Leven zonder filter

Dingendiefijnzijnleest

Ik vind het leven soms best lastig, een gedoetje (René Gude indachtig).
Als ik dan dingen tegen kom die me helpen wil ik ze graag delen. Noem het mijn Jezus-complex, een opwijking ;)

In deze 'hulp-categorie' valt volgend boek.
Als je een beetje rondkijkt zal je enorme verdeeldheid zien betreffende dit boek. Mensen houden er van of haten het. De haters vallen voor mij meestal in het kamp 'kritiek hebben is makkelijk'. Ik heb het de laatste tijd al zo vaak gedacht, gezegd, geschreven: laat slachtoffers in hun waarde. Het wordt dringend tijd dat we naast #metoo ook #ibelieveyou gaan omarmen. En niet alleen de mannen, ook en vooral de vrouwen. Wij moeten voor elkaar opkomen, elkaar steunen en ondersteunen. Dat is gewoon een aangeboren plicht die je bij je geboorte mee krijgt, nem.

De ondertitel van het boek van Fleur is: Mijn ervaring met hoogsensitiviteit.
'MIJN'. Dit boek brengt ons dus het verhaal van Fleur, Fleur en enkel Fleur alleen kan dat verhaal vertellen. En niemand kan of mag daar afbreuk aan doen. PUNT.

Ik heb gigantisch veel onderlijnd in dit boek. En die herkenning voelde goed. Ik gun jullie dat gevoel ook.

Leven zonder filter, mijn ervaring met hoogsensitiviteit door Fleur Van Groningen

Mijn potlood heeft geen punt meer. Ik heb de helft van dit boek onderlijnd; een feest van herkenning. Dolblij dat ik dit geweldige boek heb gelezen. Dikke dank u wel Fleur, om dit boek te schrijven.

Fleur heeft een boeiend, educatief, vlot leesbaar, herkenbaar, pijnlijk eerlijk boek geschreven. Een boek dat leest als een trein, dat boeiend is maar ook grappig. En aangezien 1 op 5 personen hoogsensitief is, een boek dat veel mensen moeten lezen.

Net als Fleur las ik ooit Hoog sensitieve personen van dr. Elaine N. Aron en vanaf toen wist ik zeker dat ik hoogsensitief was. Dit boek is anders, nog meer herkenbaar. Dit boek lijkt wel helemaal over mij te gaan. Behalve de autobiografische delen was quasi echt alles ‘oh ja, dat heb ik ook’. Het feit dat dit boek is geschreven door iemand die geen wetenschappelijke achtergrond heeft maakt het volgens mij nog meer herkenbaar. De vlotte taal, de humor, de ervaringen die ons allemaal overkomen, beschrijvingen van het gewone dagelijkse leven, dat alles maakt dit een boek dat vol inzichten en herkenningspunten staat.

Fleur neemt het hele spectrum van HSP (Hoog Sensitieve Personen) zijn op in dit boek: de eigenschappen van HSP, de worsteling met het etiket HSP, de moeilijkheden in je jeugd, het anders zijn, HSP en vriendschap, HSP en werk,… Daarnaast legt ze ook verbanden met depressie, parentificatie, hoogbegaafd zijn, spiritueel zijn,… En ze geeft tips en tools om met je hoogsensitiviteit om te gaan.

Praktische, haalbare dingen zoals rustmomenten inlassen, aan introspectie doen, emmertjes ledigen,…

Iedereen die zelf HSP is of iemand kent die het is moet zeker dit boek lezen. Het is zo fijn om te lezen dat je niet alleen bent met al je eigenaardigheden.

Hoewel het een heel persoonlijk verhaal is, is het ook een heel universeel verhaal, namelijk het  verhaal van 20 procent van de bevolking. En hoewel het niet door een wetenschappelijk expert is geschreven bevat het wel veel wetenschappelijke informatie en verwijzingen naar relevante literatuur.

De vorm van dit boek is geweldig qua opbouw. Het begint met het opsommen van de HSP eigenschappen die Fleur bezit, daarna heeft ze het over haar jeugd en kindertijd waarin die eigenschappen naar boven kwamen, waarna ze vertelt over haar zoektocht naar meer informatie, hulp en innerlijke wijsheid om te eindigen met een hoofdstuk over alle positiefs dat HSP haar al gebracht heeft.

Tijdens die zoektocht in het boek ga jij als lezer op zoek naar jezelf. Je leert jezelf beter kennen doordat je Fleur beter leert kennen, knap gedaan.

Het is een boek dat vele mensen gaat helpen, dat gedeeld moet worden, waarover gepraat moet worden. Een mooi, moedig, belangrijk boek.

Hou je geslepen potlood klaar…

''Alles is zoveel dat een klein beetje ook nog bijna alles is.''
-Herman De Coninck-

Veel leesplezier lieverds,
Els

Met de billen bloot...

alé, mij ziel dan toch ;)

Ik leef nog, zoals jullie nu kunnen merken! Dank dank dank voor het meeleven en duimen en alle lieve post!
Het viel echt allemaal reuze mee! Wie er nog voor staat: geen schrik en gewoon een roesje vragen. Dat heeft zelfs het fijne effect dat je nog een tijdje erna op wolken loopt en veel moet lachen, alé ik toch. Niet slecht he, voor een Wolkenclub-madam ;)

Dat meevallen komt natuurlijk door allerlei redenen:
-het is echt niet erg
-jullie hadden me zo veel liefde gestuurd
-sommige onder jullie konden me als ervaringsdeskundige echt geruststellen
-ik had tastbare talismannen bij. Zoals ik gisteren al liet zien. En ik geloof echt in de kracht van dingen met liefde gemaakt of geschreven voor mij. En net voor ik vertrok landde er nog een hartenvogel in mijn brievenbus:

-Karel was er bij en die weet hoe hij me 'moet aanpakken'. Hij maakt de dingen makkelijker waar sommige, onbedoeld, alles steeds erger maken.
-ik ben dan toch niet de overgevoelige, lastige waar ik altijd voor versleten ben!
Dat weet ik nu doordat ik net een geweldig boek uit had: Hoog sensitieve personen, hoe blijf je overeind als de wereld je overweldigt door Elaine N. Aron

Over de uitslag van het onderzoek kan ik nog niets vertellen, ik moet de biopsies afwachten...
Wat ik jullie wel al kan en wil vertellen is het volgende:
door bovenstaand boek én door het boek van Brené Brown leerde ik veel bij, vooral over mijzelf.

