Ne mooser

Van geuzennaam tot eretitel 

'Ne mooser' dat was ik, ben ik in feite nog steeds. Maar nu draag ik die naam al wat meer met trots. Ik probeer de Ali B in mij te vinden, hij omarmde zijn geuzennaam knuffelMarokkaan toch ook (ja, de 'halve Hollander in mij houdt wel van Ali B :) )!?

Dus mooser zjin is mijn op-wijking van deze week, nem :)
Ne mooser, dat is dus iemand die maar wat aanmoddert en alles op zijn/haar (volgens anderen foute) manier doet. Niet een mooi recept of plan volgen maar aan alles een andere draai geven. Niet netjes en perfect werken maar op het gevoel en met veel morsen. Zo van die dingen zijn typisch voor ne mooser en ja, ook voor mij!
Zeker als ik creatief bezig ben of als ik aan het koken ben.

Koken doe ik zo graag, zeker sinds we vegetarisch eten. Dat heeft mijn goesting en creativiteit alleen maar aangewakkerd! Ik experimenteer er op los. Veel variatie is dan het voordeel, het nadeel is dat ik nooit iets exact hetzelfde opnieuw kan maken...
Linzen, kikkererweten, chiazaad, lijnzaad, haverzemelen, noten, kaneel, rozijnen, agavesiroop,...allemaal dingen die ik graag en veel gebruik.
Ovenschotels, wokgerechten, eenpansgerechten, zo van die dingen doe ik het liefst. Veel smaken die onderling vermengd geraken, dat ik eet ik graag (Karel gelukkig ook).

En nieuwe dingen uitproberen (durfde ik vroeger nooit) doet de 'nieuwe Els' ook heel graag. Net zoals bakken. Allemaal niet goed voor de lijn vrees ik, maar ik probeer er altijd een gezonde draai aan te geven.
Als ik maar als 'een heks' in mijn keuken kan staan:)
(Mijn 'oma', Marloes, is daar heel goed in, in heksendingen. Met het verven van wol enzo, giga knap wat zei allemaal kan!)

De laatste dagen heeft de heks in mij al veel mogen 'moosen':

Rabarcello alla De gulle aarde.

Rabarbermoes alla mij ;)

Thee met munt, aardbeimunt, salie en ananassalie uit de tuin.

6 weken wachten en dan lekker zat worden ;)

Fruit weken in Amaretto.

Rauwe cacaobonen pletten in de vijzel.

Cacao onder geplette avocado en lekker op de boterham. (Ik 'stal' dit recept,  maar van wie? Vergeten, sorry!)

Cake met daarin het fruit en haverzemelen en chocoladestukjes.

Cake klaar, nu maar wachten tot Karel straks thuiskomt...

En ondertussen zat ik ook nog met mijn 'pollen' in het zand te moosen. Al mijn 'zaaisels' buiten geplant, nu de Ijsheiligen (bijna) voorbij zijn.

Kortom: Hoogdagen voor de mooser in mij :D

Oh wat ben ik blij, oh wat ben ik blij want er leeft een mooser in mij!
(om lekker mee te zingen als je je aangesproken voelt)
-Els, de mooser-

Maak er nog een gezellige, mooserige dag van!
;)

Liefs
Els

Oeps...

Oeps again. 

Oeps, weer in dezelfde val getrapt. Schrijf ik hier super enthousiast over een film die we aan het zien zijn blijkt een paar dagen later (als we hem eindelijk af kijken) dat ik het einde een sof vind!

Maar ach. Ik ben graag enthousiast, ik deel graag dingen met jullie die ik fijn vind (pun intended). Dat is gewoon één van mijn opwijkingen.

Hebben jullie dat ook: té vroeg enthousiast zijn? En ligt het aan mij: ik heb het de laatste tijd wel vaker dat ik het einde van een film een geweldige anti climax vind. 

Doordat 2 uitgeverijen besloten eenmalig samen te werken (in de plaats van elkaar kapot te concurreren bij het verwerven van de rechten over een boek) kunnen wij lezers nu genieten van 2 boeken van de geweldige Sara Baume! Echt een feest! Weken maanden jaren en Handwerk zijn 2 ferme aanraders! Dat weet ik zeker want ik heb beide boeken tot het einde gelezen ;) Je leest ze best in deze volgorde: eerst de roman, daarna het non-fictie boek (over, u raadt het al, handwerken). Dan merk je dat de personages uit de roman veel lijken op de schrijfster (tevens kunstenaar) en haar partner. En dan lees je ook dat ze ook echt in een rommelig, creatief huis wonen. Waar alles in het teken staat van hun werk/kunst. Heel boeiend, inspirerend en jaloersmakend.

