het eerste moment dat Sebastian de klas binnenstapt wordt Tanner namelijk stapelverliefd op hem.

En hoewel Tanner’s familie weet dat hij bi is en dat ook aanvaardt (tot glitterstickers toe) weet de rest van de streng gelovige gemeenschap van niets. En het is ook de bedoeling dat dit zo blijft…

Mijn versie van jou is superromantisch, aangrijpend, spannend en om gewoon helemaal verliefd op te worden. Tijdens het lezen ga je zwijmelen, glimlachen, huilen, gefrustreerd raken,…

Sebastian is HLD, een mormoon, iets waar ik nauwelijks iets vanaf wist voor dit boek. Daar is nu verandering in gekomen. Op een heel informatieve, maar toch niet-storende manier wordt doorheen het verhaal heel wat informatie over het geloof en de bijhorende regels en verwachtingen medegedeeld. Dat maakt dit boek nog aangrijpender en boeiender, je snapt de hopeloosheid van de situatie.

Alle personages zijn levensecht en ze sprankelen en bruisen. Ik wil ook een beste vriendin zoals Autumn en begripvolle ouders zoals die van Tanner. Ik wil ook nog eens de allesoverheersende bezetenheid voelen van een eerste liefde…

Mijn versie van jou is een boek met een boodschap: dat het ok is om LBGTQ+ te zijn. Maar het verhaal is zo geweldig dat het niet als een boodschap voelt maar wel als iets om trots op te zijn, om van te genieten. Dat het niet is wat je bent, maar wie je bent. Echt een geweldig boek.

Achteraan is nog een lijst toegevoegd met boeken, films, websites en groepen die rond hetzelfde thema draaien. Een supertoffe aanvulling. Lauren en Hobbs hebben een verhaal geschreven dat je zal raken en ontroeren en dat je niet snel zal vergeten, geniet er van!

Ben jij ook fan? Bijgeleerd? Ontroerd, geraakt?

''Het leven is een opeenvolging van lessen die moeten worden geleefd om ze te begrijpen.''
-Helen Keller-


Bedankt voor het meelezen! Boekentips zijn altijd welkom.
Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van; lees ze!
Liefs Els

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!