Ik ben niet 'overgevoelig' maar ik ben inderdaad wel hoog sensitief (HSP). Dat klinkt misschien gelijkaardig maar is het niet. Waar het eerste een negatieve bijklank heeft komt het tweede veel beter over. Meer in de buurt van een gave, iets om blij om te zijn.
En ja, soms is het lastig om HSP te zijn en soms zal het ook lastig zijn voor mijn omgeving. Maar ik bén geen last, ik ben niet tot last. Ik ben gewoon een beetje anders.
Eens je beseft/erkent dat je het bent, kan je er veel makkelijker met leven.

Gisteren bijvoorbeeld.
Ik weet nu dat dat het geen kwaad kan om een roesje te vragen en even aan de dokter te zeggen dat ik best wel bang ben. Die vond het helemaal niet lastig en zei zelfs dat hij liever mensen heeft die in een roes zijn, omdat die minder tegenwerken en zo zijn werk alleen maar makkelijker maken.
Ik was dus echt geen lastige patiënt!

Psychosomatische klachten kunnen ook een self-fulfilling prophecy zijn. Ik weet nu nog niet wat er scheelt hoor, maar ik weet wel al dat ik mij niet meer laat vertellen hoe ik ben of was of moet zijn of...
Ik zal zelf wel oordelen, met behulp van een dokter natuurlijk he.
Maar soms gebeurt het dat je als kind een etiket op gekleefd krijgt en dat dat echt een zware last blijft voor de rest van je leven. En dat is jammer. Diegene die die etiketten kleven doen dat natuurlijk niet om je te kl*ten, ze doen dat misschien zelfs met de beste bedoelingen. Maar jij blijft er dan wel onder gebukt gaan.
Therapie helpt daar bij. Een schat van een man ook. Bovenstaande boeken hielpen mij ook enorm.

En echt waar: jullie ook.
Sommige onder jullie zijn zielsverwanten geworden! Al ken ik jullie niet van gezicht of in het echt of...
Om elkaar echt te begrijpen, te steunen, te helpen hoef je elkaar niet echt te zien he. Je ziel kan je ook per woorden blootleggen. Ik heb daar soms meer aan dan een 'klapke' met iemand dichtbij.
Echt contact, op welke manier dan ook, heelt.

Ik besteed dan ook minder en minder tijd aan 'onechte mensen'. In het boek over HSP gaat het ergens over bootjes (in de hersenen) zonder dat ik hier iets van wist zeg ik al lang van mijzelf dat ik 'strepen' heb.
Sommige dingen/mensen kosten strepen en andere bezorgen mij er dan weer. Nu weet ik dus dat dit geen inbeelding is. Die strepen bestaan, al zijn het bootjes ;)

Ik probeer dus voor mijzelf een goed evenwicht te vinden.
Strepen haal ik uit: bloggen, jullie, Karel, wandelen, wolken, onze poezen, de natuur, creatief bezig zijn, lezen,...
Ahja, en uit chocolade ;)
Niet alles hoeft echte diepgang te hebben hoor: 'klapkes' over het weer enzo, met klanten bij ons in de winkel kunnen ook strepen geven. Het gaat er gewoon om dat iets echt en oprecht is, met goede bedoelingen én vol liefde.
Jaja, de Jezus in mij is nooit ver weg.

Onze 2 pluchekes in knuffel-actie :)

Soms is het griezelig, mijn ziel zo maar online smijten...
Maar dan denk ik aan 'de kracht van kwetsbaarheid' en aan hoe lief en begripvol jullie zijn.
En aan de zaadjes die ik misschien wel plant, bij mensen die ze goed kunnen gebruiken.

Soms zijn de dingen niet te veranderen.
Maar het is altijd mogelijk om
te veranderen hoe je naar ze kijkt.
-Matthieu Ricard-

Veel liefs
Els

Bloed en boeken

Als ik een spuit zie val ik flauw;)

Maandag moest ik dus even naar het ziekenhuis. Waarom? Sinds de overval knarsetand ik, ondanks een opbeetplaat. Nu had ik al enkele maanden een bultje in mijn mond, dat bleek volgens de tandarts een fibroom door het bijten (en blijven bijten op één plek). Ik moest het laten verwijderen omdat het anders enkel zou groeien.

Dus ik maakte een afspraak in het ziekenhuis. Ik moest best lang wachten voor een afspraak, zo lang dat Karel tegen dan al op zijn nieuw werk bezig zou zijn en niet zou meekunnen. Normaal gaat hij altijd mee want ik ben geen held in het ziekenhuis. Was geen held ;)
Ik zou ook 2 trams heen en 2 trams terug moeten nemen (niet echt makkelijk met ptss).

Maar ik ging, alleen. Met het idee dat het iets kleins zou zijn dat gewoon kon afgeknipt worden of dat er op een later tijdstip een operatie zou volgen. Het werd maandag al direct een operatie. Ik moest naar huis (2 trams, waarvan 1 met vertraging en een stuk fietsen) met een plaatselijke verdoving, een lading pijnstillers en ontstekingsremmers binnen én een ijszak tegen mijn kaak ;)

En dat was niet makkelijk en thuisgekomen ben ik halfdood op de zetel 'gepoeft'.
MAAR ik deed het wel. En het ging goed. Vooral de heenweg ;)

Ondanks mijn ziekenhuis-angst, mijn ptss en hsp én mijn idee dat ik niets alleen kan.
Het ging goed. Alles verliep prima.
Wat een eye-opener!
Ik kans dus wel moeilijke dingen alleen. 
En wow, dat voelt goed.
Daar moet ge dus 40 jaar voor worden ;)

Dus: dank u Karel om niet mee te kunnen. (En ook dank u voor de 1000 keren dat ge wel verlof kon nemen en meeging naar vanalles en nog wat.)

En ook, laten we eerlijk zijn, dank u: Cassandra Clare! Want uw giga dikke boek en de wereld van Julian en Emma hebben mij er echt wel ferm doorgesleurd.
(Note to self: ziekenhuisnoodkit = een boek om in te verdwalen.)

Ik vertel jullie dit allemaal omdat ik denk dat ik niet alleen ben in het sukkelen in evenwicht vinden tussen leven naar je etiketten (hsp, ptss,...) en je grenzen verleggen. Vaak gaat het me (onverwacht) niet goed af en nu onverwacht wel.
Dat is dus ook het leven: positieve verrassingen en negatieve. Het is een schommel, een rollercoaster.