Baume blijkt, net als ik, een Mooser te zijn. (Wel even vermelden dat ik absoluut niet meer pro de persoon ben waarover je leest na het klikken op de link!) In haar geval een Mooser die geniaal is en er haar brood met kan verdienen. In mijn geval een Mooser voor de fun én voor mijn zielenheil, rust in mijn hoofd. 

Ben jij een Mooser?

In Baume's werk hangt een beetje de vibe die ik ook opving in de huizen van Vanessa, Virginia en Vita (foto hierboven) afgelopen zomer. Héél inspirerend!

 

 

I'm so glad I live in a world where there are Octobers.

-L.M. Montgomery, Anne of Green Gables-

 

Lees ze,

Els

 

 

 

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!   

 

Ne mooser

Verloren en terug gevonden

Ik ben ne mooser. Ik was ne mooser. Ik was haar even kwijt. En het is nog zo een schoon opwijking.
Maar dat is dus iets dat ge niet kunt aanzetten, weet ik.
Maar wel afzetten, denk ik.
Qua, per ongeluk, afzetten zijn dit mede bepalende factoren: te veel op Instagram zitten (tijd versmossen en het gevoel krijgen dat alles al bestaat en beter bestaat), te veel iets 'goeds' willen maken, te veel piekeren en te weinig doen... En zo komt het dat er maanden niets spontaans uit je handen komt. Terwijl iets maken een soort van medicijn is.

Ik slaap al een paar weken slecht, moest vandaag een extra shift doen (al om 3.30 uur opgestaan), ben moe en was dat gisteren al en toch kreeg ik gisteren eindelijk nog eens een 'vonk'. Door het vol goesting bladeren in Maak je eigen boek, gekregen van mijn blog-oma Marloes?

Ik ben een uurke ofzo, zonder nadenken, bezig geweest. Wat bladeren hier, wat zoeken daar, vergeten schatten ontdekken, stempelen, knippen, plakken en toen was er dit (de 'inside' had ik al eens eerder gemaakt):

Totaal geen hoogstandje maar ik ben er wel supertrots op! Omdat het me toont dat ik het nog kan, dat ik er nog ben... al raak ik mezelf best vaak en makkelijk kwijt. Het leert me ook dat ik meer tijd moet nemen voor mij. Mij én mijn gemoos. Want ik krijg daar energie van en goesting. Al ben ik best wel moe :)

Mijn neefje zou ne 'floere' krijgen als hij het zou zien. Zijn motto tegenwoordig is: "Meten is weten." Sorry Jos, tijdens moosen meet je niet ;)


Herkenbaar?


''Neem alle tijd om je voor te bereiden. Maar heb je dat zorgvuldig gedaan, stort je er dan vol overgave in.''
-Sallust-

Maak er een lekker mooserige opwijkende donderdag van,
liefs Els

Ik ben...

Vaarwel Wensenboom

Jawel, morgen nemen we al afscheid van de Wensenboom :(
Omdat ik echt heel graag wou dat mijn Wensenboom een lang leven zou leiden heb ik een mail gestuurd naar de desbetreffende groendienst. Ik heb alles heel duidelijk uitgelegd en een link naar mijn blog toegevoegd, hun antwoord kwam heel snel en was heel 'nee'...
Pff...
Of dat nu goed of slecht is weet ik niet maar ik kreeg ook nog de opdracht alles zelf te verwijderen. Op mij had dit een nog deprimerender effect.
Ik voelde me weer net als toen ik kind was. Om het kind 'eens goed te laten voelen' wat het fout deed mag het zelf zijn/haar fout gaan herstellen. Dat ik mij zo voelde zal wel eerder aan mij liggen dan aan hun mail maar toch...

Ik voelde me klein en stom en naïef én een onnozele 'mooser' die daarenboven nog eens de wet had overtreden ook. Niet happy dus :)
En toen dacht ik aan de woorden van Truus Druyts : wat je achter 'Ik Ben' zet bepaald hoe je je voelt en wat je zelfbeeld is. Om te groeien en jezelf meer graag te zien moet je beginnen met je 'Ik Ben's' te veranderen.
In dit geval van:
Ik ben onnozel
Ik ben naiëf
Ik ben een mooser

Naar:
Ik ben vooruitstrevend, volg niet het geijkte pad
Ik ben een positieve, goed bedoelende soort van hippie
Ik ben een Mooser

Truus heeft me al meerdere malen geholpen, via haar wijze raad in haar radioprogramma op zondagavond. Ik geloof in 'goeroe Truus', noem het een opwijking :)
(Ik noem Truus een goeroe, zo noemt zij zichzelf niet hoor.)
Truus kan van die simpele dingen zeggen die te eenvoudig lijken om te werken maar die verrassend effectief blijken te zijn als je ze toepast.

Wat ik dus deed en daarom denk ik nu: jammer voor Hof Ter Saksen, gemiste kans, ik begin gewoon ergens anders een Wensenboom! Nog geen idee waar maar ik hou jullie op de hoogte...

Bomen genoeg :)

Wijsheid is een kwestie van keuzes maken,
zoals afzien van kleinere genoegens
ten gunste van grotere.
-Rick Hanson, Richard Mendius-

Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els

Ps: Er zijn nog schriftjes!

Een opwijking met schriftjes

Schriftjes, wat doe je er mee?

Vandaag wil ik het hebben over mijn schriftjes-opwijking.
Ik maak ze niet alleen, ik verslijt ze ook :) Dozen vol schriftjes staan al op zolder.
Schriftjes met recepten, met schrijfsels, plaksels, mooie woorden van anderen, geweldige columns,...
Ik zit niet op Pinterest, ik ben nog van de generatie die echt knipt en plakt én echt schrijft, met vulpen ;) Ik ben dan ook al 37 :)

Ik heb ook altijd een A6 schriftje in mijn handtas. Om titels van boeken te noteren (die ik dan opzoek in de bib) of dingen die ik wil maken, wil koken, ideetjes allerhande.

En wat ga ik binnenkort weer doen met een A5? Een roadbook maken.
Als je zelf nog op reis moet gaan: aanrader!
Het is ooit begonnen als entertainment voor de niet-rijdende passagier die zich op lange ritten al eens verveelt (ik dus). Eens een kind, altijd een kind. Ik heb zelfs nog plakdiertjes gehad, ooit gekregen van Karel toen we voor de tigste keer naar Italië gingen. Jammer genoeg zijn die gestolen, toen onze auto werd gestolen tijdens de gewapende overval. (Weken later kregen we onze auto terug, totaal loss en zonder de diertjes (Die hadden de overvallers gehouden!? Het waren wel toffe beestjes ;))

Roadbook dus. Voor elke tussenstop die we maakten had Karel een invulblad gemaakt: uur, temperatuur, soort van lucht,... van die dingen. Ondertussen was ik ook nog dj, snoepbevoorraader en koekenaangeeftser en kaartleester: hard werken :)
En ik had mijn bezigheid.

Nu, een jaar of (bijna) 20 later is 'de roadbook' al veel meer. Het is een boek voor onderweg maar ook voor ter plekke.
Voor elke dag maak ik pagina's:
-wat hebben we gedaan
-wat hebben we uitgeven (en hoeveel 'vreemd geld' hebben we nog over)
-ruimte om iets extra te schrijven of kleven

Ik maak ook extra pagina's voor:
-nieuwe woorden die we leren
-nieuwe dingen die we aten
-dingen die ik thuis wil maken
-dingen die we volgende jaar niet mogen vergeten meenemen
-recepten die ik wil proberen
-...

Dat klinkt nu allemaal als veel werk maar dat valt goed mee, ook het invullen ter plekke. En als je dat dan nog vol kleeft met bloemen, verpakkingen, rekeningen, boodschappenlijstjes,... heb je een geweldige (visuele) herinnering aan je vakantie. Als dat niet tof is!?