En je bent nooit oud genoeg om te groeien! Niet vergeten!


''Je ergste vijand kan je niet zoveel kwaad doen als je eigen gedachten. Maar eenmaal beteugeld kan niemand je zozeer helpen.''
-Uit de Dhammapada -

Maak er nog een opwijkende donderdag van en groei!
Els


Ohja, momenteel ben ik bezig in Drie vrouwen. Hét boek dat je deze zomer moet lezen. De hype. Non-fictie. Ben benieuwd...


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

ASMR...

Oftwel een breinorgasme.

ASMR oftwel een breinorgasme. Breinorgasme is een woord met een foute bijklank maar het zegt wel goed wat het is. Voor wie niet weet wat het is, lees even hier.
Vorige week had ik het al over mijn 'lastige letters': ptss en hsp. Iemand wees me er op dat ik ook de letters e l s heb en dat is waar :)
Maar ik heb ook de letters ASMR, alé hebben, ik ben er ontvankelijk voor. Karel bijvoorbeeld niet. Jij wel?

Als kind heb ik dat al ervaren, vooral als iemand mijn haar knipte. (Jammer genoeg is mijn huidige kapper nogal bruut en heb ik het bij hem nooit.) Het fijne aan de technologie is dat je alles online kan vinden. Dus ook ASMR-filmpjes. Mijn favoriete artiest op dit vlak is ASMRAurette. Zij is er jammer genoeg met gestopt en heeft alles online weggehaald. (De connectie met 'orgasme' maakt dat sommigen mensen de makers van die filmpjes uitschelden enzo, vandaar...) Maar iemand heeft de filmpjes op zijn eigen kanaal mogen plaatsen, dus we kunnen ze nog zien, oef!

Nog even voor alle duidelijkheid: het heeft NIETS met seks te maken. Het is een tintelende sensatie in je hoofd. Meer niet. Hoewel, dat klinkt ook weer zo negatief. Ik las er net een boeiend boek over: Het geheim van ASMR. En dat toont aan dat het ook meer is dan dat.
Er is dringend meer wetenschappelijk onderzoek nodig want het zou onder andere ook ontspannend werken op de spieren. Net wat ik nodig heb. Ik ga dus wat vaker filmpjes kijken. In het boek staan trouwens veel tips om zelf aan de slag te gaan om die prikkels op te wekken en misschien zelf wel YouTube-artiest te worden. Als iemand een filmpje maakt hoor ik het graag!
En wie is er allemaal ASMR-ontvankelijk? Zou het iets met hsp te maken hebben? Super boeiend, ik hou mijn ogen en oren open voor verdere ontwikkelingen.

Life is not about finding yourself,
it's about creating yourself.
-Nieuwsbrief Eva Daeleman-

Hou jullie fris en denk aan medemens en dier.
Nog een fijne opwijkende donderdag!
Liefs Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!

Grote laarzen, kleine pasjes

Ik ben een dromer...

noem het een opwijking :)
Elk jaar, voor mijn maand vakantie, droom ik dat ik tijdens die bewuste maand anders en beter ga worden. Klaar voor de dagelijkse strijd die leven met ptss en hsp soms best wel is. De vakantie is dan ook elk jaar een teleurstelling, op dat vlak.

Jaren therapie hebben me geleerd dat veranderingen traag maar gestaag gebeuren, vaak zelfs zonder dat je het merkt. Je ziet het pas als je even stilstaat en achterom kijkt. En toch... Jawel, dit jaar waren de verwachtingen weer hoog gespannen. En ja, ik (wij) heb(ben) grenzen verlegd. Kleine en best wel grote (bvb een andere vakantiebestemming gekozen, wél centerparcs UK maar een ander park). Maar een ander mens voel ik me niet.

Hoewel. Ik ben me er dit jaar meer van bewust dat grenzen worden verlegd door te doen. Door nieuwe ervaringen leg je nieuwe verbindingen in je hersenen en zo worden moeilijke dingen keer per keer makkelijker. Dus al voel ik me niet anders, ik ben het wél! Dat beseffen geeft me een goed, gegroeid, gevoel.
Trouwens, ik verander elke dag. Stap voor stap. Jij ook. En nee, dat is niet eng, je krijgt gewoon telkens een nieuwe kans!

"I can't go back to yesterday because I was a different person then."
-Lewis Carroll-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els

Ps: Ivm hsp: Leven zonder filter is een geweldig boek daar over.

I can't go back to yesterday - because I was a different person then.
Read more at: https://www.brainyquote.com/quotes/lewis_carroll_383866"I can't go back to yesterday because I was a different person then." - Lewis Carroll

I can't go back to yesterday - because I was a different person then.
Read more at: https://www.brainyquote.com/quotes/lewis_carroll_383866

40 worden

In april was het zo ver

Op 4 april (4/4) werd ik 40. Omdat 4 (rarara waarom) al van kindsbeen af mijn lievelingsgetal is was dat een speciale dag. Een dag waar ik al meer dan 30 jaar naar uitkeek ;) In de loop der jaren veranderde mijn beeld van die toekomstige dag vaak: taart, ballonnen, een bloemenjurk en veel blije mensen waren één van de weinige constanten in mijn wildste fantasieën. Feest ging het worden en wijs ging ik zijn. Naast wijs zou ik ook zen zijn, een groot huis hebben, een belangrijke job uitoefenen, kortom er staan als Madam. Met hoofdletter, uiteraard.

Hoe dichter de dag naderende hoe paniekeriger ik werd: ik wou zo veel en wat moest ik kiezen en... ik besefte ook dat ik veel dingen wou die in mijn hoofd geweldig leken maar in de praktijk (ptss, hsp, parttime werken bij een bakker) niet realiseerbaar waren. Ik was in de loop der jaren niet rijk geworden en in de plaats van minder 'issues' had ik er meer. Ik begon meer en meer in te zien dat wat ik echt wou, misschien niet echt was wat ik wou. Het was meer een soort van krampachtig vasthouden aan oude ideeën én vasthouden aan hoe het hoort op zo een dag. Onbewust vasthouden. Eens je dat beseft moet je nog gaan ontdekken wat hét dan wel moet worden. Bij mij werd het een 40-lijst. Ook best iets dat anderen me voordeden en dat daarom past bij zo een leeftijd maar door hoe ik die lijst invulde en de tijd die ik mijzelf gaf werd het echt iets van mij.

Die lijst maakte dat ik het belang aan dat getal 40 kon even wat ik er aan wou geven én het maakte dat ik in de loop van dit jaar iets wijzer werd dan ik al was (nog niet was).
Wijsheid was iets dat me met de jaren vanzelf zou toekomen dacht ik ooit. Maar in mijn geval blijkt het hard werken, werken aan mijzelf. De lijst staat dan ook vol 'moeilijke dingen', moeilijk voor mij. Toffe dingen die ik mijzelf wegens 'te duur' niet gunde, of dingen waar ik mijzelf niet slim genoeg voor achtte, of niet genoeg vrouw of niet genoeg,...
('Genoeg' moet mijn woord van 2020 worden denk ik ('lichaam' is dat van dit jaar).)

Glastonbury Tor. Een belangrijk symbolisch pad voor mij.

Het jaar zit er op en ik deed al ongeveer 3/4 van de dingen. Er zijn al dingen afgevallen ( de fluisterboot bijvoorbeeld, wegens te duur voor maar 2 personen) maar geen belangrijke dingen. Er kwamen ook dingen bij. Zoals de leesgroep Femina Libera vorige week, ik deed het quasi in mijn broek maar voel nu nog steeds een lichte high als ik er aan terugdenk (mensen, grote groep, niet slim genoeg, niet genoeg feministe, in het openbaar spreken, mijzelf iets gunnen). Voor mij was dat een ferme berg beklimmen. Mijn eerste la fille d'O was ook een lijst-item. (In dat geval ging het over mijzelf iets gunnen, mij vrouw leren voelen, en daar binnen durven stappen. 3 vliegen in één klap.) Ik ging ook al alleen iets drinken (mensen, drukte, bekeken worden, drinken bestellen, mijzelf iets gunnen,...) Ik ga nog een cursus volgen, ik ga nog in groep mediteren en die bloemenjurk moet er ook nog van komen ;)

Ik heb mijzelf een aantal uitdagingen opgelegd, door die ook zwart-wit op te schrijven kregen ze de vorm van een soort van contract met mijzelf. Niet onderuit te komen, zeker niet door angst. Ik rekte mijn comfortzone een beetje uit. Met kleine stapjes tegelijk. Dat is wat 40 worden me bracht: meer ruimte. Meer ruimte in mijzelf én voor mijzelf.

Ik ben er nog lang niet, waar ik ooit wil zijn. Maar ik groei, en word ouder en langzaamaan dus ook een beetje wijzer, oef ;)
Met dank aan vele uren therapie en een aanmoedigende Karel, en ook een beetje aan mijzelf. Hoera!

Hoe zit dat bij jou? Ben jij al wijs genoeg? Hoe vier jij belangrijke data? Heb jij ook een lijst om aan jezelf te werken? Heb je nog opwijkingen die je wil delen?

Over mijn lijst gesproken, dat is een beetje een pelgrimage. Daar ben ik momenteel super boeiende dingen over aan het lezen in Wanderlust. Geen hapklare brok maar de moeite meer dan waard.


''Een schip in de haven is veilig, maar dat is niet waarvoor het gebouwd is.''
-John Augustus Shedd-


Nog een fijne opwijkende donderdag,
Els


Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!  

Bij-komen

De helft.

Mensen zoals ik met hsp en/of ptss herkennen het wel: de feestdagen zijn slopend. Maar goed nieuws: we zijn al op de helft :) Ik denk dat er wel meer 'etiketjes' en zelfs etiket-lozen (bestaat dat nog?) zijn die zich nu gesloopt voelen.
Heel belangrijk, niet te vergeten, is dat jij de regie in handen hebt, altijd.
Je mag nee zeggen, je grenzen tonen, je emoties laten zien. Dat mag.

En ok, er zijn verplichtingen waar je niet onderuit kan (moet je mij niet zeggen) maar zelfs daar kan je op de één of andere manier wel de touwtjes in je handen houden. Door geregeld ademhalingsoefeningen op het toilet te doen, of je Instagram te checken ;) Ik zeg maar wat.

Ik ben blij dat ik vandaag mijn vrije dag heb. Komt als geroepen. Brood bakken, lezen en naar de 1000 klassiekers luisteren (nu: Janis Joplin; had gerust 800 plaatsen hoger mogen staan).

Nog 1 feestweek, daarna nog Verloren Maandag en dan is alles terug normaal, ook op mijn werk. Ik tel al af ;)

Ahja: Ik heb net Zal ik ooit goed genoeg zijn gelezen. Aanrader!

Nello en Patrasche in kerst-tenue.

Ik wens jullie een warme tweede Kerstdag en alvast een fantastisch Oud en Nieuw!


''Verwachting heeft een sterke aantrekkingskracht; verwacht goede dingen, geen slechte.''
-Uit The Secret van Rhonda Byrne-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els


Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!  

Schrap zetten

Mijn ziel bloot

Geregeld leg ik hier mijn ziel bloot, noem het een opwijking.
Vanochtend was ik weer bij mijn homeopate. Om de 2 maanden ga ik op controle. Want ja, het ging best goed. Ik heb zelfs een tijdje geen korrels meer moeten innemen. Maar de laatste weken gaat het slecht. Slecht met mijn huid, mijn spieren, mijn angsten,... Beetje terug naar af.

Het komt er kort gezegd op neer dat ik me schrap zet, continue. En dat komt door mijn ptss, die bovenop de hsp kwam die ik al had. Dat schrap zetten zal nooit meer over gaan, maar de mate van die kan verschillen. Nu sta ik dus weer hard 'aan'. En dat zie ik en dat voel ik.
Mezelf daar om veroordelen werkt contraproductief. Dat weet ik.
Ik ben al een jaar of 8 in therapie (tegenwoordig op een lager pitje maar toch) en al bijna 2 jaar onder behandeling bij mijn homeopate. Ik wéét al veel. Maar weten en weten is twee. Ook dat weet ik ;)

En dan komt aanvaarden. En aanvaarden en aanvaarden is blijkbaar ook twee.
En de 'echte wereld' is ook daar. Je moét gaan werken (of geen bookes om te eten) en er zijn familiale verplichtingen. En zelfs naar de homeopaat gaan kost strepen want dat betekent 2 trams nemen...