Wij vinden dat super tof. Ik zeker, ik ben niet alleen een verzamelaar maar ook een bewaarder. Een vat vol nostalgie en melancholie...
Een Mooser vol opwijkingen :)

Deze Mooser maakte vanochtend dit:

Haverkoek, om de patiënt (die al ijverig terug aan het werk ging na 1 week, ipv na 6) terug kip-lekker te maken :)


Country roads, take me home
To the place I belong
West Virginia
Mountain Mama
Take me home, country roads
-John Denver-


Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van en laat jullie roadbook-ideetjes maar komen,
liefs Els

Een makende Mooser!

Opwijken maar!

Ik ben een maker, een Mooser, een denker en een lezer. Dol op mooie woorden, vol opwijkingen en scrabble fan. Dan krijg je dit:

7 Dingen Die Fijn Zijn magneten! Leuk he!? Aangezien wij geen magneet-kleef-koelkast hebben (wel een papier-en -washi-tape-kleef-aan-koelkast :)) verkoop ik ze voor 2 euro per stuk. Wie zin heeft laat maar iets weten... ik geef jullie de kans voor ik ze in De Winkel Van Els plaats. Omdat jullie zo een schatjespatatjes zijn!

Woorden op papier, hout, glas, steen, ... Ik hou van woorden. Daarom lees ik ook zo graag, het is echt voedsel voor mijn ziel. Hoe staat het trouwens met Millie, Madammen van Dingen Die Fijn Zijn LEeSt? De mijne is al uit en ik smacht naar een verfilming :) Volgende week deze tijd doen we weer van LEeSclub, olé!

Vergeet niet iedereen in jullie omgeving 'aan te pielen' om hun vraag in te zenden, ik help graag!

Ik ga mij eventjes leggen, om half zes beginnen werken is lichtelijk vermoeiend ;)
Geniet van het zonnetje en vergeet niet om een #lentesprint te trekken. Werkt voor mij ook heel zen-nerig!


Pas als we met hart en ziel kunnen ontvangen,
kunnen we met hart en ziel geven.
-Brené Brown-

Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els

We wijken af...

Een woensdagse op-wijking!

Deze week ben ik er een dagje vroeger. Morgen ga ik geen tijd hebben want Karel is ook een dagje thuis en we gaan samen de hort op ;)

De opwijking van deze week is de volgende:

Dat donker weer maakt mijn foto's er niet beter op :(

Voila, aanschouw mijn adventskrans! Oei oei, waar zijn de groen takken hoor ik u al roepen. Awel die zijn er niet! Els is 'ne mooser' en een echte mooser moost een adventskrans in elkaar met wat er voorhanden is. In dit geval een bordje van de kringwinkel, beestjes van de rommelmarkt én zelf gesprokkelde herfstschatten.
En ja, ik heb geen 4 dezelfde theelichtglaasjes :)

Het jaar dat mijn moeder mij een 'echte' adventskrans ging leren maken was niet mijn beste jaar ;)
En ze deed nog zo haar best, het lag aan mij hoor.
Zo veel dat al die dingen die je nodig hebt kosten en daarna heb je nog uren werk én dan moet je dat ding ook nog geregeld water geven... Pffff!
Frustratie gaf dat, weken lang.

Toen had ik er jaren geen meer en sinds vorig jaar doe ik het alla mijzelf, nem!
Ik denk dat Jezus of God of Iemand Hierboven daar geen probleem met heeft.

Dat is ook een opwijking van mij: ik vergeet soms dat ik een mens ben ;)
Echt waar. Ik bedoel maar: ik denk dikwijls, elk mens mag zijn wie hij/zij is en doen wat hij/wil.
En dan vergeet ik dat dat dus ook voor mij geldt!
Ahja, ik hoor tot 'elk mens' dus bij deze: Wees maar jezelf Els.
Qua hoe je wil geloven, hoe je je wil kleden, wat je wil lezen; kortom hoe je wil leven! Nem!

(Wel binnen alle wetten en normen he, maar dat begrepen jullie al wel.)

Voila, daar staat weer een opwijking van mij 'op papier'. Toch weer een beetje in mij ziel laten kijken.
Ondertussen weet ik al dat dat goed voelt, opwijken tegen jullie.
Merci voor jullie luisterende oren en mede-opwijkingen!

Fijne opwijkende donderdag alvast!

Wil je kritiek voorkomen?
Zeg dan niets, doe niets, wees niets.
-Aristoteles-

Liefs Els

Een natje en een droogje

Bloemekes enzo...

Naast alles wat jullie al weten verzamel ik ook nog eens bloemekes en blaadjes om te drogen.
Stel er u niets serieus bij voor, gewoon op mijn eigen 'mooserige' manier:

Chaos ;)

De 'moeilijke' Jip en Janneke pers, met vijsjes.

De makkelijke, met draai-lieveheerkes ;)

Morsig soms, maar ook best mooi he!

Magnolia bloemen, eender welke kleur, worden altijd bruin...

Mooser zijn is dus een op-wijking op vele vlakken ;)
Ik ga dat echt meer en meer moeten omarmen, het is gewoon wat en wie ik ben. Ik vind alles fijner op die manier, waarom zou ik het dan 'echter' of 'netjeser' of 'volwassener' moeten doen!?

Ik droog die bloemen, kleef ze met van die 'kleefbolletjes' er in  en dat is het... Soms weet ik nog ongeveer van wanneer en waar de bloemen zijn, soms ook niet.
Meer moet dat niet zijn. Anders wordt het een 'moeten' en dan is het niet fijn meer.
En ja, ik gebruik 'kinderspeelgoed' ipv een echte pers maar dit werkt ook dus...
Laat mij maar wat moosen in mijn eigen universum, op mijn vrije donderdag, dan ben ik het gelukkigst. En jij?

Iemand met een nieuw idee is een vreemde vogel.
Tot het idee blijkt te werken...
-Mark Twain-

Maak er nog een geweldige donderdag van!
Liefs Els

Opwijken en worstelen

Young adult

Soms vergeet ik dat ik al 37 jaar ben, al lang geen worstelende puber meer. Sterker nog ik ben al dubbel zo oud als de meeste pubers, en toch...
Toch lees ik nog steeds vol goesting young adult boeken en (met iets minder goesting) worstel ik nog steeds...
Noem het 2 opwijkingen :)

Stef Bos liet me beseffen dat deze 2 opwijkingen samen horen, voor mij.
Want ik worstel, nog steeds. En boeken die daar ook over gaan laten me me minder alleen voelen en geven me soms zelfs verhelderende inzichten om mijn leven iets makkelijker of mooier te maken.

Ik worstel met hokjes, verwachtingen (van anderen en mijzelf), rolpatronen, afwijken van geijkte paden,... Ik worstel met de drukte en de snelheid van de tijd en de wereld.
Ik wijk af, ik wijk op :)
Op het eerste zicht lijkt het alsof ik veel worstel met de buitenwereld maar in feite komt het telkens weer neer op worstelen met jezelf hé...!?
Wie me graag heeft zoals ik ben heeft me graag. Wie dat niet doet heeft me niet graag, hoe hard ik ook mijn best zou doen. Ik weet dat ik daarom mijn best daar niet meer voor moet doen en toch trap ik nog (te) vaak in die val...
Vastgeroeste patronen komen maar moeilijk weer los. 'De vloek van het verleden.' (Zou nog een goede YA titel zijn ;) )

Het leek me zo kinderachtig, zo puberachtig, zo young adult (!) om met deze dingen te worstelen en te blijven worstelen.
Maar Stef Bos liet me beseffen dat het blijven zoeken, worstelen niet erg is. Het ergste is jezelf verliezen of je ziel verkopen. Dingen die makkelijk gebeuren als je niet oplet en onnadenkend, zonder enige zelfreflectie, door het leven huppelt.
Dat zal me alvast niet overkomen als neurotische, zelfkritische, alles-analyserende Mooser ;)

Ik worstel niet met het ouderschap, noch met het singel zijn, noch met werkloos zijn of een gebroken hart hebben (bestaan allemaal goede boeken over).
Ik doe mijn werk graag en mag daar mijzelf zijn, daarna kom ik thuis en wordt er van mij gehouden door een krukkenloper en 2 harige monsters die mij ook helemaal aanvaarden zoals ik ben.

Ik worstel, maar nog het meest met mijzelf :)
Dus lees ik nog even verder...

Misschien nog aanraders voor onze LEeSclub?

Herkenbaar voor iemand?
Of nog leestips?
Laat maar horen!


Als jarenlange zelfkritiek niet heeft geholpen,
probeer dan eens goedkeuring van jezelf
en kijk wat er gebeurt.
-Byron Katie-

Nog een fijne opwijkende donderdag lieverds,
Els

Ik ben in de mode

Helemaal mee

Het is zo ver, ik volg de trend. Ik was al bezig voor ik vanmorgen las dat het hip was maar alla...