Nu ben ik thuis, ben ik moe en wat triest.
En ga ik mij richten op wat altijd helpt: boeken.
Tips voor enkele troostboeken: kinderboeken kunnen wonderen verrichten.

De boom met het oor (van Annet!) en Alles gaat slapen (van Astrid!).

Ook nog iets om te aanvaarden: ik word nooit volwassen. Ik zal altijd anders zijn. Ik zal nooit moeder zijn. Ik ben mij.

Leven gaat op en af. Weet ik. Therapie is het beste geschenk dat je jezelf kan geven. Geloof me. Alles wat je aandacht geeft groeit. Dus ook jij.
Geef jezelf aandacht. En groei.
Ga ik ook doen.


''Laat het idee varen dat je iemand moet worden. Je bent al een meesterwerk. Je hoeft het slechts in te zien, te beseffen.''
-Osho-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
liefs Els

Radicale empathie

Kate en Michaela.

Voor zij die Kate Tempest hebben gemist, naar het schijnt kan je het nog terug kijken, zeker doen. Naast tof en fijn is het ook zielsverruimend en hartverwarmend. Kate is iemand met een missie, een verhaal, een boodschap die de wereld mooier en beter kan maken. Eén van haar tools is Radicale Empathie. Daar ga ik wat meer op oefenen. Want dat is zooo moeilijk. Ik ben super empathisch, soms te veel. Maar vaak ook te weinig, besef ik door Kate. Te weinig voor mensen die ik echt niet begrijp, voor mensen die de wereld slechter willen maken, voor mijzelf. Daar heb ik nog zo veel te leren.

Niet oordelen. Ook zo iets moeilijks. Zeker nu. Nu de bubbel al maar groter mag worden. Nu mensen je bijna gaan 'opeisen'. Je kan vaak geen nee meer zeggen, als je geen ruzie wil of iemand niet wil kwetsen. Maar ik ben er nog niet klaar voor. Ik ben een hsp controlefreak met ptss. Mijn bubbel van twee was de hemel voor mij...

Maar dan is daar Kate, als een warm dekentje. En Michaela Coel. Met I may destroy you. Een koude douche. Pijnlijk, triest, hard. Maar ook sterk, ongelooflijk sterk. De serie gaat over seksueel grensoverschrijdend gedrag in al zijn vormen. Michaele schreef haar eigen verhaal neer, daarnaast is ze ook de acteur en regisseur en producer en... van deze serie. Ongelooflijk knap gedaan en helemaal van nu. En ook gewoon te zien op BBC. Ja, wij zijn nog zo ouderwets dat wij gewoon tv hebben en niets van al die andere diensten...

Ik hou er wel van, van dingen, die zacht of hard zijn, die me raken, mijn blik en mijn wereld verruimen. Goed voor mijn empathie-oefening ;)

Weet je wat er zo fijn is aan al deze dingen? Je kan ze van thuis uit doen. En tijdens een concertje kan je dan wat kleuren of puzzelen. Lekker zen.

Ik moet er voor waken geen kluizenaar te worden ;) Maar ik kom nog buiten hoor, geen paniek. Om te werken, boodschappen te doen, te fietsen of te wandelen.

Hebben jullie het ook lastig met die grotere vrijheid?

Momenteel lees ik: Het feest. De personages zullen mijn vrienden niet worden maar het is spannend, goed geschreven en leest als een trein. Als een film. Dus wel een aanrader.

When time pulls lives apart
Hold your own

When everything is fluid, and when nothing can be known with any certainty
Hold your own

Hold it 'til you feel it there
As dark, and dense, and wet as earth
As vast, and bright, and sweet as air
When all there is
Is knowing that you feel what you are feeling
Hold your own

-Kate Tempest-

Lees ze, en nog een fijne opwijkende donderdag,
Els


Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!   

Gilmore Girls

Me-time

Sinds een paar jaar heb ik een nieuwe opwijking: een serie helemaal uitkijken op mijn eentje. Nee, niet Netflix of bingewatchen, gewoon een box vol kopen en geregeld eens één aflevering kijken. Het begon met Dawson's Creek, waar ik meer dan een jaar over deed. Daarna viel ik even in een zwart gat maar de zomer begon dus buiten zijn compenseerde dat gat.

Nu de dagen terug frisser worden ben ik aan een nieuwe serie begonnen: Gilmore Girls. Dankzij  Marloes en Daan kwam ik op het idee, merci dames!

Niet evident, ne foto nemen van jezelf ;)

Het heeft me wat tijd en moeite gekost om mijzelf daar toe te krijgen, zomaar midden op de dag aan mijn computer gaan zitten en wat seriekes kijken. Maar ondertussen weet ik dat ik met mijn ptss en hsp bewust rustmomenten moet inbouwen, ik heb dat echt nodig. Lichamelijk en geestelijk. Wandelen, natuur, lezen, alleen zijn en series kijken dus ;)

Ik kijk niet veel tv, dat geeft te veel prikkels. Het goede aan zo een serie is dat je weet wat je (ongeveer) kunt verwachten. Het kost ook minder inspanning dan lezen. Een instant dosis ontspanning dus.

Hoe meer ik mijn intuïtie volg, hoe beter ze werkt. Ik slaag er meer en meer in om de juiste dingen op het juiste moment te lezen of te bekijken. Dingen waar ik iets aan heb, die me helpen, een spiegel voorhouden, me troosten,...
Andersom kan het ook zijn dat ik meer opensta om er iets uit te halen.
Maakt niet uit hoe het werkt, als het maar werkt.

Net zoiets als tarot lezen of orakelkaarten leggen. Het gaat niet om wat er op de kaart staat maar om wat jij er in ziet én met doet.
Critici zeggen dan dat je zo altijd gelijk hebt maar dat is flauw. Alles in het leven kan een les zijn, een teken, een aansporing,... Je moet het gewoon willen zien.
Persoonlijke groei is altijd goed.

Ik ga seffens nog wat groeien;)

''De dingen accepteren zoals ze zijn, is één van de grootste en moeilijkste uitdagingen van het leven.''
-Berthold Gunster -

Fijne opwijkende donderdag nog,
liefs Els

#DankbareDinsdag

Hallo sleur en routine

Grapje hoor. Of toch niet helemaal. Sinds vandaag is Karel, na twee weken, terug aan het werk. Ik mis hem maar ben toch ook wat opgelucht. Terug routine. Ik ben al een hele dag aan het opruimen en kuisen.