Ik ben ne 'mooser' op het vlak van borduren. Ik doe dat wel graag maar voor de lol en niet voor 'echt'.
Ik verzin er ook op los, doe het heel rommelig en niet volgens de regels. Ik borduur ook op papier, op kinderkarton, op zakdoeken,....
Je hebt wel al eens iets voorbij zien komen als je mijn blog regelmatig leest.

Maar echt en netjes en zoals het hoort was het nooit. Wat lees ik nu in de Flow: dat is helemaal in. 'Wild' borduren. Dus nu hoef ik mij niet meer te schamen, olé!
Dus laat ik met trots mijn blikske borduurgaren en zo zien. Want voor "ne nepper' leek dat een overdreven aankoop maar nu ik weet dat ik niet alleen ben kan ik helemaal 'los gehen' :)
Wil je ook aan de slag? Borduur-ringen en garen en stof kan je nu in de Hema kopen. (Dat deed ik dus ook.)
Die Hema en die Flow toch he. Altijd mee met de tijd, altijd vol toffe dingen. Helemaal mij.
Fijn!
Ik ga mij nog wat verder in een flow-borduren ;)
Lekker zen worden..

Tijd is een slak in tomeloze vaart.-H.C. ten Berge-

Fijne maandag!
Liefs Els

Met een klein hartje...

Schrijfles

Nadat ik in juni al eens een schrijfcursus volgde bleef de zin om opnieuw een reeks lessen te volgen. Liefst bij mijn vorige, geweldige, juf maar aangezien dat niet te combineren valt met mijn werk koos ik een andere cursus.
Ook een beginnerscursus, 3 avonden. Je kent mij, ik vertrok met een klein hartje.
Maar mijn goesting was groter dan mijn angst.

En daar had ik soms spijt van...
We begonnen met 13 leerlingen en eindigden met 6.
In les 1 moesten we een opzet voor een kortverhaal verzinnen, na de pauze gingen we dat dan bespreken. Ik stierf dus bijna op het toilet tijdens die pauze ;) Ik, een verhaal!? Ik schrijf enkel over mijzelf en dan nog in korte stukken...
Na enkele keren diep in- en uitademen kreeg ik een idee: een verhaal over onze vakanties naar Engeland. Een paar jaren combineren en onze namen veranderen, zoiets :)
In les 2 bespraken we wat we al hadden en in les 3 ons ganse verhaal. Je hoort het al, veel les krijgen was er niet bij. Jammer.
Het heeft me veel moeite, tijd en slapeloze nachten bezorgd maar tegen les 3 was mijn verhaal af. Ik was de enige die een verhaal af had.

En nu komt het. De kritiek was niet mals: te belerend, te zweverig, te opstel-achtig én met een dt fout... Geen compliment omdat ik toch een volledig verhaal had geschreven...

Ik kwam thuis en had het gevoel NOOIT meer te willen schrijven. Ik twijfelde zo erg aan mijzelf, ik schaamde me en dacht zelfs dat de mensen uit mijn vorige les al hun positieve kritiek voor mij hadden verzonnen.

Ondertussen besef ik dat het is wat het is. Ik ben wie ik ben, zie hierboven :) Dat is Els. Ik ben ne mooser, een hippie, een goedgelovige, een wereldverbeteraar, een wolkenstaarster, een Geluksvissenhangster...
Ik bén een opwijking ;)
Daar hoort bij dat ik vanuit mijn hart en ziel schrijf, met fouten (ook dt), vol lessen en wijze woorden (van anderen) én naïef spiritueel...

Het is dus eigenlijk kei goed, al die afbouwende kritiek. Het bewijst dat ik ten allen tijde mijzelf ben :) En daar draait het toch om.
Enne, een juf die je geen zin geeft om verder te schrijven moet misschien nog wat aan haar juf-zijn werken...En iemand een compliment geven kan ook geen kwaad. Nem!

Ondertussen heb ik weer allerlei grenzen verlegd en mijzelf beter leren kennen. Geen reden meer om spijt te hebben besef ik nu. Olé!

Het is opwijkende donderdag, dus laat al jullie opwijkingen maar vrij en vier wie je bent!

Stoer zijn, is jezelf blijven; niet doen
wat anderen willen dat je doet.
-Vanessa Hudgens-

Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van lieverds,
Els

Ps: Dikke merci aan alle lieverds die al kaartjes hebben besteld, hartverwarmend!

Groene baby's

Groeien en bloeien

De op-wijking van deze week is: ik kan het stekken, zaaien, planten, ...niet laten!
Zelfs al is het bijna winter...
Ons huis komt voller en voller. Overal staan er glazen confituurpotjes, zelf gepimpte bloempotten uit de kringwinkel... Een dure opwijking is het niet hoor ;)
Ik zie graag dingen ontkiemen en groeien en ik eet er ook graag van. Met name de veldsla, tuinkers en postelein. Niet de hyacinten hoor :)

Scheutje van een plant die baby's blijf maken, geen idee hoe de plant noemt..

Mijn avocado's blijven groeien, heb er al 4 ondertussen :)

Stek van citroenplant, cactus Wies (ooit van een geboorte) en hyacinten.

En hier is nog niets te zien, hier moet de magie nog beginnen!

Ik ben ne mooser met groene vingers, alé meestal bruin van het zand maar alla :)
Hebben jullie ook die drang? Of ben ik alleen met mijn kweek-opwijking?

Maak er sowieso nog een fijne opwijkende donderdag van!
En duim mee dat opwijking woord van het jaar wordt ;)

Leef van de ene dag op de andere,
dan begin je elke dag opnieuw en
ben je nooit ouder dan een dag.
-Jules Deelder-

Liefs Els

Zelfmaken

Waar is de tijd naar toe?

Eerst dacht ik dat mooser zijn wil zeggen dat je niet creatief kunt zijn. Toen omarmde ik mijn creatieve (moos) kant. Toen kwam er bloggen, toen Instagram, en nu...? Nu doe ik nog vanalles maar zo maar iets zelf maken komt er te weinig van. En daar ben ik niet alleen in, denk ik.
Het is allemaal de schuld van Instagram ;) We kijken veel plaatjes maar maken weinig om op die plaatsjes te kunnen tonen. Ingrid haar boeken verkopen niet meer. Wat ik als fan niet snap. En ook wel...
We hebben te weinig tijd.

Tijd om tijd te maken! En dat deed ik:

Ik haalde mijn boeken uit de kast en begon te haken. Wat ik nog wel deed, voor de tv, granny square dekentjes op automatische piloot. Maar nu haakte ik een heuse tas én een etui. Beide uit het laatste boek van Ingrid. Ik maakte al meer van haar, vroeger, dus ik wist dat ik het kon.
En nu ben ik trots. Op het feit dat ik het deed, op hetgeen ik maakte en op mijn 'plaatje' :)

Ik ben best nog veel creatief bezig: ik lees en recenseer, ik schrijf, ik teken, ik haak. (Er komt trouwens heeel binnenkort een tweede bundel uit!)
Maar nu heb ik mijzelf nog eens overtroffen en dat voelt goed.

Mijn opwijking van vandaag is dus iedereen aan de knutsel krijgen.
Een boek dat goesting geeft: Stukjes van mezelf
En kijk ook eens naar mijn vogel van Ageeth.



''Wat er het meest toe doet mag nooit ten koste gaan van wat er het minst toe doet''.
-Johann Wolfgang von Goethe-


Zin gekregen om iets te maken? Al bezig? Ik hoor of zie het graag!
Fijne friemeldag!
Els

Een poëtische op-wijking...

Poëzie en blozen enzo

Om jullie niet langer in spanning te houden komt hier mijn op-wijking van deze week: poëzie!
Maar dat is niet wat jullie willen weten he!? Jullie willen weten waar ik dinsdag was....
Awel, dat heeft alles met mijn opwijking van deze week te maken!

Ik was namelijk hier:

Tussen haakjes: als ik dinsdag al niet iets had gezegd, had ik vandaag al zeker niet gedurfd om er iets over te schrijven... Nu moet ik wel ;) (Ik ken mijn eigen he...)

Ik was dus in Lanaken. Omdat ik in januari een gedicht had ingestuurd, voor deze wedstrijd. En omdat ik bericht had gekregen dat ik een van de winnaars was!!!