Ik hou van vakantie maar sinds de overval is het ook telkens een beetje een beproeving. Wat kan nog wel, wat niet meer? Soms denk je dat iets zal meevallen en dan valt het tegen (toch druk, lawaaierig, veel volk,...) en zelfs de fijne dingen putten me heel snel uit. Andere dingen (fijn of niet fijn) kosten gewoon extra energie.

Ik ben nog twee weken thuis en dat is, ook voor Karel, nog een beetje vakantie. Dat betekent een weekend van 2 dagen (ipv enkel zondag) en geen 2 keer om 3u30 of 4 uur moeten opstaan voor mijn werk.

We hadden pech met het weer. (De eerste week 5 dagen Engeland, de tweede week België-Nederland). Jullie zagen al het één en ander voorbijkomen op Instagram, bij deze nog een klein overzichtje.

*Engeland was wederom top, helemaal.
*Wegens de vele regen en het koude weer zaten we vaak ergens te lezen onder het genot van thee en gebak. Fijne leesplekken:
- Café Kamiel: lekkere koffie, thee en gebak. Ook de vega spaghetti is een aanrader.
- De Wasbar: lekkere koffie, thee, limonade, gebak, bagels, boterhammen en ontbijt.
- Paard van Troje: lekkere chocomelk, gebak en thee.
- Café Boekowski: lekkere thee.
-Villa Augustus: alles is daar goed; van thee tot ijs tot bed.

Ter verduidelijking: bovenstaande is wat ik er zelf al at en dronk. De rest van de kaart is ongetwijfeld ook super. Het zijn ook allemaal zaken waar je lekker lang en rustig  kan lezen en schrijven. Zalig dus.

Wat kei hard tegenviel:
- De Superette in Gent: de pizza was zozo, de door mij gevraagde aperitief was op en daarom nam ik dan maar een glaasje rosé. De smaak was ok maar achteraf bleek dat 7,50 euro te kosten!?
-De Efteling: zal wel aan mij liggen maar ik vond alles er zo druk en schreeuwerig. Zelfs de paardenmolen ging super snel en hakkerig. U kan dan wel raden dat ik Joris en de draak quasi niet overleefde. (Karel wou daar graag in en ik dacht dat dat wel zou meevallen aangezien ik zo een houten rollercoaster ooit al had gedaan in Disneyland; foutje...) Vele attracties waren ook (tijdelijk) dicht en het was ons niet echt duidelijk waar we vegetarisch konden eten...
Maar ik snap wel dat het voor mensen, al dan niet met kinderen, zonder ptss en hsp super tof is.

Ik dacht, misschien hebben jullie nog iets aan mijn tips, nu de vakantie nog bezig is voor de meesten. Maar blijkbaar gaat de zon weer schijnen en is het geen binnen-leesweer meer maar alla...dat zijn dan tips voor de herfst en winter ;)

''De beloning van je conformeren is dat iedereen je mag, behalve jijzelf.''
-Rita Mae Brown-


Nog een fijne DankbareDinsdag!
Oh, het is fijn om terug te zijn,
liefs Els 

Goede en slechte etiketten

Wat scheelt er nu eigenlijk allemaal met Els?

Ik zit nog altijd in het zelfde straatje. Een straat die speciaal voor mij werd geopend op 1 januari, meer symbolisch kon het niet ;)
Alé, hetzelfde straatje is veel gezegd. Mijn uitzicht is al veel groener en mooier, maar de pijn-straat is nog steeds mijn locatie.

Al maanden wil ik jullie vertellen over mijn pijn, mijn zoektocht, de wegen die ik weigerde te nemen en de weg die ik op kousenvoeten opstapte. Maar ik weet niet goed hoe en wat en waarom en ben er zelf nog niet helemaal uit. Hoe kan ik jullie dan een samenhangend verhaal vertellen?

I try.
Mijzelf bewust het etiket PTSS en HSP opkleven, dat heeft me geholpen. Ik wist dat ik een post traumatische stress stoornis heb en dat ik hooggevoelig ben. Ik leerde dat er tegen vechten me niet vooruit hielp maar eerder het tegengestelde. Maar ik zag zo op tegen dat levenslange etiket. Zeker dat van PTSS, gezond is dat niet en het hoort bij mijn slachtoffer-geweest-zijn en ik wil me geen slachtoffer (blijven) voelen.

Aanvaarden dat ik het nu eenmaal heb, inzien dat mijn 'mindere momenten en kwalen' daar uit voort komen en niet mijn eigen schuld zijn dat hielp (helpt) me enorm. Lange leve etiketten.

Tot de pijn in mijn voet na de ontsteking aanbleef, ik ook pijn kreeg in mijn heup, 2 heupen, knie, 2 knieën, bovenbenen,... Ik sliep ook slecht, had rare dingen in mijn onderbuik,... Na allerlei testen van mijn voet bleek de voet herstellende maar bleek ook dat de andere pijnen samenhingen en wel eens... zouden kunnen zijn. Een etiket waar ik geen zin in had (heb).  Een chronisch, niet echt te behandelen etiket.
Ik heb dus besloten, in samenspraak met de artsen, om dit etiket niet te onderzoeken. Geen bijkomende testen, dokters, medicijnen.
Officieel heb ik dus geen etiket er bij.
En dat voelt goed.
Al is het misschien naïef.

Ik ging op zoek naar een goede homeopaat. Ik vond een lieve, wijze dame die me ondertussen al 4 maanden helpt. Zij kleeft geen etiketten, kijkt niet naar afzonderlijke symptomen maar naar het geheel. Van wat ik voel, over droom, tot denk. We kijken wat ik eet, lees, beweeg,...
Zij ziet me als geheel, als Els en (be)handelt daar naar.
Langzaam aan voel ik me sterker en zekerder. Meer geaard dan ik in jaren ben geweest. Mijn pijn is er nog, maar vaak minder en korter van aard.

Al mijn kwalen (van allerlei aard, meer dan alleen in mijn spieren) zullen ergens het gevolg zijn van de PTSS. Die continue overdrive is niet gezond, dat wist ik, dat weet ik, dat voel ik.
Ga ik ooit kwaalvrij zijn? Ik vrees van niet.
Ben ik nu gelukkig? Best wel.

Ik voel me nog vaak angstig en onzeker, ivm het weigeren van dat etiket...
Maar soms is het beter te luisteren naar je lichaam en je gevoel. Dat weet ik wel zeker. En voor nu voelt mijn straatje goed. Ik blijf hier nog even. Mijn pad, het juiste pad, zoiets.

Heel fijn om te lezen dat Eva er ook zo over denkt. Boeken komen vaak op het juiste moment mijn leven binnen... Ik geloof dat dat zo moet zijn. Noem het een opwijking, geloven in de kracht van boeken :)

Ik geloof in boeken, in homeopathie en zelfs al een beetje in mijzelf. Als dat niet mooi is :) ?

''Ik ben oud en heb veel problemen gekend, maar de meeste hebben nooit plaatsgevonden.''
-Mark Twain-



Liefs Els

Frida Kahlo

Frida en ik

Ik was er nog niet helemaal uit maar ik zit nu weer volop in een Frida periode. Ik zag een geweldige film over haar, vond haar biografie op een boekenmarkt en las over een tentoonstelling over haar in de krant. Jammer genoeg in Londen, veel te duur :)

Ik las dat ze tegenwoordig vooral populair is bij vrouwen tussen 25 en 40 jaar. Ik val nog net in die categorie. Ik zal proberen uitleggen waarom ik nu weer een Frida periode heb.

Eerst en vooral is het ook een vrouw met opwijkingen. Ten tweede is het een vrouw die volledig zichzelf was, zichzelf zonder schaamte durfde uiten, alle kanten van haar lichaam en geest durfde benutten. Een voorbeeld voor mij dus.

Want ik heb het een beetje moeilijk de laatste tijd. Ik ben geen groepsmens, nooit geweest. Daar tegenover staat dat ik graag ergens bij wil horen. Lastige combinatie :)
Nu ik bijna 40 jaar op deze aardbol rond huppel besef ik ondertussen wel al dat erbij horen en mijzelf zijn niet te combineren valt. Meestal niet. Dat maakt dat ik vaak alleen sta maar als hsp'er met een ptss is dat ook vaak beter.
Ik wil in mijn pauze op het werk graag alleen eten en een boek lezen. Na mijn werk wil ik niet samen met de buren op straat zitten en pintjes drinken, ik wil mij terugtrekken in mijn cocon.

Dat maakt mij soms eenzaam maar meestal wel gelukkig. In 1 op 1 contacten ben ik wel goed, dus dat compenseert :) Dat liep allemaal best goed tot ik op korte tijd mijn collega's én mijn buren 'betrapte' (ik hoorde ze terwijl ze niet doorhadden dat ik ze kon horen) op negatief praten over mij. Beide keren was dat een stomp in mijn maag.
Hoewel ik het mij niet wil aantrekken ben ik er toch nog steeds niet goed van.

Maar zo gaat het vaak bij groepen hé? Samen zijn ze sterk, praten ze over diegene die anders is en niet mee doet. Mensen moeten iets hebben om over te praten, roddelen. Ze zien ook vaak afkeuring in een afwijzing. Terwijl het niet gaat om nee zeggen tegen hen maar wel om ja zeggen tegen jezelf (en je behoefte aan rust en stilte).

Dus nu zit ik even in een fase dat ik niet zo blij ben met mijn anders zijn. En dan weer wel. Want ik wil niemand anders zijn. Ik ben blij met wat en wie ik ben.

Frida was ook anders en net daarom houden we (nog steeds) van haar.
Daar trek ik me aan op als het lastig gaat :)

En ik draag mijn Dare to be Different button met trots. Nog mensen die lid willen worden van dat team ;)?

''Vertrouwen is de vogel die zingt als de dageraad nog donker is.''
-Rabindranath Tagore-

Nog een fijne opwijkende donderdag,
Liefs Els

Woord van het jaar.

 Woord van het jaar 2024.

 

Dit jaar Unravel ik weer. Doe jij ook mee? Ik doe het al jaren ondertussen, noem het een opwijking. Je doet het op je eigen tempo (ik ben nog volop bezig met het afronden van 2023), het is helemaal gratis, je steek er zo veel tijd in als je wil en je leert er zo veel van. Over jezelf. 

 

Het helpt me om even stil te staan bij wat ik (nog) wel wil en wat niet (meer). Bij wat goed voelt en wat niet. Hoe ik er zelf voor kan zorgen dat 2024 een fijn jaar wordt. Ondanks de ellende in de wereld die me vaak bang, boos en triest maakt.

Een onderdeel, dat je ook over kan slaan, is het kiezen van een Woord van het jaar. Vorig jaar koos ik: zacht. Toen ik begon na te denken over een woord voor 2024 besefte ik dat ik mijn Woord van 2023 niet meer wist. Ik moest het opzoeken op mijn eigen blog :) Hahahah. Zo 'bindend' is dat woord dus. En toch denk ik dat het me onbewust wel geholpen en gestuurd heeft.

Dit jaar kies ik: beide. In feite koos het woord mij. Je moet je hoofd er voor open stellen, er niet bewust over nadenken en na een paar dagen komt er dan iets naar boven waarvan je denkt: hé!? Bij mij werkt het zo. 

Beide als in: zwart én wit. Omdat ik toch nooit grijs ga worden, al lijkt me dat soms makkelijker. Karel is veel milder en rustiger, ik ben meer van de extremen. Dat gaat niet meer veranderen denk ik ;)  Beide als in: én-én. Ik ben vaak zo streng voor mijzelf. Gun mijzelf niet veel. Ik denk ook veel na over dingen en vind dat ik er dan iets mee moet of een duidelijke mening over moet hebben. Terwijl ik het vaak niet weet of van idee verander of...

'Beide' past in de lijn van mijn vorige woorden: zacht, fluïde,hier,...

Ik blijf de lente in huis halen.

 

Ik maak mijn woord elk jaar op de één of andere manier zichtbaar. Dat deed ik dit jaar nog niet. Ik zoek nog inspiratie :)

 

Heb jij een Woord? Had jij een Woord? Heb je er iets met gedaan? Unravel jij? 

Ik ben zo benieuwd!

 

Ben je als HSP nog op zoek naar een nieuwe bijbel? Lees dan zeker: Hoogsensitief omgaan met stress. Dit boek brengt je zo veel!

 

You are the human equivalent of glitter.

-Chrostin-

 

Hou je warm,

Els

 

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!   

 

 

 

Lijstjestijd!

De beste boeken van 2018 volgens Els

Net zoals vorig jaar krijgen jullie van mij komende weken lijstjes met het beste van het jaar (2018). Noem het een opwijking (delen wat je mooi vindt). In dit geval boeken. Het gaat om boeken die ik las in 2018, ze zijn niet allemaal dit jaar verschenen.