Ik kon dat niet geloven...
Ik schrijf namelijk al gedichten vanaf dat ik kan schrijven. Ik heb er letterlijk duizenden liggen.
En in mijn vorig leven deed ik wel eens mee aan wedstrijden. En ik haalde wel eens de top 10 ofzo, maar nooit hoger. Aan de Hilarion Thans wedstrijd deed ik in 2008 al eens mee, in mijn leven voor.
In een vlaag van 'weet ik veel wat' deed ik dus in januari nog eens mee.
Met een gedicht van mijn leven 'voor'.
Erna heb ik amper nog geschreven. Eerst was het te pijnlijk, later dacht ik dat ik het niet meer kon.

Ik had daar soms wel spijt van...
En toen kreeg ik dus dat bericht.
Heb een paar keer gemaild me de organisatie, ik kon het moeilijk geloven, ik een winnaar!?

Maar het was dus echt zo.
En ik had schrik om te gaan. Omdat ik verlegen ben en niet meer tegen drukte en gedoe kan én omdat ik mijzelf niet geweldig vind schrijven en...

Toch gingen we, 1,5 uur rijden (zenuwachtige kilometers).
En het was fijn!

Ik bleek dus echt gewonnen te hebben ;)
En wel de 2de prijs.
Mijn gedicht werd voorgedragen door Maren Lambrichts en zij deed dat goed, mijn woorden klonken zelfs 'echt' ;)
Ik sta nu in deze bundel:

Naast het winnende gedicht, dat echt indrukwekkend is:

 

Voor wie het echt wil lezen:

Time -out

Tasten naar los zand
een plek om te verdwijnen.
Even weg van alles
en later weer verschijnen.
Even rust in mijn hoofd
en in mijn hart.
Even helder worden
kluwen ontward.
Even schuilen
voor keurende blikken.
Even weg zijn
van banden die verstikken.
Even ik zijn
weg van de anderen.
Even wikken wat mag blijven
en wat echt wel moet veranderen.
Een time- out van een wereld
die beslist wie ik ben.


Dat is wel wat hoor, dit hier zo delen, voelt ongeveer zoals naakt op een podium staan ;)
Dat hoorde er ook bij dinsdag: op het podium staan. Lastig... En op de foto gaan, nog lastiger ;)
Maar ik overleefde het allemaal. Mijn grenzen zijn weer wat verlegd.
En ik dacht aan Eleanor Roosevelt: doe elke dag één ding waar je bang voor bent!

Merci aan mijn Karel: voor het brengen, de steun, het geloof en de pep!

Ikzelf vind mijn gedichten zo simpel, zo gewoon. Niet chic genoeg. Weet je wel...
Terwijl ik zelf ook meer van de gewone poëzie hou. Met gewone woorden en alledaagse gebeurtenissen.
Deze week bedacht ik: mijn gedichten zijn zoals mijn tekeningen. Gewoon 'boenk' op papier gezwierd en zonder veel tralala. Van mijn tekeningen heb ik dat leren aanvaarden.
Door jullie complimenten enzo.
Misschien moet ik het van mijn gedichten ook maar leren aanvaarden.

Ik ben een 'mooser'. Het komt er uit, ik smijt het op papier en dat is het.
En soms is het goed (blijkbaar).

Al kan ik moeilijk fier zijn op mijzelf, ik ben toch blij!
Vandaag is het dé dag, exact 4 jaar geleden was de overval.
Dit is de eerste keer dat het mij niet enorm zwaar valt, deze 23ste.

Omdat we nu eindelijk ons vonnis hebben, verder kunnen met ons leven.
Dat echt goed gaat worden! Ahja, het begint al direct met een prijs :)
Daarom was ik dinsdag ook zo blij: het oude en het nieuwe leven kwamen samen. En het gaat de goede kant uit, fijn!!!

Ik heb weer zin om te schrijven...
Dikke merci aan alle mensen die meewerkten aan deze fijne wedstrijd!
Omdat mensen die zich inzetten voor poëzie schatten zijn! Belangrijke mensen die belangrijk werk doen. Leve de mooie woorden, leve de poëzie!


Alé, zo is er weer een stukje Els bloter... Waar gaat dat eindigen;)

Dikke merci voor al jullie steun, altijd!

Vrijheid is je hartsverlangen voelen onafhankelijk van
de mening van anderen.
-Paolo Coelho-

Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els