Vorig jaar begon ik met de films maar begin deze week kreeg ik mijn jaaroverzicht van Goodreads en kreeg ik zin in mijn top 10. Ik las trouwens dit jaar, tot hier toe, al 116 boeken en 29 256 pagina's! Ik ben zelf onder de indruk ;)

Mijn top 10 was giga moeilijk. Doorheen het jaar noteer ik al mijn gelezen boeken en geef ze een aantal sterren. Die met 5 sterren kies ik dan voor jullie maar dat bleken er dit jaar veel meer dan 10. Dus heb ik er 10 uit mijn boekenkast genomen (die ik dit jaar las). Aangezien we bij 3 bibliotheken lid zijn vielen er al een hele hoop boeken uit de selectie weg. Maar een mens moet keuzes maken.
Uit mijn kast was het ook nog moeilijk kiezen maar voor vandaag is dit mijn keuze:

Sommigen lazen we met dE Leesclub, andere gaan we nog lezen. (Momenteel lezen we Een klein gebaar, meedoen kan nog steeds! Op 17/1 bespreken we het hier.) Er zijn boeken bij die ik al noemde op mijn blog, anderen zette ik al in de kijker op mijn Instagram. Van sommige kan je mijn recensie lezen op bol.com. Sommige besprak ik nog nergens.

In willekeurige volgorde:
*De dagboeken van Cassandra Mortmain: lazen we net met dE LeeSclub, kijk daar eens voor een recensie.
*Een klein leven: mokerslag. Alle lovende woorden zijn waar. Kijk even hier voor mijn mening.
*Het moerasmeisje: geweldig boek. Immens prachtig en mijn wens komt uit: Reese Witherspoon gaat het verfilmen.
*Omdat het kan: Eva is zo moedig en eerlijk, ze geeft me het gevoel niet alleen te staan. Deugddoend boek.
*Verruim je geest: super boeiend, moedig en vlot lezend. Laat de psychedelica maar komen!
*Weg van de pijn: helpend, uitleggend, troostend en geruststellend. Een boek dat mij al veel geholpen heeft in mijn parcours van ptss en hsp.
*Asem: leren begrijpen wat er gebeurt, voelen dat je niet alleen staat. Dat troost, dat helpt.
*Tegenwoordig heet iedereen Sorry: schoon, schoon, schoon.
*Lampje: Het is echt waar wat iedereen zegt: super geweldig mooi! Er bestaan mensen die Lampje al lazen en mensen die het (nog) niet lazen. Echt.
*Vosje: "Vosjes die fluo oranje zijn dat is raar" verandert na het lezen van dit boek in: "Vosjes die niet fluo oranje zijn dat is raar."

Ziezo, dit waren er 10. Heel verschillende boeken maar wat ze gemeen hebben is dat ze me allemaal geraakt hebben. Ze hebben mijn blik, hart, geest en ziel ruimer gemaakt. Me troost geboden en me verbinding geschonken. Waarvoor heel veel dank!

Heb jij nog tips? Heb jij boeken uit mijn top 10 gelezen? Ik hoor het graag!
Volgende week is het de beurt aan de films!

''Meet nooit een berg voordat je hem hebt beklommen. Pas dan ontdek je hoe laag hij was.''
-Dag Hammarskjöld-

Lees ze,
Els


Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci! 

Geloof.

Geloof is vertrouwen zonder bewijs.

De ene massage is de andere niet, de ene therapiesessie is de andere niet. Mijn massage van vorige week leidde niet tot 'opluchtende nachtmerries', jammer genoeg. Had ik te veel verwacht? Heeft het nu niet zo goed gewerkt als de vorige keer? Misschien niet, misschien wel. Ik wéet het niet en toch geloof ik van wel.
Net zoals het gaat met therapie, na sommige sessies denk ik dat het gewoon een verspilling van tijd en geld was. En toch, ervaringsdeskundige die ik ben (8 jaar), 'weet' ik dat het wel helpt. Al is het maar omdat ik er voor gekozen heb om tijd en geld exclusief aan mijzelf te besteden. Dat is voor mij echt al een grote stap.

Dus ja, soms werkt iets niet zoals ik het had gehoopt, verwacht, gewild. Maar het doet sowieso iets. Iets goeds. Je hoofd ligt vol routes: te vaak gelopen, nog niet gelopen, te weinig gelopen,... Zaak is het die route die je wil zien groeien vaker te nemen. Langzaamaan zal daar dan ook een karrenspoor slijten. Maar daar merkt je tijdens de eerste, meeste wandelingen niets van. Tot je achterom kijkt en merkt dat er toch een olifantenpaadje loopt. Dus blijf ik trouw op pad gaan...

Nieuwe tips die ik van mijn psycholoog kreeg: de Progressieve Relaxatie van Jacobson en Hart coherentie ademen. Beiden zijn oefeningen die je gratis online kan doen dus neem eens een kijkje zou ik zeggen.

Ik wil meer Thandie (baby hierboven) en mama Thandie zijn, voor mijzelf. Mijn lichaam beter leren kennen, er beter voor zorgen, er meer van houden. En het ontspannen. Daar zijn die oefeningen voor.



Wat ik zelf nog ontdekte: de Hoogsensitief kaarten van Sannie. Daar ga ik, voor mijn hsp, met aan de slag.
En het boek Wolfpack, dat gaf me zo een positieve boost! Koop dit voor je zussen, dochters, nichtjes, buurvrouw,..

Nu is het vooral zaak om daar allemaal positief en rustig met aan de slag te gaan. De lat niet te hoog leggen, de druk niet te hard opvoeren. Het mag niet in nog een 'moet' veranderen.
Herkenbaar?


5 things to quit right now:
1. Trying to please everyone
2. Fearing change
3. Living in the past
4. Putting yourself down
5. Overthinking
-Eva Daeleman-


Maak er nog een fijne opwijkende donderdag van,
Els

Ps: Er zijn nog bundels! 5 euro voor 'Echte Els' bij je thuis!

Ps: Sommige links in dit blogje verwijzen naar een plaats waar je de boeken direct kan kopen. Doe je dat via mijn blog dan krijg ik een kleine vergoeding. Kost jou niets, draagt wel bij aan mijn Geluksvissen en -plantjes spaarpot! Merci!